Κάλυμνος: “ή Σφουγγάρι ή Τομάρι”, η ζωή των σφουγγαράδων της Καλύμνου, παρουσίαση από την κ. Σκυλλά-Χαλκιδιού Φανερωμένη στο λαογραφικό μουσείο “ΤΟ ΚΑΛΥΜΝΙΚΟ ΣΠΙΤΙ” 25-7-2010 (Βίντεο artD TV, διάρκειας 16΄59΄΄)

FANEROMENH XALKIDIOU-SKYLLA

«Τομάρι σημαίνει αξία ζώου, αυτή την αξία έδωσαν στη ζωή τους οι σφουγγαράδες της Καλύμνου για να μπορέσουν να θρέψουν τις μεγάλες φαμίλιες τους».

Παρουσίαση της κ. Σκυλλά-Χαλκιδιού Φανερωμένης ιδιοκτήτριας του λαογραφικού μουσείου «ΤΟ ΚΑΛΥΜΝΙΚΟ ΣΠΙΤΙ» το οποίο δημιούργησε μόνη της με πολύ κόπο και μεράκι της ζωής των σφουγγαράδων της Καλύμνου, που αποτελεί και το θέμα βιβλίου που έγραψε το 2009 «η σφουγγάρι ή τομάρι, η ζωή των σφουγγαράδων της Καλύμνου μέσα από αληθινές μαρτυρίες».

Βρέθηκα στην Κάλυμνο προσκαλεσμένος του 5ου Φεστιβάλ Τελένδου με τίτλο “Η Τέλενδος του Έρωτα” για να μιλήσω για τον “έρωτα και τον κινηματογράφο”, μια βραδιά με πανσέληνο, αληθινά πολύ όμορφη. Την επόμενη μέρα με προτροπή του καλύμνιου μαθητή μου Γιάννη Γλυνάτση, “υπαίτιου” σε μεγάλο βαθμό για “το ταξίδι στην Τέλενδο” συντελεσθέν στις 24 Ιουλίου 2010, επισκέφθηκα το λαογραφικό μουσείο ΤΟ ΚΑΛΥΜΝΙΚΟ ΣΠΙΤΙ της κ. Σκυλλά-Χαλκιδιού Φανερωμένης. Η κ. Φανερωμένη μας παρουσίασε με τον γοητευτικό και ανεπιτήδευτο τρόπο της  τα βασικότερα έθιμα του νησιού. Σήμερα ο artD TV σας φέρνει σε επαφή με ένα επάγγελμα μυθικό που σημάδεψε και σημαδεύει την ζωή των κατοίκων της Καλύμνου θετικά αλλά  και αρνητικά για αιώνες. (Γιάννης Καραμπίτσος)

ή Σφουγγάρι ή Τομάρι

Στο βιβλίο αυτό καταγράφεται με τρόπο βιωματικό, μέσα από αυθεντικές  μαρτυρίες ανθρώπων της δουλείας, ο άγνωστος σκληρός και δραματικός αγώνας των σφουγγαράδων της Καλύμνου να κουρσέψουν τους βυθούς της Μεσογείου και να μαζέψουν το θησαυρό της, το μαύρο σφουγγάρι.
Τα βάθη ήταν τρομαχτικά, οι κίνδυνοι που παραμόνευαν πολλοί: Σαρκοβόρα ψάρια, κακουχίες, θάνατος από ασφυξία και η ύπουλη και καταστροφική νόσος των δυτών. Οι χτυπημένοι απ’ αυτή γύριζαν πίσω, αλλά ήταν πια καράβια τσακισμένα κι έσερναν όλη την υπόλοιπη ζωή τους το κορμί τους μ’ ένα μπαστούνι στο χέρι. Όλοι ήξεραν τι τους περίμενε. Όμως, ο άγονος  αλλά λατρεμένος τόπος δεν είχε πολλές δυνατότητες να τους προσφέρει.Έπρεπε να θρέψουν τις μεγάλες φαμίλιες τους βγάζοντας  πολλά σφουγγάρια ή να αφήσουν το «τομάρι» τους στα βάθη και στις αφιλόξενες ακτές της Μπαρμπαριάς.
Η συγγραφέας -κόρη, αδελφή, εγγονή, δισέγγονη καπεταναίων σφουγγαράδων- είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος να μας πάρει από το χέρι και να κάνουμε μαζί αυτό το συναρπαστικό και συγκλονιστικό ταξίδι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: