Αποχή και των σκηνοθετών ταινιών μικρού μήκους από τα Κρατικά Βραβεία και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

image image

image

image

image image

image

image image

Τάσσονται στο πλευρό των «Κινηματογραφιστών της ομίχλης» και δεν υποβάλλουν τις ταινίες τους, μέχρι να κατατεθεί ένα σχέδιο νόμου που να λύνει τα προβλήματα του κινηματογραφικού χώρου.

Είκοσι εννιά από τις τριάντα έξι ταινίες της φετινής παραγωγής και συνολικά πενήντα σκηνοθέτες μικρού μήκους υπογράφουν τη σχετική επιστολή προς το Υπουργείο Πολιτισμού. Διεκδικούν  παράλληλα, όταν τεθεί σε εφαρμογή ο νέος κινηματογραφικός νόμος, να υπάρχει σχέδιο στήριξης και ανάπτυξης και για τη μικρού μήκους ταινία. «Να αναβαθμιστεί σε αυτοτελές καλλιτεχνικό προϊόν και να εξασφαλίσει την ανάλογη υποστήριξη από κρατικούς και ιδιωτικούς φορείς στο επίπεδο της χρηματοδότησης, της παραγωγής και της διανομής της, ενισχύοντας έτσι σημαντικά την έρευνα και τη δημιουργικότητα της κινηματογραφικής γραφής στη χώρα μας».

Οι σκηνοθέτες που υπογράφουν είναι: Αμερικάνου Γιάννα, Αριστομενόπουλος Μιχάλης, Αστρινάκη Ελευθερία, Βαφειάδης Χάρης, Βεσλεμές Γιάννης, Γαϊτανίδης Γιάννης, Γερμανίδης Αργύρης, Γιαλλουρίδης Κώστας, Γιαμλόγλου Δημήτρης, Γιάτσης Βασίλης, Γκατσόπουλος Αχιλλέας, Γρηγοράκης Τζώρτζης, Δημητρακοπούλου Ελενα, Δραγασάκη Ρηνιώ, Εμμανουηλίδης Δημήτρης, Εξάρχου Σοφία, Ζώης Γιώργος, Καλαμπάκας Βαγγέλης, Συνέχεια ανάγνωσης «Αποχή και των σκηνοθετών ταινιών μικρού μήκους από τα Κρατικά Βραβεία και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης»

Advertisements

«Μικρό», «Οι προβολές της Πέμπτης», Ταινίες για Μετανάστες. Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009, στις 7.00 μ.μ., Μεθώνης 46, Εξάρχεια.

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

image
Προβολές ταινιών μικρού μήκους για τους μετανάστες θα γίνουν στον Πολιτιστικό χώρο του Σωματείου «Μικρό», Μεθώνης 46, Εξάρχεια, 1ος όροφος, την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009, στις 7.00 μ.μ., στο πλαίσιο της ενιαίας θεματικής «Οι προβολές της Πέμπτης».

Θα προβληθούν οι ταινίες:

«It’s a sad story » (10΄), σκηνοθεσία Χρύσα Τζελέπη
«Χαραυγή » (17΄), σκηνοθεσία Γιάννης Κατσάμπουλας
«Υπάρχουν λιοντάρια στην Ελλάδα;» (56’), σκηνοθεσία Ιρίνα Μπόϊκο
«Ελληνική κοινότητα Χαϊδελβέργης» (32΄), σκηνοθεσία Λευτέρης Ξανθόπουλος
«Ο ξένος, όνειρο ή πραγματικότητα» (14΄), σκηνοθεσία Κίμων Τσακίρης
«Μην πυροβολείς » (15΄), σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Μπλάθρας
«Κώδικες» (10΄), σκηνοθεσία Βουβούλα Σκούρα

Οι ταινίες που θα προβληθούν προσπαθούν να απαντήσουν σε ερωτήματα που αφορούν στο μεταναστευτικό θέμα όπως: Είναι σωστή η έννοια «λαθρομετανάστες»; Υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι; Μήπως υπάρχουν λαθραίες πολιτικές για τη μετανάστευση; Ποιος είναι ξένος; Πως μπορούμε να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους σε κατηγορίες; Μήπως θα ήταν καλύτερο, για όλους μας, να βρούμε έναν αρμονικό και ειρηνικό τρόπο συμβίωσης με τους ανθρώπους που έχουν βρει καταφύγιο στη χώρα μας; Συνέχεια ανάγνωσης ««Μικρό», «Οι προβολές της Πέμπτης», Ταινίες για Μετανάστες. Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009, στις 7.00 μ.μ., Μεθώνης 46, Εξάρχεια.»

Συνέντευξη του Γιάννη Αγγελάκα στην Έφη Παπαζαχαρίου για την συνεργασία με τον Παντελή Βούλγαρη στην ταινία “Ψυχή Βαθιά” και τον Νίκο Νικολαΐδη κάποια χρόνια πριν.

image

image

Μετά το άγριο ροκ των Τρυπών, την πανηγυριώτικη ορμή των Επισκεπτών και τους πειραματισμούς με τα τρελαμένα δοξάρια του Νίκου Βελιώτη, μουσική για μια ταινία για τον εμφύλιο; Όντως, κάτι τελείως «κόντρα» με όσα μας έχει δώσει χρόνια τώρα ο Γιάννης Αγγελάκας, μέσα από στίχους και ήχους που χορεύουν δαιμονικά πότε με τη φωτιά και πότε με την αγάπη, χλευάζουν το κατεστημένο και συνεπαίρνουν ανήσυχες καρδιές. Και του ίδιου του φαινόταν παράλογο.

«Έμεινα έτσι, κενός, όταν μου το είπε» θυμάται, κατακαλόκαιρο στο κέντρο της Αθήνας, σ’ ένα απ’ τα πολλά ταξίδια που έκανε από τη Θεσσαλονίκη, για να ρίξει τις τελευταίες μουσικές πινελιές του στην Ψυχή βαθιά του Παντελή Βούλγαρη. Άλλωστε, όταν άκουσε για πρώτη φορά στο τηλέφωνο τον σκηνοθέτη, δεν περίμενε ποτέ ότι θα του πρότεινε να γράψει τη μουσική της νέας του ταινίας. Εκείνος, όμως, τον αιφνιδίασε, λέγοντάς του ότι τον είχε επιλέξει «από ένστικτο, γιατί θέλω η μουσική σ’ αυτή την ταινία να έχει μνήμη». Και μετά άφησε την Ψυχή βαθιά του να τον γοητεύσει, μέσα απ’ τις γραμμές του σεναρίου του. Τα υπόλοιπα ήρθαν μόνα τους. Το σύνθημα-κραυγή των ανταρτών, κάτι αντίστοιχο με το «Αέρας» στην Αλβανία, μπήκε στην ψυχή του Γιάννη για να την πάρει μαζί του σε μια περιπέτεια διαφορετική από όλες τις προηγούμενες – γεμάτη εικόνες και ήχους που δόνησαν το παρελθόν κι άφησαν ανεξίτηλα ίχνη για το μέλλον πάνω στις ράχες των βουνών και τις μνήμες των ανθρώπων. Και τώρα, σιγά σιγά, γυρίζει στα δικά του χωράφια, έχοντας φορτώσει τις εμπειρίες του τελευταίου του ταξιδιού για τα επόμενα βήματα: την παραγωγή στο δίσκο του Ψαρογιώργη, γιού του Ψαραντώνη, που τον ενθουσιάζει και, επιτέλους, το νέο άλμπουμ των Επισκεπτών που ξεκινά τον Νοέμβριο, «μετά από δύο χρόνια που δουλεύουμε, αλλά όλο κάτι συμβαίνει και χανόμαστε», γιατί «αυτή είναι η σχέση μας με το χρόνο: όταν είναι να γίνει κάτι, θα γίνει» – πολύ απλά…

από την Έφη Παπαζαχαρίου

image

οι φωτογραφίες του Γιάννη Αγγελάκα είναι από την εποχή του “Ο Χαμένος τα παίρνει Όλα” όπου ο Νίκος Νικολαΐδης όπως συνήθιζε να κάνει με τους ηθοποιούς του τον κράτησε οικότροφο για περίπου 9 μήνες κάνοντας πρόβες, για να εισέλθει καλύτερα στην ατμόσφαιρα της ταινίας

Τώρα πια που έχετε βάλει τη μουσική πάνω στην εικόνα κι έχετε δει την ταινία, πώς νιώθετε;

Άξιζε τον κόπο. Την ταινία την πιστεύω πολύ. Έχω επενδύσει και συναισθηματικά, γιατί πιστεύω ότι οι προθέσεις της είναι πιο μεγάλες από καλλιτεχνικές· είναι πολύ πιο πάνω και από τα πλάνα του Παντελή και από τη μουσική. Το είχα μυριστεί από το σενάριο ήδη: δεν είναι μια ταινία που διψάει να γίνει καλή ταινία, θέλει να κάνει κάτι παραπάνω. Κι ελπίζω να το καταφέρει· να λειτουργήσει λίγο καταλυτικά στη χώρα κατάλαβες; Σ’ αυτή την πληγή που δεν έχει συζητηθεί ποτέ… Κι επειδή γίνεται με πολύ ευαίσθητο, τρυφερό και συναισθηματικό τρόπο, είναι σε θέση ν’ αγγίξει διάφορες πλευρές. Ονειρεύομαι ότι θα μπορούν να βγαίνουν από το σινεμά είτε ένας δεξιός είτε ένας αριστερός δακρυσμένοι – κι αυτό είναι κάτι που ξεπερνάει την ταινία.

Τι εννοούσε ο Παντελής Βούλγαρης λέγοντας «η μουσική να έχει μνήμη»;

Είχε ακούσει τους Επισκέπτες και κατάλαβε ότι, μετά τις Τρύπες, γενικώς το επεξεργάζομαι αυτό: σύγχρονοι ρυθμοί με μνήμη από την παράδοση, εννιάρια, ζεμπέκικα – στο βάθος, βέβαια, που δεν φαίνεται. Αυτό που κάνουν οι Επισκέπτες, είναι ένα πράγμα που κουβαλάει μνήμη και, συγχρόνως, είναι, ας πούμε, και λίγο πιο μελλοντολογικό. Συνέχεια ανάγνωσης «Συνέντευξη του Γιάννη Αγγελάκα στην Έφη Παπαζαχαρίου για την συνεργασία με τον Παντελή Βούλγαρη στην ταινία “Ψυχή Βαθιά” και τον Νίκο Νικολαΐδη κάποια χρόνια πριν.»

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ (ενημέρωση: 20/10/2009)

image

ΣΕΙΡΑ: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΤΙΤΛΟΣ: Το αντίθετο του θανάτου
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Ρομπέρτο Σαβιάνο
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Σώτη Τριανταφύλλου

ISBN: 978-960-16-3470-8

ΣΧΗΜΑ: 14×18,5
ΣΕΛΙΔΕΣ: 88

ΤΙΜΗ ΠΡΩΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: 7,50 €

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009

Ο αρραβωνιαστικός της δεκαοκτάχρονης Μαρίας φεύγει από ένα χωριό της Νάπολης, γίνεται «μισθοφόρος» και βρίσκει τον θάνατο στο Αφγανιστάν. Δύο άντρες, έχοντας αρνηθεί να παίξουν το παιχνίδι της Καμόρρα, δολοφονούνται… Τυφλή βία: σκηνές από την αθέατη ζωή της Νάπολης· η χώρα –η Νότια Ιταλία– είναι βαθιά διχασμένη· ένας ακήρυχτος πόλεμος μαίνεται. Για να γλιτώσουν από τη φτώχεια, οι άνθρωποι γίνονται μισθοφόροι ή καταφεύγουν στην Καμόρρα… Ο συγγραφέας του Γόμορρα αποκαλύπτει με δριμύτητα τις τραγικές συνέπειες του οργανωμένου εγκλήματος κι ενός κόσμου της Μεσογείου που αντιστέκεται στο μέλλον.

«Σημασία δεν έχει ούτε η θέλησή μας ούτε η ζωή που ζήσαμε. Το μόνο που μετράει είναι ο τόπος της γέννησής μας, ο αναγραφόμενος στην ταυτότητά μας. Αυτόν τον τόπο τον γνωρίζουν μόνο όσοι ζουν εκεί, ανάμεσα σε ενόχους μόνο αυτοί μπορούν να προσδιορίσουν την ταυτότητά του. Όλοι ένοχοι, όλοι συγχωρεμένοι…» Συνέχεια ανάγνωσης «ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ (ενημέρωση: 20/10/2009)»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑