24 HOURS PLAY– ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΑ: Γύρος Δεύτερος 30/3/2010. Κριτική Παρουσίαση Νίκης Πρασσά.

Ξανά για τον  δεύτερο γύρο στο φιλόξενο θέατρο της οδού Αμοργού στην Κυψέλη, προκειμένου  να παρακολουθήσουμε την προσπάθεια της νέας φουρνιάς συμμετεχόντων  στο πείραμα που οργάνωσε ο  Γιώργος Λυκιαρδόπουλος.

Γιώργος Λυκιαρδόπουλος  Philip Naudé

Αυτή τη φορά, και χωρίς να θέλω να αδικήσω τους προηγούμενους συντελεστές, όλα μου φάνηκαν πολύ πιο όμορφα. Εκείνο που άρχισε την προηγούμενη Τρίτη ως ζέσταμα, σήμερα κατέληξε σε ένα αρκετά διασκεδαστικό φινίρισμα. Τα συγχαρητήριά μας σε όλους τους αγωνιζόμενους σε αυτή την μαραθώνιας μορφής κούρσα με ταχύτητες σπριντ. Ο κόσμος για ακόμα μία φορά κατέκλυσε τον χώρο, για να στηρίξει δυναμικά συγγραφείς-σκηνοθέτες-ηθοποιούς που έδωσαν μάχη με τον θεατρικό χρόνο.

Με τρέλα και  σχεδόν εφηβικό ενθουσιασμό, ο Γιώργος  Λυκιαρδόπουλος  μας καλωσόρισε από σκηνής, μαζί με τους δύο αμερικανούς  διοργανωτές.

Χειροκρότημα και άμεση  εισαγωγή στο πρώτο έργο, την «Άγνωστη χώρα» της Μαριάνας Κάλμπαρη, σε σκηνοθεσία Μάνιας Παπαδημητρίου. Η Βάσω Καβαλιεράτου με τον Λεωνίδα Κακούρη υποδύθηκαν το ζευγάρι που ζει για 15 λεπτά στο παρανοϊκό σύμπαν μίας συγγραφέως (Πέπη Μοσχοβάκου). Ευχάριστη εισαγωγή, αυτοσχεδιαστικό χιούμορ, αυτοαναφορά στις υποκριτικές περσόνες των ηθοποιών και στο διαρκές άγχος των 15 λεπτών. Λίγο περισσότερο ήθελε να φεύγει ατακαριστό και μία δόση πιο πικρόχολο χιούμορ. Η ιδέα ήταν καλή.

«Μια τεράστια έκρηξη»  μας εκτίναξε στον πλανήτη του  Βασίλη Μαυρογεωργίου, για να απολαύσουμε  τον «αποτυχημένο» Γιώργο Πυρπασόπουλο σε μία σαρωτική επί σκηνής ερμηνεία. Ξεσήκωσε τους πάντες με τον τρόπο  που αφηγήθηκε την ιστορία του και το μόνο που σκεφτόσουν είναι πως δεν είναι δυνατόν αυτό να έγινε σε 24 ώρες.

11o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΑΛΛΟΦΩΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ στην Αθήνα, από 15 ως 25 Απριλίου και στη Θεσσαλονίκη από 22 ως 28 Απριλίου 2010.

Το 11o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΑΛΛΟΦΩΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
στην Αθήνα από 15 ως 25 Απριλίου

και στη Θεσσαλονίκη από 22 ως 28 Απριλίου

διοργανώνεται από το
Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών

υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων

σε συνεργασία με τις Πρεσβείες των γαλλόφωνων χωρών στην Ελλάδα

Le syndrome du Titanic (Nicolas Hulot et Jean-Albert Lièvre, 2007)

11 ΧΡΟΝΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ – ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ

Το Φεστιβάλ αυτό που διοργανώνεται εδώ και ένδεκα συνεχή χρόνια από τη Γαλλική Πρεσβεία στην Αθήνα και το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο σημαντικά φστιβάλ της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Υποστηρίζεται ενεργά από την Unifrance και αναδεικνύει το ενδιαφέρον της Ελλάδας για τον γαλλικό κινηματογράφο, με 8% μερίδιο στην αγορά, από τα πιο σημαντικά σε όλο το κόσμο (πηγή : Unifrance, Mάρτιος 2009).

Ο Jean-Paul Gaultier,

το τρομερό παιδί της μόδας,

ανάδοχος του

11^ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδας

Ο διάσημος γάλλος δημιουργός Jean-Paul Gaultier, ως ανάδοχος του φετινού Φεστιβάλ θέλει να τονίσει την στήριξή του στη προώθηση της γαλλόφωνης παραγωγής, μαζί με άλλους διάσημους καλλιτέχνες.

Η σχέση του Jean-Paul Gaultier με τον κινηματογράφο δεν είναι καινούρια : Έχει ήδη δημιουργήσει κοστούμια για ταινίες όπως το «Kika » του Πέντρο Αλμοδοβάρ και το « 5^ο Στοιχείο» του Λυκ Μπεσόν ή ακόμη το «H Πόλη των χαμένων παιδιών» των Μαρκ Καρό και Ζαν-Πιερ Ζενέ.

Έχει εμπνευστεί την τελευταία κολεξιόν του υψηλής ραπτικής από την Έβδομη Τέχνη.

Το Φεστιβάλ δίνει λευκή κάρτα στον Jean-Paul Gaultier για να παρουσιάσει πέντε αγαπημένες του ταινίες.

- Falbalas του Jacques Becker (1944), η ταινία που υπήρξε η αφορμή για να ασχοληθεί με τη μόδα

- Crustacés et Coquillages των Οlivier Ducastel και Jacques Martineau (2005)

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ από 12 έως 16 Απριλίου 2010

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

1

Το βιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
με αφορμή το αριστούργημα

του Λόρενς Ντάρελ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ

που κυκλοφόρησε πρόσφατα
σε επίτομη έκδοση και σε νέα μετάφραση
σας προσκαλούν σε συζήτηση με θέμα

Η Αλεξάνδρεια στον Λόρενς Ντάρελ, τον Στρατή Τσίρκα, τον Κ.Π. Καβάφη.
Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010, στις 8:30 μ.μ.,

στο βιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ
(Δημάρχου Ι. Ανδρεαδάκη 49, πρώην Πεσόντων Μαχητών, Λιβαδειά).

Η Κατερίνα Σχινά, κριτικός λογοτεχνίας-μεταφράστρια,
θα παρουσιάσει τις διαφορετικές όψεις μιας θρυλικής πόλης
μέσα από τα κείμενα των τριών αυτών μεγάλων συγγραφέων.

2

Το βιβλιοπωλείο ΣΥΡΤΙΣ, το περιοδικό ΔΙΑΠΛΟΥΣ

και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
σας προσκαλούν
στην παρουσίαση του μυθιστορήματος

του Γιάννη Καλπούζου
ΙΜΑΡΕΤ
Στη σκιά του ρολογιού

που κέρδισε το Βραβείο Αναγνωστών 2009 του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου
την Τρίτη, 13 Απριλίου 2010, στις 8:00 μ.μ.,

στο βιβλιοπωλείο ΣΥΡΤΙΣ
(Υμηττού 9, Χολαργός).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν

ο Βασίλης Αλεξίου, Επίκουρος Καθηγητής ΑΠΘ,

και ο συγγραφέας.
Η ηθοποιός Ρηνιώ Κυριαζή θα διαβάσει αποσπάσματα
και θα ερμηνεύσει τραγούδια στο κλίμα του βιβλίου.

Κίνα τιμώμενη χώρα στην 7η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (22 – 25 Απριλίου 2010)

Συνέντευξη Τύπου με θέμα:Κίνα τιμώμενη χώρα, στην 7η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (22 – 25 Απριλίου 2010) πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του ΥΠΠΟΤ, την Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010, στις 12:00. Στο πάνελ βλέπουμε (από αριστερά) τους:
Κατρίν Βελισσάρη, Διευθύντρια ΕΚΕΒΙ & ΔΕΒΘ, Luo Linquan, Πρέσβης της Κίνας στην Ελλάδα, Τάκης Θεοδωρόπουλος, Πρόεδρος Δ.Σ. ΕΚΕΒΙ και Μανιάκα Βασιλική, Γεν. Διευθύντρια Σύγχρονου Πολιτισμού του ΥΠΠΟ.

[Ομιλία της Διευθύντριας του ΕΚΕΒΙ και της ΔΕΒΘ, κας Κατρίν Βελισσάρη]
[Ομιλία του Πρέσβη της Ελλάδας στην Κίνα κ. Luo Linquan ]
Η ΔΕΒΘ στους «δρόμους του μεταξιού»

Το σύγχρονο πρόσωπο ενός αρχαίου πολιτισμού φιλοξενεί φέτος η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, αφού η Κίνα είναι η τιμώμενη χώρα της 7ης διοργάνωσης που πραγματοποιείται από τις 22 έως τις 25 Απριλίου, στους εκθεσιακούς χώρους της HELEXPO.
Ο δυναμισμός της κινεζικής αγοράς που κατέχει τα παγκόσμια πρωτεία στην εκδοτική παραγωγή σε συνδυασμό με την πολύπτυχη πολιτιστική της ταυτότητα συνθέτουν έναν ξεχωριστό πόλο έλξης. Για τέσσερις ημέρες, οι επαγγελματίες και το βιβλιόφιλο κοινό θα έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τη λογοτεχνία μιας χώρας τόσο μακρινής και ταυτόχρονα οικείας, διαμέσου της παράλληλης ιστορικής συνέχειας των αρχαίων πολιτισμών μας.

ΕΡΡΙΚΟΣ – ΕΔΟΥΑΡΔΟΣ – ΡΙΧΑΡΔΟΣ: Ο ΣΑΙΞΠΗΡ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΜΕ. Κριτική Θεάτρου της Νίκης Πρασσά

Μερικοί άνθρωποι στις πολύ δύσκολες στιγμές τους, όταν φτάνουν  στο απόλυτο μηδέν της ύπαρξής  τους, κοιτάζουν το βασανισμένο είδωλό τους στον καθρέφτη και γελάνε. Οι συμφορές και τα δεινά μπορούν να μας εμπνεύσουν ένα ιδιότυπο χιούμορ, που δεν κρύβει παρά βαθύτατη ειρωνεία και απορριπτικό σαρκαστικό βλέμμα στη μοίρα που κάποιοι «θεοί» ή άγνωστες αιτίες μας όρισαν. Με αυτό το όπλο του αυτοσαρκασμού, οι συντελεστές της παράστασης ΕΡΡΙΚΟΣ –ΕΔΟΥΑΡΔΟΣ- ΡΙΧΑΡΔΟΣ στο Εθνικό, πυροβολούν την συνήθως υπερδραματοποιμένη απόδοση των ιστορικών τραγωδιών του Σαίξπηρ, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα πόσο σύγχρονοι είναι όλοι οι ήρωες των συγκεκριμένων έργων του.

Πόσα έργα μπορούν  να χωρέσουν σε μία και μόνο παράσταση; Να ένα στοίχημα που βάζουν σκηνοθέτες και ηθοποιοί απέναντι στην υπομονή και αντοχή ενός, μη συνηθισμένου σε τέτοιες συρραφές, κοινού. Μακριά από σπονδυλωτές ερμηνείες προηγούμενης απόπειρας, όπως «Μια νύχτα με τον Σαίξπηρ», εδώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε με ενιαία μορφή τις τραγωδίες του δραματουργού που παίρνουν ως αφορμή των πόλεμο των ρόδων.

Το σκηνικό λιτό, μία σκάλα που καταλήγει σε έναν θρόνο, δίνει στους ερμηνευτές την ευκαιρία να στηθούν στον χώρο και να ορίσουν, ο καθένας με την  θέση του, τον χώρο κίνησης του ήρωά τους. Ένας μελαγχολικός, από το βάρος του κοστουμιού της εξουσίας που του έχουν φορέσει, βασιλιάς, μία σκηπτροφόρος αμφιταλαντευόμενη συμβουλάτορας, δύο αντιμαχόμενοι διαρκώς στρατηγοί – διπλωμάτες και ένας πάντοτε σιωπηλός υποσκαφέας της καθεστηκυίας τάξης.

Με τον παραπάνω τρόπο ξεκινάει μία ιστορία αληλλοσφαγιασμού για την κατάκτηση της εξουσίας, διαρκών μηχανορραφιών και αλεπάλληλων  διαδοχών στην κατοχή του μήλου της έριδος. Γυναίκες να κινούν τα νήματα με την δύναμη της σεξουαλικότητάς τους, πολεμιστές να διαπραγματεύονται με την δύναμη του σπαθιού τους, αλαζόνες ηγεμόνες να κυβερνούν με βάση τις φιλήδονες ορμές τους και θρασύδειλα ανδρείκελα να σέρνουν σαν τυφλοπόντικες τον χωρό του αίματος.

Ομολογώ πως στην αρχή με ξένισε η ελλειπτικότητα του  όλου εγχειρήματος. Λατρεύω τον Σαίξπηρ  και ιδιαίτερα τον πολυπαιγμένο Ριχάρδο  του, τον οποίο ωστόσο έχω συνηθίσει  να βλέπω βαρυφορτωμένο με κοστούμια  εποχής και ατμόσφαιρα (πηγάζουσα  από τη μουσική μέχρι τα σκηνικά) μεσαιωνικού σκοταδισμού. Εδώ όλα  αυτά αποτελούν βοηθήματα της  σκοτεινής φύσης και όχι τα ουσιαστικά πινέλα που ζωγραφίζουν  τον καμβά με τέτοιες αποχρώσεις.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: Ανακοίνωση Υποψηφιοτήτων για Βραβεία Ποιότητας 2010.

Μετά την μυστική ψηφοφορία που διεξήχθη μεταξύ των μελών της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, από 22 έως 24 Μαρτίου 2010, οι υποψηφιότητες που περνούν στην τελική φάση της διαδικασίας απονομής των βραβείων, είναι:

(Οι τίτλοι των ταινιών σε αλφαβητική σειρά)

Βραβείο Ειδικών Εφέ και  Κινηματογραφικής Καινοτομίας

Υποψήφιοι:

1. «Κυνόδοντας» – Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος

2. «Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων» – Πέτρος Νούσιας

3. «Ψυχή Βαθιά» – Jordan Zahariev

Βραβείο Μακιγιάζ

Υποψήφιοι:

1. «Στρέλλα» – Apollonia B. και Μαίρη Σταυρακάκη

2. «Το κακό στην εποχή των ηρώων» – Γιάννα Μαρματάκη

3. «Ψυχή Βαθιά» – Κυριακή Μελλίδου και Ivon Ivanova

2ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, ΚΟΖΑΝΗ 9 -18 Απριλίου 2010 «’Ήρωες και ηρωίδες».

2ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ

Θέμα: Την Παρασκευή 9 Απριλίου στις 18:00, ξεκινά ορμητικά το 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου, Κοζάνη, 9 -18 Απριλίου 2010

«’Ήρωες και ηρωίδες»

Αφιερωμένο στις επικές παραδόσεις των λαών και στους σύγχρονους ήρωες, υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων

σε συνεργασία με

τη Διεθνή Αμνηστία, το Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης Festival d’ Uzeges, Γαλλίας το Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου Πηλίου «Κάτω από τα δέντρα …»

Επίτιμος καλεσμένος ο καθηγητής Δημήτρης Μαρωνίτης

Στέλιος Πελασγός

Οι πρώτες εκδηλώσεις

Το 2^ο Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου, με θέμα, «’Ήρωες και ηρωίδες. Έπος, παραμύθι, μαρτυρία» διοργανώνεται από τις 9 -17 Απριλίου 2010, στην Κοζάνη από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κοζάνης με Καλλιτεχνικό Διευθυντή τον σκηνοθέτη Γιάννη Καραχισαρίδη και τον Στέλιο Πελασγό Δρ, Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ, σε συνεργασία με την Διεθνή Αμνηστία, το Διεθνές φεστιβάλ αφήγησης Festival d’ Uzeges, Γαλλίας και το Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου Πηλίου «Κάτω από τα δέντρα …», και με τη σύμπραξη 21 φορέων της περιοχής. Οι παραστάσεις και οι εκδηλώσεις του πραγματοποιούνται κυρίως σε Κοζάνη και Πτολεμαΐδα αλλά και στα περιφερειακά μεγάλα χωριά όπως Βελβεντό, Αιανή κ. α.

Ο κανόνας του παιχνιδιού (1939) – La regle du jeu, Παρασκευή 26/3/2010, ΕΤ1 , 00:00, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ: Προλογίζει ο Γιάννης Μπακογιαννόπουλος

Η ταινία που δεν πρέπει με τίποτα να χάσετε.

Ο αεροπόρος Αντρέ Ζιριέ προσγειώνεται στο Παρίσι, αφού διέσχισε τον Ατλαντικό σε χρόνο ρεκόρ. Απογοητεύεται που δεν συναντά μέσα στο πλήθος των θαυμαστών του, στο αεροδρόμιο του Ορλί, τη γυναίκα που έχει ερωτευθεί, Κριστίν ντε λα Σεσνέ. Οδηγώντας το αυτοκίνητό του προκαλεί αυτοκινητικό δυστύχημα. Ο φίλος του Οκτάβ προσπαθεί να τον παρηγορήσει και επιτυγχάνει να προσκαλέσουν τον Ζιριέ στον πύργο του μαρκησίου ντε λα Σεσνέ, στη Σολόν, όπου διοργανώνεται ένα μεγάλο κυνήγι. Η Κριστίν είναι η σύζυγος του μαρκησίου, ο οποίος αποφασίζει να τα χαλάσει με την επίσημη ερωμένη του Ζενβιέβ ντε Μαράστ και να «επιστρέψει» στη σύζυγό του. Ο θηροφύλακας Σουμάχερ πιάνει το συμπαθητικό λαθροκυνηγό Μαρσό αλλά ο μαρκήσιος τον προσλαμβάνει στην υπηρεσία του. Ο Μαρσό φλερτάρει τη γυναίκα του Σουμάχερ Λιζέτ, καμαριέρα της μαρκησίας. Οργανώνεται μεγάλη γιορτή στον πύργο, όπου τα ζευγάρια μπερδεύονται ενώ ο έξαλλος Σουμάχερ κυνηγάει οπλισμένος τον Μαρσό….

«Ο κανόνας του παιχνιδιού» γυρίστηκε ακριβώς στις παραμονές του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, με τον Ρενουάρ στο απόγειο της δημιουργικής του δύναμης. Είναι τόσο σύνθετο, τολμηρό και μορφολογικά νεωτεριστικό έργο, ώστε σημείωσε παταγώδη αποτυχία και κόπηκαν μέρη του από τον παραγωγό του. Αποκαταστάθηκε σχεδόν 20 χρόνια αργότερα, όταν η φήμη του είχε ξαπλωθεί σ’ όλο τον κόσμο. Σήμερα κερδίζει σταθερά μια από τις πρώτες θέσεις, σε όλες τις «σφυγμομετρήσεις» κριτικών και σκηνοθετών για τις καλύτερες ταινίες του κινηματογράφου.

1. Ιαπωνικός Κινηματογράφος: Κλασικός, μέρος ΙΙ (Κουροσάβα, Μιζογκούτσι, Όζου, Ναρούσε, Τεσιγκαχάρα) [16.00-17.30] 2. προβολή της ταινίας “O Κόσμος Ξανά” (2002) του Νίκου Κορνήλιου [17.30-20.00] και συζήτηση με τον δημιουργό. Σάββατο 27/3/2010, Μεθώνης 46, Εξάρχεια. ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΩΡΙΑΣ, ΙΣΤΟΡΙΑΣ & ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ Β. ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ. Είσοδος Ελεύθερη.

Σχολείο Β. Ραφαηλίδης, 27/3/2010, 16.00-20.00, Μεθώνης 46, Εξάρχεια, Είσοδος Ελεύθερη.

12 Μαθήματα για τον Κινηματογράφο

1. [16.00-17.30] Ιαπωνικός Κινηματογράφος: Κλασικός, μέρος ΙΙ (Κουροσάβα, Μιζογκούτσι, Όζου, Ναρούσε, Τεσιγκαχάρα). Εισήγηση: Γιάννης Καραμπίτσος. Θα φωτισθούν οι ιδιαίτερες πλευρές του έργου των 5 μεγάλων δημιουργών.

2. 17.30-20.00: προβολή της ταινίας “Ο Κόσμος Ξανά” (2002) του Νίκου Κορνήλιου (110′). Μετά το τέλος της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτησει με τον σκηνοθέτη.

Πέντε παιδιά με τέσσερα μηχανάκια σε αναζήτηση ενός τάφου

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 2010: Πρεμιέρες. Παίζονται ακόμα. (Ενημέρωση 26/3/2010)

Πρεμιέρες

Η μνηστή (STUDIO ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ)

Η «Ομάδα Ζάω Ζω» παρουσιάζει στο Studio Mαυρομιχάλη το έργο του Γάλλου συγγραφέα Ξαβιέ Ντυρανζέ, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία…

Μαρινέλλα- Το μιούζικαλ (ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΛΛΑΣ- CITY LINK)

Από τις 15 Απριλίου και για 20 παραστάσεις
Από τις 15 Απριλίου η σκηνή του θεάτρου Παλλάς φιλοξενεί τη Μαρινέλλα…

Μόνοι μαζί (ΣΟΦΟΥΛΗ)

Στις 15 Απριλίου κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Σοφούλη μια τρυφερή ιστορία για την ελευθερία, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ingvar Ambjornsen, «Brodre i blodet»…

«Θωρηκτό Ποτέμκιν» (1925). Μια προσέγγιση στην αισθητική ανάλυση και το σχεδιασμό της δομής του κινηματογραφικού έργου τέχνης από την Δήμητρα Κατοχιανού (Αρχιτέκτων-Πολεοδόμος), στην ΕΤΕΚΤ-ΟΤ (Βαλτετσίου 25 – Εξάρχεια)

26  Παρασκευή  26/3/2010 (19:00 – 22:00)

Εισηγήτρια : Δήμητρα Κατοχιανού (Αρχιτέκτων-Πολεοδόμος)

Ένα άλλο βλέμμα

Θεατές, άνθρωποι που συνήθως βρίσκονται στην πλευρά του κινηματογραφικού κοινού – επιστήμονες, συγγραφείς, ποιητές, μουσικοί, χορογράφοι, μάγειρες, ποδοσφαιριστές, δικηγόροι, αρχιτέκτονες – παρουσιάζονται και παρουσιάζουν τις αγαπημένες τους ταινίες μέσα από το δικό τους βλέμμα.

26/3/2010 «Θωρηκτό Ποτέμκιν» 1925 Sergei Eisenstein

Μια προσέγγιση στην αισθητική ανάλυση και το σχεδιασμό της δομής του κινηματογραφικού έργου τέχνης

με βάση το “Θωρηκτό Ποτέμκιν” του Αιζεσταϊν

Ο κινηματογράφος αναγνωρίστηκε από τα πρώτα χρόνια του, ως μια από τις τέχνες, η νεώτερη, και γι’ αυτό ονομάστηκε ‘‘έβδομη τέχνη’’, αφού στις έξη προηγούμενες θέσεις είχαν από τους ειδικούς καταταγεί οι από την εποχή των σπηλαίων καλλιτεχνικές επιδόσεις του ανθρώπου. Εν τούτοις, κατά τον Jacobs (Jacobs Lewis, 1959, The Art of Movies, Introduction, The Noondays Press, New York), από τους χιλιάδες κινηματογραφιστές των προηγούμενων 60 χρόνων, ένας σχετικά μικρός αριθμός από αυτούς ξεχωρίζει για την προσφορά του στην πρόοδο της καλλιτεχνικής κινηματογραφικής δημιουργίας.

«Αρχαίο δράμα: σύγχρονες προσεγγίσεις & εκπαίδευση» Διεθνές συμπόσιο Αθήνα, 26-30 Μαρτίου 2010, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Ινστιτούτο Goethe Αθήνας Σπίτι της Κύπρου.

Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Έρευνας και Τεκμηρίωσης Παραστάσεων Αρχαίου Ελληνικού Δράματος, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το Ινστιτούτο Goethe Αθήνας, το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία (Τ.Ε.Α.Π.Η.) του Ε.Κ.Π.Α., το Σπίτι της Κύπρου, το Σουηδικό Ινστιτούτο Αθήνας, τη Σουηδική Πρεσβεία, το Ολλανδικό Ινστιτούτο, το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, το Βρετανικό Συμβούλιο, το Φινλανδικό Ινστιτούτο, την Εκπαιδευτική Τηλεόραση και άλλους εκπαιδευτικούς και καλλιτεχνικούς φορείς, διοργανώνει διεθνές συμπόσιο με τίτλο: «Αρχαίο δράμα: σύγχρονες προσεγγίσεις & εκπαίδευση», 26-30 Μαρτίου 2010 στην Αθήνα.

Ο Κάρολος Κουν είπε κάποτε ότι «τα αρχαία κείμενα είναι θέατρο, κι όχι κείμενα κλεισμένα σε βιβλιοθήκες, όχι μουσειακά ντοκουμέντα». Κι ακόμα ότι «το αρχαίο θέατρο όπως το βλέπουμε και το αισθανόμαστε σήμερα, για τον άνθρωπο που ζει σήμερα, αυτό είναι το μέλημά μας». Ποια η θέση του αρχαίου δράματος στην εκπαίδευση σήμερα; Πώς το προσεγγίζουν εκπαιδευτικοί και μαθητές; Πώς έργα γραμμένα πριν από χιλιάδες χρόνια εξακολουθούν να εμπνέουν, να συγκινούν, να θέτουν προβλήματα, να προκαλούν;

Το συμπόσιο υποστηρίζει μια συνολική αντιμετώπιση του αρχαίου δράματος με την εκπροσώπηση διαφορετικών ειδικοτήτων, τις οποίες φέρνει σε επαφή με το χώρο της εκπαίδευσης.

T4 TROUBLE and the Self Admiration Society The life and music of Terry Papadinas του Δημήτρη Αθυρίδη από τις 25 Μαρτίου στον κινηματογράφο ΜΙΚROKOSMOS FILMCENTER

T 4 TROUBLE and the Self Admiration Society

The life and music of Terry Papadinas

του Δημήτρη Αθυρίδη

μια παραγωγή της

από τις 25 Μαρτίου στον κινηματογράφο ΜΙΚROKOSMOS FILMCENTER

Λ. Συγγρού 106, Φιξ (ΜΕΤΡΟ Συγγρού-Φιξ), Τηλ.: 2109215305

Σύνοψη

O Τέρρυ Παπαντίνας είναι 56 χρονών, ζει στη Θεσσαλονίκη, είναι μουσικός και ψάχνει απεγνωσμένα για δουλειά. Μεγαλωμένος στην Νέα Υόρκη, επέστρεψε για να μεσουρανήσει στην πρωτοεμφανιζόμενη ανεξάρτητη ροκ σκηνή της Ελλάδας του΄70.

Ταλαντούχος και γοητευτικός, συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους μουσικούς της εποχής, έγινε ίνδαλμα αλλά και φορέας της ροκ υποκουλτούρας, όπου συχνά ενυπάρχουν η αντίδραση και η αυτοκαταστροφή. Σήμερα απομονωμένος και περιθωριοποιημένος σε συγκλονιστικές εκ βαθέων εξομολογήσεις μπροστά στην κάμερα, αποκαλύπτει μια ψυχική πραγματικότητα που αντανακλά ένα κοινωνικό φαινόμενο. Ναρκισσισμός, φαντασιακός αυτοθαυμασμός και αυτοκαταστροφή. Μια αφήγηση ζωής, γαλβανισμένη στις αξίες της ροκ μυθολογίας, ένα μουσικό ταξίδι με τα τραγούδια ενός άγνωστου στο ευρύ κοινό καλλιτέχνη.

Σημείωμα  σκηνοθέτη

Αντίθετα  από τις βιογραφίες του είδους «αγιογραφίες» επιτυχημένων καλλιτεχνών (success story), η ταινία είναι η αφήγηση  ζωής ενός «παρ’ολίγον» επιτυχημένου και άγνωστου ήρωα της ελληνικής  ροκ. Προϊόν και φορέας της ροκ  υποκουλτούρας, μιας κουλτούρας του «προσωπείου», που εκφραζόταν κοινωνικά περισσότερο με όρους αντίστασης και αμφισβήτησης πριν ενσωματωθεί στην μαζικότητα της κατανάλωσης, ο Τέρρυ ξεκίνησε ελπιδοφόρα την καριέρα του σαν γοητευτικός, ταλαντούχος, χαρισματικός εκπρόσωπος ενός αυθεντικού ροκ στυλ «αμερικάνικης» προέλευσης και γρήγορα έφτασε να αναγνωριστεί στους μουσικούς κύκλους σαν ένας πολύ ξεχωριστός κιθαρίστας.

Η βραβευμένη ταινία/ντοκιμαντέρ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ του Σταύρου Ψυλλάκη θα συνεχίσει να προβάλλεται, από την Πέμπτη για μία εβδομάδα ακόμα, καθημερινά στις 19.00 στον κινηματογράφο ΙΛΙΟΝ (Τροίας 34 & Πατησίων, 8810602) (1 προβολή, 87min, κάθε ημέρα)

Ο ιστότοπος  της ταινίας είναι :

http://allos-dromos-den-ypirxe.blogspot.com/

Το πρώτο βραβείο στην κατηγορία ταινιών

Μεγάλου Μήκους είχε αποσπάσει,

μετά από ομόφωνη απόφαση της κριτικής επιτροπής,
η ταινία “Άλλος δρόμος δεν υπήρχε” του Σταύρου Ψυλλάκη,

στο 3^ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας.

Νίκος Κοκοβλής

Περίληψη

ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ / THERE WAS NO OTHER WAY

Στη Κρήτη, ένα τμήμα του Δημοκρατικού Στρατού, επιβίωσε, ακόμα και όταν ο Εμφύλιος τέλειωσε στην υπόλοιπη Ελλάδα. Οι αντάρτες αυτοί (6άνδρες & 2γυναίκες έμειναν τελικά), παράνομοι και επικηρυγμένοι, κρύβονταν για 14 περίπου χρόνια στο Ν. Χανίων, ανασυγκροτώντας τις παράνομες οργανώσεις. Το 1962, 6 από αυτούς δραπέτευσαν, μέσω Ιταλίας, στην Τασκένδη. Οι 3 ζουν και αποτελούν τα κεντρικά πρόσωπα του ντοκιμαντέρ.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΘΥΜΩΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ το Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010, στις 12 το μεσημέρι, με αφορμή το νέο βιβλίο του Κώστα Χαραλά ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ.

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΣ

Ντανιέλα Σταματιάδη (εικονογράφηση)

ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ

Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
προσκαλούν τους μικρούς τους φίλους
σε εκδήλωση
με αφορμή το νέο βιβλίο

του Κώστα Χαραλά

ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ

το Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010, στις 12 το μεσημέρι,

στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
(Ιπποκράτους 118, Αθήνα).
Τι κρύβει μέσα του το κουτί του θυμού
και τι θα συμβεί αν το ανοίξεις;

Έλα να ακούσεις την ιστορία και τις περιπέτειες

μιας πολύ θυμωμένης οικογένειας

Ο συγγραφέας Κώστας Χαραλάς

και η εικονογράφος Ντανιέλα Σταματιάδη

σε περιμένουν για να μάθεις

με παιχνίδια και χρώματα
πως ο διάλογος είναι ο πιο συνετός τρόπος
για να λύνουμε τις διαφορές μας.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ο μικρός ήρωας θυμώνει πολύ, όπως όλα τα παιδιά. Θυμώνει με την αδερφή του που τον καταπιέζει και με πολλά άλλα πράγματα. Το ίδιο θυμώνει και η αδερφή του, αλλά και ο μπαμπάς του. Η μαμά του θυμώνει με αυτούς επειδή θυμώνουν, κι ολόκληρη η θυμωμένη οικογένεια περνάει ώρες στη στέγη του σπιτιού προσπαθώντας να ηρεμήσει.

ΤΑΞΙΔΙΑΡΑ ΨΥΧΗ, Φεστιβάλ περίπτερο… του Βάσου Γεώργα*

Τώρα που τελείωσε το Φεστιβάλ, με όλη την ψυχραιμία που – δεν – με διακρίνει, θα ήθελα να πω δύο τρία πράγματα που – τώρα – ξέρω γι αυτό, από πρώτο χέρι…

Να ξεκαθαρίσω κάτι…Μου αρέσει ο Δημήτρης Εϊπίδης…το γούστο του, η πολύπλευρη μόρφωση του, το ένστικτο του…Και θεωρώ κάθε Φεστιβάλ, μια κατάκτηση για τη μικρή και φτωχή – και επίσημα – χώρα μας…

Όμως αυτό το Φεστιβάλ, το τελευταίο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης έσερνε ένα θανατηφόρο ιό…

Δεν έχω καμία πικρία, για τον τρόπο που φέρθηκε η επίσημη διοργάνωση στη δική μου ταινία…Η επιλογή ημέρας, η επιλογή αίθουσας και συνθηκών προβολή της πρώτης μέρας (όπου οι θεατές δεν έβλεπαν, αλλά άκουγαν), το νερό της λήθης που ήπιαν στην δεύτερη προβολή και ξέχασαν να βάλουν την κάλπη ψηφοφορίας, έξω από την αίθουσα…Κανένα πρόβλημα… Ειλικρινά…και μέχρι εκεί που έφτασε το ΣΙΝΕΜΑ ΓΥΜΝΟ, μου είναι αρκετό και ευχαριστώ κι από πάνω…

Όμως ο κος Δημήτρης Εϊπίδης, σαν τίμιος με τον εαυτό του από καιρό, θα έπρεπε να μην αισθάνεται καλά…

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ των Αργύρη Τσεπελίκα και Αγγελής Ανδρικοπούλου Κριτική Ιάκωβου Γωγάκη (3 / 5)

Σκηνοθέτες: Αργύρης Τσεπελίκας και Αγγελή Ανδρικοπούλου

Με τους Αλεξάνδρα, Χρήστο, Χρύσα, Vlad

Ντοκιμαντέρ(Docu-fiction), Ελλάδα 2010

Μέσα σε αυτήν την ομιχλώδη και καταθλιπτική ατμόσφαιρα της ελληνικής οικονομικής κρίσης που στο πέρασμα της σκεπάζει τα πάντα, « τα παιδιά που δεν παίζουν» έρχονται να μας υπενθυμίσουν ζητήματα που είναι δίπλα μας και αρχίζουμε να τα αγνοούμαι που άπτονται την υποβαθμισμένη ποιότητα της ζωής μας στις μεγάλες ελληνικές πόλεις.

Τα παιδιά αποτελούν το πιο ζωντανό κομμάτι των σύγχρονων κοινωνιών, είναι το λιγότερο εξοργιστικό εξαιτίας του καθορισμένου αστικού τρόπου ζωής, της προστατευτικής οικογένειας και της έλλειψης δημόσιων ελεύθερων χώρων, να στριμώχνονται σε μικρά διαμερίσματα τεράστιων πολυκατοικιών, αποκομμένα από την κοινωνικοποίηση που το ομαδικό παιχνίδι αναμφίβολα συμβάλει, και να βρίσκονται διαρκώς στο κόσμο της τηλεοπτικής οθόνης, του playstation ή του Facebook.

Αυτό που με χαρά είδαμε είναι η πραγματική ιστορία μιας παρέας μικρών παιδιών από την Πάτρα με πάθος για το ποδόσφαιρο, όπου κατήντησαν αποδιοπομπαίοι από την γειτονία τους γιατί « τόλμησαν» να παίζουν μπάλα στο δρόμο από τη στιγμή που δεν υπήρχε δίπλα τους παιδική χαρά αλλά ούτε ένας ελεύθερος χώρος

Η δυναμική Αλεξάνδρα, o Vlad ένα παιδί μεταναστών, η λογική Χρύσα και ο μικρότερος όλων Χρήστος, βάζουν στο μάτι ένα οικόπεδο της γειτονιάς και με περίσσιο θράσος κάνουν όλες εκείνες τις ενέργειες που θα έκανε και ένας ενήλικας για να απαλλοτριωθεί ένα μέρος του και να γίνει ένας μικρός παιδότοπος. Απευθύνονται στον ιδιοκτήτη του οικοπέδου και τους διώχνει κακήν κακώς, έπειτα πάνε στη πολεοδομία και σε άλλες υπηρεσίες του Δήμου Πατρών.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ (25/3/2010) Επιμέλεια-Παρουσίαση και Κριτική Ιάκωβου Γωγάκη

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ 3 / 5

Σκηνοθέτες: Αργύρης Τσεπελίκας και η Αγγελής Ανδρικοπούλου

Με τους Αλεξάνδρα, Χρήστο, Χρύσα, Vlad

Ντοκιμαντέρ(Docu-fiction), Ελλάδα 2010

Διαβάστε Παρουσίαση και Κριτική

DAYBREAKERS 1.5 / 5

Σκηνοθέτες: Μάικλ και Πίτερ Σπίριγκ

Με τους Ίθαν Χοκ, Γουίλεμ Νταφόε, Ιζαμπέλ Λούκας, Σαμ Νιλ

Τρόμου-Επιστημονικής Φαντασίας, Αυστραλία 2010,

Ένας μυστηριώδης ιός έχει καταλάβει την γη μετατρέποντας την πλειοψηφία των ανθρώπων σε βαμπίρ. Το ανθρώπινο είδος θεωρείται κατώτερο και αναλώσιμο ενώ βρίσκεται σε συνεχή κίνδυνο εξάλειψης, αφού το αίμα του αποτελεί ιδανική τροφή για τους βρικόλακες. Όλα εξαρτώνται από τον Εντουάρτ Ντάλτον, έναν επιστημονικό ερευνητή-βαμπίρ, ο οποίος αρνείται να τραφεί με ανθρωπινό αίμα και προσπαθεί να τελειοποιήσει ένα υποκατάστατο του, προκειμένου να συντηρούνται οι βρικόλακες αλλά και να σωθούν οι ελάχιστοι εναπομείναντες άνθρωποι.

24 HOURS PLAY – ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΣΤΟ ΧΩΡΑ: Γύρος Πρώτος 23/3/2010. Κριτική Παρουσίαση Νίκης Πρασσά.

Λένα Διβάνη-Χρήστος Χωμενίδης επί το έργον

Πόσο δύσκολο είναι  να γραφτεί, σκηνοθετηθεί, ερμηνευτεί και παρουσιαστεί ένα θεατρικό έργο μέσα σε 24 ώρες; 1440 λεπτά αρκούν για τα 15 της γουορχολικής οντότητας; Το σανίδι είναι ούτως ή άλλως φτιαγμένο για πολύ γερά νεύρα. Δεν έμενε παρά κάποιοι άνθρωποι να αποφασίσουν να στοιχηματίσουν για τα όρια των δικών τους.

Στην Αμερική η  τέχνη πρέπει να εξελίσσεται και  να φρεσκάρετε με νέες ιδέες. Εκκεντρικές  ή με διάθεση εξερεύνησης πάντα  θα υπάρχουν προτάσεις που αναζητούν  τρόπους εκφραστικούς του σύγχρονου  γίγνεσθαι. Στην κοινωνία λοιπόν του  fast φαγητού, το γρήγορο έγινε κανόνας. Η ταχύτητα και η πίεση που ο περιορισμός του χρόνου προκαλεί ήταν και το ζητούμενο στην κεντρική ιδέα που είχε η παραγωγός Τίνα Φάλλον, όταν το 1995 μάζεψε γνωστούς και μη καλλιτέχνες προκειμένου να τους βάλει να δουλέψουν μέσα σε 24 ώρες το ανέβασμα ενός μονόπρακτου. Τα αποτελέσματα, εμφανώς θετικά, ώθησαν και τον κ. Λυκιαρδόπουλο να τολμήσει κάτι ανάλογο στα ελληνικά δεδομένα.

Ομολογώ πως μόλις  διάβασα τη λίστα των συμμετεχόντων  ενθουσιάστηκα. Αλέξης Σταμάτης, Απόστολος  Δοξιάδης, Βασίλης Κατσικονούρης, Σίμος  Κακάλας, Βασίλης Μαυρογεωργίου, Μάνια  Παπαδημητρίου, Μανώλης Μαυροματάκης και αρκετοί άλλοι εξ ίσου ριζοσπαστικοί  και ανατρεπτικοί πολλές φορές με την γραφή, την μπαγκέτα ή την  μεταμόρφωσή τους, συνωμότησαν για  να μας δείξουν αν το θέατρο εκτός  από μαραθώνιους, αντέχει και  σε σπριντ. Παρ’ όλα τα σημάδια για  το επιτυχημένο του όλου εγχειρήματος, παρά την μαζική ανταπόκριση του  κοινού και την πολύ θετική ανταπόκρισή  του, δεν μπορώ να πω πως ο τελικός  απολογισμός άφησε κάποια ευχάριστη  γεύση. Ούτε δυσάρεστη ωστόσο και  αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν είχε κάποια ιδιαίτερη γεύση.

Το πρώτο κείμενο  της βραδιάς ξεκίνησε με κάποια χαλαρά αστεία σε στυλ stand up comedy. Με τίτλο «Ιουλιέτα Καπουλέτι Καρακωνστάνογλου» το έργο της Λένας Διβάνη σε σκηνοθεσία Βαρδή Μαρινάκη αφορούσε σε μία φανταστική audition της ηρωίδας που ερμήνευε η Δήμητρα Ματσούκα, υπό τις οδηγίες της αόρατης μα πανταχού πληρούσας σκηνοθέτιδος Πέπη Μοσχοβάκου και με την παρασκηνιακή παρουσία του Θάνου Αλεξίου.

2ο Kosmos Festival: Παρασκευή 11 & Σάββατο 12 Ιουνίου 2010 Θέατρο Βράχων. Συνοπτικό και αναλυτικό πρόγραμμα.

Staff Benda Bilily

Πριν από έναν χρόνο ένα νέο φεστιβάλ γεννήθηκε. Ένα φεστιβάλ που δημιούργησαν το ΚOSMOS 93.6 και η On Stage και το οποίο επισκέφτηκαν πάνω από 8 χιλιάδες φίλοι της μουσικής οι οποίοι μοιράστηκαν μία μοναδική εμπειρία. Πολλά και σημαντικά ονόματα επί σκηνής – Οι Solomon Burke, Νicola Conte, Yasmin Levy, Sophie Delila, Burger Project, Οrishas, Βajofondo, Τinariwen και Dub Inc -, ενδιαφέροντα side events, δεκάδες θεματικά περίπτερα και εστιατόρια με γεύσεις του κόσμου δημιούργησαν το 1ο Kosmos Festival, ένα πολύχρωμο και σύγχρονο φεστιβάλ στα πρότυπα των πιο επιτυχημένων διοργανώσεων του εξωτερικού.

Το 2ο Kosmos Festival είναι ξανά εδώ για να παρουσιάσει μερικές από τις σημαντικότερες σύγχρονες τάσεις της world, ethnic, soul και Jazz σκηνής και σας προσκαλεί για άλλη μια χρονιά σε μια λαμπερή γιορτή της μουσικής. Η Οn Stage, με πολύχρονη εμπειρία στην διοργάνωση σημαντικών φεστιβάλ – έχει παρουσιάσει 2 φορές το Womad Festival, και 2 φορές Ethnic και Jazz Festivals – τα οποία άνοιξαν το δρόμο για την προβολή της world μουσικής στη χώρα μας, σας προσκαλεί για δεύτερη φορά σε ένα συναρπαστικό διήμερο με ηχηρά ονόματα από το παγκόσμιο στερέωμα της world μουσικής.

Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2010: Πρόγραμμα

“Οι δαίμονες”, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

εν συντομία

Στην οδό Πειραιώς 260, φέτος ο Πέτερ Στάϊν θα παρουσιάσει την δωδεκάωρη παράστασή του, “Οι δαίμονες”, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, με θίασο 30 Ιταλών ηθοποιών, ανάμεσά τους και η σύζυγος τού Στάϊν, Μανταλένα Κρίπα.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί το Σαββατο-κύριακο, 3 και 4 Ιουλίου, από τις 11.00 έως τις 22.30.

Από το Παρίσι, όπου κάνει θραύση, έρχεται “Ένα λεωφορείο” με την Ιζαμπέλ Υπέρστον ρόλο της Μπλανς Ντυμπουά και τον βραβευμένο Πολωνό σκηνοθέτη Κριστόφ Βαρλικόφσκι.

Πρόκειται για έργο βασισμένο στο “Λεωφορείο ο Πόθος” του Τένεσι Ουίλιαμς.

Οι παραστάσεις θα δοθούν στις 2,3,4,5 / 7, στην Πειραιώς 260, όπου από τις 24 έως και τις 27 Ιούνιου ο σκηνοθέτης Τόμας Οστερμάιερ, θα παρουσιάσει τον “Τζων Γαβριήλ Μπόρκμαν” του Ίψεν, με κορυφαίους Γερμανούς ηθοποιούς της Σαουμπίνε.

Ο Αντρέας Παγουλάτος, πρωτοπόρος & ριζοσπάστης διανοητής, ποιητής, κριτικός & θεωρητικός κιν/φου, δοκιμιογράφος & μεταφραστής και πάνω από όλα συνεργάτης και φίλος, έφυγε από κοντά μας στα 62 του χρόνια (1948-2010) ενώ είχε ακόμα πολλά να δώσει.

Ο ανιδιοτελέστερος εργάτης στο χώρο του κινηματογράφου και παθιασμένος διανοητής, ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής Αντρέας Παγουλάτος δεν είναι πια κοντά μας. Ο πνευματικός κόσμος, όλοι όσοι συνεργαστήκαμε μαζί του (υπήρξε σύμβουλος στα θέματα κινηματογράφου και συντάκτης τόσο του έντυπου Camera Stylo όσο και του διαδικτυακού Camera Stylo Online) θρηνούμε την απώλεια ενός πολύτιμου φίλου που με την καθημερινή  πολυποίκιλη δραστηριότητα του αποτέλεσε για μας έναν ακούραστο, ασυμβίβαστο καθοδηγητή και εμπνευστή καλλιτεχνικής δημιουργίας. Πολλές φορές διαφώνησα με τον Αντρέα Παγουλάτο γιατί θεωρούσα ότι ήταν  επιεικής  με τους έλληνες εκκολαπτόμενους δημιουργούς στο Φεστιβάλ Δράμας όπου συναντιόμασταν ανελλιπώς για πάνω από μια δεκαετία. Αγαπούσε πολύ την τέχνη, την ποίηση, τον κινηματογράφο, τους έλληνες δημιουργούς. Μια αγάπη άδολη και μεγαλόψυχη. Ο Αντρέας Παγουλάτος υπήρξε ένας από τους πιο ακομπλεξάριστους έλληνες, πάντα με την καλή αναλυτική του κουβέντα για όλους όσους προσπαθούσαν, κόπιαζαν να εκφραστούν μέσα από την τέχνη. Μια καλή κουβέντα  είχε πολύ μεγάλη σημασία όταν έβγαινε από το στόμα του Αντρέα Παγουλάτου. Γιατί η γνώση του, το ήθος του και το πνευματικό του επίπεδο ήταν κολοσσιαία.  Η κηδεία του Αντρέα Παγουλάτου θα γίνει την Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010 στις 15.00 στο Νεκροταφείο Περιστερίου.

Πριν λίγες μέρες ο Αντρέας Παγουλάτος στα πλαίσια του 23ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ “Κινηματογράφος & Πραγματικότητα” μας έδωσε μια συνέντευξη που έμελλε να ήταν η τελευταία του.

Αφιερώματα Γιόρις Ιβενς και Κριστόφ Κισλόφσκι στην Ταινιοθήκη 25-29 Μαρτίου 2010

Old friends : Joris Ivens and Vsevolod Pudovkin, here with the Russian actor Tcherkov (photographer unknown, 1949)

© European Foundation Joris Ivens / Joris Ivens Archives

Τα αφιερώματα στους μεγάλους δημιουργούς Γιόρις Ίβενς και Κριστόφ Κισλόφσκι ταξιδεύουν από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα.

Το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει στο σύνολό τους τα αφιερώματα στους Γιόρις Ίβενς (Joris Ivens) και Κριστόφ Κισλόφσκι (Krzysztof Kieślowski) που παρουσιάζονται με επιτυχία στο πλαίσιο του 12ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα στη Θεσσαλονίκη.

Με τη φιλοξενία του διπλού αυτού αφιερώματος στην Αθήνα συνεχίζεται η ιδιαίτερα επιτυχημένη συνεργασία μεταξύ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, που ξεκίνησε από τα εγκαίνια της νέας Ταινιοθήκης τον Οκτώβρη του 2009 με την παρουσίαση του περσινού προγράμματος του τμήματος Experimental Forum που ήταν αφιερωμένο στο Bela Balazs Studio (BBS) της Ουγγαρίας και συνεχίστηκε τον Ιανουάριο του 2010 με την παρουσίαση του φετινού ψηφιακού ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ DigitalWave04.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΚΡΙΣΤΟΦ ΚΙΣΛΟΦΣΚΙ

«Αυτό που προσπαθώ να συλλάβω είναι… ίσως η ψυχή. Σε κάθε περίπτωση, μία αλήθεια που εγώ ο ίδιος δεν έχω βρει. Ίσως τον χρόνο που κυλάει και δεν αιχμαλωτίζεται ποτέ».
Κριστόφ Κισλόφσκι

Στην σύντομη, αλλά πλούσια σε κινηματογραφικό έργο ζωή του, ο Κριστόφ Κισλόφσκι (1941-1996) διερεύνησε σε βάθος το εύθραυστο τοπίο της ανθρώπινης ύπαρξης, κύριο τροφοδότη της ηθικής προβληματικής και της φιλοσοφικής διάστασης, που διατρέχουν όλο το έργο του. Το 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, πραγματοποιεί μεγάλο αφιέρωμα – που συνοδεύεται από ειδική δίγλωσση έκδοση – στα ντοκιμαντέρ του οραματιστή πολωνού σκηνοθέτη, κυρίαρχης κινηματογραφικής μορφής της ανατολικής Ευρώπης. Δεινός μυθοπλάστης, ο Κισλόφσκι άφησε σημαντική παρακαταθήκη ένα έργο που αναγνωρίστηκε διεθνώς και αγαπήθηκε ιδιαίτερα. Όμως το κεφάλαιο «σινεμά», άνοιξε για τον δημιουργό με τις ταινίες τεκμηρίωσης, στις οποίες αποτύπωσε το ασφυκτικό πολιτικό καθεστώς της χώρας του.

12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα 12-21 Μαρτίου 2010: ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΟΙΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Βραβείο Κοινού – Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού που αφορά σε ταινίες άνω των 45’ απονέμεται

i. Για ελληνική παραγωγή που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 10.000 € στην ταινία Γάζα ερχόμαστε σε σκηνοθεσία Γιώργου Αυγερόπουλου και Γιάννη Καρυπίδη.

ii. Για ξένη παραγωγή που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 4.000 € στην ταινία Με μάτια ορθάνοιχτα – εξερευνώντας τη σημερινή Νότια Αμερική / Eyes Wide Open – Exploring Today’s South America (Ουρουγουάη) σε σκηνοθεσία Γκονσάλο Αριχόν/ Gonzalo Arijon

Βραβείο Κοινού – Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού που αφορά σε ταινίες κάτω των 45’ απονέμεται

i. Για ελληνική παραγωγή που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 5.000 € στην ταινία Ενεργό μέλος / Active Member σε σκηνοθεσία Λευτέρη Φυλακτού.
ii. Για ξένη παραγωγή που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 2.000 € στην ταινία Οδυσσέας / Odysseas (Αρμενία – Ελλάδα) σε σκηνοθεσία Βαχάν Καραπετιάν / Vahagn Karapetyan.

ΒΡΑΒΕΙΑ FIPRESCI

Η φετινή Κριτική Επιτροπή της FIPRESCI απαρτίζεται από τους:

Pamela Bienzobas – Πρόεδρος (Χιλή)
Anne Brunswic (Γαλλία)
Seray Genc (Τουρκία)
Βένια Βέργου (Ελλάδα)
και απονέμει τα Βραβεία FIPRESCI

i. Για ελληνική παραγωγή στην ταινία Ταξιδιάρα Ψυχή σε σκηνοθεσία Αγγελικής Αριστομενοπούλου.
ii. Για ξένη παραγωγή στην ταινία Κυνηγώντας ελέφαντες / To shoot an elephant (Ισπανία) σε σκηνοθεσία Αλμπέρτο Άρσε / Alberto Arce και Μοχάμαντ Ρουτζάιλα / Mohammad Rujailah.

Τονί (Toni, 1935) Ζαν Ρενουάρ, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ, ET1, 00:15, 19/3/2010

Ένας Ιταλός μετανάστης, ο Τονί, εργάζεται στα νταμάρια ενός χωριού της Προβηγκίας. Ζευγαρώνει με τη Μαρί, όμως ερωτεύεται τη σπανιόλα Ζοζεφά, η οποία φλερτάρει με πολλούς άντρες και παντρεύεται τον εργοδηγό του νταμαριού, τον Αλμπέρ. Η Ζοζεφά επιχειρεί να κλέψει τον Αλμπέρ στον ύπνο του, τελικά όμως τον σκοτώνει. Ο Τονί, που έχει εγκαταλείψει τη Μαρί, δηλώνει ότι αυτός σκότωσε τον Αλμπέρ, για να σώσει τη Ζοζεφά.

Από την αφήγηση ενός αληθινού εγκληματικού περιστατικού, που του έκανε ένας φίλος του αξιωματικός της αστυνομίας στη Μαρτίγκ της Προβηγκίας, ο Ρενουάρ έγραψε ένα «ωμό» σενάριο, ένα λαϊκό κοινωνικό δράμα και έπεισε τον παραγωγό του να το γυρίσει σε αληθινούς χώρους, με ημιερασιτέχνες, οι οποίοι ανήκαν στην ομάδα του Μαρσέλ Πανιόλ. Λιτοί διάλογοι, απλά γεγονότα απλών ανθρώπων, εξωτερικά γυρίσματα χωρίς φώτα, αδούλευτη φωτογραφία. Η ταινία είναι χρονογραφική αλλά η απελπισμένη κοινωνική προοπτική της έχει πρωτοφανή τόλμη για την εποχή και προλαμβάνει τον Ιταλικό Νεορεαλισμό κατά 7, 8 χρόνια.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ

Προλογίζει ο Γιάννης Μπακογιαννόπουλος

«ΖΑΝ ΡΕΝΟΥΑΡ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ»
Κανείς δεν αμφιβάλλει πια ότι ο Ζαν Ρενουάρ είναι ένας από τους πέντε-έξι μεγαλύτερους δημιουργούς του κινηματογράφου. ‘Oχι μόνο έπλασε νέους κόσμους και καινούριες μορφές, όχι μόνο διέσχισε σαν ογκόλιθος σχεδόν πενήντα χρόνια του γαλλικού (και του αμερικανικού) κινηματογράφου αλλά προσέφερε το εύρος και την πυκνότητα της κλασικής όσο και της πρωτοποριακής τέχνης, την ποιότητα του μυθιστορήματος, του θεάτρου και της ζωγραφικής και ιδιαίτερα τον παλμό, την αναπνοή, τον αυθορμητισμό της ζωής, τα πάθη και τα αισθήματα των ανθρώπων, τη λαμπρότητα και την πλαστικότητα του φωτός.