O Γιώργος Τζιώτζιος κριτικός κινηματογράφου, πρώτος διευθυντής του περιοδικού Σινεμά πέθανε την Παρασκευή 1η Οκτωβρίου 2010.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ

Ο Γιώργος Τζιώτζιος εκτός από καλός  κριτικός κινηματόγραφου επέδειξε σημαντική δραστηριότητα και στη διανομή (τα τελευταία χρόνια με Playtime, Rosebud και Nutopia).  Αποτελούσε για όλους εμάς ένα αυθεντικό συνώνυμο της κινηματογραφοφιλίας. Η τυχαία συνάντηση μαζί του πριν μόλις λίγες μέρες στην Αθήνα, η διασταύρωση των βλεμμάτων μας, φορτίζει διαφορετικά και πιο έντονα σήμερα τον συναισθηματικό μου κόσμο  (Γ.Κ.)

Αποσύνθεση και ασημόσκονη… Ο Βυσσινόκηπος του Τσέχωφ, από το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας της Κατερίνας Μπουρδούκου

ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ1

Αποσύνθεση και ασημόσκονη…

Ο Βυσσινόκηπος του Τσέχωφ, από το θέατρο τέχνης της Μόσχας.                                                               

Δεν μπορώ να κρύψω την συγκίνηση που δημιουργήθηκε από το γεγονός ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου παρακολούθησα μια αυθεντική παραγωγή του ιστορικού Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας, του θεάτρου που υπήρξε η στέγη για να δημιουργηθεί ένα ολόκληρο σύστημα υποκριτικής που ανέτρεψε τα μέχρι τότε δεδομένα και συνεχίζει να κυριαρχεί στο παγκόσμιο θέατρο μέχρι και σήμερα. Μέσα σε περίοδο κρίσης, η παρουσία του κοινού στο σχεδόν γεμάτο θέατρο Βadminton, ήταν ίσως ένα ενδεικτικό σημάδι του ότι σε περιόδους κρίσης ο άνθρωπος στρέφεται προς την Τέχνη, την ουτοπική διάσταση της ζωής που λαμβάνει σάρκα και οστά μέσω των δημιουργών. Ακούγεται στερεοτυπικό αλλά αυτή είναι η ουσία του, τη στιγμή που το βλέπουμε να συμβαίνει -σε περιόδους κρίσης ο πληθυσμός συσπειρώνεται, σε περιόδους κρίσης ο πληθυσμός αναζητά διεξόδους, την ευκαιρία να δει τον εαυτό του στον καθρέφτη και να ξορκίσει τα βάσανα του. Έναν τέτοιο καθρέφτη έστησαν ο σκηνοθέτης Adolf Shapiro και οι ηθοποιοί του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας για εμάς μέσα στο μεγαλύτερο θέατρο της πόλης, ένα από τα Ολυμπιακά έργα που αποτελεί ακόμα ζωντανό κύταρρο πολιτισμικών συναντήσεων και ανταλλαγών.

image

Μπροστά από την κλειστή χρυσή αυλαία, δυο ηθοποιοί, στους ρόλους της Ντουνιάσσα και του Λοπάχιν, ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια μας την πρώτη σκηνή της πρώτης πράξης του Βυσσινόκηπου του Τσέχωφ. Από τη πρώτη στιγμή σαγηνεύουν τις αισθήσεις μας, κυριαρχούν στο παιχνίδι, μας κάνουν δικούς τους, μας εισάγουν στο χώρο τους, στον πλαστό κόσμο τους, μας ταξιδεύουν, στις χώρες και τις εποχές. Συνέχεια

2ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΑΤΡΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ 30 9 2010 (Helix/Die Sire)- Video Παρουσίαση, ελληνική πολιτιστική διαδικτυακή τηλεόραση artD TV.

HELIX 30 9 2010 5

“To 2o Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου είναι γεγονός. Θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν ένα πιο εύκολο βήμα, αλλά είναι σαν να περπατάμε στο σκοτάδι και δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα. Βρεθήκαμε ξαφνικά σε ένα ασφυκτικό οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό περιβάλλον που συνθλίβει σχέδια, προσπάθειες, οράματα. To 2o Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου πραγματοποιείται κόντρα στις συνθήκες, κόντρα στη μίζερη εποχή μας, κόντρα στη μικρότητα και την κατήφεια των καιρών. Σύνθημά μας “Ψυχή στο Δρόμο”, φράση από την πάροδο των Βακχών του Ευριπίδη.” (Νίκος Χατζηπαππάς δια στόματος Κατερίνας Βαρδαγαστάνη).

Τα είπατε όλα παιδιά και τα δείξατε όλα με την υπέροχη παράστασή σας. Μακάρι να είχαμε τη δυνατότητα να καλύψουμε όλο το φεστιβάλ, που θα πάει; κόντρα στη μίζερη εποχή θα το καταφέρουμε και αυτό. Αντέξτε εσείς στους δρόμους παίζοντας και ψυχαγωγώντας τον κόσμο για να μας δίνετε τη δυνατότητα και κουράγιο  να είμαστε πλάι σας να αποτυπώνουμε το θεάρεστο έργο σας. (Γ.Κ.)

HELIX 30 9 2010 4

HELIX 30 9 2010

HELIX 30 9 2010 1 Συνέχεια