“ΘΕΜΙΣ” ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΓΚΑΣΤΙΝ (“Μασσαλία, μακρινή κόρη”): ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών 2009 (ACID)

ΘΕΜΙΣ

ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΓΚΑΣΤΙΝ

Ένα πρωτότυπο ντοκιμαντέρ

για την ελληνική δικαιοσύνη

από τον σκηνοθέτη της βραβευμένης ταινίας

(«Μασσαλία, μακρινή κόρη»)

από τις 3 Σεπτεμβρίου

στους κινηματογράφους

ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ:

ΔΑΝΑΟΣ

Λ. Κηφισίας 109, Αμπελόκοιποι (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 210-6922655

ΤΡΙΑΝΟΝ – Film Center

Κοδριγκτώνος 21 (Πατησίων 101) (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8215469, 2108222702

Κάθε μέρα η Δικαιοσύνη απονέμεται, μακριά από τα βλέμματα, μακριά από τις κάμερες. Μία καθημερινή Δικαιοσύνη, μία δικαιοσύνη χωρίς ξεχωριστή λάμψη. Για πρώτη φορά μια κινηματογραφική κάμερα μπαίνει στα ακροατήρια του Πρωτοδικείου Αθηνών και καταγράφει «κοινές» δίκες, αυτά τα συναρπαστικά μικρά δράματα της καθημερινότητας. Ένας στους δέκα Έλληνες πηγαίνει, τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, στα δικαστήρια. Το ακροατήριό τους είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, ένα μικρό θέατρο στο οποίο παίζονται και λύνονται οι καθημερινές διαφορές.

Το Θέμις, μετά την πρεμιέρα του στο 49^ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο, συμμετείχε τον Μάιο στο 62^ο Φεστιβάλ Καννών (τμήμα ACID), και στα διεθνή φεστιβάλ: Justice à l’écran (Δικαιοσύνη στην οθόνη) στην Grenoble της Γαλλίας, FIPA στο Biarritz της Γαλλίας, ενώ παράλληλα με την έξοδό του στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες θα προβληθεί στο Παρίσι και τη Μασσαλία.

Τέλος, το Θέμις είναι υποψήφιο για το Βραβείο Καλύτερου Μεσογειακού Ντοκιμαντέρ 2009 (της ιταλικής RAI και του μεσογειακού δικτύου τηλεοπτικών καναλιών CMCA) καθώς και για τα φετινά ευρωπαϊκά βραβεία «Prix Europa» (του Συμβουλίου της Ευρώπης).

Σύνοψη

Όλοι είχαμε ή θα έχουμε μια μέρα την εμπειρία να κληθούμε στο δικαστήριο. Δι’ ελάχιστον αφορμήν, για μία διένεξη με το γείτονα, μία διαφορά με έναν συνεταίρο ή μία διαφωνία με ένα σύντροφο, θα βρεθούμε μπροστά στο Δικαστή. Διαφορές του τίποτα, που τις περισσότερες φορές θα μπορούσαν να λυθούν φιλικά παίρνουν το δρόμο της Δικαιοσύνης. Εκεί, πέρα από τα εγκλήματα και τα πταίσματα, καταλήγουν και οι ελάχιστες διαφορές μας.

ΑΙΣΧΥΛΕΙΑ 2009 – Όλες οι εκδηλώσεις

22 Αυγούστου – 10 Οκτωβρίου

www.aisxylia.gr – e-mail: info@aisxylia.gr

Ώρα έναρξης των παραστάσεων 20:30

Για πληροφορίες και εισιτήρια πατήστε εδώ.

Σάββατο 22/8/2009

Κυριακή 23/8/2009

Είσοδος ελεύθερη

ΕΚΕΘΕΧ – Art Locus

Παρασκευή 28/8/2009

Είσοδος ελεύθερη

Αποκλειστικός χορηγός

Μανώλης Μητσιάς – 40 χρόνια

Κυριακή 30/8/2009

Εισ. 15€ – Φοιτ. 5€

Εθνικό Θέατρο

Αισχύλου “ΠΕΡΣΕΣ”

Δευτέρα 31/8/2009

Εισ. 10€ – Φοιτ. 5€

ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ

Τετάρτη 2/9/2009

Εισ. 10€ – Φοιτ. 5€

Η πρόταση της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών για την αναμόρφωση του νόμου «Περί Κινηματογραφικής Πολιτικής»

Η πρόταση της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και της πλειοψηφίας των φορέων της Κινηματογραφικής Κοινότητας αφορά έναν νόμο πλαίσιο για τον ελληνικό κινηματογράφο που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της κινηματογραφικής δημιουργίας, παραγωγής και προβολής, έχει σαφέστατη αναπτυξιακή κατεύθυνση, εθνική στρατηγική για την ενίσχυση της κινηματογραφικής τέχνης και το κυριότερο: τα θέματα του ελληνικού κινηματογράφου αντιμετωπίζονται στο σύνολό τους και όχι αποσπασματικά.

Η πρόταση αυτή εξασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον και ενθαρρύνει τη συνέργεια με τον ιδιωτικό τομέα, μέσα από σύγχρονες μεθόδους ενισχύσεων και επενδυτικών κινήτρων. Με ευέλικτα σχήματα, συγκεκριμένους στόχους, συνέργειες με τις υγιείς δυνάμεις της αγοράς και διεύρυνση των πηγών χρηματοδότησης, δημιουργεί προϋποθέσεις ανάπτυξης, προωθεί την κινηματογραφική τέχνη εντός και εκτός συνόρων, ενθαρρύνει και υποστηρίζει τις διεθνείς συνεργασίες, δίνει ευκαιρίες στους νέους και συνδέει τον ελληνικό κινηματογράφο με την κοινωνία, την οικονομία και την τεχνολογική εξέλιξη.

Οι πολιτισμικές αξίες της γηραιάς ηπείρου υπήρξαν ασφαλώς ένα τεράστιο πεδίο άντλησης ιδεών για τους εμπνευστές της ένωσης των ευρωπαϊκών λαών. Οι βασικές επιδιώξεις όμως των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την οικονομική ενοποίηση και τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς άφησαν στο περιθώριο της ευρωπαϊκής οικοδόμησης τον πολιτισμό.

Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη αναγνωρίσει ότι η επιδότηση του κινηματογράφου και γενικότερα των οπτικοακουστικών έργων δεν είναι καθόλου πολυτέλεια αλλά πρώτιστη ανάγκη.

Βραβευμένη “Ακαδημία Πλάτωνος” στις Νύχτες Πρεμιέρας. 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, 16-27 Σεπτεμβρίου 2009

Το 15^ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας συγχαίρει τον σκηνοθέτη Φίλιππο Τσίτο, τον πρωταγωνιστή Αντώνη Καφετζόπουλο και όλους τους συντελεστές της ταινίας «Ακαδημία Πλάτωνος» για τα τρία βραβεία που απέσπασε στο 62^ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο.

Το ελληνικό σινεμά συνεχίζει να διακρίνεται στα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ. Στην απονομή που έγινε το Σάββατο 15 Αυγούστου στην Piazza Grande του Λοκάρνο, η ταινία «Ακαδημία Πλάτωνος» σε σκηνοθεσία Φίλιππου Τσίτου πήρε τα ακόλουθα βραβεία:

- Λεοπάρδαλη Α’ Ανδρικού Ρόλου στον Αντώνη Καφετζόπουλο

- Α’ Βραβείο της διεθνούς Οικουμενικής Επιτροπής

- Γ’ Βραβείο της Επιτροπής Νέων

Οι Νύχτες Πρεμιέρας έχουν εξασφαλίσει την πανελλήνια πρεμιέρα της ταινίας «Ακαδημία Πλάτωνος» που θα προβληθεί στο 15^ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας (16-27 Σεπτεμβρίου 2009) και πρόκειται για μια άκρως επίκαιρη τραγική κωμωδία με πολιτική χροιά. Ο Αντώνης Καφετζόπουλος πρωταγωνιστεί στο ρόλο ενός ξενοφοβικού ψιλικατζή που απρόσμενα ανακαλύπτει τις αλβανικές του ρίζες και αναγκάζεται έτσι να επανεκτιμήσει την εθνική αλλά και ανθρώπινη ταυτότητά του.

Το 15^ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας έχει εξασφαλίσει τις πανελλήνιες πρεμιέρες και άλλων ελληνικών παραγωγών, όπως η επιτυχημένη σε διεθνή φεστιβάλ «Στρέλλα» του Πάνου Χ. Κούτρα (μαζί με την επετειακή προβολή της πρώτης δουλειάς του σκηνοθέτη «Η Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά»), το πολυαναμενόμενο «Το Κακό Στην Εποχή των Ηρώων» του Γιώργου Νούσια και το συλλεκτικό ντοκιμαντέρ για ένα άγνωστο ελληνικό σινεμά «Ξένες σε Ξένη Χώρα: Οι Ελληνικές Ταινίες Μυστηρίου και Φαντασίας» του Δημήτρη Παναγιωτάτου.

ΤΑΙΝΙΕΣ AUDIO VISUAL ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ – ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009. Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων, δείτε το νέο trailer που προβάλλεται στους κινηματογράφους

Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων θα κάνει την πρεμιέρα του

την Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου,

στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου

της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας (www.aiff.gr)

και θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες τον Οκτώβριο

από την Audio Visual (www.audiovisual.gr)

Για περισσότερα επισκεφθείτε το site της ταινίας www.tokako.gr

10 ΣΕΠΤΕΜΒΡIΟΥ 2009	· UP ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
24 ΣΕΠΤΕΜΒΡIΟΥ 2009	· NOTHING BUT THE TRUTH
1 ΟΚΤΩΒΡIΟΥ 2009	· ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ· G – FORCE
8 ΟΚΤΩΒΡIΟΥ 2009	· YOUNG VICTORIA· THE UGLY TRUTH Η ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

03 thess shortfilm festival, 44th DIMITRIA: 26 & 27 Σεπτέμβρη/ 3 & 4 Οκτώβρη 2009

thess shortfilm festival

thessaloniki greece
26, 27 september 2, 3 & 4 october

Η τεράστια σημασία των ταινιών μικρού μήκους αναγνωρίζεται όσο ποτέ άλλοτε ! Και δεν είναι μόνο ότι ήταν πάντα η αφετηρία όλων των μεγάλων σκηνοθετών. Σήμερα πολλοί σημαντικοί άνθρωποι του κινηματογράφου παραδέχονται ότι πιο δημιουργικό στο σινεμά, γίνεται στις ταινίες μικρού μήκους. Και το σινεμά με ψηφιακές κάμερες, ακόμη και κινητά τηλέφωνα, επιτρέπει στον κάθε ταλαντούχο νέο να δημιουργήσει σημαντικό σινεμά !

Η πόλη μας δεν έπρεπε να μείνει έξω απ’ αυτό το ‘κίνημα’ ! και γι’ αυτούς ακριβώς τούς λόγους, ξεκινήσαμε αυτό που έλειπε από την Θεσσαλονίκη, ένα διεθνέςφεστιβάλ μικρού μήκους ταινιών. Το φεστιβάλ AZA , που από το 2009 μετονομάζεται σε

THESS INTERNATIONAL SHORT FILM FESTIVAL τιμώντας την πόλη μας, πρόβαλε το 2007 & 2008 καταπληκτικές μ.μ. ταινίες απ’ όλον τον κόσμο, απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές & σχόλια και τιμήθηκε με ειδικές προβολές στο φεστιβάλ Λισαβώνας & Πόρτο στην Πορτογαλία, Διεθνές Φεστιβάλ Βελιγραδίου , Κινηματογραφική Ακαδημίας Σερβίας, στο Φεστιβάλ της Πάτρας και στην Αθήνα.

15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας, 16-27 Σεπτεμβρίου 2009: Τμήμα Ντοκιμαντέρ, Internet Space

Επίκαιρα και αιχμηρά, βραβευμένα και αποκαλυπτικά, συναρπαστικά και προκλητικά, τα ντοκιμαντέρ στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας αποδεικνύουν ότι ζωή και σινεμά είναι έννοιες αλληλένδετες. Φέτος, οι Νύχτες Πρεμιέρας με την ενότητα Internet Space του τμήματος Ντοκιμαντέρ κάνουν μια βουτιά στα άδυτα του κυβερνοχώρου και φέρνουν στην επιφάνεια άγνωστες μέχρι τώρα ιστορίες διαδικτυακής ζωής.

Η πρώτη κυριολεκτικά online κοινότητα και η αποκάλυψη μιας από τις πιο σκοτεινές πλευρές του ίντερνετ και των ορίων του είναι, ανάμεσα σε άλλα, τα θέματα των φετινών ντοκιμαντέρ που σχετίζονται με το χώρο του διαδικτύου στην ενότητα Internet Space. (Σημειώνουμε εδώ ότι σύντομα θα αποκαλυφθεί και μία ακόμα προβολή σε παράλληλο τμήμα του φεστιβάλ που συνδέεται με την ευρύτερη έννοια του χώρου, του διαστήματος και της εξερεύνησής τους. Επιτρέψτε μας όμως να κρατήσουμε, προς το παρόν, μυστικό το περιεχόμενο αυτής της προβολής.)

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 λοιπόν, όταν το διαδίκτυο είχε μόλις αρχίσει να διεισδύει στις ζωές μας, ένας άνθρωπος καθόρισε το μέλλον δημιουργώντας κάτι πρωτοποριακό για την εποχή: μια μικρή κοινότητα ανθρώπων που μοιράζονταν τις προσωπικές τους στιγμές στην πρώτη onlineαναμετάδοση σε πραγματικό χρόνο. Ο Τζος Χάρις τότε συνελήφθη ως αρχηγός αίρεσης, αργότερα όμως ονομάστηκε «ο Warhol του διαδικτύου» – δικαιολογημένα αφού οι ιδέες του εξελίχθηκαν και μετατράπηκαν σε αυτά που σήμερα γνωρίζουμε ως Myspace και Facebook.

ODEON: DVD Newsletter, Α’ Περίοδος Σεπτεμβρίου 2009

DVD Newsletter

Α’ Περίοδος Σεπτεμβρίου 2009

Roman Polanski: Wanted and Desired

Tα ιδιωτικά βίτσια και οι δημόσιες αρετές του πιο χαρισματικού «εγκληματία» του σινεμά.

Πριν από τριάντα περίπου χρόνια, ο Πολάνσκι το έσκασε από τις Η.Π.Α. για να αποφύγει μια επικείμενη καταδίκη, όντας κατηγορούμενος για το βιασμό ανήλικου κοριτσιού. Το γεγονός αυτό άλλαξε τη ζωή του για πάντα. Η σκηνοθέτιδα Μαρίνα Ζένοβιτς τολμά να ανοίξει ξανά την αμφιλεγόμενη και πολύπλοκη αυτή υπόθεση. Η εξερεύνησή της στο τι συνέβη πραγματικά, όλα αυτά τα χρόνια πριν, παρουσιάζει μια νέα οπτική στην απόφαση του Πολάνσκι αλλά και στη λειτουργία του αμερικανικού νομικού συστήματος. Η Ζένοβιτς συλλέγει μαρτυρίες από όσους έπαιξαν βασικό ρόλο στην ιστορία αυτή – τους δικηγόρους, το θύμα, τα Μ.Μ.Ε. – ενώ επικεντρώνεται στον ασυνήθιστο τρόπο με τον οποίο ο δικαστής χειρίστηκε την υπόθεση.

Σκηνοθεσία: Μαρίνα Ζένοβιτς

Special Features: Scene Selection, Interactive Menus

Η ταινία προβλήθηκε στην Ελλάδα το 2008 με τίτλο «Roman Polanski: Wanted and Desired»

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 2009-2010: ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΕΑΜΑΤΩΝ

ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΕΑΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ 2009-2010

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΙΚΗ

«ΘΕΛΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ»

Επιθεώρηση

«Η Ελλάδα θέλει να κρυφτεί και το θέατρο Αλίκη θέλει επιθεώρηση!» αποφάνθηκε ο Θοδωρής Αθερίδης κι έβαλε μπροστά να σκηνοθετήσει τη μεγαλύτερη επιθεώρηση του φετινού χειμώνα.

Από τη σκηνή του Θεάτρου θα παρελάσουν ένας Πρωθυπουργός (όλο και πιο) κουρασμένος και γύρω του πολιτικοί (όλο και πιο) απελπισμένοι για καριέρα, αλλοδαποί που όσο περνά ο καιρός συμπεριφέρονται όλο και πιο πολύ σαν Έλληνες κι από την άλλη, ντόπιοι που νιώθουν όλο και πιο πολύ αλλοδαποί, ένα τηλεοπτικό πανηγύρι με τραγούδια, μαγειρική και ζώδια από τα ξημερώματα μέχρι τη νύχτα, συγγενείς που στέλνουν «πακέτα» σε άλλους χαμένους συγγενείς, μετανάστες που για να επιβιώσουν βάζουν ταρίφα στο ξύλο που τρώνε, αγρότες μόνοι που ψάχνουν «διά τηλεοράσεως» το έτερόν τους ήμισυ, όλα αυτά τα καθημερινά για τα οποία ΘΕΛΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ – κυριολεκτικά – ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ αλλά κάτι δεν την αφήνει… Η χαρά; Η μήπως η απόγνωση;

Η απάντηση των «Συνδικαλιστών». Η Εταιρία Ελλήνων Σκηνοθετών απαντά σε άρθρο της Βένας Γεωργακοπούλου σχετικό με την κίνηση των κινηματογραφιστών να αποσύρουν τις ταινίες τους από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και τα Κρατικά Βραβεία.

Αθήνα, 15 Ιουλίου 2009

Η απάντηση των «Συνδικαλιστών»

Δεν νοείται δημοσιογράφος μιας ιστορικής και δημοκρατικής εφημερίδας που σέβεται την αποστολή του, να αντιπαρατίθεται στους συνδικαλιστές, επαγγελματίες του Κινηματογράφου, που μάχονται ώστε ο Κινηματογράφος να συνεχίζει, σε πείσμα των καιρών, να μας κάνει να ονειρευόμαστε. Όμως, όπως τελικά αποδεικνύεται, οι επαγγελματίες είναι ο μεγάλος άγνωστος για εσάς που θα έπρεπε να έχετε σαν αποστολή να προβάλλετε και να προωθείτε το όραμά τους.

Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να ακουστεί η φωνή μας, να μοιραστείτε μαζί μας τις αγωνίες και τα προβλήματά μας. Κυρία Γεωργακοπούλου, εμείς οι συνδικαλιστές, όπως μας αποκαλείτε, οραματιστές του αύριο της ελληνικής Κινηματογραφίας, οδηγήσαμε πριν από χρόνια και αποφασίσαμε:

1) Την επεξεργασία του τελικού σχεδίου για την ίδρυση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

2) Τη διαμόρφωση, πριν από 21 χρόνια, του Νόμου Πλαισίου που η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη υιοθέτησε· έναν από τους πιο δημοκρατικούς κινηματογραφικούς νόμους.

3) Τη διαμόρφωση του τελικού σχεδίου Νόμου καταβολής του 1,5% επί των ετησίων ακαθαρίστων εσόδων των τηλεοπτικών σταθμών για την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών.

“ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ”-ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ. ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ, ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ, ΙΘΑΝ ΧΟΚ, ΡΕΒΕΚΑ ΧΟΛ, THE BRIDGE PROJECT: “ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ, ΟΛΑ ΚΑΛΑ” ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ.

 | View Show | Create Your Own

του Γιάννη Καραμπίτσου

“Στην πραγματικότητα, ο Λεόντιος είναι ένας Οθέλλος χωρίς τον Ιάγο του, ένας Κλαύδιος χωρίς τον Δον Γιάννη του, και έτσι αποκαλύπτει σε όλο της το εύρος μιαν αλήθεια εν μέρει κρυμμένη στα προηγούμενα έργα”(Rene Zirard: Οι φλόγες της ζηλοτυπίας).

Διαγωνισμός Φωτογραφίας – «Ματιές στην πόλη της Δράμας» 15 Αυγούστου – 15 Σεπτεμβρίου. 32ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ digi2009- ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ 15ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ 21-26 Σεπτεμβρίου 2009.

Στο πλαίσιο του 15^ου Διεθνούς, του 32^ου Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας και του digi2009, διοργανώνεται Διαγωνισμός φωτογραφίας με τίτλο «Ματιές στην πόλη της Δράμας».

Στο διαγωνισμό καλούνται να λάβουν μέρος οι συμμετέχοντες με φωτογραφίες από την πόλη της Δράμας. Σε κάθε συμμετοχή μπορούν να υποβληθούν μέχρι και 3 φωτογραφίες.Ο διαγωνισμός διαρκεί από 15 Αυγούστου έως 15 Σεπτεμβρίου και η ανακοίνωση των ονομάτων των τριών (3) νικητών θα γίνει στις 21 Σεπτεμβρίου 2009 σε τελετή που θα γίνει ειδικά για αυτό το σκοπό.

Οι φωτογραφίες που θα βραβευτούν, θα συμμετέχουν στην έκθεση «Ματιές στην πόλη» που θα λάβει χώρα από 21-26 Σεπτέμβρη, στον εκθεσιακό χώρο «Ελευθερία».

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΑΝΕΜΟΣ/ “Το σπίτι μου κάηκε. Είμαι μόνη μου… Π Ο Υ Ν Α Π Α Ω ; Oι γείτονες με βγάλαν έξω…κάντε κάτι γιατί η φωτιά θα περάσει και στο Κάτω Σούλι. Οι άλλοι έχουν λεφτά να ξαναφτιάξουν τις βίλλες τους. Εμείς είμαστε φτωχοί άνθρωποι…” 2 κείμενα για τις φωτιές.

Λάβαμε και δημοσιεύουμε 2 κείμενα για τις φωτιές από τους φίλους Γιάννη Φραγκούλη και Στέλα Αλισάνογλου (εθελόντρια πυροφύλαξης της Πάρνηθας) που ακριβώς επειδή ανήκουν στον καλλιτεχνικό χώρο μας υπενθυμίζουν ότι είμαστε μέλη μιας συλλογικής κοινότητας που χρειάζεται την καθημερινή δράση και πράξη μας. Μπορεί να μην είναι με την στενή έννοια πολιτιστικά, είναι όμως με την ευρύτερη και αφορούν ένα ζήτημα και πρόβλημα, που η μη επίλυσή και αποτελεσματική αντιμετώπιση του, τείνει να αμφισβητήσει την αναγκαιότητα ύπαρξης της τέχνης. Κάτω από τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων και την όξυνση προβλημάτων όπως οι φωτιές, το θέμα των μεταναστών και της απειλής της φτώχιας για το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών, η άσκηση της τέχνης κινδυνεύει να καταστεί πολυτέλεια. Η ενεργή συμμετοχή σε ομάδες αντιμετώπισης των ζοφερών αυτών προβλημάτων είναι πλέον κάτι περισσότερο από αναγκαία. Γ.Κ.

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΑΝΕΜΟΣ

του Γιάννη Φραγκούλη

Είχα ξεκινήσει να μαζεύω υλικό για να γράψω ένα κείμενο για το ρεμπέτικο, κάτι σα μια ιστορική θεώρησή του. Όμως τα γεγονότα σε αναγκάζουν πολλές φορές να αλλάξεις γνώμη και, κατ’ επειγόντως, να «τα μαζεύεις» για να γράψεις για ένα άλλο θέμα που είναι στην απόλυτη επικαιρότητα και που είναι φλέγον για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Οι φωτιές που άναψαν και κατέστρεψαν ένα σημαντικό μέρος της Αττικής, τέλη Αυγούστου 2009, αυτό είναι το θέμα στο οποίο αναφερόμαστε. Μας θύμισαν τις καταστροφικές φωτιές που το 2007 κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος της κεντρικής Πελοποννήσου, κάνοντας στάχτη ένα τεράστιο βιότοπο και ίσως το μοναδικό πόρο επιβίωσης των κατοίκων εκεί. Αυτή η φρίκη περνά και ξαναπερνά μπροστά από τα μάτια μας και οι μνήμες ξαναζωντανεύουν. Είναι αναπόφευκτο να ξαναζούμε αυτό τον εφιάλτη και αυτές οι εικόνες, οι οποίες δεν έχουν σβήσει από τη μνήμη μας, παρά τα τρία χρόνια που έχουν περάσει, να είναι εικόνες που λες ότι έχουν δραπετεύσει από ένα φιλμ που καρέ-καρέ συνθέτουν μια ταινία, σαν αυτές που βλέπουμε στις ταινίες του Χόλιγουντ που, όπως λέμε, σπέρνουν την καταστροφή.

Ε! Μην ξεχάσεις το Κύμινο. Hey! Don’t forget the Cumin and a Special Concert at Kos International Health Film Festival. 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κω για θέματα Υγείας “Ιπποκράτης”. 1-6 Σεπτεμβρίου 2009.

Hey! Don’t forget the Cumin Ε! Μην ξεχάσεις το Κύμινο and a Special Concert at Kos Intl. Health Film Festival

Director: Hala Al Abdalla Running time: 66 ’ – Syria , 2008
Τρεις φωνές: ο Τζαμίλ Χατμάλ και η Σάρα Κέιν, που είναι και οι δυο τους απόντες κι έχουν φύγει από τον πλανήτη μας, και η Νταρίνα Αλ Τζουντί, που αντιστέκεται ακόμα. Και οι τρεις τους συνδέονται με κείμενα.

Και οι τρεις τους έχουν επιλέξει μια φόρμα καλλιτεχνικής έκφρασης στην αναζήτησή τους για ελευθερία. Μέσα από αυτή την ταινία, και μέσα από την προσπάθεια να σκιαγραφήσουμε μαζί τους αυτή την κυκλική σχέση μεταξύ: Ζωή, τόπος, εξορία/ φωνή, κείμενο, τέχνη/ τρέλα, αυτοκτονία, θάνατος/ θα συνειδητοποιήσουμε πως ο ίδιος αυτός κύκλος μπορεί να είναι το μονοπάτι που όλοι βαδίζουμε: Να πέσει κανείς, ή να μην πέσει;

“12 Μαθήματα για τον Κινηματογράφο”. Θεωρία, Ιστορία, Κριτική του σινεμά, Σχολείο “Βασίλης Ραφαηλίδης”, 2009-2010.

Σεμινάρια Κινηματογράφου 2009-2010: Θεωρία, Ιστορία, Κριτική του σινεμάΔιαρκές σχολείο “Βασίλης Ραφαηλίδης” : “12 Μαθήματα για τον Κινηματογράφο”.

 | View Show | Create Your Own

[τα ονόματα των θεωρητικών και κριτικών στο trailer είναι ενδεικτικά]

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Σχολείο του Σινεμά
Εργαστήρια Θεωρίας και Πρακτικής του Κινηματογράφου

έναρξη τελαυταία εβδομάδα Οκτωβρίου 2009

διάρκεια: τρίμηνη (12 συναντήσεις)

I) Ιστορική αναδρομή στα βασικότερα κινηματογραφικά ρεύματα

(εξπρεσιονισμός, σουρεαλισμός, ρώσικη πρωτοπορία,
νεορεαλισμός, νουβέλ βαγκ, free cinema κ.ο.κ.)

-προβολή χαρακτηριστικών αποσπασμάτων σε προτζέκτορα

Σαμ Μέντες: Ένας Πορτογάλος για το αμερικανικό όνειρο. 21 & 22 Αυγούστου 2009, “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.

Ο άνθρωπος το ’χει. Αμέσως μετά το Πανεπιστήμιο σκηνοθετεί για το θέατρο τον Βυσσινόκηπο και σκίζει. Σε ηλικία που άλλοι πασχίζουν να βγουν ως πρωτοεμφανιζόμενοι (ή και πρωτοεξαφανιζόμενοι) στο θέαμα, εκείνος καθοδηγούσε τη Νικόλ Κίντμαν. Ο Σπίλμπεργκ του εμπιστεύτηκε τα λεφτά του και το σενάριο του American Beauty, γιατί πείστηκε από το πάθος και την προσήλωσή του, και βαρέθηκε να μετράει Όσκαρ. Ο άνθρωπος που σκηνοθετεί το πρώτο σαιξπηρικό έργο που θα παιχτεί ποτέ στην Επίδαυρο ξέρει ότι τα μυστικά της επιτυχίας είναι η προσήλωση, η καλλιέργεια, αλλά ‒πρωτίστως‒ το δημιουργικό πάθος.

Από τον Άκη Καπράνο

Ο Σαμ Μέντες γεννήθηκε το 1965 στην Αγγλία και αποφοίτησε από το Cambridge University. Ακούγεται πέρα ως πέρα Άγγλος, αλλά στην ουσία έχει καταγωγή από την Πορτογαλία. Παρ’ όλα αυτά, μεγάλωσε σε περιβάλλον που έτρεφε τη δίψα του για γνώση: ο πατέρας του ήταν πανεπιστημιακός και η μητέρα του συγγραφέας παιδικών βιβλίων.
Στο Πανεπιστήμιο αρχίζει τις θεατρικές παραγωγές και μετά την αποφοίτησή του ρίχνεται για τα καλά στο σανίδι. Τυχερός, βρίσκει εύκολα δουλειά στο θεατρικό φεστιβάλ του Τσίτσεστερ το 1987 και το 1988 σκηνοθετεί την Τζούντι Ντεντς στον Βυσσινόκηπο. Και όχι μόνον αυτό, αλλά θα κερδίσει και βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη για την ίδια δουλειά.
Ας κάνουμε μια παύση εδώ. Μιλάμε για έναν 23χρονο, σωστά; Τι θα μπορούσαμε να υποθέσουμε λοιπόν για τον κύριο Σαμ Μέντες, με βάση αυτά και μόνον αυτά που μάθαμε μέχρι τώρα; «Φάρδος» ή ιδιοφυΐα; Μάλλον και τα δύο, καθώς η επιτυχία του αυτή οδήγησε τον Μέντες το 1997 στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του φημισμένου Donmar Warehouse, όπου και θα σκηνοθετήσει την Νικόλ Κίντμαν στο Μπλε Δωμάτιο. Από κει ξεκινά και η αναγνώρισή του στο εξωτερικό. Θα ακολουθήσουν παραστάσεις στο Μπρόντγουεϊ και στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου μέχρι το πρώτο του κινηματογραφικό παιχνίδισμα.

Ίθαν Χοκ: Ο άνδρας που τσαλάκωσε την εικόνα του. 21 & 22 Αυγούστου 2009, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στο “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” των Σαμ Μέντες, Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Από τον Κύκλο των χαμένων ποιητών του Πίτερ Γουίερ, το 1989, μέχρι το περσινό Πριν ο Διάβολος μάθει ότι πέθανες του Σίντνεϊ Λούμετ, ο Ίθαν Χοκ έχει ξεδιπλώσει μια ερμηνευτική γκάμα που ξεπερνά κατά πολύ το προφίλ του ομορφόπαιδου, ένα προφίλ που ο ηθοποιός προσπάθησε να τσαλακώσει από νωρίς.

Από τον Άκη Καπράνο

Γεννημένος το 1970 στην πόλη του Όστιν του Τέξας από έφηβους γονείς που χώρισαν όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών, άρχισε να μελετά την τέχνη της υποκριτικής από τα δεκατέσσερά του χρόνια, αλλά σταμάτησε τις σπουδές του μόλις επιλέχθηκε για τo Dead Poets Society. Οι δραστηριότητες του Χοκ επεκτάθηκαν και στον χώρο του θεάτρου και της μουσικής. Και, φυσικά, ο νέος συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να αφήσει το Τέξας και να κινηθεί είτε προς Λος Άντζελες είτε προς Νέα Υόρκη. Είναι νομίζω ενδεικτικό ότι προτίμησε τη δεύτερη.
Ο Χοκ έδειξε να διαφοροποιείται από τους νεανικούς σταρ της εποχής του. Αντί να παριστάνει τον παίδαρο προτίμησε να εμφανιστεί δίπλα στον Τζέρεμι Άιρονς στο δράμα Waterland, ενώ ακολούθησε κι ένας βασικός ρόλος στο φιλμ A Midnight Clear δίπλα στον Γκάρι Σινίζ. Παράλληλα επέδειξε και τις υποκριτικές του ικανότητες στο σανίδι ενσαρκώνοντας τον Καζανόβα, ενώ το 1993 θα ιδρύσει την πειραματική θεατρική ομάδα Μαλαπάρτε.
Είναι η εποχή της Generation X. Της γενιάς δηλαδή που δεν πιστεύει σε τίποτα – και ακριβώς επειδή δεν πιστεύει σε τίποτα δεν είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει κανέναν. Και το κινηματογραφικό της παιδί είναι η ταινία Reality Βites, που προβλήθηκε εδώ με τον ανόητο τίτλο Νέοι, ωραίοι και άνεργοι. Δίπλα στους Μπεν Στίλερ και Γουινόνα Ράιντερ ο Χοκ ξεχωρίζει για άλλη μια φορά.

ΟΙ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΕΣ του Αντουάν Μπελό. Μετάφραση: Ευγενία Γραμματικοπούλου Εκδόσεις: Πόλις, σελ- 529.

Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Ποιος κρύβεται πίσω από το όνομα γλωσσοδέτη Σλιβ Νταρτουνγκούβερ; Η φιλήσυχη μητέρα του παίρνει όρκο πως ο αγαπημένος της υιός 23 χρόνων τώρα, αποτελεί το καμάρι της Ισλανδίας στο χώρο των επιστημών. Περιβαλλοντολογικές μελέτες το αντικείμενο του, με πτυχίο στην γεωλογία και την οικονομία. Μα ο «μικρός» έχει ένα σοβαρό ελάττωμα. Είναι ιδεαλιστής. Ποθεί να σώσει τον κόσμο από την αδικία, τη φτώχια και την ανέχεια εδώ και τώρα. Ο Σλιβ είναι ένας παραχαράκτης. Παρεμβαίνει στο παρελθόν, την Ιστορία και φαλκιδεύει στοιχεία που αλλάζουν το ρου της ζωής και κυρίως των βεβαιοτήτων και της συγκατάβασης μας. Ο Σλιβ είναι ένας δεινός σεναριογράφος. Παραλλάσσει πραγματικές πηγές αναφοράς, εμπλέκει μη κυβερνητικές οργανώσεις με υπερεργολάβους, καταρτεί συστήματα πρόληψης φυσικών καταστροφών και «ανακαλύπτει» μια ανύπαρκτη φυλή πρωτόγονων στην Νότιο Αφρική. Είναι συνομοσιολάγνος; Δυστυχώς για τους θιασώτες της πολιτικής ορθότητας, είναι ένας πραγματιστής.

Ένας μορφωμένος αστός, που χάρις την ογκώδη γνώση του εφευρίσκει ιστορίες. Ο κόσμος που ζούμε δεν είναι παρά μια επινόηση. Οι εγγεγραμμένες πληροφορίες στον εγκέφαλό μας, τα εφαλτήρια της κοινωνικής και πολιτικής και κοινωνικής δραστηριότητας πολλών ανθρώπων προέρχονται από βιβλιογραφίες, μαρτυρίες και πηγές. Δηλαδή μέσα από την αφήγηση. Ο συγγραφέας υποστηρίζει πως οι περισσότεροι από εμάς, ταυτίζουμε την αλήθεια με την αφήγησή της. Μια καλά δομημένη αναπαραστατική κατασκευή (όσον αφορά τον κινηματογράφο π.χ) και μια εμπεριστατωμένη εξιστόρηση (όσον αφορά τον γραπτό λόγο), είναι πάντοτε πειστικές. Αυτή εξ’άλλου είναι ανέκαθεν και η παγίδα του ρεαλισμού. Ο Αντουάν Μπελό ξεθάβει το παράδειγμα της Τιμισοάρα στη Ρουμανία το 1989, με την «εκσκαφή» των υποτιθέμενων ομαδικών τάφων, που οδήγησαν στην καρατόμηση του Τσαουσέσκου. Μια κλασσική περίπτωση παραχάραξης που οδήγησε σε μια αληθινή και δίκαιη ίσως για πολλούς εξέγερση. Ξεδόντιασε από τον κόσμο την αμφιβολία και είναι πανεύκολο να τον χειραγωγήσεις.

Πρόγραμμα Ηρωδείου 2009. Σεπτέμβριος.

Χάρις Αλεξίου
«Στους χτύπους της καρδιάς»

αγορά εισιτηρίων

περισσότερα

3 Σεπτεμβρίου

Τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν

Εκεί που χτυπά η καρδιά της, εκεί που συναντιέται με το πάθος της για το τραγούδι, εκεί η Χάρις Αλεξίου θέλει να ταξιδέψει το κοινό της σε μία ειδική βραδιά αφιερωμένη στην Ένωση “Μαζί για το Παιδί” τηνΠέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στις 21:00.

Δημήτρης Μητροπάνος
«Τα τραγούδια της ζωής μου»

αγορά εισιτηρίων

περισσότερα

10 Σεπτεμβρίου

Με μια μεγάλη συναυλία στο Ρωμαϊκό Ωδείο Ηρώδου Αττικού ο Δημήτρης Μητροπάνος και η 15μελής ορχήστρα του μας καλωσορίζουν στον κόσμο των πιο προσφιλών αναμνήσεων.

Φεστιβάλ Βύρωνα 2009. Θέατρο Βράχων. Αύγουστος-Σεπτέμβριος

• Η όπερα της πεντάρας
  Μπ.Μπρεχτ – Κ. ΒάιλΦεστιβάλ Δήμου Βύρωνα – Θέατρο Βράχων

  αγορά εισιτηρίων

  περισσότερα

  24 Αυγούστου

• “CARGO” Μια παράσταση – ταξίδι στον κόσμο
  ΠΕΜΗ ΖΟΥΝΗ – ΕΛΕΝΗ ΠΕΤΑΦεστιβάλ Δήμου Βύρωνα – Θέατρο Βράχων

  αγορά εισιτηρίων

  περρισσότερα

  25 Αυγούστου

• “ΠΕΡΣΕΣ” του Αισχύλου
  Εθνικό ΘέατροΦεστιβάλ Δήμου Βύρωνα – Θέατρο Βράχων

  αγορά εισιτηρίων

  περισσότερα

  
  27 Αυγούστου

Ρεμπέκα Χολ: Hermione, Rebecca, Epidaurus. 21 & 22 Αυγούστου 2009, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στο “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” των Σαμ Μέντες, Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Πρώτος την ξεχώρισε ο Γούντι Άλεν, που την έκανε πρωταγωνίστρια στο Vicky, Cristina, Barcelona. Αλλά κι αυτή δεν ήταν καμιά τυχαία. Ως κόρη του Πίτερ Χολ και της Μαρίας Έβινγκ απλώς περίμενε κάποιον να την προσέξει.

Από τον Άκη Καπράνο

Παρέα με φίλους, βλέποντας το Vicky, Cristina, Barcelona του Γούντι Άλεν. «Τι γυναικάρα αυτή η Σκάρλετ Γιόχανσον!» λέει ο ένας. «Γιατί, η Πενέλοπε Κρουζ τι σου λέει;» συμπληρώνει ο άλλος. «Καθίστε λίγο, βρε παιδιά, η κουκλίτσα με τα καστανά μαλλιά ποια είναι;» ρωτώ εγώ. Αναφέρομαι στη Ρεμπέκα Χολ, την ελαφρώς συνεσταλμένη αλλά πανέμορφη πρωταγωνίστρια του φιλμ. Κανείς δεν έχει μια απάντηση, κανείς δεν τη θυμάται. Αλλά το πρόσωπό της το συγκρατήσαμε. Αργότερα την ξαναείδα, στο Frost/Nixon του Ρον Χάουαρντ – εκεί μάλιστα ήταν ακόμη πιο όμορφη και λιγότερο αδέξια.
Μετά έμαθα πως δεν επρόκειτο για καμιά τυχαία: η Ρεμπέκα Χολ κουβαλά μέγα οικογενειακό βάρος, ως κόρη του Σερ Πίτερ Χολ και της Μαρίας Έβινγκ (οι γονείς της χώρισαν όταν εκείνη ήταν πέντε ετών). Φημισμένος θεατρικός σκηνοθέτης ο πρώτος, διάσημη σοπράνο η δεύτερη, το κορίτσι δεν είχε και πολλές επιλογές, θα πουν μερικοί.

To Χειμωνιάτικο Παραμύθι , The Bridge Project (BAM – The Old Vic – Neal Street Productions) – Sam Mendes William Shakespeare, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 21 & 22 Αυγούστου 2009, 21:00

Company at Winter’s Tale © Joan Marcus

Το Φεστιβάλ Επιδαύρου συμμετέχει στην υπερατλαντική πολιτιστική Γέφυρα φέρνοντας μεγάλα ταλέντα από τις θεατρικές σκηνές της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου στο αρχαίο θέατρο.

Ο Σαμ Μέντες –βραβευμένος από την Ακαδημία Κινηματογράφου και επικεφαλής αυτής της χωρίς προηγούμενο συνεργασίας– σκηνοθετεί Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι του Σαίξπηρ: μια ιλαροτραγωδία-μαγική εξιστόρηση για την τρέλα που προκαλεί η ερωτική ζήλια και τη λύτρωση που προσφέρει η αληθινή αγάπη.

Tobias Segal, Ethan Hawke at Winter’s Tale
© Joan Marcus

Σκηνοθεσία: Sam Mendes
Σκηνικά: Anthony Ward
Κοστούμια: Catherine Zuber
Φωτισμοί: Paul Pyant

THE BRIDGE PROJECT: Όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε και δεν έχετε ποιον να ρωτήσετε…

Company at Winter’s Tale © Joan Marcus

Όταν η λονδρέζικη θεατρική παράδοση συναντά την αμερικανική πρωτοπορία και τη φαντασμαγορία του Χόλιγουντ, το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με ένα ιδιότυπο εγχείρημα, το Bridge Project. Οι δύο παραστάσεις του νέου αυτού εγχειρήματος, Ο Βυσσινόκηπος του Τσέχοφ και Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι του Σαίξπηρ, ξεκίνησαν από το θέατρο Χάρβεϊ της Νέας Υόρκης, περιόδευσαν στη Σιγκαπούρη, στο Όκλαντ, στη Μαδρίτη και στο Ρεκλινγκχάουζεν, συνέχισαν στο Old Vic του Λονδίνου και ο επόμενος σταθμός –για το Χειμωνιάτικο Παραμύθι– είναι το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Σας παρουσιάζουμε όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε γι’ αυτό το εγχείρημα και δεν έχετε ποιον να ρωτήσετε…

Από την Έλια Αποστολοπούλου
και την Αλεξάνδρα Βουδούρη

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ OLD VIC

Τι χρειάζεται ένα θρυλικό θέατρο για να αναγεννηθεί από τις στάχτες του; Στην περίπτωση του βρετανικού Old Vic χρειάστηκαν, πριν από έξι χρόνια, ένα χολιγουντιανό όνομα να το διευθύνει (Κέβιν Σπέισι), αμέτρητες προσπάθειες, πειράματα, δοκιμασμένες παραστάσεις, κλασικό ρεπερτόριο, αλλά και φιλόδοξες παραγωγές, προκειμένου το απαιτητικό λονδρέζικο κοινό να αγαπήσει ξανά το θέατρο αυτό, που έχει όχι μόνο παράδοση αλλά και συναρπαστική ιστορία.
Το Old Vic είναι μάλλον μια ιδιαίτερη περίπτωση στην ιστορία του West End της βρετανικής πρωτεύουσας, καθώς έχει υποστεί αναρίθμητες ολοκληρωτικές καταστροφές (υλικές και οικονομικές), έχει συχνά αλλάξει ονομασία, ρεπερτόριο, ύφος και θεατρικές διαδρομές. Από αυτό τον θίασο, όμως, έχουν περάσει οι μεγαλύτεροι ηθοποιοί, από τον σερ Λόρενς Ολίβιε ως τον σερ Τζον Γκίλγουντ και τον Ραλφ Ρίτσαρντσον, καθώς και οι μεγαλύτεροι άγγλοι σκηνοθέτες.

«ΚΤΗΝΩΔΕΣ ΚΟΙΝΟ»

Λαϊκά μελοδράματα ήταν το ρεπερτόριο του Old Vic όταν πρωτάνοιξε τις πύλες του στο βρετανικό κοινό το 1818. Το θέατρο βρισκόταν τότε στην νότια πλευρά του Τάμεση και είχε ονομασία αριστοκρατική, Royal Coburg.
Το 1831, ο μεγάλος τραγικός Έντμουντ Κιν ερμηνεύει Ριχάρδο III, Οθέλο, Μάκβεθ και Βασιλιά Λιρ. Το κοινό, ωστόσο, μάλλον δεν έχει ακόμη την αρμόζουσα παιδεία για να κατανοήσει τις ερμηνείες του ηθοποιού, γεγονός που θα τον εξοργίσει αφάνταστα. Λέγεται ότι μια νύχτα απελπισμένος έβαλε στους θεατές του τις φωνές: «Ποτέ στη ζωή μου δεν έπαιξα μπροστά σε ένα τόσο αδαές, εντελώς κτηνώδες κοινό!».

«ΠΑΓΙΔΑ ΑΣΩΤΙΑΣ»

Ύστερα από δεκαπέντε χρόνια λειτουργίας, στην πρώτη του ανακαίνιση το Old Vic μετονομάστηκε σε Royal Victoria, όταν η τότε πριγκίπισσα Βικτωρία, και από το 1837 βασίλισσα, είχε ήδη αρχίσει να προβάλλει ως η πιθανότερη κληρονόμος του βρετανικού θρόνου. Το κοινό του θεάτρου αποτελούνταν τότε μόνο από μέλη της βασιλικής οικογένειας και του περίγυρού της, ενώ το ρεπερτόριο έγινε πιο κλασικό. Σε αυτό βοηθούσε, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής, και η βαριά αριστοκρατική του διακόσμηση.

«Όρνιθες» Αριστοφάνη-Κριτική Παρουσίαση της σκηνοθετημένης από τον Σωτήρη Χατζάκη παράστασης στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου την Παρασκευή 14 Αυγούστου 2009.

του Γιάννη Καραμπίτσου

 | View Show | Create Your Own

Μπορεί μια παράσταση αριστοφανικής κωμωδίας, να θεωρηθεί ωραία, να αρέσει στην πλειονότητα των θεατών και παράλληλα να είναι απομακρυσμένη ριζικά από την βασική ιδέα του πρωτότυπου έργου; Πόσο αντικειμενική είναι ή έννοια «βασική ιδέα του πρωτότυπου έργου»;

15o ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Νύχτες Πρεμιέρας 16 – 27 Σεπτεμβρίου 2009. Αφιέρωμα: 20 χρόνια περιοδικό Σινεμά.

Flaming Creatures (1963)

Enter the Dragon (1973)

Macunaima (1969)

15o ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Νύχτες Πρεμιέρας

16 – 27 Σεπτεμβρίου 2009

15o ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Αφιέρωμα: 20 χρόνια περιοδικό

Το 15^ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας ετοιμάζεται να γιορτάσει τα είκοσι χρόνια του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ με ένα απόλυτα συλλεκτικό αφιέρωμα.

Το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1989. Είκοσι χρόνια μετά, παραμένει το μοναδικό εγχώριο περιοδικό με θέμα τον κινηματογράφο και συνεχίζει να διαπαιδαγωγεί νέες γενιές σινεφίλ. Οι Νύχτες Πρεμιέρας γιορτάζουν την επέτειο αυτή με έναν ιδιαίτερο τρόπο: σαν ένας άλλος Ιντιάνα Τζόουνς (που εξάλλου κοσμούσε και το πρώτο εξώφυλλο του περιοδικού) η ομάδα το φεστιβάλ έψαξε και βρήκε κόπιες – χαμένες στο χρόνο και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα – από ταινίες που ο χρόνος απέδειξε ότι αξίζουν τον χαρακτηρισμό cult. Είκοσι ταινίες πρωτοποριακές για την εποχή τους, διαχρονικά δημοφιλείς ή ακόμα άγνωστες στο ευρύ κοινό και στις οποίες έχει αναφερθεί το περιοδικό ουκ ολίγες φορές στα 213 τεύχη του, θα προβληθούν στις ελληνικές αίθουσες, μερικές από αυτές για πρώτη φορά. Ακολουθεί μια πιο αναλυτική ματιά:

Το «This is Spinal Tap» (Ρομπ Ράινερ, 1984) είναι ένα ντοκιμαντέρ που δεν είναι αληθινό ντοκιμαντέρ, για ένα συγκρότημα που δεν είναι αληθινό συγκρότημα! Οι Spinal Tap συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να παρωδούν τα όσα συμβαίνουν στην παγκόσμια μουσική σκηνή κάνοντας «reunion», με τελευταίο τη μοναδική στάση της «παγκόσμιας» περιοδείας τους στο Γουέμπλεϊ Αρένα του Λονδίνου τον περασμένο Ιούνιο!

Ο Μπρους Λι είχε βρεθεί στην κορυφή της λίστας με τα 10 pop icons που άλλαξαν τον κόσμο (περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ, τεύχος 191). Το «Enter the Dragon» (Ρόμπερτ Κλάουζ, 1973) είναι η τελευταία ταινία που πρόλαβε να ολοκληρώσει πριν πεθάνει και η πρώτη χολιγουντιανή περιπέτεια πολεμικών τεχνών.

Το «The Saragossa Manuscript» (Βόιτσεκ Χας, 1965) μοιάζει με κινηματογραφικό μνημείο που απαιτεί πολλές επισκέψεις για να σου αποκαλύψει όλα του τα μυστικά. Βασισμένο στο βιβλίο του Γιαν Ποτότσκι από τις αρχές του 19^ου αιώνα, είναι ένα καλειδοσκόπιο από ιστορίες διαφορετικών ηρώων που διασταυρώνονται με ένα πρωτοποριακό συρταρωτό τρόπο.