TROCKS-Ballet Trocadero de Monte Carlo, 10 5 2011, Μέγαρο Μουσικής, κριτική παρουσίαση Νίκης Πρασσά

TROCKS_10_5_2011_MEGARON

Εκεί που ο Αρονόφσκι είδε ψυχικά δράματα και ιστορίες τρόμου, κάποιοι άλλοι βλέπουν απενεχοποιημένη διασκέδαση και καθαρόαιμη κωμωδία. Άντρες έτοιμοι για όλα, βάζουν τις πουέντ τους και μαζί τα γυαλιά σε κάθε επίδοξη χορεύτρια. Χτες απολαύσαμε μπαλέτο έτσι όπως δεν το χαμε ποτέ φανταστεί.

Οι Trocks είναι ένα σχήμα που περιοδεύει ανά τον κόσμο με τη δική του εκδοχή γνωστών έργων του κλασικού ρεπερτορίου, από το 1970, που εμφανίστηκε η επιτυχημένη ιδέα, έως τώρα. Το αξιοπερίεργο θέαμα των αρσενικών μπαλαρίνων με ιντρίγκαρε προκειμένου να παρακολουθήσω την παράσταση, ελπίζοντας σε μία – τουλάχιστον – ευχάριστη βραδιά. Στα 100 περίπου λεπτά, χωρισμένα σε τρία μέρη και με δύο διαλείμματα, των χορευτικών τους συνόλων ή σόλων, ομολογώ πως – αν και μη θιασώτης του κλασικού μπαλέτου – πέρασα καλά. Οπωσδήποτε ένας ειδικός θα αντιλαμβανόταν περισσότερο κάποια πράγματα που πιθανόν μου διέφυγαν, μπορώ όμως να βεβαιώσω πως τα αστεία τους δεν είχαν να κάνουν αποκλειστικά και μόνο με την – κυριολεκτική ή μεταφορική – εκτέλεση καθενός από τα γνωστότατα έργα. Αντιθέτως η διακωμώδηση αφορούσε όχι τόσο το περιεχόμενό τους, όσο τα παρασκηνιακά κι αδιόρατα παιχνίδια, το ψυχολογικό υπόβαθρο με τους ανταγωνισμούς και τις μικρότητες αλλά και την αδέξια πλευρά της προετοιμασίας. Η δόξα, η φήμη, το φαίνεσθαι, πριμαντόνες και νάρκισσοι, χαρακτήρες που αποδόθηκαν με εύστοχο τρόπο μέσα από παρενθετικές, στη βασική χορογραφία, κινήσεις.

Αν και διαφημίζεται ως παρωδία, δεν βλέπεις παρά ελάχιστα παραστρατήματα στον βηματισμό των χορευτών. Θα έλεγα πως καταφέρνουν να ξεπερνούν τόσο τον σκόπελο του φύλου όσο και αυτόν της κωμικής συνθήκης, και αποδεικνύουν όλοι τους πόσο ταλαντούχοι είναι, ξεσηκώνοντας το κοινό κάθε φορά που κάνουν μία πιρουέτα. Κατορθώνουν μάλιστα να μιμούνται το στυλ διάσημων μπαλέτων, όπως το Γκζελ, που μας το κράτησαν για το τελευταίο μέρος με μία ιδιαίτερα εύθυμη χορογραφία. Κοστούμια χρυσποίκιλτα στην παράδοση εκείνων – όχι ασφαλώς με την γνησιότητά τους.

Κορυφαία σκηνή, η οποία κέρδισε το μεγαλύτερο χειροκρότημα, το Dying Swan, με την πριμαντόνα να εισέρχεται στο σκοτάδι, καθώς τα φτερά της πέφτουν. Ολόκληρη η ερμηνεία της ήταν ξεκαρδιστική. Ακόμα και στην υπόκλιση φρόντισε να αποδείξει πως ο αυτοσαρκασμός προσφέρει την καθολική αναγνώριση κι αποδοχή.

Σε γενικά πλαίσια, πέρα από τα εξαιρετικά μουσικά θέματα, τα όμορφα κοστούμια και την πρόκληση να βλέπεις αντρικές κορμοστασιές μέσα σε θηλυκές στολές, θα έλεγα πως οι Trocks απλά επαναλαμβάνουν με τον δικό τους τρόπο, ιστορίες χιλιοερμηνευμένες. Τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από μερικές καλές χιουμοριστικές στιγμές, μέσα σε μία εμπνευσμένη σύνθεση ενός κόσμου που απολαμβάνει να μοιράζεται αυτό που αγαπάει.

[VIDEO] Trocks Les Ballets Trockadero de Monte Carlo 10 ΜΑΪΟΥ 2011/20:30, Μέγαρο Μουσικής

TROCKS_KRITIKI_NIKIS_PRASSA

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: