ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/02/2009, Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ “Κωνσταντίνος Γιάνναρης – Στέφανος Τσιβόπουλος” (ΕΤ1, 18.00)

“Κωνσταντίνος Γιάνναρης – Στέφανος Τσιβόπουλος”

Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ επισκέπτεται την έκθεση του κινηματογραφιστή και σκηνοθέτη Κωνσ. Γιάνναρη στο Μουσείο ΑΛΕΞ ΜΥΛΩΝΑ παρουσιάζοντας την πειραματική δουλειά του με ταινίες μικρού μήκους, φωτογραφίες και βίντεο. Στο στούντιο ο Γιάνναρης συνομιλεί με την Κατερίνα Ζαχαροπούλου για αυτή τη φάση της δουλειάς του η οποία γεννήθηκε στα χρόνια του Λονδίνου, όταν ο Γιάνναρης επιχειρούσε να διαμορφώσει την καλλιτεχνική του ταυτότητα.Ζητήματα προσωπικά, ερωτικά, η σχέση με τον θάνατο μέσα από την ποίηση,η επιρροή του έργου του Ζενέ και ένας λόγος άμεσος κάνουν ορατό τον πυρήνα του έργου ενός δημιουργού, γνωστού στο ευρύτερο κοινό από τον κινηματογράφο και λιγότερο από το έργο του που θα δούμε στην εκπομπή.

Η εκπομπή επισκέπτεται και την γκαλερί ΑΔ για να συναντήσει τον Στέφανο Τσιβόπουλο με το έργο του Η ΣΠΗΛΙΆ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ.
Ο καλλιτέχνης δουλεύει με τηλεοπτικά και ιστορικά αρχεία με θέμα τον πόλεμο. Ένα ενδιαφέρον πείραμα γεννιέται καθώς ο καλλιτέχνης διερευνά τους τρόπους με τους οποίους οι “ανταποκριτές” καταγράφουν τα γεγονότα.

Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης από τις 12 Φεβρουαρίου σκηνοθετεί στο θέατρο «Χώρα»/ Σκηνή Νέα Χώρα (Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ. 210- 86.73.945) το δικό του “Ελ Nτοράντο”. Το «Eldorado» είναι η πατρίδα του καθενός. Είναι ένα έργο-καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας (λέει σε συνέντευξή του στην Ιωάννα Μπλάτσιου)

Περιμένοντας την έναρξη του φθινοπώρου, όπου θα ξεκινήσουν τα γυρίσματα της νέας του ταινίας, ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης μας ετοιμάζει κατι διαφορετικό από τα συνηθισμένα… μια θεατρική παράσταση. Στα δεύτερα σκηνοθετικά του βήματα στο θέατρο, ανεβάζει τη μαύρη κωμωδία “Ελ Ντοράντο” του Μάριους Φον Μάγιενμπουργκ, του “κακού παιδιού” του γερμανικού θεάτρου, η οποία κάνει πρεμιέρα σήμερα, Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου στο θέατρο Χώρα (Αμοργού 20, Κυψέλη/ Τηλέφωνο : 210- 8673945).

Η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του δημιουργικού Γιάνναρη στο θέατρο ήταν στο “Σφενδόνη” μ’ ένα τρίπτυχο, βασισμένο σε κείμενα των Μπέκετ, Κοκτό και Ντίκινσον. Ως συνεπής δημιουργός, ασυμβίβαστος και ανατρεπτικός στήνει και πάλι μια σύγχρονη παράσταση με μεταμοντέρνο και κυνικό τρόπο που υπογραμμίζει την τραγικότητα των ηρώων και τη γελοία ειρωνεία της πτώσης τους.

Ένας φιλόδοξος κτηματομεσίτης χάνει τη δουλειά του και το αποκρύπτει, η σύζυγός του, μια πιανίστρια, έχει χάσει την πίστη της στη μουσική, η μητέρα της είναι μια πλούσια χήρα με αδυναμία στους νεαρούς άνδρες, ο αριβίστας εραστής της και ένας διεφθαρμένος μεγαλοεπιχειρηματίας είναι όλοι οι χαρακτήρες του έργου, οι οποίοι αναδεικνύονται στις λεπτομέρειες τους μέσα από το μοναδικό στυλ του Γιάνναρη που συνδυάζει την ειρωνεία με την ειλικρίνεια και την ψυχρότητα με την ευαισθησία.

KOSTANTINOS GIANNARIS Cuttinglance Διάρκεια έκθεσης : 23/01/09-22/03/2009 Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Πλ. Αγ. Ασωμάτων 5, Θησείο-Αθήνα Επιμέλεια έκθεσης: Ντένης Ζαχαρόπουλος

Το σύνολο του έργου του καλλιτέχνη κινηματογραφιστή παρουσιάζεται από το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και με την υποστήριξη του BIOS. H έκθεση, σε επιμέλεια του Ντένη Ζαχαρόπουλου, παρουσιάστηκε με επιτυχία στη Θεσσαλονίκη τον περασμένο Νοέμβριο στο πλαίσιο του 49ου Φεστιβάλ. Μαζί με τις ταινίες μικρού μήκους, η έκθεση περιλαμβάνει, αποσπάσματα πειραματικών βίντεο, φωτογραφίες και εγκαταστάσεις. Την έκθεση συνοδεύει ένα έντυπο ως προσωπική εικαστική μαρτυρία και διαδρομή αυτής της όψης του έργου του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, αντί καταλόγου. Ο τίτλος της έκθεσης, “Στην κόψη του ματιού” σημασιοδοτεί την ιδιαιτερότητα αυτής της προσέγγισης που ταυτόχρονα σταματά και μεταθέτει την εικόνα και το βλέμμα.

ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΔΙΦΩΝΟ ΜΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΑΡΛΕΤΑΣ, ΤΗΣ ΜΑΡΘΑΣ ΦΡΙΤΖΗΛΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ, ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΜΠΑΤΖΗ, ΤΩΝ ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ, ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΗ κ.α.!

του Αντώνη Μποσκοϊτη

Στο εξώφυλλο του τεύχους 159 του Διφώνου που από σήμερα θα βρίσκεται στα περίπτερα, ο ερμηνευτής Μανώλης Λιδάκης φωτογραφίζεται σε εναγκαλισμό με τον τραγουδοποιό Παντελή Θαλασσινό, αφού μόλις κυκλοφόρησαν τον κοινό δίσκο τους, τον οποίο ακόμη δεν έχω ακούσει. Στο ίδιο τεύχος μπορείτε να διαβάσετε τη μεγάλη συνέντευξη που μου έδωσε η Αρλέτα (μαζί μ’ αυτήν του Θόδωρου Αγγελόπουλου για το culture, τις θεωρώ από τις καλύτερες μου!),

καθώς και συνεντεύξεις που παραχώρησαν σε συναδέλφους η Τάνια Τσανακλίδου με τη Μάρθα Φριντζήλα, ο Παντελής Αμπαζής, τα Κίτρινα Ποδήλατα, ο Θεσσαλονικιός Γιώργος Καζαντζής κ.α. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι και η συνέντευξη της στιχουργού Αγαθής Δημητρούκα στον Σπύρο Αραβανή, ενώ οι καρποί της μεγάλης έρευνας του Ηρακλή Οικονόμου (Μουσικά Προάστια) περιέχονται στο άρθρο του για τα εικαστικά στα εξώφυλλα ελληνικών δίσκων! Τέλος, με χαρά ανακοινώνω από δω την ένταξη και του Απόστολου Πούλιου (rena fan) στο συντακτικό team του διφώνου, αφού ήταν ο πλέον αρμόδιος για να γράψει και να επιμεληθεί το αφιέρωμα του περιοδικού στη Δανάη Στρατηγοπούλου. Όσο για τα premium cd του συγκεκριμένου τεύχους, νομίζω ότι είναι από τα καλύτερα που έχει δώσει ποτέ το δίφωνο: μία συλλογή- best of από το αρχείο της Lyra με την Αρλέτα,

ολόκληρο το θρυλικό άλμπουμ Ζωντανοί στο Κύτταρο (για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή!)

και ακόμη μία έξοχη συλλογή με τραγούδια του Georges Brassens! Δεν ξέρω αν είναι σωστό που το λέω από τώρα, αλλά στο επόμενο τεύχος- σε ένα μήνα περίπου- θα υπάρχουν ένα cd με τη Φλέρυ Νταντωνάκη (αναθεωρημένη έκδοση αυτού που είχα επιμεληθεί προ τριετίας) και για πρώτη φορά σε dvd το κινηματογραφικό αντεργκράουντ αριστούργημα Αλδεβαράν (1976) του Ανδρέα Θωμόπουλου!

* από αυτό το τεύχος, το Δίφωνο επιστρέφει στο μικρό σχήμα του. Πάνω που είχαμε αρχίσει να το συνηθίζουμε έτσι μεγάλο που ήταν και με όλη αυτή την άπλα που είχε στα κείμενα του…

δημοσιεύτηκε στο blog ΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑΣΜΑΤΑ

“MARAVEYAS ILEGAL’: LATEST NEWS, Kos,Thessaloniki,Ioannina,Derveni. BIO. Μια συνέντευξη του Κωστή το 2003 στο Avopolis.

After the release of the latest LP “MARAVEYAS ILEGAL’ & the shows taken place at ‘ALCHIMISTIS’ & ‘TROVA’, Kostis & band are performing from 5th October 2008 at the club ‘STAVROS TOY NOTOY’.

1. -26/02 Epi Skinis Kamomata (Lampi), Kos

2. -27/02 Orient Live, Thessaloniki (LAST!)

3. -28/02 Thimomeno Portreto, Ioannina

4. -01/03 Paralia Evrostinins, Korinthos (Apogeymatino Party)

5. -01/03 Thimomeno Portreto, Ioannina (24:00)

BIO

Kostis Maraveyas, a versatile artist & original member of the Mediterranean music family, is a composer, arranger, singer, and instrumentalist. He is a skilled accordionist, guitarist, pianist, performer.

He entered the world music scene early, in 1998, as member of X Darawish, a multinational band based in Italy.

Ιεροκλής Μιχαηλίδης: Ζούμε σε εποχή παρακμής και έλλειψης πνευματικότητας. Συνέντευξη στον Μίμη Τσακωνιάτη

Η απάντηση στο ερώτημα γιατί η τέχνη σήμερα όχι μόνο έπαψε να διεγείρει πνευματικά τον άνθρωπο αλλά τον μολύνει κιόλας εσωτερικά, νομίζω πως είναι απλή. Επειδή οι καλλιτέχνες, αλλά και οι αποδέκτες του καλλιτεχνικού έργου, αντί να καλλιεργούν την ψυχή τους και να κρατάνε διαρκώς καθαρή και πάντα ζωντανή την εσωτερική πηγή τους, το μέσα πηγάδι, το μπαζώνουν ή το μετατρέπουν σε δοχείο λυμάτων. Έτσι, αντί για φως εκπέμπουν σκοτάδι… Μία αγνή ζωή μοιάζει σαν μία αναβλύζουσα πηγή που διώχνει καθετί κακό. Γιατί παρατηρήστε μία πηγή: κυλάει και αναβλύζει ασταμάτητα, και μάλιστα αν κάποιος θελήσει να τη λερώσει πετώντας σκουπίδια, αυτή εξακολουθεί να κυλάει και το ρεύμα παρασύρει όλες τις βρομιές. Η πηγή λοιπόν μένει πάντα καθαρή, πάντα ζωντανή, γιατί δε σταματάει ούτε μία στιγμή να κυλάει. Κι αν την πάρουμε σαν πρότυπο, και γίνουμε όμοιοι με αυτή, και κάνουμε τη ζωή να αναβλύζει, την αγάπη να αναβλύζει, τότε και η τέχνη θα μας ξεδιψάει και θα μας αναζωογονεί. Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης είναι ένας γνήσιος καλλιτέχνης, μία από τις λιγοστές γάργαρες πηγές που διαθέτει η Ελλάδα, η οποία χάνει με ασύλληπτους ρυθμούς τα γόνιμα εδάφη της και οδηγείται σε μαζική ερημοποίηση. Δεν είναι η πρώτη φορά στη μακρόχρονη ιστορία της, αλλά αν δεν κάνουμε συλλογικά κάτι και τάχιστα, τότε αυτό θα σημάνει και τον οριστικό ενταφιασμό της. Και τούτη τη φορά τον Επιτάφιο Λόγο δε θα τον απαγγείλει ο Περικλής αλλά η ανελέητη… φύση.

-Πριν τρία χρόνια, στη διαφημιστική φωτογραφία της τελευταίας σας παράστασης με τίτλο οι «Άγαμοι Θύται στο Ζυγό», όντας δεμένοι σαν υποζύγια τραβούσατε μαζί με τον Δημήτρη Σταρόβα ένα κάρο φορτωμένο με τους συνεργάτες σας. Και είχαμε πει σε μία παλαιότερή μας συνέντευξη ότι σε ένα αλληγορικό, φιλοσοφικό επίπεδο αυτό το βάρος που κουβαλάτε δεν είναι άλλο από το φορτίο της ζωής. Το νιώθεις από τότε να έχει ελαφρύνει κάπως ή μήπως έγινε βαρύτερο;

Νομίζω ότι μεγαλώνοντας γίνεται πιο βαρύ το φορτίο, επειδή σε εγκαταλείπουν οι δυνάμεις σου ή λόγω του ότι η αίσθηση της χαράς που αποκομίζεις από τη δημιουργία μειώνεται. Κάποια στιγμή νιώθεις ότι χάνεις ένα μέρος της απόλαυσης της διαδρομής. Δεν ξέρω αν αυτό γίνεται λόγω της ηλικίας ή λόγω του φόρτου εργασίας. Από την άλλη μεριά όμως, επειδή στην ωριμότητά σου οι επιλογές σου γίνονται πιο αυστηρές, καταλαβαίνεις τι είναι το πιο σημαντικό στη ζωή σου και το λιγότερο σημαντικό το αφήνεις πίσω σου. Έτσι, κατά έναν παράδοξο τρόπο, αυτό το άχθος ελαφραίνει κιόλας επειδή πετάς από πάνω σου τα περιττά, το έρμα. Παρόλα αυτά, η διαδρομή για την κατάκτηση ενός πράγματος εξακολουθεί να είναι απολαυστική όσο δε χάνεις την αρχική σου ματιά, την καθαρότητα σου και την αίσθηση ότι κάθε φορά ξεκινάς από το μηδέν. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι όλο αυτό δεν είναι μία γραμμική πορεία αλλά ένας διαρκής κύκλος, ο οποίος κλείνει και ξανανοίγει συνεχώς. Υπάρχει δηλαδή μία διαρκής επανάληψη των πραγμάτων. Στην ουσία τα ίδια πράγματα αναζητάς, βρίσκεις και ξαναψάχνεις.

- Πάντως, για το παράδοξο της συνύπαρξης κόπου και ανάπαυσης που επιφέρει η δημιουργική πορεία μιλάει ο Καβάφης, όταν λέει ότι «και μες στην τέχνη ξεκουράζομαι από τη δούλεψή της…»

Ακριβώς, γιατί και η ίδια η διαδρομή, ενώ είναι κουραστική, δεν παύει να είναι ταυτόχρονα και απολαυστική. Πάντα όμως με την προϋπόθεση πως αυτό που κάνεις έχει για σένα βαθύτερη υπαρξιακή αξία. Δεν μπορεί να έχει μόνο βιοποριστική αξία ή να ικανοποιεί μόνο τη ματαιοδοξία σου. Αν δεν έχεις κυτταρική σχέση μαζί του, είναι εξοντωτικό. Και στη διαδρομή, ωστόσο, όταν συμβαίνει να μην ελέγχεις πάντα απόλυτα το πλαίσιο όπου κινείσαι, καθώς το ορίζουν άλλοι, ή όταν οι επιταγές της αγοράς είναι πάνω από αυτό που θέλεις, τότε αντιστρέφονται οι όροι, κι αυτό νομίζω είναι που βαραίνει πολύ. Δηλαδή μου έχει τύχει να κάνω δουλειές που τις αγαπώ πάρα πολύ, αλλά όταν αυτές ξεπερνούν χρονικά ένα όριο και είσαι υποχρεωμένος να συνεχίσεις, τότε υποφέρεις πολύ. Όταν είσαι νεότερος μπορείς και το αντέχεις, αλλά μεγαλώνοντας δε θέλεις να το υφίστασαι επειδή το θεωρείς πλέον περιττό και θέλεις να κεντράρεις μόνο στην ουσία. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Κάποιες φορές αναγκάζεσαι να κάνεις αυτή τη διαδρομή μεγαλύτερη από όσο χρειάζεται και αυτό στην ωριμότητά σου σου φαίνεται ως απώλεια επειδή σου στερεί χρόνο από το να κάνεις άλλα πράγματα.

Το πρόγραμμα της ΑΦΑΙΑΣ-NEW STAR artcinema για την βδομάδα από Πέμπτη 26/2/2009 . Το αλάτι αυτής της θάλασσας, Έλα να δεις, Carousel

το πρόγραμμα της ΑΦΑΙΑΣ-NEW STAR artcinema για αυτή τη βδομάδα (από Πέμπτη 26/2) διαμορφώνεται  ως εξής:

18.00 “Το αλάτι αυτής της θάλασσας” (Salt of this sea), της Annemarie Jacir

20.00 “Έλα να δεις” (Come and see), του Elem Klimov

22.30 “Carousel” του Σταμάτη Τσαρουχά

Ο Σταμάτης Τσαρουχάς κάνει στροφή 180 μοιρών στην καριέρα του και μετά από δύο κωμωδίες στη σειρά σκηνοθετεί την ταινία Carousel που είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Σοφίας Σωτηρίου το οποίο θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Λιβάνη.

Τίτλος αλληγορικός το Carousel συμβολίζει τους κύκλους της ζωής της Έλλης, μιας νέας γυναίκας που έχοντας θεραπευτεί από τα ψυχολογικά της τραύματα – ύστερα από βιασμό που υπέστη στα εφηβικά της χρόνια- δίνει τον αγώνα της ζωής. Φωτογράφος στο επάγγελμα αφιερώνει πολύ χρόνο στη φροντίδα ανήλικων παιδιών που έχουν κακοποιηθεί. Συγχρόνως για βιοποριστικούς λόγους έχει ανοίξει μαζί με τη φίλη της Όλγα ένα café. Κι ενώ όλα φαίνονται ισορροπημένα στη ζωή της μια σειρά από διαδοχικά περιστατικά τη γυρίζουν πίσω. Οι σκιές του παρελθόντος συναντώνται με το παρόν μ’ αποτέλεσμα η ζωή της Έλλης να μετατραπεί σε κόλαση…

Πρωταγωνιστούν: Σοφία Σωτηρίου, Τάκης Μόσχος, Αυγουστίνος Ρεμούνδος, Ζαχαρίας Ρόχας, Κώστας Τερζάκης, Νίκος Παντελίδης, Όλγα Ρούμελη, Πελαγία Αγγελίδου, Χριστίνα Παπαδοπούλου, Γεωργία Ανδρικάκη, Αγάπη Μανουρά, Τάσος Παλαντζίδης.

ΤΡΙΩΔΙΟ ΞΑΝΑ, Η ΟΡΓΟΝΗ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ: 28/02/2009 στο Μουσικό Σπίτι ΔΙΑΥΛΟΣ, ένα εναλλακτικό – Σάββατο της Αποκριάς (Δράκου 9, Κουκάκι, Στάση Συγγρού-ΦΙξ ΜΕΤΡΟ) Ώρα έναρξης: 21:30

μικρό μουσικό θέατρο
τηλ. +30 211 7107135  mob. +30 6972617467
www.myspace.com/smallmusictheatre

Πέρυσι τέτοιες μέρες ήμασταν στο Καρναβάλι της Ξάνθης, όπου διοργανώσαμε τη δική μας αντιπαρέλαση, φορώντας αυτοσχέδιες στολές, σε αντίστιξη με κάποιους τοπικούς «πολιτιστικούς συλλόγους», που – στο όνομα της Τέχνης – εξαντλούνται στο να πουλάνε μπίρες, σουβλάκια και (πανάκριβες) στολές.

Φέτος, φιλοξενούμενοι στις 28/02/2009 στο Μουσικό Σπίτι ΔΙΑΥΛΟΣ, θα βιώσουμε ένα ακόμα – οπωσδήποτε εναλλακτικό – Σάββατο της Αποκριάς, στην Αθήνα αυτή τη φορά.

Οι unplugged Mania & the Floyds, οι έντεχνοι instrum & vocal Δημήτρης Ζαφειρέλης & Έλενα Προδρομίδου, οι classic rockers Vero Veto, οι αγαπημένοι μας electro punks Fizz4 και ο περισσότερο experimental Yoreb θα πλημμυρίσουν με μουσική – σε διάφορες εκφάνσεις της – το αρχιτεκτονικά άψογο Διατηρητέο της Δράκου 9, στο Κουκάκι. Η ποίηση θα συμπληρώσει τα κενά στην αλληλοδιαδοχή των ήχων και του μουσικού ύφους.

Αναλυτικά:

Oι Fizz4 δημιουργήθηκαν από τον Αλέξη Θεοδωρίδη και το Γιώργο Τσιτσάνη το Σεπτέμβριο του 2006, σχηματίζοντας ένα electro σχήμα με τον συνδυασμό alternative κιθάρων και IDM ήχων. Το Μάιο του 2007 το indie label ZH27 κυκλοφόρησε μία συνεργασία των Fizz4 με άλλους 2 μουσικούς με το όνομα “The Prostitution of Objectivity”.. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς συμμετέχει στο σχήμα και ο Ιωάννης Πρωτονοτάριος με τα video του. Το Σεπτέμβριο του 2008 κυκλοφορούν σε ψηφιακή μορφή το άλμπουμ «1001 confused automations», που θα αποτελέσει και τον κύριο όγκο του live act.

Ο Yoreb ζει στην Αθήνα και γεννήθηκε το 1984. Συνθέτει ηλεκτρονική μουσική που τείνει προς διάφορα στυλ, όπως η electronica,η ambient και η break beat, εμπλουτισμένα με στοιχεία της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, του rock κ.α. Βασικό χαρακτηριστικό του ένας σκοτεινός, σχεδόν καταθλιπτικός ήχος που υποστηρίζεται από μια δομή πλούσια σε minimal μελωδίες και δυνατά επεξεργασμένα εργοστασιακά beats.

Το μουσικό αποτέλεσμα που εκφράζει το σχήμα Instrum &Vocal - ο Δημήτρης Ζαφειρέλης και η Έλενα Προδρομίδου – περικλείει στοιχεία  Jazz-Rock και σύγχρονης μπαλάντας, με διάθεση αυτοσχεδιασμού και δυναμισμού, παραδοσιακά  κορυφώματα και νέες ερμηνευτικές προεκτάσεις. Το ρεπερτόριο τους αποτελείται από μερικές από τις πιο σημαντικές συνθέσεις διαχρονικών όσο και πρωτοπόρων δημιουργών της Ethnic, της Jazz, των Blues, του Rock, και συμπληρώνεται με ελληνικά τραγούδια, παραδοσιακά και σύγχρονα.

Οι Vero Veto – στους οποίους συμμετέχουν και τα μέλη της ομάδας της Οργόνης Μιχάλης Παναγιωτούνης & Γιώτα Μουμτζή – αυτοαποκαλούνται «μια oμάδα από κάποιους τρελούς που, ενάντια στο νόμο της βαρύτητας του καναπέ και σε μια εποχή που τα μουσικά τηλεριάλιτι ανθούν, δημιουργούν το δικό τους, με πρωταγωνιστές και θεατές τους εαυτούς τους».

Το ύφος της μουσικής τους κατά τους ίδιους είναι «ακαθόριστο, αλλά μάλλον θέλουμε να το ονομάζουμε Rock / Ethnic με στοιχεία παραδοσιακής μουσικής».

Οι Mania & the Floyds (Μάνια Λαυδά, Βασίλης Πέτρου, Αλέξης Τούρτας) αποτελούν ένα νεοσύστατο τρίο που έρχεται να αποδώσει αγαπημένα ροκ κομμάτια με πιο ακουστικό τρόπο.

ΟΡΓΟΝΗ

Η εκδίκηση του καινούριου

Χώρος: Μουσικό Σπίτι ΔΙΑΥΛΟΣ (Δράκου 9, Κουκάκι, Στάση Συγγρού-ΦΙξ ΜΕΤΡΟ)
Ώρα έναρξης: 21:30
Είσοδος:  8 Ευρώ

4ο Athens ANIMFEST: 2 έως 5 Απριλίου 2009, πρόγραμμα

Στις 2-5 Απριλίου 2009 πραγματοποιείται το 4^ο

Athens ANIMFEST, το φεστιβάλ animation της Αθήνας, υπό την διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Κινουμένων Σχεδίων

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ :

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Το ενισχυμένο φετινό πρόγραμμα εκτείνεται σε δύο κινηματογραφικές αίθουσες, του Τριανόν Filmcenter και του ΙΛΙΟΝ, και περιλαμβάνει:

-Αφιέρωμα στην Joanna Quinn

Με τη συνεργασία του Βρετανικού Συμβουλίου της Αθήνας, θα πραγματοποιηθεί το αφιέρωμα στην πολυβραβευμένη βρετανίδα animator Joanna Quinn, την τιμώμενη καλλιτέχνιδα του φετινού φεστιβάλ. Θα προβληθεί το σύνολο των έργων της, όπως τα βραβευμένα με Όσκαρ Famous Fred (1996) και The Wife of Bath (1998), το μικρό καυστικό πολιτικό αριστούργημα Britannia (1993), ή το νεότερο Dreams and Desires – Family Ties (2006) που έχει αποσπάσει ήδη πάνω από 40 μεγάλα διεθνή βραβεία.

Η Joanna Quinn έκανε το ντεμπούτο της με το νεανικό Girls Night Out (1986), μια ολοζώντανη και πληθωρική εξερεύνηση της γυναικείας ταυτότητας. Η ηρωίδα Beryl, χαρακτήρας που επανέρχεται στα μελλοντικά έργα της καλλιτέχνιδας και δίνει το όνομα της στην εταιρεία της Beryl Productions International, καθιερώνει σιγά σιγά την δημιουργό της σαν μια από τις σημαντικότερες animators διεθνώς. Τα σχέδια της Quinn, βασισμένα στην παρατήρηση ανθρώπινων χαρακτήρων, διαθέτουν έντονα οπτικοποιημένο ρυθμό και καυστικό πολιτικοκοινωνικό χιούμορ.

- Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα

Για πρώτη φορά, και έπειτα από προετοιμασία τριών χρόνων, η Αθήνα γίνεται το επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος στον χώρο του animation, καθώς το Athens ANIMFEST γίνεται βήμα προβολής όλων των σύγχρονων ταινιών animation απ’ όλες τις άκρες της γης. Από την Αυστραλία μέχρι τη Σουηδία και από την Αργεντινή μέχρι την Ιαπωνία, νέοι καλλιτέχνες στέλνουν τις ταινίες για να διαγωνιστούν.

Περισσότερες από 150 ταινίες έχουν επιλεγεί και θα διαγωνιστούν στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα, φανερώνοντας τις σύγχρονες τάσεις, τις τεχνικές επιτεύξεις και τις αισθητικές αναζητήσεις της νέας γενιάς δημιουργών από όλο τον κόσμο.

- Ελληνικό Διαγωνιστικό Τμήμα

Επίσης για πρώτη φορά, το Athens ANIMFEST δίνει τη δυνατότητα στους Έλληνες δημιουργούς να διαγωνιστούν και να δείξουν τις πρόσφατες δουλειές τους.

- Διαγωνιστικό Κινούμενων Σχεδίων Μεγάλου μήκους

Θα προβληθούν μεγάλου μήκους ταινίες πρόσφατης και παλαιότερης παραγωγής.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ – ΦΙΟΝΑ ΤΖΑΒΑΡΑ – ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΨΥΧΡΑΜΗΣ. Από τις 19 Φεβρουαρίου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στην ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ (Ελασιδών 6, δίπλα στον ΟΤΕ), ΣΤΟ ΓΚΑΖΙ

Ο Διονύσης Τσακνής από τις 19 Φεβρουαρίου συνεχίζει τις εμφανίσεις του στην Αρχιτεκτονική στο Γκάζι. Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη. Μαζί του η Φιόνα Τζαβάρα και ο Αποστόλης Ψυχράμης.

θα παρουσιάζει ένα πρόγραμμα γεμάτο με τα γνωστά του τραγούδια, αγαπημένες διασκευές αλλά και κομμάτια από το νέο του άλμπουμ που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες, τραγούδια που έγραψαν γι’ αυτόν όλοι οι φίλοι του: ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο Νίκος Ζούδιαρης, ο Γιάννης Σπάθας, ο Δημήτρης Μπαρμπαγάλας, η Λίνα Δημοπούλου, η Ίριδα Λουκά, ο Σπύρος Χατζηευσταθίου ενώ έχει μελοποιηθεί ένα ποίημα του Francoise Villon σε μουσική του Διονύση Τσακνή.

Fuga για έναν Άγγελο. Ο πολυχώρος Designer’s Dot Gallery (Μελαντίας 8, Παγκράτι) παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Αγγελικής Κούρκουλου με τίτλο Fuga για έναν Άγγελο, με έργα έντονα παραμυθένια και εξωκοσμικά. Από τις 18 Μαρτίου έως τις 15 Απριλίου 2009

Ο πολυχώρος Designer’s Dot Gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Αγγελικής Κούρκουλου με τίτλο Fuga για έναν Άγγελο, με έργα έντονα παραμυθένια και εξωκοσμικά.

Πρόκειται για μία ονειρική έμπνευση της καλλιτέχνιδος, η οποία δημιούργησε έργα τέχνης, τα οποία αναβλύζουν μια Θεογονία φαντασίωσης, με όντα που κινούνται και μετασχηματίζονται συνέχεια αιωρούμενα στις διαθλάσεις του πνευματικού, μεταφυσικού και ουσιαστικού φωτός.

Η Αγγελική Κούρκουλου έχει συμμετάσχει σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, την Αμερική, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Δανία, την Αυστραλία και τις δυτικές Ινδίες. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές σε διάφορα μέρη του κόσμου. Διδάσκει ζωγραφική από το 1988 στη Νέα Υόρκη και την Αθήνα.

Info

Τοποθεσία

Designer’s Dot Gallery, Μελαντίας 8, Παγκράτι

Ημερομηνία

Από τις 18 Μαρτίου έως τις 15 Απριλίου 2009

Πληροφορίες

Τηλ.: 210 7522322

Ώρες λειτουργίας

Τρίτη έως Παρασκευή, 17.00-21.00

Ε. B.

ΠΗΓΗ CULTURENOW.GR

Το Muzine, την Πέμπτη, 5 Μαρτίου, στο Soul (Ευριπίδου 65, Ψυρρή) στην Αθήνα, διοργανώνει πάρτυ με ελεύθερη είσοδο λίγο, πριν την κυκλοφορία του 7ου τεύχους του, με καλεσμένους τον Nostalgia 77 και τον συνιδρυτή της εταιρίας Robert Luis, σε ένα μοναδικό DJ Set.

Το Muzine, λίγο πριν την κυκλοφορία του 7ου τεύχους του, και με την ευκαιρία των 10 χρόνων από την ίδρυση της Tru Thoughts Recordings, σας περιμένει στο πάρτυ του με καλεσμένους τον Nostalgia 77 και τον συνιδρυτή της εταιρίας Robert Luis, σε ένα μοναδικό DJ Set.
Την Πέμπτη, 5 Μαρτίου, στο Soul (Ευριπίδου 65, Ψυρρή) στην Αθήνα και την Παρασκευή 6 Μαρτίου, στο Μέγαρο Γαλανόπουλου (Πλ. Αγίου Γεωργίου) στην Πάτρα.

Είσοδος Ελεύθερη για όλους.

ΤΡΙΤΗ 24/2/09 στις 18. 30: Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΙΑΜΠΑΣΑΚΟΥ, στο αμφιθέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» του ΙΕΚ ΔΟΜΗ (Μαυροκορδάτου 1-3, 1ος όροφος. Τηλέφωνο: 210-3824411). Προβολές ταινιών & συζητήσεις για τον κινηματογράφο. Είσοδος Ελεύθερη. Διοργάνωση τομέας Κινηματογράφου & Τηλεόρασης.

ΤΡΙΤΗ 24/2/09 στις 18.30:

Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΙΑΜΠΑΣΑΚΟΥ.

Σε σενάριο των Δ. Κουτσιαμπασάκου και Βασίλη Ραΐση.

Στη συζήτηση για την ταινία, θα παραβρεθούν ο ηθοποιός Νίκος Ζωϊόπουλος και ο διευθυντής φωτογραφίας της ταινίας Οδυσσέας Παυλόπουλος.

Παίζουν:  Απόστολος Τότσικας, Νικόλας Αγγελής, Δημήτρης Τζουμάκης, Ελένη Βεργέτη, Γιώργος Σπάνιας, Νίκος Ζωϊόπουλος, Δήμητρα Ζέζα, Βασίλης Τσάγκλος, Λουίζα Ζουβανί

Διάρκεια: 98΄

47ο Φεστιβάλ  Θεσσαλονίκης, 2006

2ο Βραβείο Ταινίας Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους , Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, Βραβείο κοινού

1o Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λος Αντζελες, 2007, Ειδικό Βραβείο Επιτροπής

Ο Μάρκος, (Νικόλας Αγγελής) φιλόδοξος νεαρός δημοσιογράφος ενός περιφερειακού καναλιού βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Κατά τη διάρκεια του γυρίσματος για ένα ντέμο μιας εκπομπής (a la candid camera) που προορίζεται για μεγάλο αθηναϊκό κανάλι, ένα από τα ανυποψίαστα «θύματα» του γυρίσματος, ένας παράξενος νεαρός, ο Ηλίας, (Απόστολος Τότσικας) παίρνει μαζί του το «δόλωμα», ένα πιστόλι, και εξαφανίζεται. Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια αναζήτησης του Ηλία,ο Μάρκος φτάνει στο χωριό της μητέρας του, ένα από τα εγκαταλειμμένα χωριά της Πίνδου. Ο Ηλίας δέχεται να επιστρέψει το πιστόλι με έναν όρο: να τον βοηθήσει να αποτρέψει μια ομάδα κυνηγών «χαμένων θησαυρών» να ανατινάξει ένα ερειπωμένο σπίτι που συνδέεται με ένα θρύλο του χωριού.

Άνοιξη στο Ash In Art. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ 40€/μήνα. ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ. Ποιητικές βραδιές –κάλεσμα.

Ash In Art
Non Profit Organisation. http://ashinartfriends.blogspot.com, Myspace, Facebook
Sygrou-Fix Metro. Herakleous & Lachouri 1, N.Kosmos 11743, Athens
Tel./Fax: +30 210 9216890, 6948688829, E-mail: ashinart@yahoo.com

Άνοιξη στο Ash In Art (1) – ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ 40€/μήνα

Νέα τμήματα στα ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΗΣ του Ash In Art. Εάν σάς ενδιαφέρει να περνάτε δημιουργικά και ευχάριστα τα παρακάτω μαθήματα είναι οι προτάσεις του Ash In Art στον ελεύθερο χρόνο σας και πραγματοποιούνται μία φορά την εβδομάδα. Οι πρώτες μας συναντήσεις:
- Δημιουργική Γραφή, 20/2 & 5/3 ώρα 9 μ.μ. με τον συγγραφέα Ηλία Φλωράκη
- Φωτογραφία, 21/2 & 28/2, ώρα 2 μ.μ. με τον Θάνο Παπαδόπουλο
- Αργεντίνικο Τάνγκο, 21/2 & 28/2, ώρα 5.30 μ.μ. με την Χριστίνα Αραμπατζή, δασκάλα χορού
- Ζωγραφική, 21/2 & 28/2, ώρα 2 μ.μ. με τον εικαστικό Χρήστο Κυβερνήτη
- Βιτρό, 22/2 & 8/3, ώρα 5 μ.μ. με τον εικαστικό Βαγγέλη Πριφτάκη
- Κεραμεική, 22/2 & 8/3, ώρα 7.30 μ.μ. με την εικαστικό Σοφία Κοσμίδου
- Ιστορία Κινηματογράφου (με προβολές), 23/2 & 8/3, ώρα 8 μ.μ. με τον σκηνοθέτη Διονύση Λυκιαρδόπουλο

ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ: Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος #45 Ιανουάριος-Φεβρουάριος ’09. Σάββατο 28/2 Art house: αποκριάτικο party. Dj Anna Mystic + Afrolab live tribal percussions

Το νέο τεύχος #45 Ιανουάριος-Φεβρουάριος ’09 του περιοδικού κυκλοφόρησε και σε λίγες μέρες θα είναι στην πόρτα σας.

Μη χάσετε το μεγάλο αποκριάτικο party μας

ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ Proudly Presents:

Dj Anna Mystic
+ Afrolab live
tribal percussions

Πολιτιστική Ατζέντα από 23/2 έως 2/3/2009

Πηγή: CultureNow.Gr

23/02/2009

Μουσική: Milo Z Band live στο Half Note Jazz Club [20/02/2009 έως 26/02/2009]

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος, Μίλτος Πασχαλίδης, Ρίτα Αντωνοπούλου στο Σταυρό του Νότου [22/02/2009 έως 23/02/2009]

Η εβδομάδα ξεκινάει και τελειώνει μ΄ ένα δυναμικό σχήμα στο Σταυρό του Νότου. Θάνος Μικρούτσικος, Μίλτος Πασχαλίδης και Ρίτα Αντωνοπούλου υπηρέτες του έντεχνου νεοελληνικού τραγουδιού, επί σκηνής..

Το έντεχνο τραγούδι εδώ και 50 χρόνια (τρεις γενιές δημιουργών, συνθετών, τραγουδοποιών, ποιητών αλλά και τραγουδιστών) χάριζει μοναδικές στιγμές, δίνοντας φωνή στη συνείδηση του λαού, στη συνολική μνήμη του τόπου.

Μαζί τους μια υψηλών προδιαγραφών μπάντα με μουσικούς που συμβάλλουν δυναμικά και απογειώνουν με τις εκτελέσεις τους τη βραδιά. Θύμιος Παπαδόπουλος, Δημήτρης Σινογιάννης, Χρήστος Βογιατζής, Άκης Γαβαλάς, Νίκος Παπαναστασίου.

Γιώργος Περρής και Quinteto TANGartO στο Πolis Stage [23/02/2009]

Μουσική: Η Ελένη Βιτάλη ζωντανά στο Κύτταρο [23/02/2009 έως 24/02/2009]

Μουσική: Ο Θέμος Σκανδάμης live στον Πυρήνα [23/02/2009]

Μουσική: Και η Ευσταθία θέλει τον Γερμανό της στο Πόλις Stage [23/02/2009 έως 24/02/2009]

Μουσική: Ανεμιστήρας! στο Καφεθέατρο [23/02/2009 έως 24/02/2009]

Μουσική: H Ηρώ Σαΐα live στο Artower Hall Creative Club [23/02/2009]

Μουσική: Μουσική σκηνή Αυλαία στην Αυλαία [23/02/2009]

Θέατρο: Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν στο Θέατρο Άλμα [08/10/2008 έως 12/04/2009]

Θέατρο: Η Κληρονομιά, του Μαριβώ στο Studio Μαυρομιχάλη [20/02/2009 έως 23/02/2009]

UNITAS – Digital Wave 03: ένα πετυχημένο εγχείρημα. Συνέντευξη του Κωστή Μπασογιάννη στο “Πρώτο Πλάνο” μετά την προβολή της στο 49ο Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης.

η unitas του Κωστή Μπασογιάννη κουβαλάει πολύ δουλειά στις αποσκευές της εκεί ακριβώς όπου φωλιάζει η ουσία του κινηματογράφου.

Στην κινηματογραφική εικόνα και στην διαχείρισή της.

Φωτογραφία, Σκηνογραφία, Μοντάζ και αμέσως μετά Υποκριτική και Μουσική τα πολύ δυνατά χαρακτηριστικά της ταινίας. Το Σενάριο χωρίς να υστερεί, ενδεχόμενα να μπορούσε ακόμα να γίνει καλύτερο.

Ο Σπύρος Ανδρέας Παπαδάτος και η Κατερίνα Σαβράνη δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και το αποτέλεσμα τους δικαιώνει.

Η μεταμόρφωση του αθηναϊκού τοπίου στο οποίο γυρίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας άκρως πετυχημένη, η επιλογή της χροιάς του χρώματος της εικόνας, αλλά και της ναρκωτικής ουσίας που βασιλεύει στην unitas το ίδιο.

Οι κινήσεις της κάμερας και η χρήση του μοντάζ δημιουργημένα με δεξιοτεχνικό τρόπο.

Η ταινία γυρίστηκε και προβλήθηκε ψηφιακά αλλά ο θεατής ακόμα και ο πιο μυημένος δεν θα το έπαιρνε είδηση αν δεν του το έλεγε κάποιος.

Με τέτοιες ταινίες που η κινηματογραφικότητα αποτελεί την κύρια αρετή τους,  ο κινηματογράφος της νέας ψηφιακής εποχής σύντομα θα πάψει να υστερεί έναντι της αναμφισβήτητης έως τώρα ποιοτικής και όχι μόνο κυριαρχίας του κινηματογράφου με φιλμ. Γ.Κ.

Μικρό απόσπασμα από τις αναμνήσεις μου από τη δημιουργία της ταινίας UNITAS

…Η προοδευτική γένεση των διαφόρων επιπέδων του έργου, βασίστηκε σε δική μου πρωτοβουλία, αλλά δεν θα μπορούσε να είναι εφικτή αν δεν γινόταν ένα υπέροχο θαύμα. Ο Σπύρος Ανδρέας και η Κατερίνα έδειχναν οτι περίμεναν τις αλλαγές που κάθε φορά  τους πρότεινα. Μου είχαν δώσει την εντύπωση ότι δεν είχαν την ψευδαίσθηση ότι θα ξεμπερδεύαμε γρήγορα από αυτή την ιστορία, και ότι πίστευαν ότι αυτό ήταν το σωστό.

Συνέντευξη του Θόδωρου Αγγελόπουλου στην Φανή Ζώζια: Ζούμε σ΄ έναν κόσμο που δεν ξέρει που πηγαίνει.

[Το CameraStylo Online συνεχίζοντας την προσπάθεια της όσο δυνατής καλύτερης ενημέρωσής σας, προχωρά στην αναδημοσίευση μιας επιλογής κειμένων από το πολύ αξιόλογο περιοδικό Μοτέρ που εκδίδει  το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.]

Λίγο πριν την παγκόσμια πρεμιέρα της τελευταίας ταινίας του Η Σκόνη του χρόνου, στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος ταξιδεύει μαζί μας στο χρόνο.

Σε μια Αθήνα «συννεφιασμένη» από τα γεγονότα, θυμάται, προτείνει και ελπίζει. ζούμε σ’ έναν κόσμο
που δεν ξέρει που πηγαίνει

Θα ’θελα να ξεκινήσουμε με το κρίσιμο θέμα των ημερών, ασχέτως αν θα είναι ακόμα στην επικαιρότητα σ’ ένα μήνα, όταν βγει το περιοδικό.

Σας άγγιξε ο θάνατος του μικρού μαθητή και τα γεγονότα που πυροδότησε;

Πριν από λίγες μέρες έγινε μια τιμητική εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, όπου με έκαναν επίτιμο διδάκτορα. Στην αντιφώνηση που έκανα στον λόγο του πρύτανη, αντί να μιλήσω για μένα, όπως γίνεται συνήθως σ’ αυτή την περίπτωση, μίλησα μόνο για τα τελευταία γεγονότα. Κυρίως για το θάνατο του παιδιού στα Εξάρχεια. Το παιδί που χάθηκε συμβολίζει πια το σώμα της αθωότητας που προσκρούει σ’ έναν κλειστό ορίζοντα. Ό,τι ακολούθησε φέρνει στην επιφάνεια όσο τίποτα την παθογένεια μιας κοινωνίας βυθισμένης στην αδιαφορία και τη διαπλοκή. Χωρίς πίστη, χωρίς έρμα. Λάφυρο του ανέμου. Κύρια όμως φέρνει στην επιφάνεια την οξύτητα του προβλήματος μιας νεότητας αντιμέτωπης μ’ ένα αύριο χωρίς όνομα.

Η Σκόνη του Χρόνου (2008) του Θόδωρου Αγγελόπουλου:Κριτικές για την ταινία. Πού παίζεται…

γιώργος πήττας (σε ένα σχόλιό του στον Πολίτη) βαθμολογία: 100

Ο Αγγελόπουλος δεν κάνει “σινεμά”.

Ποίηση δημιουργεί. Αν δεν είχε την κάμερα και κρατούσε πένα, θα ήταν ίσως, ο Σεφέρης. Μόνο αν σταθείς έτσι απέναντι στη δουλειά του μπορείς να της επιτρέψεις να σε αγγίξει.

Η Σκόνη του Χρόνου ***

Το «άγγιγμα» του σκηνοθέτη
Καλύπτεται πίσω από την Ιστορία, ενώ εμπνέεται από ένα μεγάλο έρωτα

Της Μαριας Kατσουνακη

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ – ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ
Σκηνοθεσία: Θόδωρος Αγγελόπουλος
Ερμηνεία: Γουίλεμ Νταφόε, Ιρέν Ζακόμπ, Μισέλ Πικολί, Μπρούνο Γκανζ, Ρένη Πιττακή, κ.ά.

Όλα είναι γνώριμα στην αρχή: η μουσική (της Ελένης Καραΐνδρου), οι φράσεις («τίποτα ποτέ δεν τελειώνει»), η ατμόσφαιρα των προσώπων. Στη συνέχεια, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μας καλεί να τον επανανακαλύψουμε. Σε αυτήν την ταινία, δεν είναι ο απόλυτος κυρίαρχος και ενορχηστρωτής. Οι ήρωες λες και αυτενεργούν, ανεξαρτητοποιούνται για το δικό τους ταξίδι. Αυτό είναι και καλό και κακό. Ισως είναι η πρώτη ταινία, μετά το «Ταξίδι στα Κύθηρα», όπου το γενικευτικό: «ανθρώπινο τοπίο» μπορεί να αντικατασταθεί από το πιο συγκεκριμένο: «άνθρωπος». Οι πρωταγωνιστές είναι τέσσερις. Μια γυναίκα, δύο άντρες και ο νεαρός σκηνοθέτης – γιος. Ταινία μέσα στην ταινία, αισθήματα και αισθήσεις που διασχίζουν έναν αιώνα. Ενας έρωτας που διαρκεί όσο και η προδοσία.

Ανεκπλήρωτες αισθήσεις

Ο αναγνωρίσιμος Αγγελόπουλος είναι παρών: Η Ιστορία (με το Ι κεφαλαίο) κάνει τις διαδρομές της. Ο θάνατος του Στάλιν το 1953, το Γουότεργκεΐτ το 1974, οι τρομοκρατικές επιθέσεις στην αυγή του 21ου αιώνα, ζυγιάζονται, ως χρόνος ενιαίος, στις ζωές των ηρώων. Κι από κοντά, οι ίδιοι, επάλληλοι κύκλοι θεμάτων: η απώλεια, η μελαγχολία, το τέλος της ουτοπίας, η εξορία, η ανάπηρη ελευθερία.

Ο διαφορετικός Αγγελόπουλος κάνει τις πρώτες του πτήσεις: συγκρούσεις ανέφικτων σχέσεων, δράματα επαναλαμβανόμενα και συνηθισμένα, κινήσεις μικρές, ανεπαίσθητες που υπονοούν ή αναζητούν, ελπίζουν. Ομως, αυτόν τον κώδικα δεν μπορεί να τον σαρκώσει κινηματογραφικά. Η τελετουργία τού είναι πιο οικεία από την καθημερινότητα, η ρητορεία πιο προσφιλής από τις σκόρπιες, ασήμαντες ή κοινότοπα φορτισμένες φράσεις ενός χωρισμού. Μόνο ο Μπρούνο Γκανζ βρίσκει τον τρόπο να ισορροπήσει, να ακροβατήσει δεξιοτεχνικά πάνω στο τεντωμένο σχοινί του συναισθήματος, να απελευθερώσει ενέργεια, να λικνιστεί, να θυμηθεί, να συγκινηθεί, να θυσιάσει και να «θυσιαστεί». Να δώσει ένα τέλος, όχι γιατί πίστεψε σε μια αλλαγή που δεν συντελέστηκε αλλά γιατί πίστεψε στον έρωτα και δεν μπόρεσε να τον ζήσει.

Η “Σκόνη του Χρόνου” του Θόδωρου Αγγελόπουλου. “Αιρετική” τοποθέτηση του εκδότη του CameraStylo Online για την ταινία και τον ρόλο της κριτικής.

Η μόνη περίπτωση ενεργού θεατή είναι η περίπτωση του δημιουργού-θεατή.

Το CameraStylo Online θέλοντας να βοηθήσει τους αναγνώστες του να βγάλουν μια δική τους άποψη για την νέα ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, αφού την δουν βέβαια πρώτα,  παραθέτει μερικές από τις κριτικές που γράφτηκαν για την ταινία που είναι στην συντριπτική πλειοψηφία τους επικριτικές. Πολλές από αυτές επικαλούνται ότι ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γέρασε, ότι η “Σκόνη του Χρόνου” κάλυψε και αυτόν, ότι επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια, ότι αδυνατεί να πιάσει τον παλμό της νέας γενιάς (σε αυτό το τελευταίο μόνο η στήλη βρίσκει κάποιο δίκιο).

Θα σημειώσουμε ότι ο Θόδωρος Αγγελόπουλος παρόλο που τον εκτιμούμε για όσα προσφέρει στον ελληνικό και όχι μόνο κινηματογράφο, μας έχει πολλές φορές στενοχωρήσει όταν του έχουμε ζητήσει να προβάλλουμε ταινίες του σε αφιερώματα που κατά καιρούς διοργανώνουμε για τον ελληνικό κινηματογράφο, όπως αυτό που βρίσκεται εν εξελίξει αυτή την εποχή στην Πάτρα και θα μετακομίσει σιγά-σιγά στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Παρόλα αυτά δημόσια δηλώνουμε ότι η Καλλιτεχνική Διάδραση, η εναλλακτική πολιτισμική παρέμβαση και δράση, ο μη κερδοσκοπικός πολιτιστικός φορέας που έχω την τιμή να συντονίζω θα επανέρθει σύντομα ζητώντας από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο την άδεια να προβάλλει με την συνεργασία όλων όσων φορέων θα επιθυμούσαν κάτι τέτοιο (δημόσιοι και ιδιωτικοί) το σύνολο του έργου του σε Αθήνα, Πάτρα και την υπόλοιπη Ελλάδα συνοδευόμενο από συζητήσεις με τον κόσμο και την δημιουργία μετακινούμενων εργαστηρίων.

Οι ενστάσεις που μπορεί να έχουμε για το πρόσωπο ενός δημιουργού δεν θα πρέπει να επηρεάζουν την κριτική μας σκέψη και άποψη.

Και κάτι ακόμα για την οικογένεια των κριτικών που μέχρι πρόσφατα αποτελούσε και την μοναδική δική μου κινηματογραφική οικογένεια, πριν αρχίσω να λοξοκοιτάζω προς στην κινηματογραφική δημιουργία και πράξη, αν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος “γέρασε” που σε ένα βαθμό σίγουρα συμβαίνει αυτό, η ελληνική κριτική και οι μέθοδες που χρησιμοποιεί (ανέφερα σε επιφανή έλληνα κριτικό την κυκλοφορία του βιβλίου του Bordwell στην Ελλάδα και ούτε τον είχε ακούσει) δεν έχει “γεράσει” ;

Και χωρίς να μιλάμε για όλους τους κριτικούς γιατί υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις (που αν κάποιος θέλει πολύ να μάθει δεν έχουμε πρόβλημα να αναφέρουμε κάποια στιγμή) υπήρξε ποτέ “νέα” η κριτική των τελευταίων δύο δεκαετιών για να “γεράσει” ;

Που εκπαιδεύονται, επιμορφώνονται και μετεκπαιδεύονται για να έχουμε καλό ρώτημα οι έλληνες κριτικοί; Σε ποιο σχολείο;

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ: ..Η στιγμή που είναι αφύλαχτος αυτός που θέλει… (συνέντευξη στην Σύλβια Λιούλιου)

Συναντηθήκαμε στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων μετά την παράσταση της Ήμερης. Ήταν κουρασμένος και ανήσυχος. Οι πρόβες του για τον Πρίγκιπα του Χόμπουργκ που ανεβαίνει στο Rex έφταναν κιόλας στην εντατικοποίησή τους. Ακολούθησε μια σπάνια εμπειρία συζήτησης για την ουσία του θεάτρου με έναν άνθρωπο της τέχνης που προσφέρει στην ουσία σωματοποίηση. Ο Λευτέρης Βογιατζής: το πνεύμα που δεν ησυχάζει.

Κύριε Βογιατζή, πώς ορίζετε το ωραίο;

Στη ζωή η ομορφιά βρίσκεται στη φύση. Όχι ως απεικόνιση, αλλά ως σύνθεση. Μια ειδική στιγμή της προσωπικής υπόστασης σε συνδυασμό με μια στιγμή της φύσης θα μπορούσε να γεννήσει μια διάσταση ωραίου. Δεν είναι κάτι εξωτερικό. Είναι αυτή η ένωση. Υπήρξαν στιγμές στη ζωή μου που συνέπιπταν με μια βαθιά συγκίνηση και τότε μου γεννιόταν η φράση «μα αυτό έχει ομορφιά». Έχω την εντύπωση ότι περικλείει πολλές κατηγορίες πραγμάτων. Ακόμη και στιγμές οδύνης ή τρομερής ασχήμιας.

Όταν παίζετε, έχετε στιγμές τέτοιας συνειδητοποίησης – στιγμές που ομοιάζουν με μιαν εμπειρία ομορφιάς;

Ναι. Στην Ήμερη σχεδόν κάθε μέρα από κάτι. Αυτό για μένα ήταν αποκάλυψη. ’ρχισε να με αγγίζει σε πράγματα πολύ προσωπικά, που δεν είναι δυνατόν να τα προσδιορίσεις. Γίνονται.

Κατά την προετοιμασία της Ήμερης υπήρξαν στιγμές που νιώσατε μόνος; Είναι ένας μονόλογος, παρότι ανέβηκε με τον ιδιαίτερο τρόπο της παρουσίας του άλλου προσώπου.

Δεν μπορώ να πω ότι ένιωσα τελείως μόνος. Ένα που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι αγαπώ αυτό που έκανα, αλλά πιστεύω ότι οι μονόλογοι για τους ηθοποιούς είναι λιγότερο ενδιαφέροντες από το θέατρο. Από τις σκηνές όπου είσαι με δύο ηθοποιούς και πάνω. Έτσι πιστεύω.

Μοτέρ το περιοδικό του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Μια αξιολογότατη προσπάθεια που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2006 και σήμερα βρίσκεται αισίως στο 14ο τεύχος. Διαβάστε όλα τα τεύχη του Μοτέρ σε pdf.

MOTER#14

Δείτε το περιοδικό

MOTER#13

Δείτε το περιοδικό

MOTER#12

Δείτε το περιοδικό

MOTER #11

Δείτε το περιοδικό

Τελείωσαν , στην Κύπρο, τα γυρίσματα της ταινίας «Guilt» του Βασίλη Μαζωμένου.

Μετά από τρία χρόνια προετοιμασίας, η συμπαραγωγή βρίσκεται στο στάδιο του μοντάζ και θα ολοκληρωθεί το καλοκαίρι του 2009.

GUILT

Σκηνοθεσία Βασίλης Μαζωμένος Σενάριο Βασίλης Μαζωμένος Διεύθυνση Φωτογραφίας Κατερίνα Μαραγκουδάκη Μουσική Γιώργος Ανδρέου Ηχοληψία Ντίνος Κίττου Μοντάζ Παναγιώτης Φωτίου Καλλιτεχνικός Σύμβουλος Ιωακείμ Μυλωνάς PRODUCTION DESIGNER Άντης Παρτζίλης Ενδυματολόγος Στέφανος Αθηαινίτης Παραγωγός Ρούλα Νικολάου Διεύθυνση παραγωγής Γιώργος Πάντζης Μόνικα Νικολαϊδου Εκτέλεση Παραγωγής Town Film

Ηθοποιοί Νίκος Αρβανίτης Κώστας Σειραδάκης Γιάννης Τσορτέκης ΄Αρτο Απαρτιάν Εβελίνα Παπούλια Στέλλα Φυρογέννη Ντίνος Λύρας Μάριος Ιωάννου Σοφοκλής Κασκαούνιας Κίμωνας Αποστολόπουλος Associate producers Αθηνά Γεωργιάδου Μαργαρίτα Ηλιοπούλου Συμπαραγωγοί Υπουργείο Παιδείας & Πολιτισμού Κύπρου (Σ.Ε.ΚΙΝ.) ΕΡΤ Α.Ε Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου TNT Ε.Π.Ε. AB Seahorse Ltd (Κύπρος) Μιχάλης Κτιστάκης Ο.Ε. Βασίλης Μαζωμένος

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

Σύγχρονη εποχή κι ένας ηλικιωμένος έμπορος όπλων, χειρουργείται. Μέσω της νάρκωσης, «ξαναβλέπει» τη ζωή που έζησε στην Κύπρο, τα τελευταία πενήντα ταραγμένα χρόνια.

“Looking back…looking forward” αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του Γερμανού καλλιτέχνη Christian Rothmann Εγκαίνια: Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009, ώρα 8μμ (έως 28 Μαρτίου) Χώρος Τέχνης Pro-art/ Μιρέλλα Λεγάκη Καλλιδρομίου 30, Αθήνα Τηλ. 210-3847967, www.proart.gr

“Looking back…looking forward”

αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του Γερμανού καλλιτέχνη Christian Rothmann

Εγκαίνια: Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009, ώρα 8μμ

(έως 28 Μαρτίου)

Την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου στις 8μμ εγκαινιάζεται στον Χώρο Τέχνης Pro-art (Καλλιδρομίου 30, Τηλ. 210-3847967, www.proart.gr) η αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του Γερμανού καλλιτέχνη Christian Rothmann με τίτλο “Looking back…looking forward”.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 28 Μαρτίου 2009 και υποστηρίζεται από την Γερμανική πρεσβεία και το Ινστιτούτο Goethe.

Το πρόγραμμα της ΑΦΑΙΑΣ-NEW STAR artcinema για την βδομάδα από Πέμπτη 19/2/2009 .

18.00 “Το αλάτι αυτής της θάλασσας”

(Salt of this sea), της Annemarie Jacir

20.00 “Έλα να δεις” (Come and see), του Elem Klimov

22.30 “Revolucion” του Charles Gervais