ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ. Δευτέρα 21/9/2009, Ιανός, κατά την διάρκεια του debate για το ελληνικό σινεμά των “Νυχτών Πρεμιέρας”. Το Camerastylo Online τοποθετείται σε μια κρίσιμη καμπή στην πορεία του ελληνικού κινηματογράφου.

image

δείτε τι συνέβη στον @rtD Culture Internet TV

“Αυτός (εννοώντας τον κ. Παπαλιό), μας προστατεύει και όχι εσείς, καταλάβετέ το” (φίλος κινηματογραφιστής προς τον Χάρη Παπαδόπουλο κατά την διάρκεια του πανικού).

Γιατί εμείς πιστεύαμε ότι ο μόνος που μπορεί να μας προστατεύσει είναι ο συλλογικός μας εαυτός;


«Εγώ θα τους στηρίξω, με όλες μου τις δυνάμεις, ενάντια σε αυτούς τους ανθρώπους» (ο Γιώργος Παπαλιός μιλάει για τους κινηματογραφιστές που έχουν επιδοτηθεί από το ΕΚΚ ενάντια στους «κακούς» συνδικαλιστές του χώρου).

τι ωραία! οι πραγματικοί υπεύθυνοι (οι πολιτικοί εκπρόσωποι και διαχειριστές της κυρίαρχης τάξης έχουν ήδη φύγει, δεν εννοούμε τους εκπρόσωπους της αριστεράς βεβαίως που ούτε πολιτικοί είναι, ούτε εκπρόσωποι της κυρίαρχης τάξης) και τα θύματα της πολιτικής τους απευθύνουν κατηγορίες και πλήγματα, ο ένας στον άλλον. Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα;

Το CameraStylo Online σε μια κρίσιμη καμπή στην πορεία του ελληνικού κινηματογράφου θα επιχειρήσει μια βαθύτερη ανάλυση των τελευταίων εξελίξεων στο ελληνικό σινεμά χωρίς να πλατειάσει. Συμπυκνωμένα και με ειλικρίνεια θα θέσει κάποια ζητήματα που εφάπτονται των όσων έγιναν την Δευτέρα 21 Σεπτέμβρη στον Ιανό.

Το CameraStylo Online από την αρχή της κίνησης των “κινηματογραφιστών στην ομίχλη” στάθηκε με το μέρος τους υποστήριξε και υποστηρίζει το δίκαιο των αιτημάτων τους που είναι και δικά μας αιτήματα εδώ και πολλά χρόνια.  Και θα ξεκινήσουμε από αυτό το τελευταίο, χωρίς καμιά ματαιόδοξη διάθεση, αλλά με πλήρη συναίσθηση του τι λέμε και τι σημαίνει αυτό. Υπάρχουν κινηματογραφιστές, έστω πολύ λίγοι (μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων το κείμενο) , που δεν εμπλέκονται, στο μέτρο που  μπορούν να κάνουν αλλιώς, με τις γραφειοκρατικές -σε μεγάλο βαθμό- κρατικές διαδικασίες του Ε.Κ.Κ. και της Ε.Ρ.Τ. Δηλώνουμε απερίφραστα ότι δεν είμαστε ενάντια σε αυτές τις διαδικασίες και η πράξη μας έχει αποδείξει, όχι μόνο μέσω των περιοδικών που έχουμε εκδώσει στο παρελθόν και «εκδίδουμε»  και τώρα στο διαδίκτυο, αλλά και μέσω των εκδηλώσεων για τον ελληνικό κινηματογράφο που πραγματοποιεί η Καλλιτεχνική Διάδραση, η αστική μη κερδοσκοπική πολιτιστική εταιρία που έχουμε δημιουργήσει, πόσο αγαπάμε και πόσο αλληλέγγυοι είμαστε στον ελληνικό κινηματογράφο και τους δημιουργούς του,  με τους οποίους μας συνδέει βαθιά φιλία και μια σειρά αφιερωμάτων στο έργο τους από την εποχή που ο υπογράφων το κείμενο ήταν πρόεδρος για πολλά χρόνια στον κινηματογραφικό τομέα του Πανεπιστημίου της Αθήνας.

Το ότι  έως τώρα δεν έχουμε καταθέσει ποτέ αίτηση για χρηματοδότηση κάποιας ταινίας στο Ε.Κ.Κ. ή στην ΕΡΤ  δεν σημαίνει ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί στο μέλλον. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, που από σεμνότητα και επειδή σέβονται τις ιδιότητές τους και δεν φέρνουν την μία σε σύγκρουση με την άλλη, όταν ασκούν κριτική, αναδεικνύουν και προβάλλουν το έργο συναδέλφων τους, μην διστάζοντας να αναγνωρίσουν σε αυτό δείγματα της  μεγάλης αξίας του και το υποστηρίξουν ακόμα και σε κόντρα με το δικό τους ατομικό έργο. Αλλά το ότι κινούνται έξω από τους μηχανισμούς και ταυτόχρονα τοποθετούν το έργο τους σε δεύτερη μοίρα αναγνωρίζοντας την αξία του έργου αρκετών “επαγγελματιών” κινηματογραφιστών, δεν σημαίνει ούτε ότι απεμπολούν αυτή τους την ιδιότητα, ούτε ότι το έργο τους στερείται καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος. Ακόμα περισσότερο δεν στερείται ενδιαφέροντος το έργο νέων σε ηλικία κινηματογραφιστών που δεν έχουν προλάβει ή έχουν αρνηθεί να κολυμπήσουν και να πνιγούν στα ρηχά νερά του κομφορμισμού που δυστυχώς μακροπρόθεσμα αποδεικνύεται ότι «φέρουν» οι κρατικές καπιταλιστικές  δομές στον χώρο του κινηματογράφου.

Σε ανύποπτο χρόνο όταν το Ε.Κ.Κ. δεχόταν “θανατηφόρες” ,  στα λόγια έστω, βολές από αρκετούς και από τους σημερινούς “κινηματογραφιστές στην ομίχλη”, είχαμε υποστηρίξει ότι το ΕΚΚ σε γενικές γραμμές,  με μεγάλο ποσοστό αξιοκρατίας,  έχει δώσει την δυνατότητα στους περισσότερους έλληνες κινηματογραφιστές που το έχουν ζητήσει να κάνουν κινηματογράφο. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό στους δύσκολους καιρούς που ζούμε.

Αλλά από αυτό το σημείο να φτάνουμε στην φράση που ακούστηκε κατά την διάρκεια των αντεγκλήσεων από φίλο σκηνοθέτη προς τον Χάρη Παπαδόπουλο “Αυτός, μας προστατεύει και όχι εσείς, καταλάβετέ το”  η απόσταση είναι πολύ μεγάλη και η διαλεκτική μέθοδος που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα δεν μας επιτρέπει υπαναχωρήσεις σε αυτό το σημείο.

Κανένα πρόσωπο ενταγμένο στις κρατικές καπιταλιστικές δομές δεν είναι ικανό να προστατέψει. τους καλλιτέχνες.  Δεν είναι θέμα προσώπων, όσο καλές προθέσεις και αν έχουν. Ιδιαίτερα όταν έχουν διοριστεί από δεξιές κυβερνήσεις. Απλή μαρξιστική αρχή, είτε είναι κάποιος μαρξιστής, είτε όχι, νομίζω ότι δεν θα δυσκολευτεί να συμφωνήσει με την αλήθεια των παραπάνω επισημάνσεων. Οι κυρίως υπεύθυνοι για την πολιτιστική κατάντια πολιτικοί αποχωρούσαν και έμεναν στην αρένα να φαγωθούν τα θύματα της αντιδραστικής πολιτικής τους, έστω και αν καταλαβαίνουμε την οργή κάποιων συναδέλφων για το σωματείο  που τους εκπροσωπει και τον όχι όσο θα ήθελαν ενεργό και προς την σωστή κατεύθυνση ρόλο του. Αντικείμενα μιας πολιτικής στρατηγικής που ευνοεί τον συμβιβασμό και τον κομφορμισμό, απόντων των πραγματικών αφεντών αλλά παρόντων των εκπροσώπων τους (πολιτικών, δεν συμπεριλαμβάνουμε τους εκπροσώπους της αριστεράς οι οποίοι άλλωστε ούτε πολιτικοί είναι ούτε την κυρίαρχη τάξη εκπροσωπούν) οι παρόντες κινηματογραφιστές στον Ιανό αντιμετώπισαν τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο κινηματογράφος μας με  ανεπάρκεια και με μη συνειδητοποίηση ότι συμπλέκονται  μεταξύ τους για ανεπίλυτα για χρόνια προβλήματα που εκείνοι (κυρίαρχη τάξη-πολιτικοί) έχουν δημιουργήσει. Και όλο αυτό έγινε μπροστά στο λύκο που με χαρά τρίβει τα χέρια γιατί τα πρόβατα τον έβγαλαν από την δυσχερή θέση που βρισκόταν. Κανείς δεν θα θυμάται μετά από λίγο καιρό τη γνωστική ανεπάρκεια των πολιτικών για τα ζητήματα του σινεμά στο debate των «Νυχτών Πρεμιέρας», αλλά όλοι θα θυμούνται τον πλακωμό και τον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε στην οικογένεια των κινηματογραφιστών. Και όχι όλων των κινηματογραφιστών, αφού κάποιοι όπως ο γράφων, ανεξάρτητοι, αλλά και όλοι οι νέοι κινηματογραφιστές που δεν ανήκουν σε σωματεία, ούτε σε ομάδες,  φαίνεται στην πράξη και ουσιαστικά να μην υπολογίζονται.  Και τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα αν σκεφτούμε ότι πολλοί από τους υπογράφοντες την ανακοίνωση αποχώρησης από την Εταιρία Σκηνοθετών,  πιθανότατα δικαιολογημένα, “υποστήριξαν” σε ένα βαθμό το Ε.Κ.Κ. γιατί έχουν να κάνουν ταινία με αυτό.

Και μια επεξήγηση για να μην γίνει παρεξήγηση για τον κομφορμισμό για τον οποίο μιλάμε. Όταν ένας δημιουργός έχει χρόνια να κάνει ταινία και όταν επιτέλους κάνει δεν είναι αυτή που θέλει, όταν στο ενδιάμεσο δεν κάνει μια ανεξάρτητη χαμηλού προϋπολογισμού παραγωγή με μεγαλύτερη ελευθερία και πειραματική διάθεση, ξεχνάει να κάνει κινηματογράφο. Όποιος έχει χρόνια να κάνει έρωτα, ξεχνάει να κάνει έρωτα, πόσο μάλλον ποιοτικό έρωτα. Και χωρίς να το καταλάβει και ο ίδιος ο νεαρός, ταλαντούχος δημιουργός που τόσο θαυμάζαμε με την ιδιότητα μας του κριτικού στα νιάτα μας, δεν είναι πια νεαρός και ούτε τόσο ταλαντούχος. Με δύο λόγια χρειάζεται η συνδρομή του ΕΚΚ για να γίνουν ταινίες, αλλά δεν αρκεί.

Αγαπητοί, συνάδελφοι.

Οι κινηματογραφιστές δεν έχουν καμιά δουλειά να παίρνουν το μέρος του κ. Παπαλιού, όσο και αν είναι καλός άνθρωπος και όσο και αν βοήθησε τους κινηματογραφιστές στην παρούσα φάση, όπως τουλάχιστον βεβαιώνουν όσοι κινηματογραφιστές κάνουν ή έκαναν ταινίες  κατά την διάρκρεια της θητείας του.  Ούτε του Χάρη Παπαδόπουλου,  αν και με αυτόν θα έπρεπε θεωρητικά να έχουν περισσότερο σχέση αφού μέχρι  τώρα  τουλάχιστον, εκπροσωπεί το σωματείο ελλήνων σκηνοθετών. Οι κινηματογραφιστές δεν είναι οπαδοί κανενός και η εικόνα που βγήκε προχτές ήταν ακριβώς  η αντίθετη.  Οι κινηματογραφιστές  οφείλουν με συλλογικές διαδικασίες, να προβάλλουν τα αιτήματα των παλαιότερων και νεότερων κινηματογραφιστών, «επώνυμων» ή μη και σίγουρα προς την σωστή κατεύθυνση, που συνήθως είναι η εξουσία και οι θεσμοί που την εκπροσωπούν. Αν δεν μας κάνει ένα σωματείο, φτιάχνουμε ένα άλλο, αν δεν μας αρέσει η ιδέα του σωματείου, μαζευόμαστε σε γήπεδο, ή όπου αλλού. Προώθηση των σωστών αιτημάτων, κόντρα στις αντιδραστικές καπιταλιστικές γραφειοκρατικές δομές που δεν κερδίζονται με κινήσεις όπως η προχτεσινή. “Μπαμπά, προστάτευσέ μας από τους κακούς”. Μπορεί ο Χάρης Παπαδόπουλος  να θεωρήθηκε από την ομάδα  των σκηνοθετών που αποσύρθηκε  ότι υπέπεσε σε  σοβαρά λάθη, αλλά για πολλά χρόνια τον ψήφιζε η  συντριπτική πλειοψηφία των μελών της εταιρίας σκηνοθετών κρίνοντας  πετυχημένο το έργο του και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί την αιτία του κακού. Το κακό ήταν εκεί και οι κινηματογραφιστές το άφησαν να φύγει αλώβητο και επιχαίρον για μια ακόμα φορά. Για το τι έγινε κατά την διάρκεια του απολογισμού του ΕΚΚ, δεν θα εμπλακούμε. Το ΕΚΚ και ο ελληνικός κινηματογράφος θα έπρεπε να επιδοτούνται με πολύ περισσότερα χρήματα και αναλογικά με τα χρήματα που διαχειρίζεται το ΕΚΚ τα αποτελέσματα για τον ελληνικό κινηματογράφο είναι αρκούντως ικανοποιητικά.

Γιάννης Καραμπίτσος

Σκηνοθέτης, Μοντέρ, Κριτικός Κινηματογράφου

διευθυντής CameraStylo Online

Advertisements

One thought on “ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ. Δευτέρα 21/9/2009, Ιανός, κατά την διάρκεια του debate για το ελληνικό σινεμά των “Νυχτών Πρεμιέρας”. Το Camerastylo Online τοποθετείται σε μια κρίσιμη καμπή στην πορεία του ελληνικού κινηματογράφου.

  1. Αγαπητε συναδελφε,
    …μεσα στον αποηχο της θλιψης και της αποστροφης απ’το συμβαν που αξιωθηκαμε να ζησουμε δυστυχως LIVE, η τοποθετηση σου μοιαζει φρεσκο αερακι και μπραβο σου.
    Γιατι απο οποια γωνια κι αν το εξετασει κανεις οι «Ομιχλωδεις» παρ’ολο το δυναμικο τους ξεκινημα, μ’αυτη τους την κινηση…ξεφυγαν, καταφευγοντας σε παρασταση φτηνου western με μυρωδικα τηλεοτπτικης σαπουνοπερας :o «καλος » μας μπαμπας που μας προστατευει.. απ’τους «κακους» συνδικαλιστες -που οι ιδιοι ψηφιζουν η συμμετεχουν στα ψηφοδελτια του για 9 χρ τωρα- δινοντας αλιμονο και την ευκαιρια στο «εναρετο μαχητη μπαμπα» να βγει και να προστατεψει τα τεκνα του και την «αδικη»- δηλ μαγειρεμενη- καταψηφιση του προυπολογισμου του δηλ. της θεσης του…ως μεγα κυνηγου ταλεντων!
    Αληθεια για ποσα χρονια ακομα οι κινηματογραφιστες του λαου, θα μασουλανε κουτοχορτα?
    …και πως αληθεια θα καταφερουμε να εκφρασουμε μια αχτιδα αληθειας μεσα στις ταινιες μας, αν τους ιδιους μας τους εαυτους τοσο θολα τους βλεπουμε?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s