Η απάντηση των «Συνδικαλιστών». Η Εταιρία Ελλήνων Σκηνοθετών απαντά σε άρθρο της Βένας Γεωργακοπούλου σχετικό με την κίνηση των κινηματογραφιστών να αποσύρουν τις ταινίες τους από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και τα Κρατικά Βραβεία.

image

Αθήνα, 15 Ιουλίου 2009

Η απάντηση των «Συνδικαλιστών»

Δεν νοείται δημοσιογράφος μιας ιστορικής και δημοκρατικής εφημερίδας που σέβεται την αποστολή του, να αντιπαρατίθεται στους συνδικαλιστές, επαγγελματίες του Κινηματογράφου, που μάχονται ώστε ο Κινηματογράφος να συνεχίζει, σε πείσμα των καιρών, να μας κάνει να ονειρευόμαστε. Όμως, όπως τελικά αποδεικνύεται, οι επαγγελματίες είναι ο μεγάλος άγνωστος για εσάς που θα έπρεπε να έχετε σαν αποστολή να προβάλλετε και να προωθείτε το όραμά τους.

Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να ακουστεί η φωνή μας, να μοιραστείτε μαζί μας τις αγωνίες και τα προβλήματά μας. Κυρία Γεωργακοπούλου, εμείς οι συνδικαλιστές, όπως μας αποκαλείτε, οραματιστές του αύριο της ελληνικής Κινηματογραφίας, οδηγήσαμε πριν από χρόνια και αποφασίσαμε:

1) Την επεξεργασία του τελικού σχεδίου για την ίδρυση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

2) Τη διαμόρφωση, πριν από 21 χρόνια, του Νόμου Πλαισίου που η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη υιοθέτησε· έναν από τους πιο δημοκρατικούς κινηματογραφικούς νόμους.

3) Τη διαμόρφωση του τελικού σχεδίου Νόμου καταβολής του 1,5% επί των ετησίων ακαθαρίστων εσόδων των τηλεοπτικών σταθμών για την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών.

4) Τη διαμόρφωση του Νόμου για τα πνευματικά δικαιώματα, ένα νόμο αξιοπρέπειας για τους επαγγελματίες, όταν η ανεργία του κλάδου έχει φτάσει στο 90%.

5) Την υλοποίηση του Γ’ Κινηματογραφικού Συνεδρίου, συνέδριο με πολυφωνία, συλλογικότητα και σύνθεση των ποικίλων απόψεων.

6) Την καταγραφή των πορισμάτων του Γ’ Κινηματογραφικού Συνεδρίου, αποδεκτά από το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων κινηματογραφιστών, που οδήγησε στην ομόφωνη σύνθεση της τελικής πρότασης Σχεδίου Νόμου που συνέταξε η Διασωματειακή των Συνδικαλιστών με αναπτυξιακή κατεύθυνση και εθνική στρατηγική για την ενίσχυση της κινηματογραφικής τέχνης.

Εμείς οι ίδιοι οι συνδικαλιστές αντισταθήκαμε:

1) Στην τροποποίηση του Νόμου της Μελίνας, πάνω στον τρόπο διεξαγωγής των Κρατικών Βραβείων Ποιότητας με τους 50 εκλέκτορες που παραμένει μέχρι σήμερα και δυστυχώς, δικαίωσε την αντίδραση της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.

2) Στην κατάργηση του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου, παράλληλα με το Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, που η επαναφορά του είναι ώριμη παρά ποτέ και δικαιώνει την Ε.Ε.Σ. και τους άλλους φορείς.

3) Στο εν κρυπτώ Κινηματογραφικό Σχέδιο Νόμου του τότε Υφυπουργού Πολιτισμού κ. Πέτρου Τατούλη Αυτή η ανατροπή έγινε με την καίρια παρέμβαση των συνδικαλιστών, όπως τους αναφέρετε κυρία Γεωργακοπούλου, επίτιμων μελών της Ε.Ε.Σ., Ζυλ Ντασσέν, Κώστα Γαβρά, Θόδωρου Αγγελόπουλου, Νίκου Κούνδουρου, Γιάννη Δαλιανίδη, Κώστα Φέρρη, Γιώργου Κατακουζηνού, Νίκου Νικολαΐδη, Θόδωρου Αδαμόπουλου.

4) Στην κλειστή επιτροπή του τότε Υπουργού Πολιτισμού κ. Μιχάλη Λιάπη, που προχώρησε σε ατελείς εισηγήσεις, απελπιστικά συντηρητικές για την ανάπτυξη όλων των τομέων της ελληνικής Κινηματογραφίας και με πλήρη αδιαφάνεια στη λειτουργία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Κάθε εργαζόμενος ανήκει στο σωματείο του και χρέος κάθε συνδικαλιστή οφείλει να είναι η υπεράσπιση των συμφερόντων των συναδέλφων του. Από ότι γνωρίζουμε και εσείς κυρία Γεωργακοπούλου, ανήκετε στην ΕΣΗΕΑ, το συνδικαλιστικό φορέα των δημοσιογράφων. Όπως, λοιπόν, αγωνιά και αγωνίζεται ο Πρόεδρός σας για την προάσπιση των συμφερόντων του κλάδου σας, το ίδιο οφείλουμε να πράττουμε και εμείς και αυτό, με συνέπεια, πράττουμε.

Να ξεκαθαρίσουμε οριστικά

Πρέπει, οριστικά, να ξεκαθαρίσουμε ότι, καταρχήν, το σχέδιο της επιτροπής Γαβρά δεν έγινε από τον Κώστα Γαβρά. Ο ίδιος έδωσε απλά το κύρος του ονόματός του, χωρίς να ασχοληθεί περισσότερο και δίχως να παρευρεθεί σε καμία συνεδρίαση. Οι εισηγήσεις αυτές ανήκουν, αποκλειστικά, στον Απόστολο Δοξιάδη και η όλη διαδικασία ανάγκασε, μάλιστα, δύο άτομα της επιτροπής να διαφωνήσουν και να καταγγείλουν τον τρόπο διεξαγωγής τόσο στον τότε Υπουργό, όσο και στη Διασωματειακή. Ο Απόστολος Δοξιάδης οδήγησε την Κινηματογραφία, πριν από 17 χρόνια, σε δυσάρεστες, διχαστικές καταστάσεις που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε και που η τότε Υπουργός Πολιτισμού κ. Άννα Ψαρούδα- Μπενάκη, τον ώθησε να παραιτηθεί.

Μάλιστα, μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η άρνησή του να αποδεχθεί την πρόσκλησή μας στο Συνέδριο με επιστολή του στις 19 Απριλίου 2007 που μεταξύ άλλων δήλωσε «Αγαπητοί φίλοι, έλαβα την τιμητική σας πρόσκληση να μιλήσω στο συνέδριο, και σας ευχαριστώ θερμά. Όμως, καθώς έχω μείνει για πολλά χρόνια μακριά από τα κινηματογραφικά πράγματα, δεν θεωρώ ότι θα είχα να προσθέσω κάτι έγκυρο…».

Κυρία Γεωργακοπούλου, όσο και να προσπαθείτε να δημιουργήσετε καλλιτεχνικά στρατόπεδα, δε θα το πετύχετε. Οι 34 που διαφωνούν να στείλουν τις ταινίες τους στη Θεσσαλονίκη, οι 500 που υπογράφουν για την πρόταση σχεδίου Νόμου της Διασωματειακής, κατατεθειμένη στο ΥΠ.ΠΟ, ήδη από τον Οκτώβριο του 2008 και όλη η κινηματογραφική κοινότητα, σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, παραγωγοί, μουσικοσυνθέτες, τεχνικοί, αιθουσάρχες, είμαστε ενωμένοι σαν γροθιά, μπροστά στις προκλήσεις των καιρών και στα προβλήματα που μας πνίγουν. Κανείς δεν έχει μέχρι σήμερα, στηρίξει δημόσια τις προτάσεις της επιτροπής Γαβρά, που στην ουσία είναι το σχέδιο Δοξιάδη. Είναι απορίας άξιον πως με τόση εμμονή επιμένετε σε ένα Σχέδιο το οποίο έχει εν πολλοίς απαξιωθεί, προσπαθώντας ταυτοχρόνως να πιέσετε προς αυτή την κατεύθυνση και τον Υπουργό.

Πιο κοντά παρά ποτέ η ψήφιση του νέου Νόμου

Θεωρούμε ότι βρισκόμαστε πιο κοντά παρά ποτέ στην ψήφιση ενός νέου Νόμου περί Κινηματογραφικής Πολιτικής, μετά και την τελευταία ανακοίνωση της ηγεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού. Ζητάμε από τον Υπουργό Πολιτισμού κ. Αντώνη Σαμαρά να δείξει τη γενναιότητα και την ευγνωμοσύνη που δικαιούμαστε οι Έλληνες κινηματογραφιστές και να υλοποιήσει στο ακέραιο την Πρόταση Νόμου της Διασωματειακής και του κινηματογραφικού χώρου.

Με τιμή,

Η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών

Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 10 Ιουλίου 2009

Παρακολουθώ τον κινηματογραφικό κόσμο να αγωνίζεται για έναν σύγχρονο κινηματογραφικό νόμο και με πιάνει θλίψη.

Όχι ότι δεν είναι πολύ σημαντικό το αίτημά του. Είναι και παραείναι. Θλιβερή είναι η εικόνα της αβύσσου που τον χωρίζει για ακόμα μια φορά στα δύο.

Από τη μια οι 34 εν ενεργεία κινηματογραφιστές που πιέζουν με όπλο τα προϊόντα τους. Αποσύρουν τις ταινίες τους από τη νοεμβριάτικη γιορτούλα των Κρατικών Βραβείων στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, που δίνει την ευκαιρία στον εκάστοτε υπουργό Πολιτισμού να αναμασήσει τις ίδιες υποσχέσεις χρόνια και χρόνια.

Τι κρίμα, όμως, που οι σκηνοθέτες αυτοί, που είναι το ελληνικό σινεμά, άμαθοι από συνδικαλισμό, δεν έχουν άλλο τρόπο να πιέσουν. Λένε απλώς: «Νόμο θέλουμε κι ό,τι να ‘ναι». Τι θα πει «κι ό,τι να ‘ναι»; Κι αν είναι χειρότερος από τον ισχύοντα;

Γιατί άραγε δεν τολμούν καθαρά και ξάστερα να ζητήσουν τις δυο-τρεις συγκεκριμένες προτάσεις της Επιτροπής Γαβρά; Γιατί δεν ζητούν πιεστικά συνάντηση από τον Αντώνη Σαμαρά; Αλλά, ξέχασα, αυτός δεν χάνει τον καιρό του με δημιουργικούς καλλιτέχνες. Προτιμά να παίρνει υπόψη του τις παλιές καραβάνες των συνδικαλιστών, αυτές τις eminences grises του ελληνικού σινεμά.

Είναι η άλλη πλευρά της αβύσσου, που λέγαμε. Η περίφημη Διασωματειακή κάνει ότι δεν υπάρχει η κινητοποίηση των 34 σκηνοθετών. Αφού δεν τους ελέγχει, σφυράει κλέφτικα στο αίτημά τους να μη στείλουν τα σωματεία εκπροσώπους στην αμαρτωλή κριτική επιτροπή των Κρατικών Βραβείων. Και προωθεί με κάθε μέσο ένα δικό της σχέδιο νόμου, που είμαι σίγουρη ότι βασική του έγνοια είναι: «Συνδικαλιστές σε θέσεις κλειδιά». Είναι αυτός ο «ασφυκτικός έλεγχος του σινεμά», που κατήγγειλε ο Αλέξανδρος Παπαηλιού αποχωρώντας από το Δ.Σ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.

Κι αφού μόνο τα χειρότερα περιμένω από τους συνδικαλιστές του σινεμά, που έχουν κατά καιρούς υποστηρίξει τις πιο αντιδραστικές θέσεις (π.χ. τη μη διεθνοποίηση του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), εναποθέτω τις ελάχιστες ελπίδες μου στον Αντώνη Σαμαρά. Φτάνει να ακούσει και τη ζωντανή πλευρά του σινεμά, τους 34 σκηνοθέτες που απέχουν από τα Κρατικά Βραβεία. Δεν μπορεί, κάτι τι χειροπιαστό θα ‘χουν να του πουν.

ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.