Επιστολή της κ. Αναστασίας Βαρέλη στην Ελευθεροτυπία για το άρθρο του Γιάννη Σβώλου “Γκαζώνοντας με την όπισθεν!” σχετικά με τον “Κουρέα της Σεβίλλης”

anastasia vareli

Αυτή την επιστολή λάβαμε από την κ. Αναστασία Βαρέλη σκηνοθέτρια της παράστασης της Εθνικής Λυρικής Σκηνής “Ο Κουρέας της Σεβίλλης”  με την οποία τοποθετείται στο άρθρο της Ελευθεροτυπίας του Γιάννη Σβώλου “Γκαζώνοντας με την όπισθεν!” .

Προς: elef@enet.gr

Θέμα: Άρθρο του κ. Σβώλου «Ε» – 8.2.11: Ρουθ Μπέργκχαους – «Κουρέας της Σεβίλλης» Βερολίνο από το 1968 «μια σκηνοθεσία αγέραστη, χωρίς μετωπικές χωροθετήσεις»

Αξιότιμε κύριε Παναγόπουλε,
Αξιότιμε κύριε Πολυμίλη,

Διάβασα με ενδιαφέρον το σημερινό άρθρο («Ε» – 8.2.11, σ.25) του κ. Σβώλου  για το ανέβασμα της νέας παραγωγής του «Κουρέα της Σεβίλλης’ στη Λυρική  Σκηνή .

Για να αποκτήσετε και προσωπικά μια εικόνα της «αγέραστης και επιτυχημένης», «χωρίς μετωπικές χωροθετήσεις» σκηνοθεσίας της κ. Mπέργκχαους, που εξυμνεί ο  κ. Σβώλος στην απορριπτική για την παραγωγή μας κριτική του, ιδού η άρια του  Φίγκαρο από την περίπου 300η παράσταση της αναφερθείσας παραγωγής του 1968  στο Bερολίνο για να την συγκρίνετε με αυτό είδατε τις περασμένες ημέρες στη  σκηνή μας. Επίσης για την ίδια σύγκριση και με ιδιαίτερη χαρά μου σας  παραθέτω και τις αντίστοιχες εικόνες από την παραγωγή μας, τις οποίες ο κ.  Σβώλος απέρριψε καθ’ ολοκληρίαν!
Βρίσκω λυπηρό για τον τόπο μου, για το θέατρο μας και για μια εφημερίδα του  κύρους της Ελευθεροτυπίας ένα άρθρο, που εξυπηρετεί τόσο κοντόφθαλμα  μικροκομματικά συμφέροντα.

Mε τα εγκάρδια μου χαιρετίσματα και με εκτίμηση

Aναστασία Bαρέλη

http://www.youtube.com/watch?v=OblD8551-7Q

https://camerastyloonline.wordpress.com/2011/02/06/video-o-koureas-tis-sevillis-5-2-2011

[Αισθανόμαστε ικανοποίηση που τα βίντεο που αναρτούμε για να φέρουμε σε άμεση επαφή το φιλότεχνο κοινό με τις τέχνες και την έκφρασή τους μπορούν να φανούν χρήσιμα στους καλλιτέχνες πολλαπλά]

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

Γκαζώνοντας με την όπισθεν!

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΒΩΛΟΥ

Εθνική Λυρική Σκηνή: γκαζώνοντας με την όπισθεν! Το Σάββατο, 5/2/2011, παρακολουθήσαμε στο «Ολύμπια» τη νέα παραγωγή του ροσίνειου «Κουρέα της Σεβίλλης» από την ΕΛΣ. Θέαμα και ακρόαμα, με αναμενόμενες σημειακές εξαιρέσεις, μας επανέφεραν στην προσβλητική μουσική και σκηνική μετριότητα εποχών που το φωτεινό, πλην άδοξα τερματισμένο, διάλειμμα της περιόδου Λαζαρίδη μάς είχε παρασύρει να πιστέψουμε ότι είχαν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Ύστερα από ένα χρόνο στη διάρκεια του οποίου χορτάσαμε από παχιά λόγια και αναγγελίες δράσεων, η λαϊκή ΕΛΣ του Νίκου Μουρκογιάννη απλώς έπιασε πάτο επιβεβαιώνοντας την απαισιόδοξη εκτίμηση ότι, όσον αφορά τη λυρική τέχνη στον τόπο μας, ακόμη και τα σοβαρότερα καλλιτεχνικά επιτεύγματα ουδέν ουσιαστικό θεμελιώνουν. Ο θλιβερός αυτός άθλος πιστώνεται πλέον ολοκληρωτικά στο ΥΠΠΟΤ, στην ολιγωρία και στις άστοχες επιλογές του κυρίου Γερουλάνου. Ο δε αποδεδειγμένα ικανότατος Μύρων Μιχαηλίδης, στον οποίο έλαχε ο βαρύς κλήρος να οδηγήσει τον πολύπαθο θεσμό στη νέα του στέγη, μοιραία παραλαμβάνει «καμένη γη» και θα υποχρεωθεί να ξεκινήσει κυριολεκτικά από το μηδέν.

Τριτοκοσμικό σίριαλ

Η όψη της παράστασης ήταν τόσο απαράδεκτη που ξάφνιασε! Τα γυμνά, ακαλαίσθητα, προσχηματικά μετωπικά σκηνικά και τα ετερόκλητα διαφόρων εποχών κοστούμια του Κένι Μακ Λέλαν, οι ατελείς φωτισμοί και η απλοϊκή έως παιδαριώδης σκηνοθεσία της Αναστασίας Βαρέλη με τις μετωπικές χωροθετήσεις των τραγουδιστών μας θύμισαν φτωχική επιθεώρηση ή τριτοκοσμικό τηλεοπτικό σίριαλ δίχως καν να διαθέτουν το αντίστοιχο, έστω αγοραίο, χιούμορ.

Είναι απίστευτο πώς ένα κρατικό θέατρο ανέχεται να εκτίθεται ανεβάζοντας μια παραγωγή τέτοιου επιπέδου. Κι ας μην προτάξουν εδώ ως δικαιολογία την οικονομική στενότητα: έχει φανεί ότι η ΕΛΣ μπορεί κάλλιστα να ανεβάσει θαυμάσιες παραγωγές όπερας κυριολεκτικά με το τίποτα -θυμίζω τους «Παλιάτσους» του Αλέξη Ευκλείδη (Μάρτιος 2009)- ενώ ο διάσημος, αγέραστος «Κουρέας» των Ρουτ Μπέργκχαους και Αχιμ Φράιερ, τόσο επιτυχημένος ώστε να παρουσιάζεται για πέμπτη συνεχή δεκαετία στο Βερολίνο, διαθέτει μόνον σκηνικά τυπωμένα σε σεντόνια, που απλώνονται και μαζεύονται σε σχοινιά δίκην μπουγάδας!

Υστερεί και μουσικά

Ομως ούτε και μουσικά ήταν καλό το πράγμα. Οπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο, η στιλιστικά σωστή διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου -νευρώδης, καθαρή, με έγνοια για τη λεπτομέρεια- δεν μπόρεσε από μόνη να σώσει ένα ακρόαμα που έπασχε αθεράπευτα από άνιση διανομή. Μόνη ανεπιφύλακτα απολαυστική παρουσία υπήρξε αυτή του Διονύση Σούρμπη στο ρόλο του τίτλου. Αξιοποιώντας με άνεση και αίσθηση ύφους τη φρέσκια, υγιή, πλούσια, μεταλλικών τόνων φωνή του, ο ταχύτατα ανερχόμενος βαρύτονος μας χάρισε ωραίο, νευρώδες, ορθοτονικά ασφαλές τραγούδι με ακριβή φραστική και καλή δεξιοτεχνία. Επιπλέον η σκηνική του παρουσία διέθετε αυτοπεποίθηση και τις σωστές δόσεις κυνισμού, αγοραίας δουλικότητας και σβελτάδας στη συναναστροφή με τον κόσμο των αφεντικών.

Κατέχοντας τη γνώση και την τεχνική που της επέτρεπαν να ανταποκριθεί στις ειδικές στιλιστικές και μουσικές απαιτήσεις της ροσίνειας γραφής, η μεσόφωνος Αννα Αγάθωνος (Ροζίνα) πρόσφερε ικανοποιητικό, ισορροπημένο τραγούδι. Ωστόσο, διαθέτοντας καταφανώς μεγαλύτερη άνεση στη χαμηλή παρά στην ψηλή περιοχή της φωνής, κατέληγε σε δυσάρεστα στριγκές κορυφώσεις με αλλοιωμένο ηχόχρωμα και πιεσμένη δυναμική.

Διαφορετική ήταν περίπτωση του τενόρου Αντώνη Κορωναίου ως Αλμαβίβα. Ενώ τα μελωδικά, αργά λυρικά μέρη αποδόθηκαν με επιτυχία, οι πολλές και προέχουσες δεξιοτεχνικές παράγραφοι δεν είχαν την απαιτούμενη καθαρότητα άρθρωσης. Ο τραγουδιστής κατέληγε να αποδίδει αρκετές φράσεις χαμηλόφωνα με προβληματικά φθίνουσα δυναμική, αλλά στεντόρειες κορόνες στην κατάληξη, με στόχο την εξισορρόπηση εντυπώσεων. Σκηνικά άνετος και απολαυστικός αλλά φωνητικά μέτριος, κυρίως λόγω μιας δυσεξήγητης ανισότητας στα επίπεδα δυναμικής και στην καθαρότητα άρθρωσης του τραγουδιού, υπήρξε ο Ντον Μπάρτολο του βαρύτονου Δάμωνα-Νέστορα Πλουμή. Αναμενόμενα αξιοπρεπείς, δίχως εκπλήξεις υπήρξαν ο Ντον Μπαζίλιο του βετεράνου Δημήτρη Καβράκου και η Μπέρτα της Αλεξάνδρας Ματθαιουδάκη.

ΥΓ.: Παρακάμπτοντας την αισθητική του έντυπου προγράμματος, δεν μπορεί κανείς να μη σταθεί στα έκδηλα, σοβαρά προβλήματα γλώσσας και πληροφορίας (σελίδα τίτλου, βιογραφικά κ.ά.), ανεπίτρεπτα σε εθνικό πολιτιστικό ίδρυμα. Ασχολίαστο αφήνουμε επίσης το αλαλούμ της παραστασιογραφίας…*

2 σκέψεις σχετικά με το “Επιστολή της κ. Αναστασίας Βαρέλη στην Ελευθεροτυπία για το άρθρο του Γιάννη Σβώλου “Γκαζώνοντας με την όπισθεν!” σχετικά με τον “Κουρέα της Σεβίλλης”

Add yours

  1. Χώρις να έχω δει καμία απο τις 2 παραστάσεις, συγκρίνοντας μόνο τα παραπάνω βίντεο θα συμφωνήσω με το άρθρο του κ. Σβώλου, ιδίως μάλιστα στο σκηνοθετικό μέρος. Κι αυτό γιατί οι μουσικές μου γνώσεις είναι ελλειπείς και βέβαια προυποτίθεται η παρακολούθηση των παραστάσεων. Σίγουρα όμως η εικόνα των αστυνομικών με ελληνική περιβολή δεν «συνάδει» με τον κουρέα της Σεβίλλης! Επίσης στην επιστολή της η κα Βαρέλη δεν αντικρούει τα επιχειρήματα του Σβώλου παρά μόνο τον κατηγορεί.

    (Η συμβολή του camerastylo είναι δεδομένη ούτως ή άλλως)

  2. Για να μπορέσει να εκφραστεί άποψη για το θέμα αναμφισβήτητα καλό θα ήταν να έχουν ειδωθεί οι δύο παραστάσεις. Σίγουρα όμως αφού το κείμενο αποτελεί ουσιαστικά κριτική του «Κουρέα της Σεβίλλης» όπως ανέβηκε από την Λυρική Σκηνή στις 5 2 2011, αναγκαίο είναι για να εκφραστεί γνώμη εμπεριστατωμένη να έχει ειδωθεί η παράσταση. Προφανώς η κ. Βαρέλη δεν ήθελε ως εμπλεκόμενη να προβεί σε κριτική της κριτικής και καλώς πράττει σε αυτό το σημείο. Για ένα ουσιαστικό επιχείρημα του κειμένου, της σύγκρισης που επιχειρεί o συντάκτης του δύο παραστάσεων, «καταθέτει» δύο βίντεο, δύο δείγματα, για να μπορεί ο οποιοσδήποτε αποδέκτης της επιστολής να έχει μια εικόνα για το συγκεκριμένο και μόνο επιχείρημα. Κατά τη γνώμη μας δεν προκύπτει ότι η ουσία της απαντητικής της επιστολής σε μια «ισοπεδωτική» η αλήθεια είναι κριτική (δεν κρίνουμε αυτή την στιγμή πόσο βάσιμη είναι ή όχι)έχει ως κύριο χαρακτηριστικό και ύφος την κατηγόρια. Ήδη ετοιμάζουμε ένα κείμενο με την άποψή μας για το θέμα της κριτικής και με αφορμή κάποια, αρκετά περιστατικά του τελευταίου καιρού που εκφράζουν έναν συγκεκριμένο τύπο κριτικής και με τον οποίο το CameraStylo όπως ήδη θα έχουν διαπιστώσει οι αναγνώστες του αντιτίθεται έμπρακτα.

    Γιάννης Καραμπίτσος
    δντής & αρχισυντάκτης CameraStylo

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: