Συμφωνική του Λονδίνου (LSO) υπό τον Ντάνιελ Χάρντινγκ στο Μέγαρο Μουσικής Αθήνας 12-13 /2 /2011

symfoniki tou londinou

Από τα σημαντικότερα

καλλιτεχνικά γεγονότα του χειμώνα

Η εμφάνιση της περίφημης

Συμφωνικής του Λονδίνου (LSO)

υπό τον Ντάνιελ Χάρντινγκ

στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

με την Ελέν Γκριμό, πιάνο στις 12/2

και την Ζανίν Γιάνσεν, βιολί στις 13/2

Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, 8.30 μμ.

Τα εισιτήρια και για τις δύο συναυλίες έχουν εξαντληθεί

Μια μεγάλη, παλιά ορχήστρα, Η Συμφωνική του Λονδίνου, στο πόντιουμ ο Ντάνιελ Χάρντινγκ, στο πιάνο η Ελέν Γκριμό και στο βιολί η Ζανίν Γιάνσεν, σε μια συνάντηση κορυφής, ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα από τα κορυφαία μουσικά γεγονότα του φετινού χειμώνα και συνδυάζουν την παράδοση με την τόλμη και τη φρεσκάδα των προσωπικοτήτων τους.

Η συναυλία της πρώτης βραδιάς -12 Φεβρουαρίου- κάνει έναν διάλογο ανάμεσα στον Ρίχαρντ Στράους: Δον Χουάν και Τάδε έφη Ζαρατούστρα και τον Σούμαν: κοντσέρτο για πιάνο, έργο 54, με την χαρισματική, Ελέν Γκριμό, στο πιάνο. Στη δεύτερη συναυλία -13 Φεβρουαρίου- συνομιλούν, ο Ρίχαρντ Βάγκνερ: Ειδύλλιο του Ζίγκφριντ, ο Ρίχαρντ Στράους: Θάνατος και Εξαΰλωση και ο Γιοχάνες Μπραμς: Κοντσέρτο για βιολί, με την εξαιρετική Ζανίν Γιάνσεν στο βιολί.

Οι συναυλίες ανήκουν στον Κύκλο Μεγάλες Ορχήστρες-Μεγάλοι Μαέστροι που υποστηρίζει με την αποκλειστική χορηγία της η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος

clip_image010

Χορηγοί επικοινωνίας του Κύκλου:

clip_image012clip_image014

clip_image016clip_image018clip_image020

clip_image022clip_image024

clip_image026clip_image028clip_image030

clip_image032

Ο Ντάνιελ Χάρντινγκ (γ.1975 Οξφόρδη) ίσως δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις για το κοινό του Μεγάρου Μουσικής. Ο κορυφαίος αυτός μαέστρος επιστρέφει για τρίτη φορά στην Αθήνα: τον πρωτογνωρίσαμε τον Οκτώβριο του 2008, όταν διηύθυνε την Ορχήστρα Δωματίου Μάλερ, της οποίας είναι μουσικός διευθυντής από το 2003, και τον ξανασυναντήσαμε τον Μάιο του 2009, με την Βασιλική Ορχήστρα Κοντσέρτχεμπάου του Άμστερνταμ και τον Λανγκ-Λανγκ στο πιάνο. Οι τυχεροί εκείνων των συναυλιών άκουσαν μουσικές γνωστές και πολυπαιγμένες σαν καινούργιες, με αποκαλύψεις μιας σημερινής ανάγνωσης.

Με μέντορές του τον Κλάουντιο Αμπάντο και τον σερ Σάιμον Ρατλ, ο ξεχωριστός αυτός αρχιμουσικός, έχει φτάσει στα 36 του χρόνια εκεί που άλλοι περιμένουν μερικές δεκαετίες ακόμα για να φτάσουν. Στα 16 του έγινε βοηθός του Ρατλ στην Ορχήστρα της πόλης του Μπέρμινγχαμ, στα 19 του διηύθυνε την Φιλαρμονική του Βερολίνου, στα 21 του εμφανίστηκε στα Proms του Λονδίνου και στα 23 του στο Covent Garden. Σήμερα είναι Μόνιμος Προσκεκλημένος Αρχιμουσικός στη Συμφωνική του Λονδίνου, Μουσικός Διευθυντής της Συμφωνικής της Σουηδικής Ραδιοφωνίας, Μόνιμος Αρχιμουσικός της Ορχήστρας Δωματίου Μάλερ και καλλιτεχνικός συνεργάτης της Νέας Φιλαρμονικής της Ιαπωνίας.

Οι ταχύτητες της καριέρας του μοιάζουν με τον τρόπο που διευθύνει. Ο ίδιος χαρακτηρίζει το ύφος του γρήγορο και οι άλλοι –κριτικοί και κοινό-, ανάλογα αν τον θαυμάζουν ή τον φθονούν, ακούνε στις ερμηνείες του, «εκρηκτική ενέργεια», «ορμητική έξαψη», «ηλεκτρισμό», «δυναμισμό», «πυρετώδη προσέγγιση», «επιθετική αυτοπεποίθηση». Πέρα από τα εντυπωσιακά μουσικά του ταλέντα, ο Χάρντινγκ εξελίχθηκε σε ένα σύμβολο νεότητας, αλλαγής και καινούργιων αναγνώσεων της σοβαρής μουσικής και σε μια από τις δυνάμεις, στις οποίες προσβλέπει ο κόσμος αυτής της μουσικής για την κατάκτηση των νεότερων γενεών.

Η Ελέν Γκριμό (γ.1969 Αιξ αν Προβάνς) ανήκει, όπως και ο Χάρντινγκ, σε μια γενιά νέων και χαρισματικών μουσικών, που προσπαθούν να κατεβάσουν την κλασική μουσική από το απρόσιτο βάθρο της και να την αποδώσουν στους σημερινούς νέους σαν τέρψη καθημερινή. Είχε και αυτή μια ασυνήθιστη καριέρα υψηλών ταχυτήτων, με εκκεντρικές επιλογές, αμφισβήτηση για την καθιερωμένη μουσική εκπαίδευση και περιφρόνηση προς τα στερεότυπα.

Η Ελέν Γκριμό έζησε και ζει ως πολίτης του κόσμου. Μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στην Αμερική και την Ευρώπη και τα ενδιαφέροντά της ανάμεσα στη μουσική και την προστασία των λύκων. Το Κέντρο Προστασίας των Λύκων, που έχει δημιουργήσει στο Νότιο Σάλεμ της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, είναι μια άγρια έκταση 120 στρεμμάτων, ένα φυσικό περιβάλλον περίθαλψης και αναπαραγωγής των αγαπημένων της αυτών ζώων. Στο βιβλίο της, «Άγριες Αρμονίες: Μια ζωή με τη Μουσική και τους Λύκους», που έγραψε το 2006, εξομολογείται τις μεταμορφωτικές και ιαματικές εμπειρίες της από τα δυο πάθη της.

Πολυπρισματική προσωπικότητα, η Ελέν Γκριμό, άρχισε τη σχέση της με το πιάνο στα 6 της χρόνια, στα 13 της μπήκε στο Ωδείο του Παρισιού, ενώ ονειρευόταν να γίνει κτηνίατρος, να ζει σε ζωολογικό κήπο και να σπουδάσει βιολογία. Στα 15 της ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο και εγκατέλειψε την συμβατική μουσική εκπαίδευση, αρνήθηκε τη συμμετοχή σε διαγωνισμούς και την επιδίωξη διακρίσεων.

Αναζήτησε καθοδήγηση και έμπνευση σε ξεχωριστούς και ιδιοφυείς μουσικούς και την βρήκε στον Ντάνιελ Μπάρενμπόιμ, ο οποίος γρήγορα αντιλήφθηκε τα μοναδικά της χαρίσματα, στην Μάρθα Άργκεριχ, στον Γκίντον Κρέμερ, στον Βλάντιμιρ Ασκενάζι. Πλαισιωμένη από τους ανθρώπους αυτούς και με είδωλό της τον Γκλεν Γκουλντ, εμπιστεύθηκε το ταλέντο της και την εκκεντρική της ανεξαρτησία. «Στο Ωδείο με θεωρούσαν εξωγήινη. Όταν γνώρισα αυτούς τους μουσικούς, κατάλαβα ότι δεν ήμουν μόνη».

Στο Ωδείο της επέβαλαν τους περιορισμούς και το ρεπερτόριο της γυναίκας πιανίστας, η μοίρα της θα ήταν ο Σοπέν, αλλά εκείνη εισέβαλε στον κόσμο των ανδρών, με επιμονή στον Μπράμς και τους συνθέτες της ακμής του Γερμανικού Ρομαντισμού. Παρόλα αυτά αγαπάει τον Σοπέν γιατί ήταν αριστερόχειρας όπως και η ίδια, «επινόησε μουσική και για τα δυο χέρια και άνοιξε μια μεγάλη πόρτα από την οποία πέρασαν ο Λιστ, ο Σκριάμπιν, ο Ραβέλ και ο Φωρέ». Δεν προτιμάει ιδιαίτερα την σύγχρονη μουσική, αν και έχει ηχογραφήσει έργα του Άρβο Πέρτ και του Τζον Κοριλιάνο, « ένα σύγχρονο κομμάτι πρέπει να περάσει τη δοκιμασία και των παλιότερων κομματιών, πρέπει να μου γίνει απαραίτητο». Είναι βαθύς γνώστης της γαλλικής, της ρωσικής και της αμερικανικής λογοτεχνίας, ασχολείται με την ιστορία και τη φιλοσοφία και έχτισε την καριέρα της με ρηξικέλευθες επιλογές και περιπετειώδεις περιπλανήσεις στη μουσική και στη ζωή. Θεωρεί υπερβολική την ιερολατρεία της σοβαρής μουσικής και προτιμάει να παίζει σε κοντσέρτα για τη χαρά της διαδραστικότητας με τους μουσικούς και τον μαέστρο.

Η Ζανίν Γιάνσεν (γ.1978 Ολλανδία), μουσικός που μοιράζεται με τον Χάρντινγ και την Γκριμό τις ίδιες ανοιχτές απόψεις για την κλασική μουσική σήμερα, ήταν δύσκολο να αποφύγει τη μουσική καριέρα. Ο πατέρας, η μητέρα και οι δυο αδελφοί της είναι μουσικοί, μεγάλωνε σε ένα σπίτι γεμάτο από το πιάνο της μητέρας της, το εκκλησιαστικό όργανο του πατέρα της και τα έγχορδα των αδελφών της. Άρχισε και αυτή βιολί στα 6 της χρόνια και μετά από σπουδές στο Ωδείο της Ουτρέχτης, εμφανίστηκε ως σολίστ στα 19 της, με την Κοντσέρτχεμπάου.

Απολαμβάνει θαυμασμό μεγάλου αστέρα σε όλο τον κόσμο και δεν είναι μόνο διάσημη για το μουσικόφιλο κοινό και περιζήτητη για ρεσιτάλ και κοντσέρτα, αλλά και η πιο ευπώλητη σολίστ στις ψηφιακές συσκευές. Η ηχογράφησή της των Τεσσάρων Εποχών του Βιβάλτι, υπήρξε «το απόλυτο ψηφιακό φαινόμενο» για τα iTunes.

Μια πραγματικά συναρπαστική και πολυπρόσωπη μουσικός, η Ζανίν Γιάνσεν, δεν έχει παρά μόνο «μουσικές αναμνήσεις. Δεν θυμάμαι τίποτε άλλο. Ο παππούς μου διηύθυνε μια εκκλησιαστική χορωδία, ο πατέρας μου έπαιζε το εκκλησιαστικό όργανο, η μητέρα μου τραγουδούσε. Κάθε Σάββατο απόγευμα περνούσαμε πολλές ώρες στην εκκλησία. Τραγουδούσα στη χορωδία, δίπλα στη μητέρα μου, πριν μάθω να διαβάζω».

Αν και είχε γοητευτεί από το βιολοντσέλο, που έπαιζε ο αδελφός της, το βιολί ήταν ο κεραυνοβόλος της έρωτας. Η διαδρομή της από το Ωδείο στην διασημότητα, υπήρξε αδιατάρακτα ανοδική, με διακρίσεις και βραβεία. «Η νεαρή αυτή γυναίκα έχει τα πάντα», είπε ο Βλάντιμιρ Ασκενάζι, όταν την άκουσε. Και είναι έτσι: μια καλλιεργημένη μουσικός, που παίζει αβίαστα, που μας παρασύρει να ακούσουμε και την παραμικρή νότα, που χτίζει τις φράσεις της με εξαιρετική λεπτότητα και που ο ήχος της μπορεί να είναι άλλοτε τρυφερός, άλλοτε μελαγχολικός, ανάλογα με τις απαιτήσεις της μουσικής.

Με πολύ γεμάτη ατζέντα για κοντσέρτα και συναυλίες με μεγάλες ορχήστρες, σε όλο τον κόσμο, με πλούσια δισκογραφική παραγωγή, η Γιάνσεν είναι αφοσιωμένη ιδιαίτερα και στη μουσική δωματίου και συχνά εμφανίζεται με τα αδέλφια της, αλλά και με άλλους διάσημους σολίστες.

Ανήσυχη και τολμηρή, έφτιαξε το δικό της Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου στην Ουτρέχτη. «Θέλω να έχω την ελευθερία να φτιάχνω το δικό μου πρόγραμμα και να καλώ τους μουσικούς που αγαπώ και εκτιμώ. Το οργανώνουμε τον Δεκέμβριο, όταν τελειώνει η περίοδος των φεστιβάλ, και ενώ είχαμε αμφιβολίες για την επιλογή του χρόνου, αποδείχθηκε πολύ επιτυχημένο».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: