Ο Romain Goupil (Να πεθαίνεις στα 30) για πρώτη φορά στην Ελλάδα

romain goupil

Ο διακεκριμένος Γάλλος σκηνοθέτης που έγινε γνωστός στην Ελλάδα με την παρουσίαση της σπουδαίας του ταινίας ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΣΤΑ 30, με αφορμή την κυκλοφορία της τελευταίας του βραβευμένης ταινίας ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ από τις 10/02 στους κινηματογράφους, θα βρίσκεται στην Αθήνα από τις 7 έως και τις 12 Φεβρουαρίου.

Το πρόγραμμα της επίσκεψης του έχει ως εξής:

Τρίτη 08/02, ώρα 12:00 Συνέντευξη τύπου στην ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.(Ιερά Οδός 48 & Μεγ. Αλεξάνδρου 134-136, Μετρό Κεραμεικός, τηλ. 210 3609695)

Τρίτη 08/02, ώρα 20:00 Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. (Σίνα 31, Μετρό Πανεπιστήμιο, τηλ. 210 3398600)
Επίσημη πρεμιέρα της ταινίας. Ο σκηνοθέτης θα συνομιλήσει με το κοινό.

Πέμπτη 10/02, ώρα 15:00 Masterclass με θέμα «Η πολιτική στο φιλμ» στην ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Παρουσίαση και συζήτηση του σκηνοθέτη με επαγγελματίες του χώρου, φοιτητές, σπουδαστές και σινεφίλ.

Παρασκευή 11/02, ώρα 18:00 Μasterclass με θέμα «Δουλεύοντας σαν ηθοποιός και σκηνοθέτης ταυτόχρονα» στο Ίδρυμα Κακογιάννη (Πειραιώς 206, Ταύρος, τηλ. 210 3418550)

Παρασκευή 11/02,ώρα 22:30 Κινηματογράφος ΊΛΙΟΝ. (Τροίας 34 & Πατησίων, Μετρό Βικτώρια, τηλ. 210 8810602) Συζήτηση του σκηνοθέτη με το κοινό για την εμπειρία του σχετικά με το Μάη του ’68 στη Γαλλία και προβολή της ταινίας ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΣΤΑ 30.

Θα πραγματοποιηθεί ακόμα μια εκδήλωση και συζήτηση του σκηνοθέτη με το κοινό με θέμα «Γυρίζοντας ταινίες με παιδιά» για την οποία σύντομα θα σας ανακοινωθεί ο χώρος και ο χρόνος.
Σε όλες τις εκδηλώσεις ο σκηνοθέτης μιλάει γαλλικά και θα τον συνοδεύει μεταφραστής στα ελληνικά.

Τόσο η πρεμιέρα όσο και τα masterclasses θα έχουν ελεύθερη είσοδο με προσκλήσεις. Όποιος επιθυμεί να συμμετέχει να στείλει με ένα e mail την κράτηση του ή να επικοινωνεί με τους χώρους εκδηλώσεων.
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

ROMAIN GOUPIL

Ο Romain Goupil γεννήθηκε το 1951 στο Παρίσι. Στράφηκε πολύ νωρίς στο σινεμά, δεδομένου ότι ο πατέρας του ήταν οπερατέρ. Γύρισε τις δύο πρώτες μικρού μήκους ταινίες του, L‘exclu και Ibizarre, στα 16 του χρόνια. Οι ταινίες είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τη γαλλική τηλεόραση, κατόπιν, όμως λογοκρίθηκαν. Μαθήτευε στο λύκειο Κοντορσέ, απ’ το οποίο, όμως αποβλήθηκε εξαιτίας της πολιτικής του δραστηριότητας: συντόνισε τις μαθητικές επιτροπές δράσης, που στήριξαν δυναμικά το φοιτητικό κίνημα του Μάη του ’68. Το 1970 μαθήτευσε κι εν συνεχεία εργάστηκε ως βοηθός οπερατέρ του Ρομπέρ Μενεγκό, κι ύστερα ως βοηθός σκηνοθέτη της Άκερμαν, του Πολάνσκι και του Γκοντάρ. Γύρισε δύο ακόμη, ταινίες μικρού μήκους, Le père Goupil και Coluche Président πριν κερδίσει τη Χρυσή Κάμερα στις Κάννες και το βραβείο Cezar καλύτερης πρώτης δημιουργίας για το Mourir à trente ans του 1982, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, η οποία, επίσης, προτάθηκε για Όσκαρ. Η ταινία γυρίστηκε με βάση, πλάνα που είχε τραβήξει ο σκηνοθέτης πριν και μετά το Μάη του ’68, με σκοπό να γυρίσει, τότε, μια επαναστατική ταινία που θα είχε τίτλο De la révolte à la Révolution, σχέδιο που ποτέ δεν υλοποίησε. Στο Mourir à trente ans άσκησε αυτοβιογραφική κριτική, κάπως ειρωνική σε κάποια σημεία, για την επανάσταση και τη δράση του στο παρελθόν. Πέρασαν 7 χρόνια για να ξαναπιάσει την κάμερα στα χέρια του και να γυρίσει την ταινία Maman. Το 1993, ολοκλήρωσε την ταινία Γράμμα για τον Λ. Το 1996 έκανε το τηλεοπτικό Sa vie a elle, σχετικά με τη νομιμοποίηση των μεταναστών που δεν έχουν χαρτιά ενώ το 1998 εξερεύνησε το μυστήριο του θανάτου για άλλη μια φορά στην ταινία Θάνατος στο θάνατο, που αποτελεί και το τελευταίο μέρος της αυτοκριτικής του. Συνέχισε να γυρίζει ταινίες με έντονο πολιτικό προβληματισμό, και να ασχολείται με σύγχρονα θέματα όπως το μεταναστευτικό ζήτημα. Το 2001 γύρισε την ταινία-ντοκιμαντέρ Μια πραγματική σύμπτωση, με μια παρέα ακτιβιστών, που συναντιούνται μετά από 30 χρόνια και αναβιώνουν την επαναστατική τους δράση. Το 2004, πιστός πάντα στο ύφος του σινεμά-βεριτέ, γυρίζει το τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ Ημερήσια Βαγδάτη, που εξερευνά τη ζωή στη Βαγδάτη μέσα από μια οικογένεια Ιρακινών, ενώ το 2010 γυρίζει την ταινία «ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ», μια τρυφερή ματιά στο θέμα της παράνομης μετανάστευσης, μέσα από την ιστορία μιας παρέας παιδιών από διάφορες εθνικότητες στη σύγχρονη Γαλλία. Η ταινία, με την ευαισθησία της, την ανθρωπιά της και το πολιτικό της μήνυμα, αποτελεί ταυτόχρονα μια από τις λίγες ταινίες που εξετάζουν το καυτό ζήτημα της πολυπολιτισμικότητας από τη σκοπιά των πολύ νέων, των ανθρώπων που αύριο θα διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στον κόσμο.

Το έργο του Γκουπίλ απαρτίζεται από ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ και πληθώρα συγγραμμάτων, μέσα από τα οποία παραμένει πιστός στα πιστεύω του και θεωρείται ακόμα εκπρόσωπος και εκφραστής μια ολόκληρης γενιάς που έδρασε επαναστατικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: