«ΑΛΚΗΣΤΙΣ»-ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ-ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ 1974. “ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ”, “ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΗ ΦΑΡΣΑ”. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ;

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Ψηφιοποιημένο αρχείο

Άλκηστις – Κύκλωψ (1974)

 

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ,

ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ,

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ,

ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΕ ΕΠΟΧΕΣ.

διαβάστε την κριτική παρουσίαση της Άλκηστης σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου

 

διαβάστε το πολύ ενδιαφέρον άρθρο στο Βήμα της Κυριακής  του Σπύρου Ευαγγελάτου σε σχέση με την παράσταση του 1974 με τίτλο “Στα Σύνορα της Κωμωδίας”.

Αντιγράφουμε 3 αποκαλυπτικά αποσπάσματα  από κριτικές της εποχής:

“Το έργο ντύθηκε από τον σκηνοθέτη περισσότερο με το σατιρικό, το ειρωνικό στοιχείο, ανάμικτο με “προεκτάσεις” ταμπούρλων, λαϊκών σχολίων, χωρικές διαλέκτους, με σκοπό να προκαλέσουμε την ευθυμία των θεατών, που με τον τρόπο αυτό, δεν αισθάνθηκαν, την τραγικότητα των στιγμών της ηρωίδας, που αψηφώντας τον θάνατο, έδινε τα πάντα για να ζήσει ο άνδρας της…. Ακόμη και την πιο κρίσιμη στιγμή του θανάτου, όταν η Άλκηστις, ήταν νεκρή, η σκηνοθεσία μεταβάλλει τον πένθιμο ρυθμό, σε τυμπανοκρουσίες, κλαυσίγελους  οδυρμούς του Άδμητου, που αντί να δονήσουν τον θεατή, τον φαιδρύνουν και τα δύο παιδιά της νεκρής , φθάνουν στο σημείο, να παίρνουν τα “τρίγωνα” και να “τραγουδούν” την μοίρα τους σαν να λένε τα κάλλαντα!….

Για όνομα του Θεού,  επί  τέλους!

Δεν υπάρχει κανείς που να βλέπει αυτές τις πρωτοτυπίες; τις άχαρες, τις αδικαιολόγητες, τις εγκληματικές μπορώ να πω, ενάντια στα αρχαία κείμενά μας;”

Περσεύς Αθηναίος (Ημερησία)

Μπροστά: Γιάννης Αργύρης (Ηρακλής), Νικήτας Τσακίρογλου (Άδμητος), Μιράντα Ζαφειροπούλου (Άλκηστις). Πίσω: Ευάγγελος Πρωτοπαππάς (Α’ Κορυφαίος), Στέφανος Κυριακίδης (Α΄Κορυφαίος), Πέμπτος: Δημήτρης Τσούτσης (Α’ Κορυφαίος), Χρήστος Βαλαβανίδης (Β΄Κορυφαίος), Όγδοη: Λήδα Τασσοπούλου (Χορός), Θόδωρος Σαρρής (Α΄Κορυφαίος), Ηλίας Ασπρούδής (;) (Χορός), Χρήστος Δεμερτζής (Β’ Κορυφαίος), Ισίδωρος Παπαβασιλείου (Χορός). Καθιστοί: Αλέξης Σταυράκης (Β’ Κορυφαίος), Γιάννης Μαυρογένης (Α’ Κορυφαίος).

“O χορός εις την “Αλκηστιν” χρησιμοποιεί σημερινά λαϊκά χορευτικά στοιχεία, αι στολαί είναι κάτι μεταξύ φουστανέλλας, με γελέκον, , χίππικα πανταλόνια ενισχυμένα δια το θεαματικώτερον από ένα είδος…. πρωτοποριακών τσαρουχιών!

Μέσα εις όλον αυτό το χάος το οποίο δημιουργείται από την τύπου λαϊκώτατου “μιούζικαλ” ερμηνείαν, χάνεται όλος ο παθητικός λυρισμός του έργου του Ευριπίδου, ο οποίος περιλαμβάνει μερικά μέρη από τα υψιπετέστερα της εμπνεύσεως του Ευριπίδου, με τα υψηλοφρονέστερα νοήματα.

Τα ίδια,  υπό άλλην μορφήν, εφηρμόσθησαν και στον “Κύκλωπα”. Ούτως,  οι θεαταί είδον ίσως ένα ευχάριστο θέαμα, αλλά βεβαίως θέατρον του Ευριπίδου ή έστω αρχαίον θέατρον, δεν είναι!

Είναι “μιούζικαλ”, κωμειδύλλιον, χονδροκομμένη κωμωδία, οπερέττα, όχι, όμως έργο του μεγάλου τραγικού.

Ο Άδμητος και η Άλκηστις εις την “Άλκηστιν”, ο Οδυσσεύς, ο Κύκλωψ, ο Σιληνός  εις τον “Κύκλωπα” είναι πρόσωπα πολύτροπα, τα οποία δεν είναι δυνατόν να παραποιηθούν και παρωδηθούν, αδιάφορον αν εις την “Αλκηστιν”  προσφέρεται από τον ίδιον τον Ευριπίδην η σάτυρα, ως αντιστάθμισμα του ρίγους της τραγωδίας”.

Χρ. Εμ. Αγγελομάτης (Εστία)

και

“Αξίζει να θυμηθεί κανείς σ΄ αυτό το σημείο , πως η ιστορία της Άλκηστης συναντιέται αυτούσια στα Ρουμανικά παραμύθια και πως μαζί με την ιστορία του Κύκλωπα, βρίσκεται μέσα στη “Φυλλάδα του Ντεντέ Κορκούτ”, τη γνωστή συλλογή αρχαίων Τουρκικών Παραμυθιών.

Μόνο μια παράσταση που αποκαθιστά το μυθολογικό και αρχετυπικό χαρακτήρα της ιστορίας, είναι σε θέση να δικαιώσει το έργο απέναντι σε ένα σύγχρονο κοινό.

Ο κ. Ευαγγελάτος, ωστόσο,  έρχεται στην Επίδαυρο φορτωμένος με όλες τις αισθητικές προκαταλήψεις της αστικής κουλτούρας του 20ου αιώνα, και αναζητά τεχνάσματα που θα του επιτρέψουν να καμουφλάρει το χάσμα, ανάμεσα στις αντιλήψεις του Ευριπίδη και στις δικές του”.

Θόδωρος Κρητικός (Ακρόπολις)

Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά;

ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΤΟΤΕ;

  • ΜΗΠΩΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΤΟΤΕ;
  • ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ «ΛΙΒΕΛΛΟ» ΤΟΥ   «ΟΔΟΙΠΟΡΟΥ» (στήλη κριτικής κοινού Αθηνοράματος) ΚΑΙ ΣΤΟΝ «ΔΙΘΥΡΑΜΒΟ»  ΤΗΣ  ΚΑΛΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ (Αστερόπη Λαζαρίδου, Η «Άλκηστη» των αντιθέσεων); διαβάστε περισσότερα
  • ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΥΝΘΕΤΑ;
  • ΜΗΠΩΣ Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ «ΟΔΟΙΠΟΡΟΥ» ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΤΥΠΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ «ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΖΟΥΜΙ» ΑΠΟ ΟΣΟ ΝΟΜΙΖΑΜΕ;

   spyros eyaggelatos gia tin alkisti

Πίσω: Στέλλα Γερμενή (Κόρη της Άλκηστις), Αγνή Μουζενίδου (Εύμηλος), Μιράντα Ζαφειροπούλου (Άλκηστις), Νικήτας Τσακίρογλου (Άδμητος), Ζώρας Τσάπελης (Θάνατος).

sta synora tis komodias

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ

apo tin tragodia sti farsa

    alkistis kritiki perseos athinaiou         alkistis kritiki thodorou kritikou alkistis kai kyklops

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.