«Πέρσες» σε σκηνοθεσία Ντίμιτερ Γκότσεφ, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009. I) Κριτική Παρουσίαση. II) “Αν δεν μας διακατέχει (ως κοινότητα) σφοδρή και ειλικρινής επιθυμία να πάμε στην Επίδαυρο, γιατί επιμένουμε τόσο να έρθει η Επίδαυρος σε εμάς;”. Κείμενο με αφορμή την παράσταση.

PERSES1

επισυνάπτονται συνέντευξη του Ντίμιτερ Γκότσεφ στην Καθημερινή θεατών της παράστασης στο φόρουμ του Αθηνοράματος

PERSES13

PERSES8

PERSES3

    Ι. Κριτική Παρουσίαση

    του Γιάννη Καραμπίτσου

    PERSES9

    Οι “Πέρσες” του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Ντίμιτερ Γκότσεφ στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου μας δημιούργησε ανάμικτα συναισθήματα. Αποτέλεσε μια αξιόλογη πρόταση, που είχε τις προϋποθέσεις να μετουσιωθεί σε μια πολύ καλή παράσταση αλλά που κατά την άποψή μας, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τους στόχους της εξαιτίας της «κατάχρησης» στην διαχείριση των εκφραστικών της μέσων.

    Η παράσταση στο μεγαλύτερο μέρος της διατηρούσε αμείωτο το ενδιαφέρον της. Η συνεχής αποχώρηση από πολύ νωρίς πολλών θεατών είχε ως αποτέλεσμα η αρχική ανακοίνωση, “παρακαλούνται οι θεατές να μην μετακινούνται κατά την διάρκεια της παράστασης” να ηχεί πολύ ειρωνική. Aκύρωνε σε ένα μεγάλο βαθμό το πολύ ενδιαφέρον και υποβλητικό σκηνοθετικό εύρημα και τόλμημα επέκτασης και ενοποίησης της σκηνής με το κοίλον. Η Αμαλία Μουτούση άφηνε την σκηνή, για να ανέβει τελετουργικά τα σκαλιά του θεάτρου, εκφωνόντας τα λόγια της η παραμένοντας σιωπηλή για αρκετή ώρα για να επιστρέψει στην σκηνή, ακολουθώντας με συνέπεια την χαραχθείσα σκηνοθετική γραμμή και ελέγχοντας απόλυτα τα εκφραστικά της μέσα. Έδωσε νόημα και δύναμη στο εγχείρημα, κάτι που με τις υπάρχουσες συνθήκες δεν ήταν εύκολο να συμβεί, αντιπαρερχόμενη τις όποιες «εξάρσεις» της σκηνοθεσίας που σε πολλά σημεία της και ειδικά προς το τέλος έχανε το μέτρο. Δεν συνέβη το ίδιο με την ερμηνεία του αξιόλογου ηθοποιού Μηνά Χατζησάββα στο ρόλο του Δαρείου και ένας λόγος παραπάνω που συνέβη αυτό ήταν η σύμπτωση της εμφανισής του στην σκηνή με το σκηνοθετικό “ξέσπασμα” της παράστασης. διαβάστε περισσότερα

    II. Αν δεν μας διακατέχει (ως κοινότητα) σφοδρή και ειλικρινής επιθυμία να πάμε στην Επίδαυρο, με ότι επώδυνο συνεπάγεται αυτό, έστω με σύγχρονο πνεύμα και με νεωτερική διάθεση γιατί επιμένουμε τόσο να έρθει η Επίδαυρος σε εμάς; Ας την αφήσουμε στην ησυχία της έως ότου “ωριμάζοντας γίνουμε νεώτεροι” όπως διατείνεται ο Έρμαν Έσσε σε ένα πολύ ενδιαφέρον αλλά όχι και τόσο γνωστό βιβλίο του.

    Διασκευές και Επίδαυρος

    Κείμενο με αφορμή την παράσταση “Πέρσες” του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Dimiter Gotscheff και άλλες παραστάσεις έργων αρχαίου δράματος που παίχτηκαν στην Επίδαυρο τα τελευταία χρόνια με την μορφή των ελεύθερων μεταφορών (διασκευών). Συνέχεια ανάγνωσης ««Πέρσες» σε σκηνοθεσία Ντίμιτερ Γκότσεφ, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009. I) Κριτική Παρουσίαση. II) “Αν δεν μας διακατέχει (ως κοινότητα) σφοδρή και ειλικρινής επιθυμία να πάμε στην Επίδαυρο, γιατί επιμένουμε τόσο να έρθει η Επίδαυρος σε εμάς;”. Κείμενο με αφορμή την παράσταση.»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑