Έκθεση ζωγραφικής του Paul Delvaux (Πολ Ντελβό, 1897-1994) από το Ιδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο από 28 Ιουνίου έως 27 Σεπτεμβρίου.

Η ζωγραφική του σουρεαλιστή Πολ Ντελβό (1897-1994), του Βέλγου εκπροσώπου του «μαγικού ρεαλισμού», θα έχει την τιμητική της το καλοκαίρι στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο.

Σε συνεργασία με το Μουσείο Καλών Τεχνών των Βρυξελλών παρουσιάζει από 28 Ιουνίου έως και 27 Σεπτεμβρίου μια θεματική έκθεση αφιερωμένη στη ζωγραφική του και στις επιρροές που δέχτηκε από την ελληνική αρχαιότητα. Θα εκτεθούν 60 έργα προερχόμενα από διαφορετικά μουσεία, ιδρύματα και ιδιωτικές συλλογές Ευρώπης και Αμερικής.

Ο Ντελβό γεννήθηκε στη Λιέγη το 1897 και πέθανε στη Βερν του Βελγίου το 1994. Σπούδασε αρχιτεκτονική και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών. Από το 1922 άρχισε να δραστηριοποιείται καλλιτεχνικά και στα χρόνια που ακολούθησαν δέχτηκε επιρροές από εμπρεσιονιστές, Φλαμανδούς εξπρεσιονιστές ζωγράφους, κυρίως τους Constant Permeke και Gustave De Smet και επικεντρώθηκε εμμονικά τόσο στη ζωγραφική απόδοση του γυναικείου γυμνού όσο και του χώρου όπου συντελούνται τα ζωγραφικά δρώμενα.

Η περίφημη έκθεση των Σουρεαλιστών το 1934, στην οποία συμμετείχαν οι Μ. Ερνστ, Σ. Νταλί, Τζ. ντε Κίρικο και ο συμπατριώτης του Ρενέ Μαγκρίτ, άσκησε καταλυτική επιρροή στην τέχνη του. Συνειδητοποίησε ότι η ζωγραφική ήταν σε θέση να υπερβεί συμβατικούς κανόνες και να κινηθεί σε μία ποιητική διάσταση, με τη φαντασία και τον συμβολισμό να κυριαρχούν. Αργότερα, το ενδιαφέρον του στράφηκε στο καλλιτεχνικό ρεύμα του «μαγικού ρεαλισμού», στο οποίο το φανταστικό στοιχείο του σουρεαλισμού συνυπήρχε με κατοπτρικές μεταμορφώσεις της πραγματικότητας. Οι πίνακές του άρχισαν να αποκτούν μια μυστηριώδη ένταση ανησυχητικής σιωπής και νωχελικής απραξίας.

Η θεματολογία του ανακαλεί συχνά τον σιωπηλό αλλόκοτο κόσμο του Ιουλίου Βερν, φέρνει στο φως ονειρικά κλασικίζοντα τοπία, ιδιόμορφες ανδρικές και γυμνές γυναικείες φιγούρες. Το φιλοσοφικό ενδιαφέρον του για τη φθορά και τον θάνατο αποτυπώθηκε σε αρκετές συνθέσεις, με την εμφάνιση αποστεωμένων υπάρξεων και ανθρώπινων σκελετών.

Δεν περιορίστηκε στη ζωγραφική. Ασχολήθηκε με τη δημιουργία μνημειακών τοιχογραφιών για σημαντικά κτίρια (Palais de Congres των Βρυξελλών), τον σχεδιασμό σκηνικών για θέατρο («Adan Miroire» του Ζαν Ζενέ) και με εικονογραφήσεις ποιητικών συλλογών, όπως αυτή του Πολ Ελιάρ. Το 1982 εγκαινιάστηκε στο Saint-Idesbald το Ιδρυμα και Μουσείο Delvaux.

Υπήρξε θερμός φιλέλληνας. Μετά την επίσκεψη του στην Ελλάδα το 1956, συνόψισε τις εμπειρίες του στο κείμενο «Σχετικά με ένα ταξίδι στην Ελλάδα», που δημοσιεύτηκε εννέα χρόνια αργότερα στο περιοδικό Bulletin de la Classe des Beaux-Arts και θα περιλαμβάνεται στον κατάλογο της έκθεσης.