Ο Ρομέο Καστελούτσι συζήτησε με το κοινό του με όρεξη, πάθος, έμπνευση χτες το απόγευμα 9/6/2009 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ένας χαρισματικός καλλιτέχνης και άνθρωπος παρέδωσε μαθήματα τέχνης σε ένα κοινό –που για άλλη μια φορά- δεν ήταν όσο θα έπρεπε σε μια τόσο σημαντική εκδήλωση. (VIDEO-ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ 10΄ ΛΕΠΤΩΝ, ΠΑΡΑΓΩΓΗ @rtD). Και μετά “Η Παράσταση Αρχίζει”, η χαρά του θεάτρου ήταν εκεί.

image

ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΡΟΜΕΟ ΚΑΣΤΕΛΟΥΤΣΙ TRAGEDIA ENDOGONIDIA

image

image

image

image

image

image

image

Ο αρχιτέκτονας, ζωγράφος, σκηνογράφος, σκηνοθέτης και περφόρμερ Ρομέο Καστελούτσι τον οποίο πρώτη φορά βλέπαμε από κοντά μας έπεισε χωρίς βέβαια να τον διακατέχει καμιά ιδιαίτερη αγωνία  αν θα πετύχει κάτι τέτοιο, για την αξία του ως καλλιτέχνης πολύπλευρος και πολυσύνθετος που δεν διακρίνει τις τέχνες και που μόνο καταχρηστικά επειδή “ανεβάζει” σε σκηνή κάποια έργα του θα τα αποκαλούσαμε “θέατρο”, ο ίδιος μιλούσε συνεχώς για “θέαμα” και πραγματικά μοιάζει να είναι η πιο κατάλληλη λέξη για τα έργα του για τα οποία δηλώνει ότι απλά τα οργανώνει και διεκπεραιώνει και σε καμιά περίπτωση δεν τα δημιουργεί. Αν υπάρχει κάποιος δημιουργός στα έργα μου αυτός είναι μόνο ο θεατής φαίνεται να λέει ο Ρομέο Καστελούτσι. Μας κέρδισε και σαν άνθρωπος από τις λίγες φορές δυστυχώς (έχουμε γνωρίσει από κοντά πολλούς έλληνες και ξένους δημιουργούς αλλά σπάνια μας έχουν ικανοποιήσει και στους δύο τομείς, ως καλλιτέχνες και ως άνθρωποι) που το “ανάστημα” ενός ανθρώπου (και έχει μπόλικο) ταιριάζει απόλυτα με το καλλιτεχνικό του υπόβαθρο και εκτόπισμα.

Tragedia Endogonidia #05 Bergen 2/3

Μας έπεισε πριν δούμε το “Καθαρτήριο” (την “Κόλαση” δεν κατέστη δυνατόν)  και έχοντας δει μόνο τον “Παράδεισο” και αποσπάσματα των δουλειών του στο Ίντερνετ. Μας έπεισε μόνο και χάρις στην  φυσική του παρουσία, στην ευγένεια των λεγόμενών του, που μπορεί να έχουν παρόμοια ειπωθεί και από άλλους καλλιτέχνες αλλά δεν χάνουν για αυτό το λόγο την αυθεντικότητά τους, μας έπεισε με την προβολή  της ταινίας C. #11 Cesena (26’). του  τελευταίου επεισόδιου του κύκλου παραστάσεων Tragedia Endogonidia (2002-2004) του Romeo Castellucci και των Socìetas Raffaello Sanzio, ελεύθερα κινηματογραφημένο από τους Cristiano Carloni και Stefano Franceschetti, με μουσική του Scott Gibbons.

Tragedia Endogonidia #02 Avignon

Ο Ρομέο Καστελούτσι είπε ότι η Κόλαση και ο Παράδεισος δεν έχουν ελπίδα, ότι το Καθαρτήριο έχει άγχος και ότι η λέξη ελπίδα δεν έχει νόημα, δεν έχει ουσία είναι ταυτόσημη με την απόγνωση και την καταστροφή. Το θέατρο προσφέρει μόνο χαρά, αυτή είναι η αξία του, πετυχαίνει να μαζεύει τους ανθρώπους και να μοιράζεται με αυτούς την χαρά της κοινής δυνατής και αυθεντικής εμπειρίας και αίσθησης. Είπε ότι τα θεάματά του δεν αναφέρονται στο μυαλό, στην καρδιά ή στο σώμα ξεχωριστά, αυτός ο διαχωρισμός δεν ισχύει για εκείνον αλλά στο ενιαίο και αδιάσπαστο σώμα. Είπε ότι τα έργα του μπορούν να αναγνωστούν από διάφορες οπτικές γωνίες από την πολιτική, την φιλοσοφική ή και την θρησκευτική αλλά εκείνος ως θεατής πλέον προτιμά την θρησκευτική. Είπε για το Καθαρτήριο ότι δεν είναι ο θεατής που ορά την “ιστορία” του παιδιού και της οικογένειάς του αλλά ότι το παιδί κοιτάζει και παρατηρεί τον θεατή.

Μίλησε για την σφαγή των σπερματοζωαρίων στο έργο του   Tragedia Endogonidia, για την χρήση των ζώων και των μηχανημάτων στα έργα του, για την σχέση του με την αρχαία τραγωδία και το κλασικό, για την σχέση του με τον Δάντη και το “πρωτότυπο” έργο.  Δεν είναι ο θάνατος η τραγωδία αλλά η ζωή κατέληξε ο Ρομέο Καστελούτσι. (Ίσως απομαγνητοφωνήσουμε κάποια στιγμή όλα όσα είπε για πάνω από μια ώρα ο ακούραστος και ορεξάτος Ρομέο Καστελούτσι).

Tragedia Endogonidia #03 Berlin 4/5

Και μετά “φτιαγμένοι” κυριολεκτικά, μπήκαμε στην αίθουσα της παράστασης όπου ήρθαμε σε επαφή με τον εντυπωσιακό, ελκυστικό, εθιστικό κόσμο του Ρομέο Καστελούτσι, όπου δεν είχαμε πρόβλημα απιστίας στην αγαπημένη τέχνη μας τον κινηματογράφο αφού το συναρπαστικό “θέαμα” του ήταν ταυτόχρονα και μια πανέμορφη κινηματογραφική ταινία κάνοντας χρήση μεθόδων που μπορεί να έμοιαζαν σε ένα πρώτο επίπεδο με πολλών άλλων αλλά ήταν ταυτόχρονα μοναδικές. Η μουσική και οι ήχοι, η κίνηση και οι φωτισμοί, η χρήση των ευρηματικών φοντύ και των διάτιτλων που δεν διέκοπταν την δράση αλλά ενσωματώνονταν σε αυτή και άλλα πολλά “τεχνάσματα” δημιούργησαν ένα “θέαμα”   πραγματικό χάρμα οφθαλμών, αληθινή μυσταγωγία, απίστευτη αισθητική απόλαυση, καταβύθιση σε ένα “τρομακτικό” αλλά ταυτόχρονα ελκυστικό φανταστικό, ονειρικό σύμπαν.

image

Το “υπερθέαμα” του Καστελούτσι δεν υστερεί σε ουσία, κάθε άλλο, μπορεί να βρίθει συμβολισμών, αλληγοριών και να κατακλύζεται από παράξενα αινίγματα και οράματα αλλά καταφέρνει και σε συνεπαίρνει, σε ταρακουνεί, σε πείθει, σε προβληματίζει χωρίς να παύει ούτε στιγμή να σε τέρπει και ικανοποιεί. Ένα μεγάλο “μικρό παιδί” που ήδη έχει προφτάσει να κάνει 6 δικά του ο Ρομέο Καστελούτσι απευθύνεται σε θεατές “μικρά παιδιά” και εκείνοι -με αγνή καρδιά- για να μοιραστεί μαζί τους  την χαρά του θεάτρου, την χαρά της ζωής εντέλει.. Και το πετυχαίνει, το πετυχαίνει με σχετική ευκολία άλλωστε, αφού δεν είναι δημιουργός όπως αρέσκεται να λέει αλλά έχει το “χαρισμα” να διαχειρίζεται για λογαριασμό όλων όσα ο μεγάλος δημιουργός τόσο απλόχερα του έχει εμπιστευτεί. (Γ.Κ.)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: