Η ΚΟΜΜΟΥΝΑ (La Commune, Paris, 1871) του PETER WATKINS από την Πέµπτη 28 Απριλίου 2011 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας

LA_COMMUNE_POSTER

1870. Οι δυνάµεις των Πρώσων του Μπίσµαρκ κατανικούν τον Γαλλικό στρατό της εύτερηςηµοκρατίας. Η αποδυναµωµένη Γαλλική κυβέρνηση καταφεύγει στις Βερσαλλίες. Εργάτες και ριζοσπάστες διανοούµενοι ελέγχουν το Παρίσι, διενεργούν εκλογές, νοµοθετούν και διοικούν την πόλη. ∆υο µήνες µετά (σε επτά ηµέρες που έµειναν στην Ιστορία ως η «Ματωµένη Εβδοµάδα», οι δυνάµεις του Μπίσµαρκ µαζί µε τους Γάλλους κυβερνητικούς θα τους συντρίψουν. Χιλιάδες Κοµµουνάροι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά σκοτώνονται στις οδοµαχίες, ακόµα περισσότεροι καταδικάζονται, εκτελούνται, φυλακίζονται ή εξορίζονται.

Μέσα σε µια γιγαντιαία αποθήκη στα εργατικά Παρισινά προάστια (συµπτωµατικά εκεί στεγάζονταν τα στούντιο του Ζωρζ Μελιές), ο Peter Watkins συγκεντρώνει 200 ερασιτέχνες (µεταξύ τους, πολλοί «άνθρωποι χωρίς χαρτιά» από την Αλγερία, την Τυνησία και το Μαρόκο). Μαζί θα προσπαθήσουν να ανασυνθέσουν τα γεγονότα της Άνοιξης του 1871, της ανόδου και της πτώσης της Παρισινής Κοµµούνας. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ΚΟΜΜΟΥΝΑ (La Commune, Paris, 1871) του PETER WATKINS από την Πέµπτη 28 Απριλίου 2011 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας»

ΓΛΥΚΙΑ ΟΦΗΛΙΑ- ΟΜΑΔΑ ΙΣΟΝ ΕΝΑ- ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ STUDIO, κριτική Νίκης Πρασσά

OPHELIA_POSTER

Από τα προτερήματα της καθημερινής μου διαδρομής προς το γραφείο, είναι η πρωινή μου βόλτα σε μία από τις πιο όμορφες περιοχές της Αθήνας. Το Κουκάκι έχει την πολυτέλεια να διατηρεί ακόμα λίγη από την γραφικότητα της παλιάς γειτονιάς, τόσο εξαιτίας της ρυμοτομίας όσο και ένεκα της γλυκιάς παρουσίας των κατοίκων – κυρίως των γηραιότερων. Για όσους ασχολούνται με το θέατρο, τόπος συνάθροισης προκειμένου να παρακολουθήσουν σεμινάρια αποτελεί ένα στούντιο, φτιαγμένο από μια ομάδα που φαίνεται πόσο αγαπάει την τέχνη, ο Κινητήρας. Λίγα μέτρα πάνω από τον σταθμό του μετρό Συγγρού – Φιξ, στη οδό Ερεχθείου, αριθμός 22, ένας πολύ όμορφος, λιτός χώρος περιμένει τόσο μαθητές πρωινές ή απογευματινές ώρες, όσο και θεατές, πρόθυμους να μοιραστούν τις μυστικές χάρες και χαρές της υποκριτικής ή ορχηστρικής τέχνης. Συνέχεια ανάγνωσης «ΓΛΥΚΙΑ ΟΦΗΛΙΑ- ΟΜΑΔΑ ΙΣΟΝ ΕΝΑ- ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ STUDIO, κριτική Νίκης Πρασσά»

Η σκηνοθεσία και η αφήγηση στον Κουέντιν Ταραντίνο του Θόδωρου Σούμα

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Quentin-Tarantino

Είναι στα πλαίσια του ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου που ο Κουέντιν Ταραντίνο ξεκίνησε την καριέρα του. Υπήρξε, λόγω των ιδιότυπων αισθητικών, αφηγηματικών και θεματικών επιλογών του, ένας από τους βασικότερους σκηνοθέτες του. Ξεχωρίζει, όμως, πλήρως από τους υπόλοιπους ανεξάρτητους εξαιτίας του κυνισμού και του μαύρου χιούμορ του, της ευφυούς χρήσης των εκρήξεων της βίας, της εκκεντρικής πλοκής των μυθοπλασιών του που βρίθουν από ανατροπές και της αγάπης του προς τα b movies (δεν είναι τυχαίο ότι γνώρισε και λάτρεψε το σινεμά μέσα από τη δουλειά του σε βιντεοκλάμπ). Ο Ταραντίνο είναι ένας φανατικός σινεφίλ, λάτρης των παλαιών, ταπεινών ειδών που τα ντύνει με μια νέα φόρμα για να τα ξανασερβίρει εξίσου φρέσκα όπως ήταν παλιά… Η σκηνοθετική κι αφηγηματική δεξιοτεχνία του κάνουν τα φιλμ του ζωντανά, δροσερά, εκρηκτικά, αστεία και δυναμικά… Η ανηθικολογική οπτική του, η σκηνοθετική σφραγίδα και το επιθετικό στιλ του είναι ξεχωριστά και ευφυή.  

ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΘΗΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 16.00 – ΕΝΑΡΞΗ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ Συνέχεια ανάγνωσης «Η σκηνοθεσία και η αφήγηση στον Κουέντιν Ταραντίνο του Θόδωρου Σούμα»

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡΙΣΤΕΣ ΠΕΘΑΝΕ ΧΘΕΣ 19 4 2011.

GIANNIS LABROU

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών με μεγάλη θλίψη σας ενημερώνει για το θάνατο του σκηνοθέτη Γιάννη Λάμπρου. Ο Γιάννης Λάμπρου έχασε τη μάχη με την επάρατη νόσο χθες το βράδυ στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν.

Ο Γιάννης Λάμπρου με την ζωή του, το έργο και την δράση του, υπήρξε ένας δημιουργικός άνθρωπος, με αρετές που σπανίζουν στις μέρες μας.

Η ευγενής και άδολη αγωνία του για την τέχνη, τον έκανε να μάχεται για την αξιοπρέπεια των ανθρώπων του κλάδου μας. Έτσι, πρωτοστάτησε σε όλες τις διεκδικήσεις και σε κάθε αγώνα του σωματείου μας ως Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. και στην συνέχεια Αντιπρόεδρος της Ε.Ε.Σ από το 2000 έως το 2005.

Η αγάπη του για τον κινηματογράφο και ιδιαίτερα για το ντοκιμαντέρ ήταν μεγάλη και μέχρι σήμερα συνέχιζε τη δημιουργική του δραστηριότητα σε αυτό το είδος. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡΙΣΤΕΣ ΠΕΘΑΝΕ ΧΘΕΣ 19 4 2011.»

ΠΙΝΑ ΜΠΑΟΥΣ (PINA 3D) του Βιμ Βέντερς (2011) από 24 Απριλίου 2011 στους κινηματογράφους

pina-bausch

Ο γνωστός σκηνοθέτης Βιμ Βέντερς παρουσιάζει μια ταινία για τη ζωή και το έργο της μεγάλης Γερμανίδας χορογράφου Πίνα Μπάους, που πέθανε το καλοκαίρι του 2009. Σε τρισδιάστατη προβολή, ένα φιλμ το οποίο προβλήθηκε στο 61ο φεστιβάλ κινηματογράφου του Βερολίνου.
Ο Βέντερς παρασύρει τον θεατή σε ένα μαγευτικό ταξίδι ανακάλυψης σε μία νέα διάσταση: κατευθείαν πάνω στη σκηνή με τη θρυλική χορογράφο, αλλά και έξω από το θέατρο, στην πόλη του Βούπερταλ, στο μέρος που για 35 χρόνια ήταν το κέντρο δημιουργικότητας της Πίνα Μπάους.

WENDERS_PINA_3D
 Ο Σκηνοθέτης

Ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, ο Βιμ Βέντερς, γεννημένος στο Ντίσελντορφ το 1945, έπειτα από αρκετές τηλεοπτικές και μικρές κινηματογραφικές παραγωγές, συγκέντρωσε την προσοχή της διεθνούς κριτικής και του κοινού με το «H Αγωνία του Τερματοφύλακα Πριν από το Πέναλτι» το 1972. Η δεκαετία του ’70 χαρακτηρίστηκε από την road τριλογία «Η Αλίκη στις Πόλεις» (1974), «Λάθος κίνηση» (1975) και το «Άρχοντες του Δρόμου» (1976), μέσα από την οποία άρχισε να διαμορφώνεται το κινηματογραφικό του στίγμα. Συνέχεια ανάγνωσης «ΠΙΝΑ ΜΠΑΟΥΣ (PINA 3D) του Βιμ Βέντερς (2011) από 24 Απριλίου 2011 στους κινηματογράφους»

«Οι κεραίες της εποχής μας», Μωρίς Αττιά-2ο επεισόδιο του νέου (5ου) κύκλου της σειράς, Πέμπτη 21 Απρ. 2011, στη ΝΕΤ, ώρα: 22:00

image

Το 2ο επεισόδιο του νέου (5ου) κύκλου της σειράς «Οι κεραίες της εποχής μας», παρουσιάζει τον Γάλλο συγγραφέα Μωρίς Αττιά (Maurice Attia).
Στην Ελλάδα έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν 3 βιβλία του, η μυθιστορηματική τριλογία του: «Το Μαύρο Αλγέρι», «Η Κόκκινη Μασσαλία» και το «Παρίσι Μπλουζ».
Προβάλλεται την ερχόμενη Πέμπτη 21 Απρ. 2011, στη ΝΕΤ, ώρα: 22:00. Συνέχεια ανάγνωσης ««Οι κεραίες της εποχής μας», Μωρίς Αττιά-2ο επεισόδιο του νέου (5ου) κύκλου της σειράς, Πέμπτη 21 Απρ. 2011, στη ΝΕΤ, ώρα: 22:00″

The Big Picture – Η Μεγάλη φυγή (L’ homme qui voulait vivre sa vie) Σκηνοθεσία: Eric Lartigau, κριτική της Δήμητρας Γιαννακού

THE BIG PICTURE-Eric Lartigau

Παίζουν: Romain Duris, Marina Foïs, Niels Arestrup, Branca Katic, Catherine Deneuve, Eric Ruf

Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα από τις 31/03 ως τις 08/04, πολλές αξιόλογες ταινίες προβλήθηκαν, των τελευταίων κυρίως ετών, μεταξύ των οποίων κι ένα αφιέρωμα στον Claude Chabrol. Εκτός από μια συμβολή στα πολιτιστικά της πόλης, αυτό το Φεστιβάλ έδωσε μια πνοή ελπίδας για το σύγχρονο κινηματογράφο ˙ μάς έκανε να πιστέψουμε, δηλαδή, ότι αυτός δεν χάθηκε τελείως μέσα στα εύπεπτα σενάρια ανούσιων κωμωδιών ή ταινιών με happy end, όπου ο δυνατός και ωραιότερος νικάει τους πάντες και κερδίζει την πιο όμορφη… Συνέχεια ανάγνωσης «The Big Picture – Η Μεγάλη φυγή (L’ homme qui voulait vivre sa vie) Σκηνοθεσία: Eric Lartigau, κριτική της Δήμητρας Γιαννακού»

Πίνα Μπάους (2011) του Βιμ Βέντερς , κριτική προσέγγιση Γιάννη Καραμπίτσου. Κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ ή 3d κινηματογράφηση χορού; Πίνα 3d ή Πείνα για 3d;

PINA_poster RZ_Layout 1

«πρώτη φορά στην ιστορία του κινηματογράφου μια τεχνική επιβάλλει τόσο αυταρχικά την μορφή των ταινιών, τον τρόπο κινηματογράφησης τους. Μόνο το γεγονός ότι η αισθητική μιας ταινίας μας θα καθορισθεί σε μέγιστο βαθμό από την τεχνολογία, μας κάνει να επαναστατούμε, να οργιζόμαστε. Και οργιζόμαστε πιο πολύ, όταν αυτό το τόσο καθαρό, δεν δείχνει να απασχολεί σχεδόν κανένα από το χώρο της κριτικής και του κινηματογράφου γενικότερα.» γ.κ.

ΠΙΝΑ ΜΠΑΟΥΣ (PINA 3D) του Βιμ Βέντερς (2011) από 24 Απριλίου 2011 στους κινηματογράφους

Αρκεί ότι το θέμα της ταινίας του Βιμ Βέντερς ήταν η Πίνα Μπάους και ο χορός για να χαρακτηριστεί ως η πρώτη καλλιτεχνική 3d ταινία; Ας βγάλουμε το 3d που όχι μόνο θολώνει τα νερά, αλλά δημιουργεί σύγχυση στην πλειονότητα των ελλήνων ασχολουμένων με την κριτική, μια δικαιολογημένη σύγχυση αφού τα εφόδια δεν είναι και πολλά για να βγει εις πέρας η προσέγγιση ενός νέου (στην πραγματικότητα όχι και τόσο) πολυσύνθετου δεδομένου όπως το 3d. Συνέχεια ανάγνωσης «Πίνα Μπάους (2011) του Βιμ Βέντερς , κριτική προσέγγιση Γιάννη Καραμπίτσου. Κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ ή 3d κινηματογράφηση χορού; Πίνα 3d ή Πείνα για 3d;»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑