Χρυσόσκονη (2009) της Μαργαρίτας Μαντά- Τα Παιδιά του Ντιγιάρμπακιρ (The Children of Diyarbakir, 2009): H Σχέση του Ειδικού με το Γενικό στις δύο πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες που προβλήθηκαν στα πλαίσια του 22ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.

[YOUTUBE=http://www.youtube.com/watch?v=QpBAbNQ3xUs]

Η “Χρυσόσκονη” προβάλλεται σήμερα (7/11/2009) στις 20.45 στην Έλλη στα πλαίσια της εβδομάδας προβολών FOG films  που διοργανώνουν οι “Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη” και σημειώνει μεγάλη επιτυχία αφού όλες οι προβολές γίνονται με κατάμεστη την αίθουσα, με ένα πολύ ζεστό και εκδηλωτικό κοινό και αρκετό κόσμο στις συζητήσεις.  Πιο πριν θα προβληθεί το σημαντικό ντοκιμαντέρ της Αλίντας Δημητρίου “Η ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΒΡΑΧΟΥΣ” στις 19.00 και στις 22.30 η πολύ ενδιαφέρουσα νέα ταινία της Στέλλας Θεοδωράκη RICORDI MI.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΣΕ ΓΙΑ ΕΣΑΣ Ο @rtD Culture Internet TV ΜΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ “ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ;” ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 5/11/2009 ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ FOG films.

H Σχέση του Ειδικού με το Γενικό στην “Χρυσόσκονη” και στα “Παιδιά του Ντιγιάρμπακιρ”

Ο παραστρατιωτικός δολοφόνος ζει την καθημερινή ζωή του με την όμορφη γυναίκα του και το χαριτωμένο παιδί του κανονικά χωρίς να διαφέρει από κανέναν μικροαστό “άνθρωπο της διπλανής πόρτας”. Η μεγάλη ψυχή του μικρού κοριτσιού από το Κουρδιστάν (Γκουλιστάν) με τα πανέμορφα μάτια και η πρώιμα αποκτηθείσα σοφία των “των παιδιών του Ντιγιάρμπακιρ” θα του αποδώσουν την τιμωρία που του αξίζει, χωρίς να κάνουν χρήση του “Οδόντα αντί Οδόντος”.

Την ταινία που προβλήθηκε στο Ιντεάλ στα πλαίσια του  Πανοράματος του Ευρωπαϊκού Σινεμά παρακολούθησαν ελάχιστοι θεατές. Μόλις πριν προβαλλόταν  η  “Χρυσόσκονη”, της Μαργαρίτας Μαντά σε μια κατάμεστη αίθουσα όπως συνηθίζεται στις πρεμιέρες όπου εκτός των σινεφίλ που σπεύδουν να παρακολουθήσουν την ταινία, είναι μια ευκαιρία να συμβεί το ίδιο με τους συντελεστές της ταινίας, τους συγγενείς τους κλπ.

Η Χρυσόσκονη αν και πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της Μαργαρίτα Μαντά, μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Η  απόδοση της πεζής καθημερινότητας με έναν τρόπο που σπάνια βλέπουμε στον ελληνικό κινηματογράφο αντιπαρατίθεται με τον “ιδιότυπο” ρομαντισμό της ηρωίδας που δεν θέλει να πουληθεί το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε με τα άλλα δύο αδέρφια της, συνεισφέροντας έτσι στην γενική τάση που θέλει να αλλάξει για πάντα η όψη της πόλης, το ανθρώπινο πρόσωπο της ζωής μας (ότι έχει απομείνει τουλάχιστον), υπερασπίζοντας έτσι ταυτόχρονα και το γενικό.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση  το ειδικό της ηρωίδας είναι σε αρμονία με το γενικό, αλλά η διεισδυτικότητα της ταινίας δεν μένει εκεί μπαίνει στην θέση και των άλλων 2 αδελφιών και μας παρουσιάζει πως το ειδικό της κεντρικής ηρωίδας της “Χρυσόσκονης” ανεξάρτητα αν εκφράζει και το γενικό, καταπιέζει την ζωή τους (σε ένα βαθμό και την δική της) και δημιουργεί χάσμα στην επικοινωνία τους. Η ταινία εύστοχα σχολιάζει την περιθωριοποίηση που οδηγούνται οι ήρωες που επιμένουν “κόντρα στο ρεύμα” να οραματίζονται έναν άλλο κόσμο, μια άλλη ποιότητα ζωής, αλλά και τον προσωπικό αγώνα για την μετάβαση από την παιδική ηλικία και εποχή στην ωρίμανση και ωριμότητα , κάτι που η ταινία παρουσιάζει ανάγλυφα προσεγγίζοντας την ζωή και των τριών αδελφιών βαθιά, πολύπλευρα και με ευαισθησία. 

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 2009-2010. ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ. ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ. (ενημέρωση: 6/11/2009)

Πρεμιέρες

Η γιορτή των αστεριών (ΓΚΛΟΡΙΑ)

Σας προσκαλούμε, να διασκεδάσουμε όλοι μαζί σε ένα μαγικό ταξίδι, στη Γιορτή των Αστεριών, στην Παιδική Σκηνή του θεάτρου Γκλόρια!
Μια…

Μίκυ & Μίννι, Ένα φανταστικό ταξίδι (ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΑΕ-ΚΒΟΝ-ΝΤΟ)

Σάββατο 14 Νοεμβρίου στις 12.00 π.μ…

Mazoo and the Zoo- The Musical (ΑΛΙΚΗ)

Πρεμιέρα: Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009, ώρα 15:00
Τα αγαπημένα τραγούδια των παιδιών από την επιτυχημένη σειρά Mazoo and the Zoo έγιναν…..

Από την “Χρυσόσκονη” στα “Παιδιά του Ντιγιαρμπακίρ”: Ρήξη ή διαχείριση της κρίσης του ελληνικού κινηματογράφου; Με αφορμή την χτεσινή συζήτηση (5/11/2009) “μπορεί ένας νόμος να φέρει την άνοιξη;” που διοργάνωσαν οι “Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη” στην Έλλη στην έναρξη της εβδομάδας προβολών FOG films.

Τα Παιδιά του Ντιγιαρμπακίρ

Η σχέση του ειδικού με το γενικό στον ελληνικό κινηματογράφο

Χωρίς πολλά λόγια και χωρίς να μασάμε τα λόγια μας.

Οι “Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη” (η συντριπτική πλειοψηφία των ενεργών και αξιόλογων ελλήνων δημιουργών συμμετέχουν στην κίνηση ή την υποστηρίζουν) διεκδικούν ένα νέον νόμο για τον κινηματογράφο, που επιπλέον θα εφαρμόζεται, κάτι που όλος ο κινηματογραφικός χώρος απαιτεί τα τελευταία χρόνια. Μέσα στα αιτήματά τους και η τήρηση του περιβόητου 1,5% που θα πρέπει να αποδίδουν για την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών τα τηλεοπτικά κανάλια.

Αποσύρουν τις ταινίες τους από τα κρατικά βραβεία και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για να πιέσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι η πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια, από τα πρώτα χρόνια του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου που κινηματογραφιστές, συνασπίζονται και δρουν συλλογικά και επιλέγουν -έστω και καθυστερημένα κατά την άποψή μας- μια ρήξη με την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων τουλάχιστον όσον αφορά αυτό το κομμάτι του νόμου και του 1,5%.

Έως εδώ συμφωνούμε απόλυτα μαζί τους, για αυτό και ενισχύουμε και προωθούμε την προσπάθειά τους παρόλο που  δεν έγινε καμιά αναφορά στην χτεσινή κουβέντα (ενώ αναφέρθηκε άλλων δημοσιογραφικών μέσων) στην ουσιαστική συμβολή και κοπιώδη προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση του CameraStylo Online και του @rtD Culture Internet TV.  Αλλά δεν πτοούμαστε, θα συνεχίσουμε να δρούμε ως ανιδιοτελείς -πάνω από όλα- εραστές της Τέχνης  υποστηρίζοντας το αντικειμενικά σωστό, χωρίς να εμπλεκόμαστε σε προσωπικές και υποκειμενικές αντιπαραθέσεις.

Στα πλαίσια αυτά και για να μπορέσουμε εμείς και άλλοι κινηματογραφιστές, μελετητές, κριτικοί, ενεργό κοινό να αγαπήσουμε αληθινά και βαθιά -συνειδητοποιημένα- τους «Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη» και τις θέσεις τους για ένα καλύτερο αύριο του ελληνικού κινηματογράφου, θα πρέπει να ακούσουμε κάποια στιγμή τις αναλυτικές σκέψεις, επεξεργασίες και προτάσεις τους, να πειστούμε για την ορθότητά τους για να  μπορέσουμε να ενταχτούμε ενεργότερα στην κίνησή τους που ευχόμαστε να συνεχιστεί και μετά την ψήφιση του νόμου, αν και σε διαφορετική, περισσότερο ριζοσπαστική κατεύθυνση από αυτή που παρουσιάζει-ίσως και δικαιολογημένα- λόγω του πλουραλισμού απόψεων και την συμμετοχή πολλών διαφορετικών ειδικοτήτων που δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα και την ίδια θέση στο κινηματογραφικό στερέωμα- έως τώρα.

Μέχρι να συμβεί αυτό –που εν μέρει έχει γίνει- με την παράθεση των 5 σημείων, γενικόλογων σε ένα βαθμό αλλα δικαιολογημένα ίσως  σε αυτό το στάδιο και όχι στην αναγκαία κατά την άποψη μας ριζοσπαστική κατεύθυνση , είμαστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίζουμε όσα συμβαίνουν όχι από το πρίσμα του συναισθήματος, που πολύς λόγος γίνεται τελευταία αν και από άλλη σκοπιά ιδωμένο από τον καθένα που το επικαλείται, αλλά από την «επιστημονική» θεωρητική και κριτική σκοπιά.