O Aρτό Απαρτιάν δεν είναι πια κοντά μας από τις 30 Ιουνίου 2010. Πέθανε στα 54 του χρόνια.

O πρώτος φίλος (που τουλάχιστον μου έγινε γνωστό) από το Facebook που έφυγε από την ζωή. Δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά βαθύτερα , α ν και συναντηθήκαμε αρκετές φορές σε πολιτιστικούς χώρους. Ανέβαλλα ίσως την γνωριμία του για να την χαρώ καλύτερα. Πολλές φορές όταν διψάμε ή πεινάμε η αναβολή του να πιούμε νερό η να φάμε μεγαλώνει την απόλαυση. Αυτή η αναβολή όταν πρόκειται για την γνωριμία και επαφή με ανθρώπους μπορεί να αποβεί ακόμα και καταστροφική γιατί σε αυτή την επαφή και την άλλη και την άλλη μπορεί απλά να κρύβεται η σωτηρία της ψυχής μας.  Γ.Κ.

Στα 54 χρόνια του πέθανε ο Αρτό Απαρτιάν, ο αρμενικής καταγωγής σεμνός και προτιμών να μιλάει με την δουλειά του αξολογότατος ηθοποιός . Γεννημένος στην Αθήνα το 1956, αποφοίτησε το 1984 από τη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη και έπαιξε στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Συμμετείχε σε περίπου πενήντα θεατρικές παραστάσεις, υπηρετώντας όλα τα είδη, κλασικό και σύγχρονο ρεπερτόριο και αρχαίο δράμα. Η πρώτη εμφάνιση στο θέατρο έγινε το 1982 στο «Εν Αθήναις τόπος Ελλάς» και η τελευταία στην «Εκατομμυριούχο» στο «Μέγαρο Μουσικής Αθηνών», στο πλευρό της Νόνικας Γαληνέα (2009). Συνεργάστηκε με πολλούς σκηνοθέτες: Σπ. Ευαγγελάτο, Μ. Βολανάκη, Σ. Χατζάκη, Θ. Μουμουλίδη, Στ. Λιβαθινό, Στ. Φασουλή, Γ. Μιχαηλίδη, Κ. Τσιάνο, Γ. Κιμούλη κ.ά.

Η τελευταία κινηματογραφική εμφάνισή του έγινε στην ταινία του Βασίλη Μαζωμένου «Guilt», ενώ η πρώτη στη «Σκιάχτρα» του Μανούσου Μανουσάκη το 1984. Από την πλούσια φιλμογραφία του σημειώνουμε τους «Απόντες» του Νίκου Γραμματικού , τη «Φανουρόπιτα» του Δημήτρη Γιατζουζάκη, τον «Ομηρο» του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, το «Θα το μετανιώσεις» της Κατερίνας Ευαγγελάκου και το «Μικρό έγκλημα» του Χρίστου Γεωργίου. Για την προσεχή σεζόν είχε ήδη κλείσει στην «Τρισεύγενη» του Κωστή Παλαμά, την οποία θα σκηνοθετήσει η Λυδία Κονιόρδου στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Θέατρο

---

2009 . .. Η Εκατομμυριούχος Σω Μπ. σκην. Χατζάκης Σ. Δικηγόρος Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 
2009 . .. Το Μάθημα Ιονέσκο Ε. σκην. Νταλιάνης Κ. Καθηγητής Θέατρο Άλμα 
2008 . .. Το Καφενείο σκην. Κουρτάκης Δ. ένας από τους έξι θαμώνες Φεστιβάλ Αθηνών – Πειραιώς 260 
2008 . .. Σαν Τραγούδι Μαγεμένο σκην. Χατζάκης Σ. Μάρκος Βαμβακάρης Συναυλία Γ. Νταλάρα,  Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
2007 . .. Ιφιγένεια εν Αυλίδι Ευριπίδης σκην. Χατζάκης Σ. Πρεσβύτης, Α’ Αγγελιαφόρος ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας 

“8ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας” 1/7/2010 – 18/7/2010

Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Αθήνας, που διοργανώνεται από τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων, διαγράφει μια άκρως ενδιαφέρουσα πορεία, αφήνοντας κάθε χρόνο έντονο στίγμα στα πολιτιστικά δρώμενα της πρωτεύουσας.
Το φετινό 8ο Διεθνές Φεστιβάλ, όπως πάντα, θα φιλοξενηθεί στον προαύλιο χώρο της “Τεχνόπολις” του Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι) από 1η έως και 18 Ιουλίου, παρουσιάζει μερικές από τις καλύτερες ομάδες χορού της Ευρώπης, πάλι με έναν στόχο: να υπογραμμίσει πως ο σύγχρονος χορός, που απαλλάχτηκε από την τεχνική και τις αρχές του ακαδημαϊκού χορού και από τις αντιλήψεις που ενέπνεαν το κλασσικό μπαλέτο και που ξεκίνησε σαν ρεύμα στις αρχές του 20ου αιώνα, σήμερα ενδιαφέρει σοβαρά όλο και περισσότερο κοινό.
Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Μαργκώ Περδίκη, φέτος επέλεξε και προσκαλέσαμε τρεις πολύ σημαντικές χορευτικές ομάδες, από την Ισπανία, τη Νορβηγία και τη Γερμανία. Πρόκειται αντίστοιχα για την Gelabert Azzopardi Companyia de Danse from Barcelona που θα παρουσιάσει τα έργα “Sense fi” και “Conquassabit”, την Jo Stromgren Kompani που σε πρώτη παρουσίαση θα χορέψει το “A Dance Tribute to the art of football” και την ομάδα Folkwang Tanzstudio που θα παρουσιάσει τα “Frauenballet” και “Schimmer”.

Eugenio Bennato-Taranta Power Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010, στις 21:15, Aμαλιείο (Λ. Κηφισίας 219, Μαρούσι, 210 8056314). Καλοκαιρινές Βραδιές Πολιτισμού Δήμου Αμαρουσίου 2010

Καλοκαίρι 2010

Δήμος Αμαρουσίου /  Καλοκαιρινές Βραδιές  Πολιτισμού

Aμαλιείο (Λ. Κηφισίας 219, Μαρούσι, 210 8056314)

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010, στις 21:15

Eugenio Bennato και το σχήμα του Taranta Power

υπόσχονται  μία ιδιαίτερη βραδιά με τραγούδια και χορό από τη Νότια Ιταλία

Την Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010, στις 21:15 στο Αμαλιείο, στο πλαίσιο των Καλοκαιρινών Βραδιών Πολιτισμού του Δήμου Αμαρουσίου, ο  συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος,  Καλλιτεχνικός Διευθυντής της διοργάνωσης,  προσφέρει μία ξεχωριστή βραδιά με πρωταγωνιστή τον βραβευμένο συνθέτη και μουσικό Εουτζένιο Μπεννάτο (Eugenio Bennato).

Με εξαιρετικές μελωδίες μπολιασμένες με βορειο-αφρικάνικους ρυθμούς ο Μπενάτο με το σχήμα του Ταράντα Πάουερ (Taranta Power- η Δύναμη της Ταραντέλας) αναμένεται να παρασύρει μικρούς και μεγάλους στα χορευτικά βήματα της ταραντέλας και στα τραγούδια της Νότιας Ιταλίας. Εξάλλου είναι ο ίδιος καλλιτέχνης που 30 χρόνια τώρα συστήνει και ξανασυστήνει στο διεθνές κοινό, μέσα από κάθε είδους διοργάνωση, με  προεξέχον το Womad Festival (Peter Gabriel), τη λαϊκή μουσική της Νότιας Ιταλίας, με ένα σύγχρονο, ελκυστικό τρόπο. Το Taranta Power δεν είναι μόνο το όνομα του συγκροτήματός του αλλά και ένα κίνημα που ίδρυσε ο συνθέτης και μουσικός, που με αυτό τον τρόπο μετατρέπει τη δύναμη ενός παραδοσιακού χορού, της ταραντέλας σε όργανο επικοινωνίας με τους σημερινούς νέους και σημείο όπου παρελθόν, παρόν, και μέλλον συναντώνται δημιουργικά.

Συνέντευξη Κριστόφ Βαρλικόφσκι στην Ιφιγένεια Ταξοπούλου (εφημερίδα Φεστιβάλ Αθηνών): Ένα Λεωφορείο διαρκώς σε κίνηση.

PHOTO: Stefan_Okolowicz

Διαβάστε περισσότερα για την παράσταση

Ένας «Γάλλος» στην Πολωνία ή ένας Πολωνός στη Γαλλία; Ή μήπως ένας ευρωπαίος σκηνοθέτης του πολωνικού θεάτρου; Ο Κριστόφ Βαρλικόφσκι, πολυβραβευμένος και συχνά αμφιλεγόμενος, διεκδικεί για το θέατρο του διπλή υπηκοότητα και, για τον εαυτό του, τις πολλαπλές ταυτότητες που ανακαλύπτει σε κάθε νέο καλλιτεχνικό εγχείρημα. Μέσα σε δεκαπέντε χρόνια διέγραψε μια εντυπωσιακή πορεία, ξεκινώντας ως αφοσιωμένος επίγονος του σημαντικότερου εν ζωή Πολωνού θεατράνθρωπου, του Κρίστιαν Λούπα, για να κατακτήσει τελικά ένα γοητευτικό προσωπικό ιδίωμα, που τον ανέδειξε σε έναν από τους πλέον περιζήτητους σκηνοθέτες στην Ευρώπη. Σταθερή πλέον -καλλιτεχνική (λένε οι θαυμαστές του) και εμπορική (λένε οι επικριτές του)-αξία στο ευρωπαϊκό θεατρικό στερέωμα, είναι μόνιμος επισκέπτης ή συνεργάτης στις μεγαλύτερες σκηνές και τα πιο φημισμένα φεστιβάλ.

-Υπήρξατε μαθητής του Κρίστιαν Λούπα, ενός ανθρώπου που έχει διαμορφώσει μια ολόκληρη γενιά σκηνοθετών, η οποία σήμερα συνιστά σε μεγάλο βαθμό το σύγχρονο πολωνικό θέατρο. Επιπλέον, είχατε την ευκαιρία στα πρώτα σας βήματα να συναντήσετε μεγάλες μορφές του ευρωπαϊκού θεάτρου, τον Τζόρτζιο Στρέλερ, τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, τον Πίτερ Μπρουκ – με τον οποίο μάλιστα συνεργαστήκατε. Ήταν τόσο μεγάλη η τύχη σας ή είχατε φτιάξει συνειδητά ένα τέτοιο σχέδιο για τον εαυτό σας;

Κ.Β.: Δεν ήταν ακριβώς τυχαία όλα αυτά. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 το θέατρο της Ανατολικής Ευρώπης βρισκόταν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Επρόκειτο για μια γενικότερη τάση της εποχής: η Ευρώπη κοίταζε ανατολικά και εμείς ανοιγόμασταν προς τη Δύση. Ο Στρέλερ, βέβαια, έπαιξε μεγάλο ρόλο σε αυτή την προσέγγιση. Από την άλλη, ο Κρίστιαν Λούπα ήταν τότε στο απόγειο της καριέρας του και συνομιλητής όλων αυτών των καλλιτεχνών. Αυτό άλλωστε οδήγησε και στη γνωριμία μου με τον Π ίτερ Μπρουκ.