«Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ» (ΤΗΣ ΑΝΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΣΤΟΧΗΣ & ΑΣΚΟΠΗΣ ΣΠΑΤΑΛΗΣ ΧΡΗΜΑΤΩΝ & ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ 3D ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙΣΑΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ) ΤΟΥ ΤΙΜ ΜΠΑΡΤΟΝ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟ ΕΤΟΣ 2010. Κριτική Γιάννη Καραμπίτσου. 1,5/5

image

Γιατί η κριτική μας, ευτυχώς όχι όλων όσων την υπηρετούν,  έχει καταλήξει μια λογοτεχνίζουσα απολογητική δικαιολόγηση όλων όσων τραγελαφικών συμβαίνουν στον χώρο του κινηματογράφου (κάτι σαν τις απόκριες και το καρναβάλι)  και που όλοι σχεδόν αναζητούν τρόπους να τα περάσουν ακόμα και στον εαυτό τους ως πρωτοποριακά, ως έκφραση μιας νέας “επανάστασης” έστω τεχνολογικής που θα αλλάξει (μεταλλάξει)  μια για πάντα τον κινηματογράφο;

Δεν φοβάμαι μήπως οι ιστορικοί του μέλλοντος με χαρακτηρίσουν νεολουδίτη, αναχρονιστικό, αντιδραστικό και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Όσο περνάει ο καιρός καθόλου δεν με νοιάζει η υστεροφημία μου αφού ούτως ή άλλως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι σε πολύ λίγα χρόνια από σήμερα θα ισχύουν οι ίδιες ηθικές, αισθητικές και πνευματικές ριζοσπαστικές αξίες και αναζητήσεις, αυτές που πολύ λίγο καιρό πριν, έναν αιώνα μόνο παλιότερα, ήμασταν έτοιμοι να το πιστέψουμε ότι και την ζωή μας μπορεί να δίναμε για να τις δούμε να επικρατούν και αναπτύσσονται στον αγώνα για την επικράτηση μιας καλύτερης και δικαιότερης κοινωνίας.

image

Δεν ανησυχώ για την επίδραση πάνω μου της «δυναμικής» των 3D εικονικών ηρώων των ταινιών που καταφθάνουν σωρηδόν, γιατί αν στον κινηματογράφο δεν μας τρόμαξε  αληθινά ο Άντονι Χόπκινς ως Χάνιμπαλ Λέκτορ στην «Σιωπή των αμνών» (ως γνωστόν στον κινηματογράφο μπορεί ως θεατές να συμμετέχουμε  έντονα πολλές φορές συναισθηματικά σε όσα διαδραματίζονται μέσω των αντιπροσώπων μας των ηρώων αλλά δεν κινδυνεύουμε πραγματικά)  πόσο μάλλον να μας συνταράξουν τα ψηφιακά «σκατουλάκια» της «Αλίκης στην Χώρα των Θαυμάτων» ή του «Άβαταρ»  (που στην περίπτωσή του για να είμαστε ειλικρινείς ήταν πολύ πιο επιτυχημένα και αποδεκτά) ή το παραμορφωμένο εξογκωμένο κεφάλι της “κόκκινης τύπισσας” .

image

Η “Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων” του Τιμ Μπάρτον αποτελεί για τα δικά μας δεδομένα μια παταγώδη αποτυχία. Σε όλους τους τομείς. Καλλιτεχνικό τεχνολογικό, οικονομικό (προβλέπουμε). Δάκρυα στα μάτια σου προκαλεί θλίψης ακόμα και συμπόνιας η αμηχανία και δυσπραγία της όλης κατάστασης ιδίως ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Τζόνι Ντεπ που υποτίθεται ότι θα ήταν το δυνατό χαρτί αλλά μάταια προσπαθεί να αναζητήσει τον μη κομφορμιστικό του εαυτό. Αλλά και οργής για τα χρήματα που χαλάστηκαν και σκοπεύουν να χαλαστούν για παρόμοιες προαναγγελλόμενες παταγώδεις αποτυχίες έως ότου “το σύστημα” ανακαλύψει πόσο λάθος δρόμο πήρε. Η χρήση της 3D  τεχνολογίας της ταινίας ήταν για κλάματα, αλλά και όλες οι ταινίες δεν μπορεί να σύρονται στην 3D τεχνολογία ακόμα και αν με την πρώτη εντύπωση μπορεί να φαίνεται ότι τους ταιριάζει. Το κλασικό animation (αν μπορεί να αποκαλέσει κανείς κλασικό animation τις μεθόδους δημιουργίας animation μέσω υπολογιστή) με την δισδιάστατη προβολή του ταιριάζει γάντι σε καλλιτέχνες όπως ο Τιμ Μπάρτον όταν τουλάχιστον ήταν στα καλά του γιατί δεν φταίει μόνο η παραχώρηση  του ταλέντου  του στην Disney αλλά και η φανερή υποχώρηση  του–όχι μόνο εκείνου αλλά και των περισσότερων σύγχρονων σκηνοθετών-στοιχείου της νέας εποχής που θα θέσει πολύ σύντομα εκτός μάχης πολλούς αξιόλογους εξ αυτών. Ανέμπνευστος, δύστοκος, υπέρμετρα εγκεφαλικός κάνει μια ταινία που στην καλύτερη περίπτωση θα γεννήσει ανία στους μεγάλους και θα απωθήσει τους μικρούς θεατές. “Η Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων” είναι  συντηρητική, χωρίς φαντασία με ελάχιστα απομεινάρια δημιουργικής τρέλας ή αυθεντικής σουρεαλιστικής διάθεσης στοιχεία που υπήρχαν σε προηγούμενες ταινίες του Τιμ Μπάρτον σε αφθονία αλλά και στον Λουίς Κάρολ. Οι χαρακτήρες του απωθητικοί, για λύπηση, χαζοί. Η Αλίκη της Άντζελας Μπρούσκου που ανέβηκε πριν λίγες μέρες στο Παλάς με παρόμοια την ιδέα της ενήλικης Αλίκης ήταν κλάσεις ανώτερη από την υποτονική ταινία του Τιμ Μπάρτον.  Καμιά σχέση το 3D της ταινίας με εκείνο του Avatar.

Τι έφταιξε λοιπόν;

Η προσπάθεια γρήγορης απάντησης της Disney στο Avatar, εισόδου και καθιέρωσης της  όπως θα προσπαθήσουν να κάνουν όλες οι μεγάλες εταιρίες παραγωγής στη νέα 3D τεχνολογική κινηματογραφική εποχή; Η προσπάθεια εισόδου και καθιέρωσής του Τιμ Μπάρτον στη νέα 3D τεχνολογική κινηματογραφική εποχή μέσω της Disney; Η γενικότερη πολιτικο-κοινωνικο-οικονομική κρίση που έχει οδηγήσει την τέχνη και τους καλλιτέχνες σε μια παρακμή διαρκείας; Το νεότευκτο της 3D τεχνολογίας στον κινηματογράφο που όπως η κάθε τεχνολογική και όχι μόνο “επανάσταση” θέλει κάποιον χρόνο για να καθιερωθεί;

image

Μην το κουράζουμε πολύ.

Η 3D τεχνολογία είναι αντίστοιχο φαινόμενο με αυτό που η γερασμένη, υπερτιμημένη, αποτυχημένη Ρεάλ Μαδρίτης δίνει 100.000.000€ για να αγοράσει ένα σούπερ-σταρ παίχτη που όμως αντικειμενικά δεν αξίζει ακόμα και με τους νόμους της καπιταλιστικής ποδοσφαιρικής αγοράς ούτε 25.000.000€. Αν αυτό αποτελεί έκφραση μετανεωτερικότητας στο ποδόσφαιρο τότε και το 3D αποτελεί έκφραση μετα-μετανεωτερικότητας στον κινηματογράφο. Η 3D τεχνολογία δεν δημιουργεί κινηματογράφο αλλά άκρως εντυπωσιακά μεν αλλά απολύτως μέτρια κομπιούτερ game στην καλύτερη περίπτωση adventure και στην χειρότερη action όπου δεν χρειάζονται ακριβώς καλλιτέχνες τύπου Τιμ Μπάρτον αλλά νέου τύπου κομπιουτεράδες-  «σκηνοθέτες» κάτι σαν μετεξέλιξη του Τζέιμς Κάμερον όχι απαραίτητα με το ταλέντο και την αναρχίζουσα διάθεση του Τιμ Μπάρτον. Ο δρόμος του 3D είναι ο δρόμος του σκοτώματος της κινηματογραφικής γλώσσας τώρα που σιγά-σιγά έστω μέσω της χρήσης της ψηφιακής καπιταλιστικής τεχνολογίας αρχίζει να γίνεται κτήμα των λαϊκών στρωμάτων και δημιουργούνται οι δυνατότητες και προϋποθέσεις  εξέλιξής της .

Η 3D τεχνολογία σε συνδυασμό με την μη δημιουργική χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας γενικότερα και για πολλούς άλλους λόγους που δεν είναι δυνατόν να αναλύσουμε σε αυτό το κείμενο, δεν έχει καμιά σχέση με την τέχνη του κινηματογράφου και ένας λόγος είναι ότι  οι μεγάλοι σταρ σκηνοθέτες ουσιαστικά έγιναν τέτοιοι  κυρίως εξαιτίας της καλλιτεχνικής τους πλευράς και ιδιότητας  ακόμα και σκηνοθέτες όπως ο Σπήλμπεργκ ή ο Λούκας.  Η 3D τεχνολογία επειδή δεν έχει αντικειμενικά την δυνατότητα (είναι περισσότερο ένα εντυπωσιακό πυροτέχνημα) να παντρέψει δημιουργικά βιομηχανία και τέχνη όπως γινόταν σε ένα ικανοποιητικό βαθμό παλιότερα θα αποτύχει παταγωδώς και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Αλλά και αν δεν αποτύχει, αν ο σύγχρονος καπιταλισμός την κρατήσει στο παιχνίδι και επιχειρήσει μέσω αυτής και παρόμοιων τεχνολογιών να μεταλλάξει τον κινηματογράφο σε μη τέχνη αφού δεν θα διαθέτει πλέον κινηματογραφική γλώσσα*, με αβάσταχτες, πανάκριβες  για την λαϊκή τσέπη και αμφισβητούμενης αξίας και αποτελεσματικότητας  ενέσεις, κάτι σαν τα εμβόλια της γρίπης των χοίρων σε πολλαπλάσιες τιμές θα δημιουργήσουμε κίνημα κατά της 3D δικτατορίας και βλακείας, κρατώντας HD βιντεοκάμερες  ψηφιακές στα χέρια στηριγμένες σε μονόποδα και μίνι steadycam   με κάρτες μνήμης πάμπολλες και με λάπτοπ στην μασχάλη, όπου θα  εξασκούμαστε με πανοραμίκ και τράβελινγκ, πλονζέ και κοντρ πλονζέ,  εκκεντρικές γωνίες λήψης, σύνθετες κινήσεις και περίτεχνα μοντάζ, με ένα σωρό άνεργους ηθοποιούς στο σκηνοθετικό μας τσεπάκι (κανονικούς, σάρκινους όχι ψηφιακούς), περίεργα φίλτρα,  εντυπωσιακούς φακούς και ευαίσθητα μικρόφωνα  και μελετώντας τις σπάνιες πολύτιμες ταινίες που μας παρέχουν τα torrents τύπου Σατιατζίτ Ράι και χειρότερα, τελείως τσάμπα, ποιος θα καταδεχτεί να κυνηγήσει τις κουλτουριάρικες παρόμοιου τύπου “ψυχανωμαλίες”; πλησιάζει η εποχή που θα χαρακτηρίζονται έτσι, θα κρατήσουμε τον κινηματογράφο ζωντανό ως τέχνη, ως δημιουργικό αποκούμπι και γιατί όχι ως εστία αντίστασης. Τις ταινίες που θα δημιουργούνται θα τις προβάλουμε  στις νέου τύπου επίγειες κινηματογραφικές λέσχες και μετά στις ηλεκτρονικές. Ταυτόχρονα θα σαμποτάρουμε τις προβολές 3D “κινηματογραφικών” θεαμάτων και ότι διαδεχτεί την πανωλεθρία τους,  έτσι ώστε τα πράγματα να πάρουν πάλι τον δρόμο τους ή ακόμα καλύτερα ένα καινούριο συναρπαστικότερο και πρωτοποριακότερο δρόμο. Δεν θα είναι και πολύ δύσκολο με αμελητέα ποσά να γίνουν συναρπαστικότερες ταινίες από την “χαζομάρα” που εξαναγκάστηκε σε μεγάλο βαθμό να κάνει  ο Τιμ Μπάρτον.

Δεν σκοπεύουμε φίλοι που πολλών από σας αν ακολουθήσετε αυτό τον δρόμο  το κεφάλι σας θα κινδυνεύσει από την βλακεία να γίνει σαν της “κόκκινης τύπισσας” να αντιτάξουμε σε αυτή (την βλακεία) την ατολμία και νωθρότητα μιας “λευκής τύπισσας” έστω όμορφης, ξανθιάς με κανονικό κεφάλι. Έχουμε άλλα σχέδια, δεν στοχεύουμε να χάσουμε την μοναδική ευκαιρία που μας δίνεται από την συγκυρία της σύγχρονης εποχής να μιμηθούμε τους προπάτορές μας  δασκάλους σκηνοθέτες τώρα που έχουμε την δυνατότητα. Έρχεται όντως μια νέα εποχή και μιας νέας γενιάς που θα συνειδητοποιήσει ότι δεν θα κάνει κινηματογράφο για να βγάλει χρήματα και να πλουτίσει ούτε θα παίζει ποδόσφαιρο για να αγοραστεί από την ξεπεσμένη Ρεάλ με 100 εκατομμύρια. Αυτά τα εκατομμύρια θα πάνε σιγά σιγά σε αίθουσες, σε ακαδημίες κινηματογράφου, σε υποδομές, σε φυτώρια, σε εξοπλισμούς. Δεν έχουμε ανάγκη τα 3D σας. Βάλτε εκεί που ξέρετε. Η κινηματογραφική βιομηχανία τα έχει  ανάγκη και ο ξοφλημένος  καπιταλισμός  που υπηρετεί σαν σανίδα σωτηρίας. Αλλά εις μάτην.

* Να διευκρινήσουμε ότι η 3D προβολή από μόνη της δεν δημιουργεί όλες αυτές τις παρενέργειες αλλά 1. οδηγεί τους σκηνοθέτες, για την ακρίβεια τους παραγωγούς  να επιλέγουν θέματα που ταιριάζουν ή νομίζουν οτι ταιριάζουν στο 3D και 2. προσαρμόζουν τα κινηματογραφικά εκφραστικά μέσα στις ανάγκες της 3D τεχνολογίας. Έτσι σταματούν βίαια την ανάπτυξη της κινηματογραφικής γλώσσας προσποιούμενοι ότι την εμπλουτίζουν και ανανεώνουν. Επίσης δεν είμαστε αντίθετοι κάποια συγκεκριμένα είδη ταινιών να υλοποιούνται σε 3D και να χρησιμοποιούνται όπως και στο παρελθόν για «ψυχαγωγία» του πλατιού κοινού αλλά και στις πετυχημένες εκδοχές τους και του πιο «ψαγμένου» κινηματογραφόφιλου κοινού.

7 σκέψεις σχετικά με το “«Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ» (ΤΗΣ ΑΝΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΣΤΟΧΗΣ & ΑΣΚΟΠΗΣ ΣΠΑΤΑΛΗΣ ΧΡΗΜΑΤΩΝ & ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ 3D ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙΣΑΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ) ΤΟΥ ΤΙΜ ΜΠΑΡΤΟΝ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟ ΕΤΟΣ 2010. Κριτική Γιάννη Καραμπίτσου. 1,5/5

  1. Σέβομαι την γνώμη σου Γιάννη για την ταινία αλλά όσον αφορά τον σύγκριση με την παράσταση της Μπρούσκου θα διαφωνήσω κάθετα.Δεν με ταξίδεψε ούτε καν στον χειρότερο εφιάλτη μου. Ήταν η βαρεμάρα που σε βυθίζει στον απόλυτο ύπνο του τίποτα.

  2. lypamai gia ta sxolia pou diavazw gia mia tainia pou thn perhmena.(akoma den exw kataferei na thn dw)ostoso nomizw oti h ermhneia ths O. Lazaridou sth 8eatrikh version htan megalo atou.makari na er8ei h parastash me kapoion tropo eparxeia.

  3. ΧΡΥΣΑ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΣ ΟΠΩΣ ΕΙΧΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΕΙ ΜΗΝ ΛΑΒΕΙΣ ΥΠΟΨΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ, ΝΑ ΣΧΗΜΑΤΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΑΦΟΥ ΤΗΝ ΔΕΙΣ

  4. Εσείς τουλάχιστον μπορέσατε και ακόμη μπορείτε να σχηματίσετε απόλυτη κριτική κρίση για αυτήν την ταινία γιατί απλούστατα μπορείτε να την δείτε έτσι όπως έχει σχεδιαστεί, σε τρισδιάστατη εικόνα δηλαδή. Εμείς που δεν ζούμε στην Αθήνα είμαστε αναγκασμένοι να την δούμε σαν μια κανονικότατη ταινία. Τέλος πάντων θα πάω να την δω αυτό το Σάββατο και θα σας πω τις εντυπώσεις μου, έστω και για την απλή ταινια.

  5. Ελα ρε Καραμπίτσο μην είσαι τόσο απόλυτος!!! Εγώ την είδα την ταινία σε 3D, δε νομίζω οτι το τρισδιάστατο την κάνει καλύτερη, και στις 2 διαστάσεις μια χαρά θα ήταν, και σας πληροφορώ οτι ή παρέα μου (2 φίλοι-καλλιτέχνες/ζωγράφοι) κι εγώ, περάσαμε πολύ ωραία και δεν πλήξαμε καθόλου. Στην τελική μια ωραία εμπορική ταινία πήγαμε να δουμε, όχι το όγδοο θαυμα της έβδομης τέχνης!!!! Ας αφήσουμε λοιπόν την γκρίνια κι ας απολαμβάνουμε πότε πότε και τέτοιες ταινίες, κι ας απενοχοποιηθούμε επιτέλους που δε μας αρέσει και τόσο ο Φασμπίντερ!!!! Έλεος!!
    Πολλά φιλιά Γιάννη μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.