To Χειμωνιάτικο Παραμύθι , The Bridge Project (BAM – The Old Vic – Neal Street Productions) – Sam Mendes William Shakespeare, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 21 & 22 Αυγούστου 2009, 21:00

image

Company at Winter’s Tale © Joan Marcus

Το Φεστιβάλ Επιδαύρου συμμετέχει στην υπερατλαντική πολιτιστική Γέφυρα φέρνοντας μεγάλα ταλέντα από τις θεατρικές σκηνές της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου στο αρχαίο θέατρο.

Ο Σαμ Μέντες –βραβευμένος από την Ακαδημία Κινηματογράφου και επικεφαλής αυτής της χωρίς προηγούμενο συνεργασίας– σκηνοθετεί Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι του Σαίξπηρ: μια ιλαροτραγωδία-μαγική εξιστόρηση για την τρέλα που προκαλεί η ερωτική ζήλια και τη λύτρωση που προσφέρει η αληθινή αγάπη.

image

Tobias Segal, Ethan Hawke at Winter’s Tale
© Joan Marcus

Σκηνοθεσία: Sam Mendes
Σκηνικά: Anthony Ward
Κοστούμια: Catherine Zuber
Φωτισμοί: Paul Pyant Συνέχεια ανάγνωσης «To Χειμωνιάτικο Παραμύθι , The Bridge Project (BAM – The Old Vic – Neal Street Productions) – Sam Mendes William Shakespeare, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 21 & 22 Αυγούστου 2009, 21:00»

THE BRIDGE PROJECT: Όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε και δεν έχετε ποιον να ρωτήσετε…

image

Company at Winter’s Tale © Joan Marcus

Όταν η λονδρέζικη θεατρική παράδοση συναντά την αμερικανική πρωτοπορία και τη φαντασμαγορία του Χόλιγουντ, το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με ένα ιδιότυπο εγχείρημα, το Bridge Project. Οι δύο παραστάσεις του νέου αυτού εγχειρήματος, Ο Βυσσινόκηπος του Τσέχοφ και Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι του Σαίξπηρ, ξεκίνησαν από το θέατρο Χάρβεϊ της Νέας Υόρκης, περιόδευσαν στη Σιγκαπούρη, στο Όκλαντ, στη Μαδρίτη και στο Ρεκλινγκχάουζεν, συνέχισαν στο Old Vic του Λονδίνου και ο επόμενος σταθμός –για το Χειμωνιάτικο Παραμύθι– είναι το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Σας παρουσιάζουμε όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε γι’ αυτό το εγχείρημα και δεν έχετε ποιον να ρωτήσετε…

Από την Έλια Αποστολοπούλου
και την Αλεξάνδρα Βουδούρη

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ OLD VIC

Τι χρειάζεται ένα θρυλικό θέατρο για να αναγεννηθεί από τις στάχτες του; Στην περίπτωση του βρετανικού Old Vic χρειάστηκαν, πριν από έξι χρόνια, ένα χολιγουντιανό όνομα να το διευθύνει (Κέβιν Σπέισι), αμέτρητες προσπάθειες, πειράματα, δοκιμασμένες παραστάσεις, κλασικό ρεπερτόριο, αλλά και φιλόδοξες παραγωγές, προκειμένου το απαιτητικό λονδρέζικο κοινό να αγαπήσει ξανά το θέατρο αυτό, που έχει όχι μόνο παράδοση αλλά και συναρπαστική ιστορία.
Το Old Vic είναι μάλλον μια ιδιαίτερη περίπτωση στην ιστορία του West End της βρετανικής πρωτεύουσας, καθώς έχει υποστεί αναρίθμητες ολοκληρωτικές καταστροφές (υλικές και οικονομικές), έχει συχνά αλλάξει ονομασία, ρεπερτόριο, ύφος και θεατρικές διαδρομές. Από αυτό τον θίασο, όμως, έχουν περάσει οι μεγαλύτεροι ηθοποιοί, από τον σερ Λόρενς Ολίβιε ως τον σερ Τζον Γκίλγουντ και τον Ραλφ Ρίτσαρντσον, καθώς και οι μεγαλύτεροι άγγλοι σκηνοθέτες.

«ΚΤΗΝΩΔΕΣ ΚΟΙΝΟ»

Λαϊκά μελοδράματα ήταν το ρεπερτόριο του Old Vic όταν πρωτάνοιξε τις πύλες του στο βρετανικό κοινό το 1818. Το θέατρο βρισκόταν τότε στην νότια πλευρά του Τάμεση και είχε ονομασία αριστοκρατική, Royal Coburg.
Το 1831, ο μεγάλος τραγικός Έντμουντ Κιν ερμηνεύει Ριχάρδο III, Οθέλο, Μάκβεθ και Βασιλιά Λιρ. Το κοινό, ωστόσο, μάλλον δεν έχει ακόμη την αρμόζουσα παιδεία για να κατανοήσει τις ερμηνείες του ηθοποιού, γεγονός που θα τον εξοργίσει αφάνταστα. Λέγεται ότι μια νύχτα απελπισμένος έβαλε στους θεατές του τις φωνές: «Ποτέ στη ζωή μου δεν έπαιξα μπροστά σε ένα τόσο αδαές, εντελώς κτηνώδες κοινό!».

«ΠΑΓΙΔΑ ΑΣΩΤΙΑΣ»

Ύστερα από δεκαπέντε χρόνια λειτουργίας, στην πρώτη του ανακαίνιση το Old Vic μετονομάστηκε σε Royal Victoria, όταν η τότε πριγκίπισσα Βικτωρία, και από το 1837 βασίλισσα, είχε ήδη αρχίσει να προβάλλει ως η πιθανότερη κληρονόμος του βρετανικού θρόνου. Το κοινό του θεάτρου αποτελούνταν τότε μόνο από μέλη της βασιλικής οικογένειας και του περίγυρού της, ενώ το ρεπερτόριο έγινε πιο κλασικό. Σε αυτό βοηθούσε, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής, και η βαριά αριστοκρατική του διακόσμηση. Συνέχεια ανάγνωσης «THE BRIDGE PROJECT: Όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε και δεν έχετε ποιον να ρωτήσετε…»

«Όρνιθες» Αριστοφάνη-Κριτική Παρουσίαση της σκηνοθετημένης από τον Σωτήρη Χατζάκη παράστασης στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου την Παρασκευή 14 Αυγούστου 2009

του Γιάννη Καραμπίτσου

 

image

image

image

Μπορεί μια παράσταση αριστοφανικής κωμωδίας, να θεωρηθεί ωραία, να αρέσει στην πλειονότητα των θεατών και παράλληλα να είναι απομακρυσμένη ριζικά από την βασική ιδέα του πρωτότυπου έργου; Πόσο αντικειμενική είναι ή έννοια «βασική ιδέα του πρωτότυπου έργου»; Συνέχεια ανάγνωσης ««Όρνιθες» Αριστοφάνη-Κριτική Παρουσίαση της σκηνοθετημένης από τον Σωτήρη Χατζάκη παράστασης στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου την Παρασκευή 14 Αυγούστου 2009″

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑