Γλυκιά Οφηλία 2ος χρόνος στον Κινητήρα Στούντιο

GLYKIA OFILIA

Γλυκιά Οφηλία

2ος χρόνος

-κι η παιδική χαρά;

Η Οφηλία τριγυρίζει στην πόλη. Περπατά στη Σταδίου, την Πανεπιστημίου (ώρες νυχτερινές), πίνει ένα ποτό στο Γκάλαξι. Στέκεται μπροστά στα κάγκελα της κλειστής παιδικής χαράς στον Άγιο Παντελεήμονα. Αν πατρίδα είναι η αγάπη, τότε δεν έχει (ακόμα) πατρίδα, είναι μετανάστης.

Η Οφηλία είναι ένα μικρό κορίτσι που περπατά στους δρόμους της πόλης. Έχει ρίζες, κορμό, κλαδιά. Κάποτε ο Άμλετ της είπε: «Κάποτε σ’ αγάπησα.» Αλλά δεν πνίγηκε στο ποτάμι. Εξάλλου αυτοί οι δύο μοιάζουν πολύ. Ένας πατέρας αποφάσισε και για τους δύο, χώρισε τη ζωή τους. Εκείνη όμως περπατά και στέκεται εκεί που υπήρχε ένα δέντρο ή που θα έπρεπε να υπάρχει. Ο Άμλετ σήμερα θα μπορούσε να της πει: «στο πρόσωπό σου, στο σώμα σου, καθρεφτίζονται τα δάση που πια δεν υπάρχουν.»

Η Οφηλία είναι μια γυναίκα που περπατά στους δρόμους της πόλης. Οι δρόμοι από κάτω έχουν χώμα, οι ρίζες της αιμορραγούν μα επιμένουν. Βγήκε από το βιβλίο κι άρχισε να περπατά. Χωρίς τον Άμλετ, είναι η αλήθεια, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Κορίτσι-γυναίκα, αφήνει τον άνεμο να παίζει στα κάποτε μακρυά μαλλιά της.

——————-

Ofilia

Η Γλυκιά Οφηλία της Ομάδας Ίσον Ένα, που παίζεται για δεύτερη χρονιά στον Κινητήρα Στούντιο, είναι μια παράσταση που αναζητά και «ανακαλύπτει» την Οφηλία στην Αθήνα σήμερα. Σε μας, σήμερα.

Στον Άμλετ του Σαίξπηρ λέγονται κάποια πράγματα γι αυτήν, ότι είναι όμορφη, κόρη του Πολώνιου και αδελφή του Λαέρτη, ότι είναι ερωτευμένη με τον Άμλετ κι αυτός μαζί της, ζει στο παλάτι και κάποια στιγμή ο Άμλετ αρνείται ότι την αγάπησε, σκοτώνει τον πατέρα της κι εκείνη τρελαίνεται και πνίγεται στο ποτάμι. Πρόθεση της παράστασης είναι να αναζητήσει πιθανά στοιχεία της ταυτότητάς της (της ταυτότητάς μας), παρακολουθώντας την να περπατά στην Αθήνα, στους δρόμους που κι εμείς περπατάμε. Ποιες είναι οι διαδρομές της; Σε ποιο σημείο της πόλης θα πιει ένα ποτό; Πώς ήταν η παιδική της ηλικία, πού είναι η μητέρα της; Τι σημαίνει απόγνωση-έλεος-τρυφερότητα; Τι θα γίνει στο τέλος;

Στη Γλυκιά Οφηλία (όπως και στις προηγούμενες παραστάσεις μας) αντιπαραβάλλουμε το υποκειμενικό στο αντικειμενικό -αν υποθέσουμε ότι υπάρχει μια «αντικειμενική» Οφηλία-, τη δική μας μικρή, καθημερινή ιστορία στην μεγάλη κι επίσημη. Έτσι η Οφηλία εντοπίζεται -πέρα από το παλάτι της Ελσινόρης- στην Αχαρνών, στη συμβολή Πειραιώς και Ιεράς Οδού, σε μια παιδική αμυγδαλιά, στου Φιλοπάππου, στη σκάλα του Μουσείου της Ακρόπολης, σ’ ένα τραγούδι του Νικ Κέιβ, σε μια μουριά στην Αλεξάνδρας, στο βλέμμα κάποιου περαστικού. Όλα είναι θέμα συνάντησης, συν-κίνησης, όπως λέγαμε και στο Χώρο Άμλετ.

OFILIA1

Γιατί δεν παίζουν τα παιδιά; Πού είναι τα δέντρα;

Η Γλυκιά Οφηλία έχει τη δομή μιας σονάτας, δομείται τρία μέρη: τη Σονάτα, τον Κήπο και την Πόλη/Δάσος. Έτσι το βασικό μοτίβο (η Οφηλία) επανεκτίθεται συνεχώς, μετατρέπεται, παραλλάσσεται (ως την τρέλα). Η παράσταση ξεκινά με την «Φαντασία» του Μότσαρτ, μια διαλυμένη σονάτα, σαν κι εκείνη. Βασικοί σταθμοί της ηρωίδας είναι η κλειστή -α κ ό μ α- παιδική χαρά στον Άγιο Παντελεήμονα και τα δέντρα που χάθηκαν, κάηκαν, σαν κι εκείνη. Γιατί δεν παίζουν τα παιδιά; Πού είναι τα δέντρα; Εξακολουθούμε να ρωτάμε, ή αναλαμβάνουμε εμείς να απαντήσουμε;

Κι αν πραγματική πατρίδα είναι η αγάπη;

Στην παράστασή μας ο Άμλετ της λέει: «Στο πρόσωπό σου, στο σώμα σου, καθρεφτίζονται τα δάση που πια δεν υπάρχουν». Πιστεύω ότι οι φωτιές που κατέκαψαν την πόλη σχετίζονται με τις φωτιές που έχουν κάψει μέσα μας τη μνήμη και τη σχέση. Και ότι η πραγματική πατρίδα είναι η αγάπη, ως εκ τούτου όλοι είμαστε με κάποιο τρόπο μετανάστες. Γι αυτό ζητάμε από τον κόσμο, μέσω του Τύπου, αν έχουν μια δική τους ιστορία για ένα δέντρο στην Αθήνα, να μας τη διηγηθούν, και μάλιστα οδηγώντας μας στο σημείο που το δέντρο υπάρχει/υπήρχε. Οι 11 ιστορίες της πρώτης χρονιάς ακούγονται ήδη στην παράσταση, όπως θα γίνει και με όλες τις επόμενες.

Οι γαζίες

Για κάθε ιστορία που θα μας διηγηθούν, θα φυτέψουμε μια γαζία στην Αθήνα (είναι το δέντρο της δικής μας Οφηλίας). Οι πρώτες θα φυτευτούν πριν την πρεμιέρα, σε βασικά για μας σημεία της πόλης. Οι επόμενες αναζητούν κηπουρούς-γονείς: ζητάμε από τον κόσμο να μας υποδείξει ένα σημείο που θα ήθελε να φυτέψουμε την επόμενη, και την επόμενη, και την επόμενη, με τον όρο να βοηθήσουν κι αυτοί στο φύτεμα και να φροντίζουν τη γαζία να μεγαλώσει, να την ποτίζουν, να την προστατεύουν. Τα δέντρα που θα φυτευτούν στην πόλη, κι όσα έχουν μια ιστορία, θα σημανθούν: μια κορδέλα-σήμα θα ανεμίζει στα κλαδιά τους, θυμίζοντας ότι εδώ υπάρχει μια ιστορία, μια γλυκιά Οφηλία που μεγαλώνει. Πείτε μας κι άλλες ιστορίες, βοηθείστε να γεμίσουμε την πόλη κλαδιά, δέντρα, κορδέλες. Είναι απολύτως εφικτό, κι εξόχως αναγκαίο!

omadaisonena.blogspot.com

ΓΛΥΚΙΑ ΟΦΗΛΙΑ

σύλληψη-σκηνοθεσία

Ιωάννα Ρεμεδιάκη

κείμενο

Σαίξπηρ, Άμλετ (μετ. Γ. Χειμωνάς)

Ιωάννα Ρεμεδιάκη, ηθοποιοί, εφημερίδες, πόλη, αφηγητές

παίζουν

Βίκυ Βολιώτη

Χαρά Καράτζιου

Αργυρώ Λογαρά

Ιωάννα Ρεμεδιάκη

σκηνικός χώρος-κοστούμια

Calliopi

φωτισμοί

Φίλιππος Κουτσαφτής

βίντεο

Σίμος Σαρκετζής

χορογραφία

Αντιγόνη Γύρα

Εισιτήρια: 15 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (φοιτητικό)

Διάρκεια: περ. 80 λεπτά

-31 Μαρτίου έως 17 Απριλίου 2011

-από Πέμπτη έως Κυριακή, ώρα 21.15

-Κινητήρας Στούντιο, Ερεχθείου 22, Ακρόπολη, 210-9248328


ΑΓΓΕΛΙΑ

Ιστορίες δέντρων και κηπουρών

Έχετε να μας διηγηθείτε μια ιστορία σας με ένα δέντρο της Αθήνας; Θέλετε να βοηθήσετε να φυτευτεί και να μεγαλώσει μια γαζία στην πόλη; Έχετε ένα μέρος να μας προτείνετε για να τη φυτέψουμε; Παρακαλούμε τηλεφωνείστε στο 6937-442230. Οι ιστορίες σας θα ενσωματωθούν στην παράσταση Γλυκιά Οφηλία, που παίζεται για δεύτερη χρονιά από την Ομάδα Ίσον Ένα στον Κινητήρα Στούντιο, και οι γαζίες σας (προσφορά της παράστασης) θα ενσωματωθούν στους δρόμους της πόλης, στις καθημερινές διαδρομές μας.

Το Σάββατο, 26 Μαρτίου, φυτεύτηκαν οι πρώτες γαζίες στα Εξάρχεια, και κρεμάστηκαν κορδέλες-σήματα με «γλυκές λέξεις» στα κλαδιά τους. Επίσης κρεμάστηκαν κορδέλες στα κλαδιά των δέντρων που την ιστορία τους μας είπατε, την οποία τώρα μπορείτε να διαβάσετε εκεί.

Αναζητήστε τα δέντρα στην πόλη, φροντίστε τα, ποτίστε τα. Βοηθείστε μας να συνεχίσουμε. Δεν αναζητούμε σπόνσορες, αναζητούμε συμπολίτες. Είμαστε μία Ομάδα, είμαστε Ένας. Ίσως τελικά να είμαστε πολλοί. Ελάτε να φυτέψουμε την πόλη μαζί. Σκεφτείτε τα κλαδιά να απλώνονται στην πόλη, να θροΐζουν, να δροσίζουν, να ξεπλένονται με τη βροχή.

Συν-κίνηση!

cv

Η Ομάδα Ίσον Ένα ασχολείται συστηματικά με την πόλη και το δημόσιο χώρο/λόγο/σώμα. Το 2009 ανέβασε την παράσταση Χώρος Άμλετ, που είναι το προηγούμενο μέρος ενός δίπτυχου-δουλειάς πάνω στον Άμλετ και την Αθήνα,

στον Κινητήρα και σε πολλούς ανοιχτούς δημόσιους χώρους και φεστιβάλ της πόλης. Η επόμενή της δουλειά αφορά ξανά το ‘σώμα της πόλης’, και θα παιχτεί εξ ολοκλήρου στους δρόμους της Αθήνας. Σκηνοθέτης της Ομάδας είναι η Ιωάννα Ρεμεδιάκη, θεατρολόγος-φιλόλογος. διδάσκει αρχαίο θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και είναι λέκτορας υπό διορισμό στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει συνθέσει-σκηνοθετήσει-παρουσιάσει τις performance Το Τραπέζι (2006-7), Εκσκαφή Κενού (2007-8), Ιστορίες του

Μουσείου (2008), Χώρος Άμλετ (2009) και Γλυκιά Οφηλία (2010-11).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: