ROXETTE – TERRAVIBE ATHENS – 27/5/2011, κριτική παρουσίαση Νίκης Πρασσά


roxette-athens-2011

Η είδηση της πρώτης συναυλίας των Roxette στην Αθήνα της οικονομικής κρίσης, έφερε τόσο χαρά σε όσους από εμάς έχουμε συνδέσει την εφηβεία μας και τις πρώτες επαναστατικές κι ερωτικές εκρήξεις με τραγούδια όπως το Sleeping in my car, όσο και το δίλημμα για το εάν θα τη βάλουμε στη λίστα των επιλογών μας. Το καλοκαίρι άλλωστε έρχονται ονόματα όπως ο Νικ Κέιβ, οι Bon Jovi, οι Pulp και οι Duran Duran που κάνουν τους ανδρωμένους στα τέλη της δεκαετίας του ’80 να προσδοκούν μία μελωδική επιστροφή σε εποχές πιο αθώες, γεμάτες ερωτικά σκιρτήματα, μελαγχολία ή απογοητεύσεις, παρέα με τις στροφές κομματιών που αναγνώριζαν τα πάθη σου.

Οι Roxette ανήκουν στα συγκροτήματα που έλιωσα τις κασέτες τους – κυριολεκτικά μου τις είχε μασήσει το ραδιοκασετόφωνο – αγόρασα τους δίσκους τους και στόλισα με αφίσες των μελών τους το δωμάτιο – σοφίτα μου. Θα προτιμούσα να ξελαρυγγιαζόμουν τότε σε μία συναυλία τους, αλλά όπως λέει και η παροιμία “κάλλιο αργά, παρά ποτέ”. Αθήνα 2011 και μαζί με την παρέα μου ανεβαίνουμε με ΚΤΕΛ μέχρι τη Μαλακάσα προκειμένου να δούμε τους 50άρηδες πια Μαρί και Περ στη σκηνή ύστερα από τη μακρόχρονη απουσία τους.

Φτάνοντας ένα τέταρτο μετά τις 21:00 στον χώρο, παρατηρώ ένα ετερόκλιτο πλήθος να περιμένει στην είσοδο, και μπροστά από το stage. Γυναίκες κι άντρες στην ηλικία μου – κάπου εκεί γύρω στα 30 – οπωσδήποτε αρκετοί μεγαλύτεροι αλλά και νεαρότερα άτομα που δεν περίμενα ότι θα συναντούσα σε μία τέτοια μπάντα. Οι “είδα φως και μπήκα” οπωσδήποτε δεν έλειψαν, δεν μπορώ να ερμηνεύσω διαφορετικά την στάση μερικών να επιμένουν να φωνάζουν albums των Metallica, αλλά ούτως ή άλλως ο χουλιγκανισμός είναι στοιχείο του ελληνικού DNA.

To opening act του εγχώριου καλλιτέχνη Πάνου Μουζουράκη δεν το προλάβαμε, όχι πως θεωρώ ότι εντασσόταν και στο ύφος των Σουηδών. Οι διοργανωτές όμως έχουν τα δικά τους εμπορικά κριτήρια.

Με καθυστέρηση ελάχιστων λεπτών – 21:30 έλεγε το πρόγραμμα – τα μέλη του συγκροτήματος εμφανίστηκαν στη σκηνή υπό τις επευφημίες του κοινού. Ξεσηκώνοντας μας με το Dressed for success, σαν προοίμιο της επιτυχημένης βραδιάς που ακολούθησε. Το κοινό δεν σταμάτησε να χορεύει μαζί με τους υπερενεργητικούς κιθαρίστες και την κοπέλα στα φωνητικά, καθώς και τον Περ. Η Μαρί λιγάκι πιο ταλαιπωρημένη, περιορίστηκε να απολαμβάνει την αποθέωση από τον θερμό κόσμο. Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα δυνατό live που παρέσυρε τους πάντες στους εκρηκτικούς ρυθμούς των κομματιών. Sleeping in my car και υ υπόσχεση για χορό μέχρι τελικής πτώσεως μόλις έχει δοθεί.

Ανακατεύοντας παλιότερες επιτυχίες με νέα κομμάτια, οι Roxette ικανοποίησαν τους θαυμαστές τους κάνοντας παράλληλα τη δουλειά τους – βλέπε promotion. Φημισμένοι για τις ερωτικές μπαλάντες τους, εξισορρόπησαν αυτές με τα πιο ροκ τραγούδια τους, εναλάσσοντας διαρκώς το ύφος, διατηρώντας έτσι ζωντανό το ενδιαφέρον μας. Την επόμενη φορά πάντως δεν θα τσεκάρω το σετ λιστ γιατί χάνεται το στοιχείο της έκπληξης. Το Wish I could fly και το Only when I dream έδωσαν την θέση τους σε καινούργιες δημιουργίες, αλλά ήταν η μαγική φράση του Περ “Πάμε Χόλλυγουντ” που έφερε το παραλήρημα μόλις ακούστηκαν οι πρώτες νότες του It must have been love. Η Τζούλια Ρόμπερτς περνούσε σαν σκιά στο μυαλό μας, και όλοι μαζί παίρναμε τη σκυτάλη από τον Περ για να τραγουδήσουμε δυνατά ξορκίζοντας φαντάσματα παλιών παθών και αγάπες που – δεν – πήγαν στον παράδεισο.

Λίγο μετά τον ύμνο Fading like a flower μας ξαναξεσήκωσαν με τα υπέροχα How do you do και Dangerous πριν ολοκληρώσουν με το Joyride. Όχι ένα και δύο, αλλά δεκαέξι τραγούδια μας χάρισαν πριν εγκαταλείψουν την σκηνή για να επανέρθουν με το encore.

Watercolours of my life, Spending my time και Τhe look, για το κοινό που επευφημούσε, ένα ζεστό κοινό που δεν σταματούσε να εκδηλώνει την αγάπη του. Είμαι σίγουρη πως, αν και δεν ήταν πολυπληθής η συναυλία τους, δεν θα ξεχάσουν την ένταση και το πάθος των παρευρισκομένων – που να μας είχαν τιμήσει το ’90 δηλαδή.

Αποχωρώντας για δεύτερη φορά αναγκάζονται ασφαλώς να ξαναβγούν, μιας και δεν θα μπορούσαν να μη μας αφήσουν να ανάψουμε αναπτήρες, αγκαλιάσουμε τα ταίρια μας και τραγουδήσουμε όλοι μαζί το πασίγνωστο Listen to your heart.

Από τις δύο περίπου ώρες η μνήμη μου συγκρατεί την εξαιρετική επίδοση του Gessle στη σκηνή, με ενέργεια και καλή επικοινωνία με τους μουσικούς του αλλά και το κοινό, στο οποίο έδινε συνέχεια πάσα για τα ρεφρέν τους, καθώς και την προσοχή – φροντίδα προς την Fredriksson, αποδεικνύοντας τί σημαίνει καλή συνεργασία. Από το 86 άλλωστε που σχηματίστηκε το γκρουπ δεν θυμάμαι να υπήρχαν κόντρες, παραιτήσεις, σκάνδαλα που αναφέρονταν στους δύο φίλους. Η καλή τους χημεία δεν απογοήτευσε τους ανθρώπους που επένδυσαν κάμποσα ευρώ για να τους τιμήσουν. Δεν παρέλειπαν μάλιστα να μας ευχαριστούν για την ανταπόκρισή μας, ενώ μπροστά τους κυμάτιζαν σουηδικές σημαίες. To μοναδικό κομμάτι που μου έλειψε ήταν η μπαλάντα Crash! Boom! Bang από το ομώνυμο άλμπουμ τους, με τους καταπληκτικούς στίχους και την όμορφη μελωδία. Να σημειώσουμε πάντως πως οι μουσικοί που πλαισίωναν το γκρουπ ήταν όλοι τους εξαιρετικοί, με τον κιθαρίστα που θύμιζε Έρικ Κλάπτον και τον κιμπορντίστα με ένα ιδιαίτερο καπέλο – Τουρκία μου θύμισε – να κλέβουν την παράσταση.

Στα μόνα αρνητικά – η ευθύνη βαραίνει την διοργανώτρια εταιρεία – το πάντα ακριβό εισιτήριο – σαράντα ευρώ + τα έξοδα διοδίων και βενζίνης, ε, δεν το λες και μη σεβαστό ποσό. Συγκρίνοντας με τιμές στο εξωτερικό καταλαβαίνεις για τί εκμετάλλευση μιλάμε. Επίσης κάποιος επιτέλους θα πρέπει να πει στα παιδιά που ελέγχουν τις εισόδους πως η ευγένεια είναι απαραίτητο προσόν όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους που έχουν πληρώσει κι έχουν ταλαιπωρηθεί μέχρι να φτάσουν εκεί. Αλλά αυτή η παράγραφος αφορά όπως πάντα το ελληνικό σύστημα και σε τίποτα δεν έχει να κάνει με το συγκρότημα, που δούλεψε σκληρά για να μας χαρίσει μία πραγματικά υπέροχη συναυλία – οι φανς μάλιστα βάζουν δέκα με άριστα το δέκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.