Ο Κιμ Κι Ντουκ παραλαμβάνει την Χρυσή Αθηνά από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στα πλαίσια του 11oυ Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας 2005 σε μια από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές του Φεστιβάλ. Δείτε το βίντεο που εξασφάλισε για σας ο @rtD Culture Internet TV.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΟΝ @rtD Culture Internet TV.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος σε μια κατάμεστη αίθουσα που χειροκροτούσε και επευφημούσε συνέχεια παρέδωσε την Χρυσή Αθηνά στον Κιμ Κι Ντουκ σε μια από τις καλύτερες στιγμές του πετυχημένου φεστιβάλ που φέτος διανύει τον 15ο του χρόνο και συνεχίζει να ζει παρόμοιες στιγμές. Ο σεμνότατος Κορεάτης δημιουργός υποκλίθηκε στον έλληνα δημιουργό, τόνισε πολλές φορές πόσο μεγάλη του τιμή είναι να παραλαμβάνει το βραβείο από εκείνον που τόσο θαυμάζει και που μόνο που βρίσκεται δίπλα του νοιώθει απεριόριστη χαρά. O @rtD Culture Internet TV εξασφάλισε για σας το βίντεο εκείνης της θερμής και συγκινητικής βραδιάς και σας το προβάλλει.

image

image

image

image

image

image

image

διαβάστε επίσης το πολύ ενδιαφέρον κείμενο-συνέντευξη της Βένας Γεωργακοπούλου στην Ελευθεροτυπία.

«Θέτω ερωτήσεις, δεν δίνω απαντήσεις»

Της ΒΕΝΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Χρήστος Μήτσης, ο διευθυντής τού φεστιβάλ «Νύχτες Πρεμιέρας ASSOS INTERNATIONAL» τον παρουσίασε στους θεατές, που είχαν γεμίσει ασφυκτικά το βράδυ της Πέμπτης το «Αττικόν» για να δουν την ταινία του «Το νησί», ως «έναν από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου». Και αυτοί, προφανώς, συμφωνούσαν και με το παραπάνω, αφού υποδέχτηκαν τον έκπληκτο Κορεάτη Κιμ Κι Ντουκ με σφυρίγματα, φωνές και χειροκροτήματα.
Η έκπληξη ήταν αμοιβαία. Είναι δυνατόν ο σκηνοθέτης του αριστουργήματος εικαστικότητας, ποίησης και φιλοσοφικού στοχασμού «Ανοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας και… άνοιξη» να είναι αυτό τό 45χρονο παιδάκι με το κασκέτο τού μπέιζμπολ που χαμογελά, αστειεύεται και απομυθοποιείται; Φαίνεται ότι είναι. Όσοι αντιμετώπιζαν ώς χθες τον Κιμ Κι Ντουκ ως γκουρού και φιλόσοφο γεμάτο απαντήσεις για τα δύσκολα του ανθρώπινου βίου, πρέπει να καταλάβουν ότι ο μεγάλος καλλιτέχνης διακρίνεται για την αγωνία του και όχι για τη σιγουριά του. Για την ασάφεια και όχι για τα θέσφατά του.
«Με τις ταινίες μου βάζω ερωτήσεις, δεν δίνω απαντήσεις», είπε παραπάνω από μία φορά.

«Αποφεύγω να είμαι σαφής, γιατί απλούστατα ούτε εγώ βλέπω καθαρά τα πράγματα. Στις ταινίες μου μιλάω για το χάος του κόσμου. Ούτε έχω σκεφτεί ποτέ τον εαυτό μου ως «καλλιτέχνη». Ενα σύγχρονο κινητό τηλέφωνο μπορεί καλύτερα από τις ταινίες μου να διεκδικήσει τον όρο «τέχνη». Δεν θέλω να μείνω στην ιστορία. Το μόνο που θέλω είναι να εξασφαλίζω τις συνθήκες για να μπορώ να εργάζομαι. Οι ταινίες μου στην Κορέα δεν έχουν μεγάλη απήχηση και περνάω μια δύσκολη περίοδο».
Η Ελλάδα και η Φινλανδία είναι, όπως μας είπε, οι δύο χώρες της Ευρώπης που, για λόγους που δεν καταλαβαίνει, τον αγαπούν ιδιαίτερα. Πριν από δεκαπέντε χρόνια είχε ξαναέρθει στη χώρα μας ως τουρίστας, είδε την Αθήνα, την Ύδρα και τη Μύκονο, κοιμήθηκε στους δρόμους, χάρηκε τις γάτες μας και παραλίγο να σκοτωθεί μια νύχτα που βρήκε κατάλυμα σε ετοιμόρροπο γιαπί κοντά στη θάλασσα.
Σήμερα το βράδυ, στις 10.30, στο «Αττικόν», αυτός ο πρώην «άφραγκος» Κορεάτης, λίγο πριν από την προβολή της ταινίας του «Το τόξο», θα παραλάβει τη «Χρυσή Αθηνά» από τα χέρια του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Χάρη στις «Νύχτες Πρεμιέρας» το αθηναϊκό κοινό είχε την ευκαιρία να δει έντεκα από τις δώδεκα ταινίες που γύρισε τα τελευταία έντεκα χρόνια ο εντελώς αυτοδίδακτος Κιμ Κι Ντουκ, κατακτώντας με αυτές το διεθνές φεστιβαλικό κοινό.
Πρόκειται για έναν σκηνοθέτη με σαφή εξέλιξη και ωρίμανση. Αίφνης, το «Νησί», που βγαίνει και στις αίθουσες την ερχόμενη Πέμπτη από τη «New Star» του Βελισσάριου Κοσσυβάκη, ταινία του 2000, είναι μια ακραία ερωτική ιστορία με σκηνές φρικτής βίας, που δεν αντέχεται, τοποθετημένη σε ένα τοπίο απόλυτης φυσικής ομορφιάς. «Μην εξοργιστείτε μαζί μου», προειδοποίησε τους θεατές του «Αττικόν». «Δεν είμαι τόσο κακός άνθρωπος. Τη γύρισα ύστερα από μια τραυματική ερωτική σχέση. Ηθελα να δείξω πόσο δύσκολη είναι η αγάπη».
Και το επόμενο πρωί στη συνάντησή του με τους δημοσιογράφους είχε ακόμα περισσότερα να πει:
«Δεν αντέχω τη βία»
– Για τη σχέση του με τη θρησκεία.
«Ανατράφηκα ως βουδιστής σε μια βουδιστική χώρα. Όταν μεγάλωσα επηρεάστηκα από τον χριστιανισμό και έγινα ένας από τα 10 εκατομμύρια προτεσταντών της Κορέας. Δεν είμαι, όμως, θρήσκος με την τυπική έννοια του όρου, απλώς με απασχολούν ερωτήματα γύρω από τη θρησκεία. Παραδέχομαι ότι η ταινία μου «Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας και …άνοιξη» έχει θρησκευτικό περιεχόμενο, γιατί προσπάθησα να εξερευνήσω μερικά ερωτήματα που είχα από μικρός γύρω από τον βουδισμό. Και όποιοι διαβάζουν το στοιχείο της ισορροπίας ανθρώπου και φύσης που υπάρχει στην ταινία, ως μια ταοϊστική επιρροή, μπορεί και να έχουν δίκιο. Δεν είναι όμως βουδιστική ταινία, είναι μια ταινία στην οποία προσπαθώ να καταλάβω τι είναι ζωή, φύση, άνθρωπος, κοινωνία».
– Για την έντονη βία των ταινιών του.
«Δεν αγαπώ τη βία, δεν την αντέχω. Είμαι κατά της βίας, πόσο μάλλον που έχω πέσει κι εγώ θύμα βιαιοτήτων και έχω άσχημες αναμνήσεις. Θεωρώ, όμως, ότι είναι στοιχείο της ανθρώπινης φύσης και της κοινωνίας. Οταν θα εξαλειφθεί, όπως εύχομαι, από τον κόσμο, τότε και οι ταινίες μου αυτήν την αγγελική κατάσταση θα αντανακλούν. Τώρα όμως, το πάθος που έχουν οι βίαιες κινήσεις και πράξεις, είναι απαραίτητο εκφραστικό στοιχείο για μένα».
Το «περιθώριο»
– Για τις πόρνες που τόσο συχνά παρουσιάζει.
«Πόρνες υπάρχουν μόνο σε τρεις ταινίες μου, στο «Νησί», στο «Κορίτσι με το αγγελικό πρόσωπο» και στο «Bad guy». Στο εξής δεν θα υπάρχουν παρά σπάνια στο έργο μου· έχω περάσει σε άλλη φάση. Πιστεύω, όμως, ότι στον κόσμο υπάρχουν πολλά επαγγέλματα, ένα από αυτά είναι και οι πόρνες, για τις οποίες ελάχιστα γνωρίζουμε, το ίδιο κι εγώ. Αισθάνομαι ότι ο κόσμος του περιθωρίου χαρακτηρίζεται από ντροπή, φόβο και ανασφάλεια για το αβέβαιο μέλλον του. Προσπάθησα, λοιπόν, τη φιλοσοφία ζωής αυτών των ανθρώπων να καταλάβω. Πόσο μάλλον που διαθέτουν μια άγνωστη ενέργεια, που μπορεί να δώσει στα σενάριά μου τη δραματικότητα που επιζητώ».
– Για την άποψή του για τη γυναίκα, μιας που έχει δεχτεί φεμινιστικές επιθέσεις.
«Αν νομίζετε ότι υποτιμώ τις γυναίκες, κάνετε λάθος. Θέλω να δηλώσω ότι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου έχει καθοριστεί από τις γυναίκες και κυρίως από τη μητέρα μου. Στην Κορέα απλώς υπάρχει πρόβλημα με την κακομεταχείριση των γυναικών κι αυτό φαίνεται στις ταινίες μου. Καταλαβαίνω ότι στη Δύση υπάρχει ισότητα μεταξύ των δύο φύλων και παρ’ όλο που ποτέ δεν είχα ερωτική σχέση με δυτική γυναίκα, όσο ζούσα στην Ευρώπη, κατάλαβα ότι οι γυναίκες είχαν τόλμη, υπερηφάνεια και αυτοεκτίμηση, κάτι που οι Κορεάτισσες δεν έχουν».
– Για τις επιρροές του από άλλες τέχνες και καλλιτέχνες.
«Δεν έχω επηρεαστεί ιδιαίτερα από κανέναν. Στις ταινίες μου εκφράζω, όπως όλοι οι σκηνοθέτες, τη μοναδικότητα τής ζωής και των εμπειριών μου, που ήταν πολλές και ποικίλες και τις «ρίχνω» στο έργο μου. Δούλεψα σε εργοστάσια, υπηρέτησα στο στρατό ως επαγγελματίας πεζοναύτης, είχα τη σημαντική εμπειρία από δύο μεγάλα ταξίδια στην Ευρώπη. Ολα αυτά μαζί σχημάτισαν τις γνώσεις και τις απόψεις μου».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/09/2005

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: