ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ 30 ΧΡΟΝΩΝ, 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

grammata poster

Η σημαντικότερη πολιτική σάτιρα της μεταπολίτευσης

για έθνος, θρησκεία, εκπαίδευση, οικογένεια.

ΡΙΒΙΕΡΑ Θερινός

Πέμ.-Τετ.: 21.00/ 23.00


Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα χωριό της ορεινής Αρκαδίας λίγο μετά τη μεταπολίτευση. Ο Περικλής (Β. Διαμαντόπουλος), είναι ένας διευθυντής του Γυμνάσιου, συντηρητικός ως δάσκαλος και γονέας. Ζει στο χωριό μαζί με τη σύζυγό του, την υπομονετική και συμπονετική Ελπίδα (Α. Ματζουράνη), και τον έφηβο γιο του Σωκράτη (Ν. Καλογερόπουλος), ενώ έχει μεγάλα σχέδια για τον μεγάλο του γιο Δημοσθένη (Κ. Τσάκωνα), που λείπει χρόνια για σπουδές στο εξωτερικό. Ο Δημοσθένης επιστρέφει αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως τα είχε φανταστεί ο πατέρας… Παράλληλα, η τοπική κοινωνία αναστατώνεται από τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου πεσόντων κατά την Κατοχή, καθώς παραλείπεται το όνομα του Χρήστου Καναβού, ενός κομμουνιστή αντιστασιακού που σκοτώθηκε στην περιοχή. Ο Περικλής έρχεται σε σύγκρουση τόσο με τη γυναίκα του Ελπίδα, όσο και με τους δυο γιους του Σωκράτη και Δημοσθένη, που υπερασπίζονται το δικαίωμα της Χρυσάνθης (Ειρήνη Καζάκου) και της οικογένειάς της να καταθέσουν στεφάνι στη μνήμη του Καναβού… Και προσπαθούν να δικαιώσουν τον πεσόντα υπό το βλέμμα της σεβάσμιας εκκλησίας, του Δημάρχου και των αστυνομικών που καραδοκούν για κάθε ανατρεπτική κίνηση και καταπνίγουν την αλήθεια για τον αριστερό αγωνιστή…

MATHE PAIDI MOY GRAMMATA (2)

4 ΒΡΑΒΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1981

Α’ Γυναικείου και Ανδρικού Ρόλου, Σκηνογραφίας, Γ’ Ειδικό Βραβείο

Η ΚΑΥΣΤΙΚΗ ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟΥ

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΑΡΑΓΚΟΥ

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ 30 ΧΡΟΝΩΝ

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΝΑ ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΗ

ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΡΕΝΑ ΚΑΖΑΚΟΥ

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΚΩΝΑΣ ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΔΗΣ

και ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΑΒΡΟΥΖΟΣ

Έξι χρόνια στο δημοτικό. Έξι χρόνια στο γυμνάσιο, δώδεκα. Έξι χρόνια στο πολυτεχνείο, δεκαοχτώ. Έξι χρόνια στο εξωτερικό, εικοσιτέσσερα. Και έξι χρόνια μέχρι που να πάω σχολείο, τριάντα. Μέχρι τα τριανταέξι που είμαι, ακόμα άλλα έξι χρόνια. Πού πήγανε; Τι γίνανε έξι χρόνια;

«Η καλύτερη ταινία μου, ζωντανή και διαχρονική ακόμα,

παίζεται σε πολιτιστικές εκδηλώσεις όλα αυτά τα χρόνια.»

ΘΟΔΩΡΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΣ

2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

MATHE PAIDI MOY GRAMMATA(1)

Η ΤΑΙΝΙΑ

«ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ»! Με αυτή τη στερεότυπη φράση, ο αξιόλογος Έλληνας σκηνοθέτης Θόδωρος Μαραγκός, δημιουργεί μια καυστική πολιτική σάτιρα για την Ελλάδα τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν κάποια θέματα ταμπού, όπως η κυριαρχία της εκκλησίας, ο Κομμουνισμός, η εθνική αντίσταση, η στεγνή εκπαίδευση, αστυνομοκρατία, η ανεργία, η έλλειψη ελευθερίας λόγου, είχαν αρχίσει να έρχονται στο προσκήνιο ανοιχτά πλέον.

Η ταινία, όσο καυστική είναι όμως, άλλο τόσο είναι και απολαυστική ως κωμωδία. Τα παρουσιάζει όλα με πανέξυπνο και εύστοχο χιούμορ, δημιουργώντας μια κλασική ελληνική κωμωδία που ακόμα θυμόμαστε με αγάπη και που άφησε αξέχαστες ατάκες όπως: «Έξι χρόνια στο δημοτικό. Έξι χρόνια στο γυμνάσιο….», που λέει με μοναδικό τρόπο ο Κώστας Τσάκωνας. Η αλήθεια είναι πικρή και η κωμωδία αυτή είναι αιχμηρή σαν ξυράφι. Θίγει θέματα που οι Έλληνες στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ένιωθαν ότι δεν έπρεπε να κρύβουν πλέον, να αγνοούν και να προσπερνούν. Το δύσκολο πολιτικό κλίμα της εποχής, η μετάβαση από μια πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα σε μια άλλη, όλα φαίνονται μέσα στην ταινία. Και τα προβλήματα είναι πολλά: ένα από τα σημαντικά που θίγει η ταινία είναι η ανεργία, η μη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, η έλλειψη ευκαιριών για τους νέους, που στην ουσία δεν έχουν μέλλον στην ίδια τους την πατρίδα, κάτι το οποίο και αυτή τη στιγμή επίκαιρο όσο ποτέ! Ο σπουδασμένος γιος, Κώστας Τσάκωνας, που «έμαθε γράμματα» ακριβώς για να έχει μια καλύτερη ευκαιρία στη ζωή, καταπνίγεται από την υπανάπτυξη της Ελλάδας και καταλήγει ένας ακόμα άνεργος με πτυχίο που παίζει τάβλι!

Ταυτόχρονα, και ο άλλος γιος, ο νεότερος, συμβολίζει την επανάσταση της νέας γενιάς απέναντι στον συντηρητισμό της αυστηρής, και ακόμα κατά κύριο λόγο, αγροτικής Ελλάδας, που βασίζεται ακόμα σε παρωχημένες νοοτροπίες, όπως «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια».

Και μέσα σε όλα αυτά, το αμιγώς πολιτικό κομμάτι. Η αρχή της συζήτησης για ταμπού ιστορικές στιγμές της χώρας, όπως οι αντιστασιακοί και ο ρόλος τους στον πόλεμο κατά των Γερμανών, ο κομμουνισμός, οι αριστεροί αγωνιστές…

Η ταινία, μέσα από ένα σοφό πλέγμα όσων συντελούν στη δημιουργία αυτού του αποπνικτικού περιβάλλοντος, που καταπνίγει την ελεύθερη έκφραση και πρωτοβουλία, δίνει το πολιτικό στίγμα της εποχής αλλά και αφηγείται μια συγκινητική ιστορία για την κρίση που μπορεί να περνά μια οικογένεια και μια κοινωνία… Και πάλι, όχι χωρίς άφθονο γέλιο! Ποιος θα ξεχάσει τον «σγουρομάλλη» πρωτότοκο γιο, τον δεύτερο γιο που θα γινόταν… «ρήτορας», την έκθεση για την παπαδοκρατία, τους Boney M, τη διαφορά ανάμεσα στις αφηγήσεις του αυστηρού πατέρα με την πραγματικότητα, το σοκ του πατέρα ότι ο γιος του, που τον σπούδασε για να συνεχίσει τις ιδέες του, ακούγεται… κομμουνιστής!

Εξαιρετικό σενάριο, από τον ίδιο τον Θόδωρο Μαραγκό, ένα εξαιρετικό καστ σπουδαίων Ελλήνων ηθοποιών, «σφιχτή» και υπαινικτική σκηνοθεσία που πανέξυπνα αντιπαραβάλλει καταστάσεις με πολύ κωμικά αποτελέσματα… Όλα αυτά συντελούν σε μια από τις σημαντικότερες κωμωδίες της μεταπολίτευσης, που προκάλεσε από την αρχή αίσθηση, γνώρισε την αγάπη του κόσμου, καθώς, όταν παιζόταν στους κινηματογράφους, συχνά ο κόσμος χειροκροτούσε όρθιος στη διάρκεια της προβολής της! Ταυτόχρονα, τιμήθηκε και με 4 βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1981: Α’ Ανδρικού (Β. Διαμαντόπουλος) και Α’ Γυναικείου (Α. Μαντζουράνη), Σκηνογραφίας και Γ’ Ειδικό Βραβείο του Φεστιβάλ.

30 χρόνια μετά, έχοντας όλοι μας ζήσει μια πρώτη γενιά μεταπολίτευσης και με όλα όσα γνωρίζουμε τώρα και τις συνέπειες όλων αυτών των γεγονότων, είναι απίστευτο να διαπιστώνουμε πόσο επίκαιρη είναι ακόμα αυτή η ταινία, πόσα μαθήματα μας δίνει για πράγματα που ακόμα δεν έχουν ξεπεραστεί, και πόσο ακόμα πληρώνουμε ίσως πράγματα που έχουν τις ρίζες τους σε εκείνη την εποχή. Η ερήμωση της επαρχίας, η έλλειψη μαθητών, το προβληματικό εκπαιδευτικό σύστημα, η αστυφιλία, η ανεργία των νέων επιστημόνων, τα φροντιστήρια, το ελλιπές σύστημα υγείας, η μετανάστευση, η αναζωπύρωση του εθνικισμού, η αισθητή ακόμα κυριαρχία αντιδραστικών εξουσιών, είναι όσα μας ενώνουν με αυτήν την ταινία σήμερα….

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Κωμωδία, Ελλάδα, 1981, 96’ Έγχρωμο

Σκηνοθεσία/Σενάριο: ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΣ

Δ/ντής Φωτογραφίας: ΝΙΚΟΣ ΜΗΛΑΣ

Μοντάζ: ΗΛΙΑΣ ΣΓΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ηχολήπτης: ΝΤΙΝΟΣ ΚΙΤΤΟΥ, ΗΛΙΑΣ ΙΟΝΕΣΚΟ

Σκηνογράφος: ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΦΑΣΣΕΑ, ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ

Ενδυματολόγος: ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΦΑΣΣΕΑ, ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ

Μουσική Σύνθεση: ΝΙΚΟΣ ΤΑΤΣΗΣ

Βοηθ. Σκηνοθέτη: ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ

Βοηθ. Δ/ντή Φωτογραφίας: ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΠΕΡΜΠΕΡΑΚΗΣ

Μακιγιάζ: ΤΖΕΝΗ ΑΒΟΚΑΤΙΔΟΥ

Φωτογράφος-Πλατώ: ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ

Δ/ντής Παραγωγής: ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΣΩΝΗΣ

Βοηθ. Δ/ντή Παραγωγής / Φροντιστής: ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΦΑΣΣΕΑ

Παραγωγή: ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ – ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

Παραγωγός: ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΣ

Συμπαραγωγή: ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΥΡΤΗ

Ηθοποιοί: ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΝΝΑ ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΗ, ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΚΩΝΑΣ, ΡΕΝΑ ΚΑΖΑΚΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΜΠΕΡΙΔΗΣ, ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ ΓΚΟΤΣΗΣ, ΚΑΤΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΘΩΜΑΣ ΠΑΛΙΟΥΡΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΣΩΝΗΣ, ΒΟΥΛΑ ΠΡΕΒΕΔΩΡΟΥ, ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΙΛΙΡΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΑ ΖΕΖΑ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ, ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΝΤΑΦΛΟΣ, ΜΑΙΡΗ ΝΑΝΟΥ, ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΠΡΑΣΣΑ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΑΒΡΟΥΖΟΣ, ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΔΗΣ

ΘΟΔΩΡΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΣ

Ο Θόδωρος Μαραγκός, ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες, γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα ως σκιτσογράφος, με κινούμενα σχέδια και κατόπιν πέρασε στον κινηματογράφο, όπου ασχολήθηκε με όλα τα είδη κινηματογράφου. Έχει βραβευθεί ως σκηνοθέτης, ως σεναριογράφος, ως οπερατέρ, ως animator… Οι ταινίες του, έχουν αγαπηθεί από τον κόσμο, και εκτός από τα βραβεία, έχουν κάνει ρεκόρ εισιτηρίων και συνδυάζουν την καλλιτεχνική με την εμπορική ποιότητα.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

1969 Τσουφ

1971 Σσστ

1971 Οικόπεδο

1973 Λάβετε Θέσεις

1975 Αγώνας

1978 Από πού πάμε για τη χαβούζα

1980 Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι

1981 Μάθε παιδί μου γράμματα

1984 Τι έχουν να δουν τα μάτια μου

1987 Έμμονες Ιδέες

1990 Πέρα απ’ τον ορίζοντα

1993 Δραπέτης του Φεγγαριού

1995 Η γεύση του ολόκληρου

1998 Φιλιατρά, Ιδιαίτερη Πατρίδα

2000 Κοιτάζοντας τον Υμηττό

2002 Η Οδύσσεια του Παν. Ηλιόπουλου

2004 Ο Θεός είναι αόρατος γιατί είναι μικροσκοπικός

2005 Black Μπεεε…

2007Αρκεί να φαίνονται ωραία

2010 Οι κλέφτες του χρόνου

ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος (15 Νοεμβρίου 1920 – 5 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Νέου Θεάτρου. Ήταν ο πρώτος ηθοποιός που εμφανίστηκε ζωντανά στην ελληνική τηλεόραση, στο μονόπρακτο Αυτός και το παντελόνι του του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το 1966. Από τους πιο χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν αυτός του αυστηρού καθηγητή στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Νόμος 4000 και αργότερα, σε σειρές, όπως «Εκμέκ παγωτό» , στην ιδιωτική τηλεόραση.

Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης του Κουν. Το 1956 ίδρυσε μαζί με τη Μαρία Αλκαίου το Νέο Θέατρο και το 1993 το Σύγχρονο Θέατρο. Το 1970 επέστρεψε στην Ελλάδα από το Παρίσι και συνεργάστηκε με διάφορους ιδιωτικούς θιάσους, καθώς επίσης και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ παράλληλα δίδαξε στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης. Τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντής εργαστηρίου υποκριτικής τέχνης για νέους ηθοποιούς. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1999.

Επιλεγμένη φιλμογραφία

1996 Καβάφης

1996 Μπίζνες στα Βαλκάνια

1987 Τα παιδιά της Χελιδόνας

1981 Μάθε παιδί μου γράμματα

1980 Βέγγος ο τρελός καμικάζι

1980 Ελευθέριος Βενιζέλος 1910-1927

1979 Τζακ ο καβαλάρης

1978 Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας

1962 Νόμος 4000

1962 Το ταξίδι

1962 Ψηλά τα χέρια Χίτλερ

1959 Να πεθερός, να μάλαμα!

1958 Το αμαξάκι

1956 Η αρπαγή της Περσεφόνης

1952 Τελευταία αποστολή

ΑΝΝΑ ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΗ

Η Άννα Μαντζουράνη γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα. Το 1952 σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Τ. Μουζενίδη και στη σχολή τραγουδιού Μ. Καλφοπούλου.

Σπούδασε στην σχολή μουσικού Θεάτρου και Κινηματογράφου του Τάκη Μουζενίδη. Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το έργο «Γυναίκες και Λουλούδια» και ακολούθησαν πολλοί ρόλοι κυρίως σε επιθεωρήσεις αλλά και μουσικοχορευτικές κωμωδίες. Ακόμα συνεργάστηκε με το θίασο Κ. Χατζηχρήστου στο έργο «O Λήσταρχος Νταβελης» κ.α.

Στο σινεμά ξεκίνησε το 1958 στην ταινία «Μέλπω». Συνολικά έλαβε μέρος σε 44 ταινίες. Μερικές από αυτές είναι «Εισπράκτωρ 007(1966)», «η Ζηλιάρα(1968)», «ο Παλιάτσος(1968)», «Ησαϊα μη χορεύεις(1969)», «ο Παραμυθάς(1969)», «ο Θαυματοποιός(1969)», «Τρεις τρελοί για δέσιμο(1969)», «Να τανε το 13 να έπεφτε σε εμάς(1970)», «Κάθε ναυάγιο και μία κόλαση(1971)», «Πίσω μου σε έχω σατανά(1971)», «Αέρα, αέρα, αέρα(1972)», «Λυσιστράτη(1972)», «Από πού πάνε για τη χαβούζα(1978)», «η Πολιτσμάνα(1981)» κ.α..

Κέρδισε το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου στο ΦΕΚΘ το 1981 για την ταινία «Μάθε Παιδί μου Γράμματα». Πέθανε το 1991.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας Παρακολούθησε μαθήματα στις σχολές θεάτρου Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη, Αθηνών. Η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση ήταν στο έργο του Ν. Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ακολούθησαν τα «Μεθυσμένη πολιτεία», «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα όλη η χάρη», «Στο κάμπινγκ», «Ερασιτέχνης άνθρωπος» κ.ά.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίζεται το 1981 στο «Μάθε παιδί μου γράμματα», όπου κερδίζει το β’ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ακολούθησαν τα «Άρπα κόλλα», «Είμαι…», «Ρεμπέτικο» (Βραβείο Εξαιρετικής Ερμηνείας), «Λούφα και παραλλαγή» (Βραβείο Α Ανδρικού Ρόλου). Το 1986 επιχειρεί την πρώτη δική του ταινία, η οποία όμως μένει στα συρτάρια. Αυτό στάθηκε η αφορμή να μείνει «εκτός» δεκαέξι χρόνια.

Η επιστροφή του στον κινηματογράφο έγινε το 2000 με το «Ένας κι Ένας», κερδίζοντας πάλι το Βραβείο Α Ανδρικού Ρόλου. Στο διάστημα της «απουσίας» του έγραψε τα θεατρικά «Σατιρικό των Ελλήνων», «Οι κυνικοί ξανάρχονται». Το 1981 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Θετή Ταυτότης». Το 1991 η ποιητική συλλογή «Επιστρόφια» (Εκδ. Λιβάνη). Το πρώτο του θεατρικό έργο «Ο Μπαμπούλας» παίχτηκε το 1976 στο θέατρο ΚΑΒΑ. Το 1994 κυκλοφόρησε το πρώτο του CD με τίτλο «Τα Δέοντα» από την FM Records.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.