“Το εργαστήρι του Δρ. Caligari” ‘ντυμένο’ μουσικά από το Weimar Ensemble, Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011, 8.30 μ.μ. Μέγαρο

Το αριστούργημα του βωβού κινηματογράφου

‘ντυμένο’ μουσικά

από το Weimar Ensemble

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011, 8.30 μ.μ.

Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος

Από τα αριστουργήματα του κινήματος του εξπρεσιονισμού, η ταινία “Το εργαστήρι του Δρ. Καλιγκάρι”, θα προβληθεί στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, σε ατμόσφαιρα κινηματογραφικής αίθουσας στην περίοδο του Μεσοπολέμου, την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου, στις 20:30 το βράδυ. Την προβολή της εκπληκτικής αυτής ταινίας του βωβού κινηματογράφου, θα συνοδεύσει μουσικά το Weimar Ensemble. Η μουσική και κινηματογραφική αυτή βραδιά ανήκει στην ενότητα “Σύγχρονοι Περφόρμερ” της Σειράς Γέφυρες.

Την καλλιτεχνική διεύθυνση της Σειράς έχει ο συνθέτης Δημήτρης Μαραγκόπουλος.

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει και να απολαύσει μια κλασική ταινία του «βωβού» κινηματογράφου, όπως συνηθιζόταν στην εποχή της, με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής. Στην υποβλητική ατμόσφαιρα της ταινίας θα μας μεταφέρει το Weimar Ensemble, ένα μουσικό σύνολο που δημιουργήθηκε μέσα στους κόλπους του Δημοτικού Ωδείου Βόλου με σκοπό τη ζωντανή μουσική συνοδεία ταινιών κυρίως του Ευρωπαϊκού βωβού κινηματογράφου, με έμφαση στη δεκαετία 1920-1930 (εποχή της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης») και ειδικότερα στον γερμανικό εξπρεσιονισμό. Τους μουσικούς Μιχάλη Ισκά (βιολί), Αφροδίτη Μιχαηλίδη (τσέλο), Ελευθερία Φραγκουδάκη (φλάουτο), Γιώργο Αγγελάκη (τρομπόνι) και Εύη Φιλίππου (κρουστά) διευθύνει και συνοδεύει στο πιάνο ο συνθέτης Ανδρέας Μιμαίος, ο οποίος έχει κάνει και την μουσική επιμέλεια, δίνοντας ταυτόχρονα και πολλές δυνατότητες αυτοσχεδιασμού στους μουσικούς. Την αφήγηση θα κάνει η Θάνια Παπαγεωργίου.

clip_image006

Χορηγός της Σειράς:

Χορηγοί επικοινωνίας :

clip_image008clip_image010clip_image012clip_image014clip_image016

clip_image018clip_image020clip_image022clip_image024

clip_image026

clip_image028clip_image030clip_image032

Με καταγωγή από τον Βόλο, ο συνθέτης και υποψήφιος διδάκτορας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου στον τομέα «Μουσική και Κινηματογράφος», Ανδρέας Μιμαίος, ξεκίνησε από νωρίς τις μουσικές του σπουδές στο Δημοτικό Ωδείο του Βόλου, για να τις ολοκληρώσει το 2003 στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχοντας παρακολουθήσει σεμινάρια ενορχήστρωσης και σύνθεσης, διατελεί από το 1998 καθηγητής Ανωτέρων Θεωρητικών στο Δημοτικό Ωδείο του Βόλου.

Ο Ανδρέας Μιμαίος έχει γράψει συμφωνική μουσική, χορωδιακή, τραγούδια, μουσική δωματίου, μουσική για όπερα, μουσική για θέατρο και κινηματογράφο, ενώ η μουσική του έχει πλαισιώσει το Φεστιβάλ φλάουτου της Μακρυνίτσας και ο ίδιος έχει συμμετάσχει τον Δεκέμβριο του 2008 στο Διεθνές Φεστιβάλ του Βόλου. Τον Φεβρουάριο του 2009 παρουσιάστηκε σε πρώτη εκτέλεση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο των Εργαστηρίων νέων Ελλήνων Συνθετών το έργο του με τίτλο «Οι δύο όψεις του νομίσματος», ενώ τον Οκτώβρη του ίδιου έτους έγραψε τη μουσική για το θεατρικό « Ο Αφανισμός της Μήλος».

Η σύνθεση της μουσικής για την ταινία Das Cabinet des Dr. Galigari (όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος της) είναι το πρώτο έργο του Ανδρέα Μιμαίου, ως συνθέτη μουσικής για τον κινηματογράφο και συγχρόνως το θέμα της διδακτορικής του διατριβής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου υπό την επίβλεψη του υπεύθυνου καθηγητή, συνθέτη Δημήτρη Μαραγκόπουλου.

Όπως σημειώνει ο Ανδρέας Μιμαίος, κυρίαρχη πρόκληση της σύνθεσης μουσικής για την ταινία, υπήρξε ο συγχρονισμός εικόνας και ήχου αλλά και η ανάγλυφη απόδοση των συναισθημάτων και νοημάτων της ταινίας. Για το σκοπό αυτό προτίμησε κατά κύριο λόγο το ατονικό ύφος μουσικής σύνθεσης διανθισμένο ακόμη και με στοιχεία αυτοσχεδιασμού.

Η ταινία γυρίστηκε στην Γερμανία το 1920 και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της καλλιτεχνικής έξαρσης που βίωσε η χώρα την περίοδο του Μεσοπολέμου, γνωστή και ως «Δημοκρατία της Βαΐμάρης». Ενώ η οικονομία ανέκαμπτε από έναν καταστρεπτικό πόλεμο και η κοινωνία ανακτούσε το ηθικό της μετά από μία ταπεινωτική ήττα, οι συνθήκες πρόσφεραν γόνιμο έδαφος για μια ριζική ανανέωση της τέχνης.

Η ιδέα για την ταινία βασίστηκε στο σενάριο των Χανς Γιάχοβιτζ και Καρλ Μάυερ. Με την πολύτιμη καλλιτεχνική συνδρομή των σκηνογράφων Χανς Ράιμαν, Χέρμαν Ρέριχ και Χέρμαν Βαρμ, ο Γερμανός σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος Ρόμπερτ Βίνε [1881-1938] πέρασε στην ιστορία του κινηματογράφου μ’ αυτήν την κλασική στο είδος της ταινία, με πρωταγωνιστές τους Βέρνερ Κράους, Κόνραντ Φάιτ και Λιλ Ντάγκοφερ, της οποίας η σκηνοθεσία είχε προταθεί αρχικά στον Φριτς Λανγκ. Ορόσημο του γερμανικού εξπρεσιονισμού- επηρέασε πολλούς σκηνοθέτες, κάμεραμεν, σκηνογράφους και σεναριογράφους, ενώ πολλοί σύγχρονοι συνθέτες έχουν γράψει μουσική για τη συνοδεία της. Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο Marmorhaus του Βερολίνου στις 26 Φεβρουαρίου 1920 σε μουσική του Giuseppe Becce και έμελλε να περάσει στο πάνθεον του παγκόσμιου κινηματογράφου τόσο για την καλλιτεχνική της πρωτοπορία όσο και για την κοινωνικοπολιτική της σημειολογία.

Η υπόθεσή της διαδραματίζεται σε ένα ορεινό χωριό της Γερμανίας, όπου ο Φράνσις μαζί με τον καλό του φίλο Άλαν, γνωρίζουν σε ένα τοπικό πανηγύρι τον Δόκτορα Καλιγκάρι, που περιφέρει προς θέαση την ατραξιόν του, τον πιστό του υπνοβάτη Τσέζαρε, που κατέχει το χάρισμα να προβλέπει το μέλλον. Στην ερώτηση του Άλαν, για το πόση διάρκεια ζωής έχει μπροστά του, ο Τσέζαρε του αποκρίνεται ότι θα πεθάνει πριν το επόμενο ξημέρωμα –μία προφητεία που επαληθεύεται. Με τις υποψίες να βαραίνουν τον Τσέζαρε, ξεκινά ένα ανθρωποκυνηγητό εναντίον του, ενώ ο ίδιος έχει απαγάγει την όμορφη Τζέιν, χρησιμοποιώντας την ως όμηρο. Ο άτυχος Τσέζαρε πεθαίνει εν τέλει από εξάντληση κατά την καταδίωξη. Ο μέντορας του, Δρ Καλιγκάρι αποκαλύπτεται ως ο παράφρων διευθυντής ενός ασύλου ψυχοπαθών, ο οποίος προσπαθεί να κατευθύνει υπνοβάτες ώστε να διαπράττουν εγκλήματα κατά διαταγή του, αναβιώνοντας έναν αντίστοιχο θρύλο του παρελθόντος. Πλέον ο Καλιγκάρι θεωρείται επικίνδυνος και φυλακίζεται στο ίδιο του το ίδρυμα.

clip_image034Αυτή όμως δεν είναι η κατάληξη της ταινίας. Με μία απροσδόκητη σεναριακή τροπή, διαπιστώνουμε ότι ο Φράνσις, ο αφηγητής της ιστορίας αυτής, στην πραγματικότητα είναι ο ίδιος τρόφιμος ψυχιατρικού ιδρύματος, όπως και ο Άλαν και η Τζέιν. Όσο για τον Δόκτορα Καλιγκάρι, εκείνος είναι ο προσωπικός τους ιατρός. Με την συνειδητοποίηση αυτή και την υπόσχεση από πλευράς του ψυχιάτρου, ότι τώρα είναι δυνατή πια η ίαση, δίνεται στον θεατή το έναυσμα για περαιτέρω σκέψη και επανεξέταση όχι μόνο όλης της προηγούμενης πλοκής, αλλά και των δικών του ακλόνητων βεβαιοτήτων.

Η ταινία όχι μόνο ανήκει στυλιστικά, αλλά και εδραιώνει στον κινηματογράφο το κίνημα του Γερμανικού Εξπρεσιονισμού, που είναι έκδηλος σε όλες τις εκφάνσεις της, καθώς κυρίαρχα στοιχεία της τεχνοτροπίας της και του ύφους της αποτελούν η εναλλαγή της πλοκής ανάμεσα στον κόσμο του πραγματικού και του φαντασιακού καθώς και η υπερβολή στην υποκριτική ερμηνεία αλλά και στον σχεδιασμό των σκηνικών, των κουστουμιών και του μακιγιάζ. Χωρίς ούτε μία ορθή γωνία ή ρεαλιστική προοπτική του χώρου, τα σκηνικά, μαζί με τα εξωπραγματικά κουστούμια και την δραματική απόδοση των ρόλων, δημιουργούν ένα τρομακτικό αλλά ταυτόχρονα ελκυστικό περιβάλλον. Η πραγματικότητα παραμορφώνεται μέσα από μία εντελώς υποκειμενική οπτική γωνία. Το υποβλητικό περιβάλλον ανακλά την ψυχοσύνθεση των ίδιων των πρωταγωνιστών και ο θεατής εισάγεται κι εκείνος σ’ αυτόν τον γκροτέσκο λαβύρινθο, που δεν είναι άλλος από τον εξωτερικευμένο ψυχικό τους κόσμο. Έτσι του προσφέρεται μία έντονη εμπειρία, που σκοπό έχει να τον συνταράξει και να τον κάνει να κατανοήσει διαφορετικούς τρόπους αντίληψης της πραγματικότητας.

Η αξία όμως της ταινίας έγκειται και στο εύστοχο και προφητικό της περιεχόμενο, το οποίο μέσα από εκτενή χρήση του συμβολισμού αποδίδει ανάγλυφα τις κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες της Γερμανίας του Μεσοπολέμου προβλέποντας την επακόλουθη άνοδο του εθνικοσοσιαλισμού στην εξουσία και τις ολέθριες συνέπειές του. Ο Καλιγκάρι είναι η προσωποποίηση της διαταραγμένης προσωπικότητας και της ψυχολογικής βίας αλλά και γοητείας που ασκεί κανείς όταν κατέχει εξουσία. Κάποιοι κινηματογραφικοί κριτικοί, όπως ο Κρακάουερ, είδαν στον Καλιγκάρι τον πρόδρομο του Χίτλερ, που διαθέτει την ιδιότητα να υπνωτίζει και να πείθει, κάνοντας μια τρομακτική κατάχρηση εξουσίας. Οι τιμές εισιτηρίων της συναυλίας είναι : € 5,00 (Φοιτητικά) – 12,00 – 20,00

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: