«Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» Συνέντευξη Τύπου Σκηνοθετών (5-9-2010, μεσημέρι). 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Κω-Ιπποκράτης 2010- για θέματα υγείας.

SKINOTHETES RICHARD MEECH-MARINA DANEZI-NIKOS ALEVRAS-diefthintria Lucia Rikaki- skinothetes ALEX GABBAY-NATALIA KOUNELI- SIMON EUGENE- KOS 2010

Και σήμερα Κυριακή, στην μεγάλη κεντρική πλατεία της Κω, μόλις λίγα μέτρα από την αρχαία αγορά όπου ρητόρευε ο Ιπποκράτης, έγινε η συνέντευξη τύπου των σκηνοθετών των οποίων οι ταινίες προβλήθηκαν εχθές. Οι δημιουργοί των ταινιών συγκεντρώθηκαν στο φιλόξενο καφέ ΑΙΓΛΗ:

sinentefxi typou me tous skinothetes stin kentriki plateia kos 5-9-2010

Η διευθύντρια του φεστιβάλ, κα Λουκία Ρικάκη παρουσίασε τους σκηνοθέτες που μίλησαν για τις ταινίες τους. Από τον Καναδά ο Ρίτσαρντ Μίτς, σκηνοθέτης της ταινίας Η ΑΜΠΕΛΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ είπε για την ταινία του: «Η ταινία μου είναι για το ιερό και ψυχοτρόπο φυτό αγιουάσκα που χρησιμοποιούν εδώ και 2,5 χιλιάδες χρόνια για διάφορες θεραπείες οι ιθαγενείς του Αμαζονίου. Ήθελα να μάθω γιατί πολλοί δυτικοί έψαχναν να βρουν αυτό το παραισθησιογόνο φάρμακο. Τα γυρίσματα γινόντουσαν από τις 21:00 έως τις 04:00 στο απόλυτο σκοτάδι και εκείνες τις μέρες δεν υπήρχε ούτε το φώς του φεγγαριού. Χρησιμοποίησα ειδικό εξοπλισμό και υπερέρυθρα φώτα. Ο ηχολήπτης, ο καμεραμάν κι εγώ κινούμασταν αργά για να μην ενοχλήσουμε αυτούς που συμμετείχαν στη διάρκεια της τελετής. Ήταν εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία. Στον Περουβιανό Αμαζόνιο οι ιθαγενείς χρησιμοποιούν την αγιουάσκα ως φάρμακο για διάφορες παθήσεις και τα τελευταία 15 χρόνια υπάρχει κλινική αποτοξίνωσης από άλλες εξαρτήσεις. Στη Δύση δεν έχει αναγνωριστεί ως ψυχοτρόπο φάρμακο και νομίζω ότι στο μέλλον θα χρησιμοποιηθεί για την θεραπεία διαφόρων εξαρτήσεων και θεραπεία μετατραυματικού στρές. Γίνονται έρευνες στη Βαρκελώνη συγκεκριμένα και η αγιουάσκα δεν είναι μόνο για τους ασθενείς αλλά και για τους υγιείς για να μπορέσουν να διευρύνουν τη πνευματικότητα και να βελτιώσουν τη σκέψη τους»

Η Ελληνίδα Μαρίνα Δανέζη, σκηνοθέτις της ταινίας Η ΦΑΚΑ είπε ότι: «Η ταινία μου είναι για τη νοητική στέρηση, για τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα και αναρωτιέμαι που πάνε οι άνθρωποι αυτοί όταν χάνονται οι γονείς τους. Με την ταινία μου απευθύνομαι στο κράτος για να δημιουργήσει καλύτερη περίθαλψη διότι τώρα δεν υπάρχουν υποδομές για αυτούς τους ανθρώπους .Επίσης απευθύνομαι σε όλους να μην φοβούνται ανθρώπους που έχουν τέτοια προβλήματα και να τους πλησιάζουν χωρίς ρατσισμό και προκατάληψη. Μπορούν αν έχουν χρόνο, να τους πάνε έστω και μια βόλτα».

Ο Άγγλος Άλεξ Γκαμπαϊ , σκηνοθέτης της ταινίας ΔΟΚΙΜΗ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ είπε: «Δυσκολεύομαι να δώσω έναν ορισμό για την ταινία μου. Πιστεύω ότι όποιος κάνει ταινία για τη συνείδηση θα πρέπει να εισαχθεί σε ψυχιατρική μονάδα. Η ταινία μου ήδη χρησιμοποιείται ως εκπαιδευτικό υλικό στα πανεπιστήμια και στις έδρες νευροχειρουργικής και καλών τεχνών. Σημαντικό είναι οι διάφορες τέχνες να συσκέπτονται και να συνυπάρχουν. Για’ μένα είναι προσωπική ανάγκη να κάνω ταινίες. Είναι ανάγκη να δημιουργώ γέφυρα μεταξύ επιστημονικών ιδεών και του κοινού νου. Δυστυχώς δεν βλέπω το κοινό που παρακολουθεί τις ταινίες μου, παρά μόνο σε ένα τέτοιο φεστιβάλ. Ως δημιουργός φέρνω στο φως ιστορίες που πρέπει να βγουν απ’ την αφάνεια και αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό. Έχω κάνει 40 ταινίες και πρόσφατα ανακάλυψα γιατί κάνω αυτές τις ταινίες. Έχω ταξιδέψει σε πολλές χώρες, στην Ινδία, στο Νεπάλ και αλλού. Δημιουργώντας ταινίες και χρησιμοποιώντας διαφορετικές προσεγγίσεις, προκαλώ την κατανόηση της πνευματικότητας, της αυταπάτης, της πραγματικότητας και που βρίσκονται τα όρια τους».

Ο Σάιμον Γιούτζιν, επίσης Άγγλος σκηνοθέτης που ζει στο Βερολίνο, σκηνοθέτης της ταινίας Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ δήλωσε: «Η ταινία μου προέκυψε σε ένα ταξίδι που έκανα στην Ινδία θέλοντας να γνωρίσω τον ιερό Σουάμι, να ανιχνεύσω την αγάπη και την προσφορά στον πλησίον. Δεν είχα ιδέα τι θα προέκυπτε στην Ινδία. Οι ντόπιοι με άφησαν να πλησιάσω να πλησιάσω τους ιερούς Σουάμι κάτι που θεωρείται δύσκολο και αδιανόητο για έναν μη μυημένο. Έφυγα με πολύ οπτικό υλικό και δεν ήθελα να ξαναγυρίσω γιατί μου συνέβησαν πολλά. Ενώ πήγα για να κάνω μια ταινία για την αγάπη και την χαρά της προσφοράς, γνώρισα την πιο σκοτεινή πλευρά του εαυτού μου. Αναρωτήθηκα γιατί έγιναν όλα αυτά και οι σοφοί ντόπιοι μου είπαν ότι έπρεπε να περάσω απ’ το σκοτάδι για να πάω στην αγάπη. Έκανα αντίσταση αλλά τελικά παραδόθηκα στο κάλεσμα. Έγιναν πολλές μεταλλάξεις μέσα μου πνευματικά και ψυχικά. Κάνω ταινίες από ένστικτο, προέρχομαι από μια μουσική οικογένεια, θεωρώ ότι ζούσε σε έναν απίστευτα μαγικό κόσμο και νομίζω ότι δεν απολαμβάνουμε τον κόσμο μας γιατί είμαστε βυθισμένοι στον καταναλωτισμό και τον πολύ μικρό κόσμο του καθενός μας».

Ο Νίκος Αλευράς ο Έλληνας σκηνοθέτης από τη Μάνη της ταινίας ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΝ ΟΣΤΡΑΚΟΝ δήλωσε: «Βρίσκομαι εδώ στο φεστιβάλ έχοντας σήμερα μια μεγάλη ένταση διότι αυτό τον καιρό γυρίζω τη νέα μου ταινία που έχει τίτλο «Γιατί ο Δίας Κάνει έρωτα στην Ευρώπη». Κάνω ταινίες γιατί πιστεύω ότι «Το κινούν αίτιον του σύμπαντος, είναι ο ‘Ερως» όπως έλεγε ο Πλάτων, και για αυτό ποιώ… ποιώ καθημερινώς χωρίς να διαφέρει η ζωή μου από την τέχνη μου. Η ποίηση, η δημιουργία, ο έρωτας, είναι το πάθος μου που με κινεί για τα πάντα. Στην ταινία μου ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΝ ΟΣΤΡΑΚΟΝ γνώρισα από πολύ κοντά την οικογένεια και ένιωσα ότι το να χειρουργείς είναι κάτι συνηθισμένο. Μετά την εγχείρηση είναι το πρόβλημα. Η πολυπλοκότητα της διαδικασίας αυτής εξαρτάται απ’ το σύμπαν. Έχω περάσει κι εγώ από αυτό τον πόνο και είναι κάτι προσωπικό. Κάθε μέρα έχουμε 150 δυστυχήματα κυρίως με μηχανάκια εκ των οποίων, πάρα πολλά θανατηφόρα. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες πρωτεύουσες του κόσμου. Είναι αδιανόητο να πεθαίνουν τα παιδιά κάθε μέρα. Όποια πόρτα και να χτυπήσεις υπάρχει ένας πόνος ατελείωτος».

Η Ναταλία Κουνέλη, σεναριογράφος της ταινίας ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΣ είπε: «Συνεργάστηκα με τον Αλεσάντρο Ντάβολι για αυτή την ταινία που έχει να κάνει με την εξάρτηση στα ηλεκτρονικά βίντεοπαιχνίδια. Στην ταινία μας χρησιμοποιούμε και μυθοπλασία για να διηγηθούμε την ιστορία της ταινίας. Ο εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια είναι εξίσου σοβαρός όπως ο εθισμός στα ναρκωτικά ή σε οτιδήποτε άλλο. Πήγαμε στο Άμστερνταμ όπου υπάρχει η μοναδική κλινική στον κόσμο για την απεξάρτηση από τα βιντεοπαιχνίδια. Στόχος μου είναι το ντοκιμαντέρ αυτό να παιχτεί και ως εκπαιδευτική ταινία για τα σχολεία. Θα προσπαθήσω να την προωθήσω για αυτό το σκοπό».

Ο Έλληνας Φρέντυ Βιανέλλης σκηνοθέτης της ταινίας Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΥΡΥΔΙΚΗ είπε στο κοινό: «Η ταινία μου είναι η ιστορία μιας εικοσιδυάχρονης κοπέλας που πήγε για αποτοξίνωση στη μονάδα 18ΑΝΩ αφού είχε ήδη 7 χρόνια στην ηρωίνη και άλλα τόσα στα χάπια. Λέει στην ταινία «Η μάνα μου πάντα μου έλεγε ότι είμαι ένα τίποτα. Μακάρι να ήμουνα ένα τίποτα διότι από το τίποτα μπορεί να γίνει κάτι. Αλλά είμαι η Ευρυδίκη και δε μπορώ να γίνω τίποτα άλλο παρά μόνο η Ευρυδίκη. Βασίστηκα στη θεατρικά παράσταση της Όλιας Λαζαρίδου. Ήθελα να εντάξω και μια συνέντευξη της κα Κατερίνας Μάτσα, ιδρύτριας και υπεύθυνης του 18ΑΝΩ στην ταινία αλλά στα 20 λεπτά που ήμουν μαζί της, τα 18 απαντούσε στο τηλέφωνα σώζοντας ζωές. Η κοπέλα που λέγεται Ευρυδίκη τώρα είναι καλά και δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν. Η οικογένεια της ήταν δυσλειτουργική. Η μητέρα της πήγε ως εργάτρια-καθαρίστρια στην Γερμανία και για να ανέβει κοινωνικά έμεινε έγκυος από τον γιό της οικογένειας της οποίας καθάριζε το σπίτι. Αυτό είχε κόστος στην κόρη που γεννήθηκε την Ευρυδίκη η οποία έμαθε την ιστορία αυτή απ΄τη γιαγιά της ακριβώς πριν μπεί στο 18ΑΝΩ στα 22 της χρόνια. Ξεκίνησα ως βοηθός σκηνοθέτη αλλά αποφάσισα να κάνω κάτι δικό μου. Η τέχνη πρέπει να συνυπάρχει με τη ζωή. Είναι απίστευτη ικανοποίηση να μπορέσεις να ακούσεις τη «σιωπή» που παρακολουθεί οτιδήποτε κάνεις. Ευχαριστώ την Όλια Λαζαρίδου που μου επέτρεψε να είμαι εκεί».

Αύριο, Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου, μεταξύ άλλων, θα προβληθούν:

«Μία θεραπεύτρια γεννιέται» της Γκάργκι Σεν. Ένα γκρουπ γυναικών, που ζουν σε μία περιοχή που υποφέρει από ξηρασία κοντά στο Πουν, μπήκαν σε μια απλή διαδικασία – να μάθουν το σώμα τους και να ζήσουν μια καλύτερη ζωή.

Η Ντέμπσι Ράις σκηνοθέτις είναι «Η κόρη της αυτοκτονίας» γιατί όταν ήταν 18 ετών η μητέρα της αυτοκτόνησε και από τότε η ζωή της άλλαξε για πάντα.

Στην ταινία «Ευτυχώς ξεχασμένος» της Γκάλια Οζ -κόρη του συγγραφέα και ακτιβιστή Αμός Οζ-

η Λόλα, η μόνη κόρη ενός άγνωστου καλλιτέχνη, παροτρύνεται από διάφορους να κυνηγήσει πάση θυσία τη φήμη.

Οι προβολές του φεστιβάλ συνεχίζονται από τις 10 το πρωί ως αργά το βράδυ -το πλήρες πρόγραμμα προβολών στην ιστοσελίδα μας http://www.healthfilmfestival.gr

Όλες οι ταινίες προβάλλονται ΔΩΡΕΑΝ για το κοινό.

Σημαντικότατη είναι η κατάθεση των δημιουργών και πολύτιμο μάθημα για τους θεατές και για όσους

συμμετέχουν στις καθημερινές ανοικτές συνεντεύξεις που γίνονται στην κεντρική πλατεία της πόλης, όπου γίνεται ανοικτός διάλογος μεταξύ δημιουργών και κοινού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.