
Θόδωρος Αγγελόπουλος: «Τα ποτάμια του χρόνου»
Ημερομηνία δημοσίευσης: 29/01/2012 ΑΥΓΗ
Του Φώτου Λαμπρινού
“Αυτό που καταξιώνει έναν δημιουργό”, έλεγε ο Θόδωρος- Αγγελόπουλος, “δεν είναι οι κριτικοί ή το κοινό, αλλά ο χρόνος, όχι ως διάρκεια, αλλά ως ένα αξιεδιάλυτο σύμπλεγμα από παρελθόν, παρόν και μέλλον του καθενός. Ο χρόνος είμαστε εμείς».
Έλεγε επίσης ότι, στην ουσία, γύριζε, όλη του τη ζωή, μία ταινία, επιμερισμένη, όπως ένα βιβλίο, σε κεφάλαια. Κάθε ταινία και ένα κεφάλαιο του βιβλίου, που μπορεί να φτάσει στο τέλος, μπορεί όμως και να μείνει μετέωρο…
Ειπώθηκαν και γράφτηκαν πάρα πολλά αυτές τις μέρες για τον Θόδωρο. Έχω όμως, την αίσθηση, ότι τα περισσότερα έμειναν στις «περιγραφές»: «ο ποιητής της εικόνας», «ο καταξιωμένος σκηνοθέτης», «ο αναγνωρισμένος διεθνώς», «ο σκηνοθέτης που αφηγήθηκε με ουσιαστικό τρόπο την ελληνική περιπέτεια» κ.λπ., κ.λπ. Continue reading →