Αγανακτισμένοι Πολίτες στο Σύνταγμα: 6 κρίσιμα ερωτήματα με αφορμή τη συγκέντρωση της Κυριακής 5 6 2011 του Γιάννη Καραμπίτσου

ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

5_6_2011_aganaktismenoi_polites_syntagma

1. Ποιούς περιλαμβάνει η αγανάκτηση; Και τα νεαρά παιδιά  που μοίραζαν προκηρύξεις για το Π.Α.Μ.Ε., που με αχαρακτήριστο και χυδαίο τρόπο -θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και άλλη λέξη- κάποιοι πως να τους πούμε τώρα διαδηλωτές; εξύβριζαν και απειλούσαν να φύγουν αλλιώς…. ΤΙ;  “έχω και παιδιά” έλεγε ένας τέτοιος “διαδηλωτής” και δεν έχουμε λόγο να μην τον πιστέψουμε, έχει παιδιά αλλά δεν διστάζει να τρομοκρατεί κάποια άλλα παιδιά να μην εκφράσουν την όποια θέση τους. Ενστάσεις και ιδεολογικές διαφωνίες με το κομμάτι αυτό της αριστεράς-όπως και με πολλά άλλα κομμάτια της- έχει και ο υπογράφων το κείμενο και μπορεί να έχει ο καθένας, όπως σίγουρα και με την ιδεολογία που εκφράζουν οι “αγανακτισμένοι” κατά του Π.Α.Μ.Ε., αλλά δεν εμποδίζουμε κανένα να τις εκφράσει, όχι βέβαια έτσι με απειλές και εξυβρίσεις. Και εκτός αυτού εργαζόμενοι όλοι και πληττόμενοι από την κατάσταση των πραγμάτων δεν οφείλουν αδελφωμένοι να παλεύουν για την ανατροπή αυτής της κατάστασης; Τέλος κάτι που ο λαϊκισμός πολλών που μπορεί να καταλήξει προάγγελος ενός άλλου πολύ επικινδυνότερου ισμού δεν θα μας εμποδίσει να πούμε. Απειλούν εκείνοι που χιλιάδες χρόνια με την στάση και ψήφο τους έθρεψαν τον δικομματισμό και την υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων εκείνους και ειδικά τα παιδιά (που έστω διαφωνώντας με την τακτική με την οποία το κάνουν) προσπαθούν να την αλλάξουν;

Ποιους περιλαμβάνει λοιπόν η αγανάκτηση;

2. Αλήτες, Ρουφιάνοι, Δημοσιογράφοι: Είναι όλοι οι δημοσιογράφοι αλήτες και ρουφιάνοι; Και αν πολλοί από τους δημοσιογράφους ειδικά εκείνοι της τηλεόρασης έγιναν αλήτες και ρουφιάνοι ποιός τους έκανε; Γιατί δεν κλείνετε απλά τις τηλεοράσεις σας αν όχι τελείως (έχουμε πάνω από 15 χρόνια να δούμε τηλεόραση) τις ώρες της “ενημέρωσης” κι να αναζητήσετε ή δημιουργήσετε εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης; Χωρίς αποδέκτες χωρίς κοινό, δεν υπάρχουν αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι.

Είναι όλοι όσοι κρατάν (ευτυχώς δεν έχουμε παράπονο σε αυτό πολύ μικρός αριθμός ατόμων έκφρασε μια τέτοια “άποψη”) κάμερα δημοσιογράφοι; Καλλιτέχνες, ενεργοί πολίτες και άλλες κατηγορίες ανθρώπων δεν υπάρχουν; επίσης είναι όλοι όσοι έμμεσα ασκούν την ας την  πούμε δημοσιογραφία ως λειτούργημα δημοσιογράφοι όπως τους εννοεί τουλάχιστον μεγάλο μέρος του κόσμου;  Τα μέλη του CameraStylo αλλά και άλλων blogs ή sites  (και όχι μόνο) που ασχολούνται με την ανάδειξη του πολιτισμού με την ευρεία έννοια και χρησιμοποιούν το βίντεο ως όπλο δημιουργικής ενημέρωσης αλλά και ανατροπής πολλές φορές είναι  δημοσιογράφοι;

Τέλος η άκριτη ομαδοποίηση όλα τα κόμματα, όλοι οι πολιτικοί, όλοι οι δημοσιογράφοι όχι μόνο δεν βοήθησε ποτέ κανένα εκκολαπτόμενο κίνημα, ούτε διαφώτισε ή διευκρίνισε κάποια κατάσταση,  αλλά αντίθετα αποτελεί έκφραση λαϊκισμού και βασικό συστατικό δημιουργίας  του επικίνδυνου εκείνου ισμού που λέγαμε. Ούτε είναι ουσιαστικά δημοκρατικό, ούτε είναι αποτελεσματικό για τους στόχους ενός κινήματος να απολογείται οποιοσδήποτε άνθρωπος (εκτός των πρακτόρων κάθε λογής)  βρέθηκε σε μια συγκέντρωση, γιατί βρέθηκε εκεί.

3. Γιατί αυτή η αγωνία για το πόσος κόσμος παραβρέθηκε;

αντιγράφουμε από ένα Μ.Μ.Ε.

«Πρόκειται για τη μεγαλύτερη, έως σήμερα, συγκέντρωση των «Αγανακτισμένων». Στην ευρύτερη περιοχή του Συντάγματος υπήρχαν πάνω 200.000 πολίτες που έδωσαν ένα δυναμικό «παρών», ενώ πηγές από τους διοργανωτές έκαναν λόγο ακόμα και για 500.000 άτομα.»

η διαφορά ανάμεσα στα 200.000 και στα 500.000 άτομα είναι κάτι σαν και αυτό που αναρωτιόταν ο Τσάκωνας στο “Μάθε Παιδί μου Γράμματα” 6 χρόνια στο δημοτικό, 6 στο γυμνάσιο, 6 στο πανεπιστήμιο, τα άλλα που πήγανε;

Συγκέντρωση κόσμου και διαδήλωση στις 18.00 σημαίνει κατεβαίνω εν είδη βόλτας στο Σύνταγμα στις 7, στις 8, στις 9, στις 10 φεύγω μετά από κάποια ώρα το πολύ βρίζω και κανέναν του Π.Α.Μ.Ε. , σχίζω και καμιά αφίσα των συνδικαλιστικών οργάνων που καλούν σε πορεία (το είδαμε και αυτό εχθές και η κοπέλα που το έκανε περπατούσε με ένα κόρδωμα μετά) και προσμετρούμαι σε μια καταμέτρηση (ποιός την κάνει άραγε αυτή;) 200.000-500.000 ανθρώπων λες και οι άνθρωποι είναι μυρμήγκια ; Είναι αυτό ακριβώς διαδήλωση; Για να μην αδικήσουμε το όλο εγχείρημα υπάρχουν και αρκετοί διαδηλωτές που παραβρίσκονται από τις 18-00 έως τις 23.00 περίπου.

Αυτή είναι η ουσία; Δεν αρκεί ότι είχε πολύ κόσμο η συγκέντρωση; 200.000 μετέδιδε  ένα άλλο μικρότερο Μέσο Επικοινωνίας ακομμάτιστοι (είναι προϋπόθεση αυτό; και είναι ακομμάτιστοι όλοι αυτοί που συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων πολιτών; )  άνθρωποι χωρίς να “ανοίξει ούτε μύτη” (γιατί θα έπρεπε; και είναι κατόρθωμα αυτό;). Μήπως ο στόχος αυτού είναι άλλος; Μήπως έτσι θελημένα ή άθελα αντιπαρατίθενται ο κομματισμένος με τον ακομμάτιστο, ο συνδικαλισμένος με τον ασυνδικάλιστο, ο πολιτικοποιημένος με τον απολιτικοποίητο; Κι έτσι το νόμισμα γυρίζει από την άλλη πλευρά και από αυτή την οπτική γωνία παρατηρούμε τώρα τα πράγματα. Αν υπήρχε ένα λάθος στις προερχόμενες από την αριστερά  κατηγοριοποιήσεις πολιτών, το λάθος αυτό τώρα μεγεθύνεται και εξαιτίας της ιδεολογικής του φυσιογνωμίας καταλήγει και αυτό επικίνδυνο για την δημιουργία εκείνου του άλλου ισμου που λέγαμε.

Τα πράγματα και η αλλαγή τους οφείλουν να βασίζονται στην αλήθεια και στην ανάλυση αυτής της αλήθειας. Συγκέντρωση με την έννοια της διαδήλωσης, μιλάμε περισσότερο για τις δύο Κυριακές των Πανευρωπαϊκών συγκεντρώσεων  δεν υπάρχει ουσιαστικά για να μπορεί να μετρηθεί.  Οι περιφερόμενοι συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που συμμετέχουν  δεν μπορεί να προσμετρείται στην προσπάθεια δημιουργίας εξωπραγματικών αριθμών συμμετοχής σε διαδήλωση και άχρηστων εντυπώσεων. Δεν υπάρχει ούτε δυνατότητα ούτε λόγος να προσμετρηθεί μια τέτοιου είδους εκδήλωση. Όσοι παρακολούθησαν τους πανεπιστημιακούς και τον Θεοδωράκη στα Προπύλαια για μια ώρα μπορούν αντικειμενικά και ως ένα βαθμό να μετρηθούν. Και για εμάς (εννοούμε και ως CameraStylo) η συγκέντρωση της 5 6 2011 είχε πιο πολύ κόσμο από την προηγούμενη Κυριακή αλλά  και σε πυκνότητα και συμμετοχή η 31η Μαΐου 2011 εξακολουθεί  να είναι η μέρα με τον περισσότερο κόσμο που επέδειξε ταυτόχρονα συμπεριφορά ουσιαστικού διαδηλωτή. Παρόλο που οι ενστάσεις και οι ιδεολογικές διαφωνίες μας ήταν πολλές ιδιαίτερα για το ύφος με το οποίο εκφράστηκαν και στα Προπύλαια (πολλά από αυτά που ειπώθηκαν είχαν πραγματικά ενδιαφέρον) ομιλητές και κόσμος, η μέρα εκείνη απέδειξε ότι μόνο η ειλικρινής συναδέλφωση όλων των πολιτών μπορεί να φέρει πολύ κόσμο στο Σύνταγμα με τη συνειδητοποίηση  του διαδηλωτή. Ποτέ δεν αναφέραμε ούτε ένα νούμερο. Ούτε και τώρα θα το κάνουμε. Γιατί απλά και κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν έχει νόημα.

4. ποιοί είναι οι διοργανωτές που αναφέρονται εδώ από το Μ.Μ.Ε. και που έκαναν και αυτές τις μετρήσεις; Ποια είναι η σχέση της λαϊκής συνέλευσης που επιδεικνύει μια αξιοζήλευτη δημοκρατική στάση και διεργασία στην καρδιά της πλατείας με όσα συντελούνται στον περίγυρο της πλατείας; Και όλα όσα συντελούνται εκεί εκφράζουν τα ενεργά (γιατί εν δυνάμει ενεργά είναι όλοι όσοι συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις) μέλη της λαϊκής συνέλευσης; Πόσο οι αποφάσεις για στήριξη των απεργιών από όπου και αν είναι οργανωμένες περνά και διακτινίζεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του Συντάγματος;

5. Ειλικρινά τα ερωτήματα θα μπορούσαν να είναι πολύ περισσότερα αλλά στόχος αυτού του κειμένου είναι να προβληματίσει καλοπροαίρετα και καλοπροαίρετους τουλάχιστον για συμπεριφορές –δεν αναφερθήκαμε καθόλου σε ιδεολογικά ζητήματα διαφωνιών και στο περιεχόμενο και στη μορφή αυτού που αποκαλούμε αγανακτισμένοι πολίτες στο Σύνταγμα-.

εκτός ίσως από ένα:

Δεν θα μπορούσαν τα συνθήματα ειδικά όσο περνάει ο καιρός να εμποτίζονται με περισσότερη ουσία και φαντασία; δεν νομίζουμε ότι είναι κακό και δεν θα αλλάξει προς το χειρότερο μια κίνηση ανθρώπων αν εμπλουτίσει κάπως τον τρόπο έκφρασής της. Πολύ ανησυχούν -μας το εξομολογήθηκαν κιόλας- κάποιοι πολίτες μήπως αριστεροποιηθούν (φτου, φτου) μέσα από αυτή τη διεργασία. Δεν πειράζει ρε παιδιά και η αριστερά καλή είναι, δεν χάθηκε ο κόσμος. Ας είμαστε ανοιχτοί. Εδώ ζεις μια ζωή νομίζοντας ότι είσαι άντρας και τελικά ανακαλύπτεις πως όχι (προς αποφυγήν παρεξηγήσεων δεν μιλάω για τον εαυτό μου όχι ότι από αυτό τον “κίνδυνο” και από πολλούς άλλους κινδύνους και άλλες καταστροφές εξαιρείται κανείς)  και

6. Είναι παράλογο που θέλουμε να συμμετέχουμε σε όποιες εκδηλώσεις επιθυμούμε χωρίς τρομοκρατία ψυχολογική ή άλλης φύσης και που επιθυμούμε να αποχωρούμε από αυτές χωρίς πονοκεφάλους, ημικρανίες ή άλλες παρενέργειες που σχετίζονται με τον ψυχικό μας κόσμο, έχοντας την δυνατότητα να εκφράσουμε την όποια άποψή μας; Μήπως αυτό είναι αληθινή και ουσιαστική δημοκρατία;

Πριν χρόνια ΑΕΚτζής ών (έχω σταματήσει να παρακολουθώ ποδόσφαιρο πάνω από 20 χρόνια χωρίς όμως να έχω γίνει αντιποδοσφαιρόφιλος) παρακολουθώντας αγώνα της ΑΕΚ με την Μίλαν αν θυμάμαι καλά στην θέση των διαρκείας έκφρασα  με ειλικρίνεια όπως το κάνω πάντα όταν το φέρει η κουβέντα στον αδελφό μου το θαυμασμό μου για τη νίκη του Παναθηναϊκού στο γήπεδο του Άγιαξ με 1-0 και τον προβληματισμό μου για τον άσχημο τρόπο με τον οποίο αγωνιζόταν η ΑΕΚ κατά τη γνώμη μου. Ένας φανατικός ΑΕΚτζής ήρθε και με χτύπησε στο κεφάλι λέγοντας πως είμαι κρυφοπαναθηναϊκός. Ας έχουμε την ελευθερία κρυφό ή φανερό να είμαστε ότι θέλουμε (εκτός ίσως αν είμαστε εκφραστές εκείνου του ισμού που προαναφέραμε) και να μπορούμε να το εκφράσουμε ή να μην το εκφράσουμε αν δεν το επιθυμούμε και με αυτό το κρυφο ή φανερό χαρακτηριστικό μας να συμμετέχουμε όπου θέλουμε. Η αλήθεια, η διαπίστωση, ανάλυση και μετάδοσή της μόνο καλό κάνει από την άλλη,  μας βοηθάει να ανακαλύψουμε τα λάθη μας και να τα διορθώσουμε.

με εκτίμηση και αγωνιστική αλληλεγγύη προς τους αγανακτισμένους πολίτες του Συντάγματος

με την ευχή να αποκτήσουν παιδεία και συνειδητοποίηση διαδηλωτή, όσοι δεν έχουν τουλάχιστον και δεν θα τους κάνει αυτό «κουκουέδες» και αν θα τους έκανε είναι προτιμότερο από το να γίνουν κάτι παρόμοιο με τους περισσότερους από αυτούς που ψήφιζαν τόσα χρόνια. Όσο και αν στενοχωρήσουμε πολλούς, άλλου είδους ευθύνες έχει η αριστερά στις διάφορες εκφάνσεις της για την κατάσταση των πραγμάτων και άλλη η εξουσία και οι εκφραστές της. Δεν ευθύνεται  για την στάση και τις συμπεριφορές των εξουσιαστών- παρά μόνο αλλά η αλήθεια είναι  σημαντικό- γιατί δεν κατάφερε έως τώρα με αποτελεσματικό τρόπο να την αποτρέψει. Άλλο εξουσία και εξουσιαστής και άλλο υποκείμενος στην εξουσία και εξουσιαζόμενος. Και παρόλο που και κάποιοι εκπρόσωποι των κομμάτων της αριστεράς έχουν επαφή με την εξουσία και κάποιοι εξ αυτών επηρεάζονται ή και αλλοτριώνονται ακόμα, από την εξουσία δεν είναι της ίδιας τάξης η ευθύνη τους.  Και σίγουρα δεν έχει να κάνει με τους αριστερούς πολίτες που αιώνες τώρα προσπαθούν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο.

Γιάννης Καραμπίτσος

δντής & αρχισυντάκτης

CameraStylo

3 σκέψεις σχετικά με το “Αγανακτισμένοι Πολίτες στο Σύνταγμα: 6 κρίσιμα ερωτήματα με αφορμή τη συγκέντρωση της Κυριακής 5 6 2011 του Γιάννη Καραμπίτσου

Add yours

  1. Αγαπητέ Γιάννη

    Το θέμα μας εδώ δεν είναι η εξύβριση των ‘παιδιών’ που μοίραζαν φυλλάδια (το ‘παιδιά’ βάζω σε εισαγωγικά γιατί προτιμώ να χαρακτηρίζω κάποιον πολιτικοποιημένο από το ποιον εκπροσωπεί κι όχι από την ηλικία του. Λέγοντάς τον ‘παιδί’ είναι σαν να υποτιμώ την νοημοσύνη του). Το θέμα μας εδώ είναι η εξύβριση ενός πολιτικού κινήματος/κόμματος το οποίο εκμεταλλεύεται την συγκέντρωση. Το θέμα μας είναι ‘αυτοί’ που έστειλε αυτά τα ‘παιδιά’. Ακόμα κι αν αφήσουμε στην άκρη τα εισαγωγικά και μιλήσουμε για αυτά σαν παιδιά, πάλι τα παιδιά δεν φταίνε σε τίποτα πέρα από το ότι έχουν οδηγηθεί σε αυτό που κάνουν από κάποιους άλλους. Τα παιδιά μπορεί να βάζουν στην πρώτη γραμμή την ασφάλειά τους και τον ιδρώτα τους, χωρίς συμφέρον, μόνο από ιδεολογικό ενθουσιασμό. Από την άλλη, αυτοί που τα στέλνουν έχουν συμφέροντα. Και πάντα είχαν, ακόμα και όταν το έπαιζαν πολέμιοι του δικομματισμού, κάτι το οποίο τους βόλευε να υπάρχει. Λοιπόν, ακροδεξιοί, αριστεροί ή κεντρώοι, δυστυχώς έχουν μπει όλοι κάτω από μια ταμπέλα που αυτή είναι που πλέον δημιουργεί την σιχασιά του κόσμου που κατεβαίνει στο Σύνταγμα: Πολιτικός. Είτε στον θρόνο, είτε στην αντιπολίτευση, ο πολιτικός πλέον είναι συνώνυμο της λαμογιάς. Όπως και ο δημοσιογράφος. Ναι, ο κόσμος που τους έχει κάνει θεούς είναι υπήρξε χαζός και φταίει. Αλλά η δύναμη επιρροής από την άλλη πλευρά δεν πρέπει να υποτιμάται. Και στο κάτω κάτω της γραφής, ας δούμε την διαρκή επανεκλογή τους ως εξής: Τους έχουν δοθεί άπειρες ευκαιρίες μέχρι τώρα για να αποδείξουν ότι πολιτική δεν είναι λαμογιά. Όχι μόνο δεν το έκαναν. Αλλά έχουν διογκώσει αυτήν την άποψη. Ο κόσμος κουράστηκε. Κι όταν κουράζεσαι καταλήγεις σε απόλυτες απόψεις και γενικεύσεις. Αν ξέρεις ότι το σπίτι σου έχει γεμίσει κατσαρίδες, θα ψεκάσεις. Κι ας ξέρεις ότι θα ψοφήσουν και οι πεταλούδες που πετούν στα δωμάτιά του.

    Δεν λέω ότι είμαι υπέρ των γενικεύσεων. Εγώ είμαι τραπεζικός υπάλληλος (τμήμα πληροφορικής). Κατεβαίνω στις συγκεντρώσεις και βρίζω τις τράπεζες. Και πριν τις έβριζα. Την μισώ την τράπεζά μου, δεν την έχω στηρίξει ποτέ με μετοχές, δεν έχω πάρει ποτέ δάνειο, σε όλους τους φίλους και γνωστούς λέω ‘μακριά από τράπεζες’ και στην δουλειά μου υπήρξα περισσότερο σπυρί στον πισινό των εργοδοτών μου παρά συνεργάτης. Δυστυχώς αν ο όχλος αποφασίσει να κάνει ντου μια μέρα στο κτήριο, θα καώ κι εγώ ανάμεσα στα στελέχη που στηρίζουν και ηδονίζονται από το τραπεζικό σύστημα. Ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει ότι ένας τραπεζικός υπάλληλος υφίσταται την ίδια πίεση και εκμετάλλευση που υφίσταται ο κάθε άλλος υπάλληλος από τον εργοδότη του. Θα μου πεις, ‘μην γίνεσαι τραπεζικός’. Ωραία. Μην γίνεσαι τραπεζικός. Μην γίνεσαι μπάτσος. Μην γίνεσαι χρηματιστής. Μην γίνεσαι πολιτικός. Μην γίνεσαι γιατρός… Αυτό είναι το θέμα μας; Να μην στηρίζουμε ένα σάπιο σύστημα; Ή να το καθαρίσουμε έτσι ώστε να υπηρετεί τον άνθρωπο κι όχι να του πίνει το αίμα;

    Πέρα από όλα τα παραπάνω θα συμμεριστώ την ανησυχία σου για το ποιος το καθοδηγεί όλο αυτό και φουσκώνει τα νούμερα διαδηλωτών ή αποφασίζει για τα αιτήματα. Μου θυμίζει κάτι καταλήψεις που κάναμε στο λύκειο και κανείς δεν ήξερε τα αιτήματα. Εκεί τουλάχιστον τα είχαν βγάλει μέλη του 15-μελούς, επιτροπή που είχε ψηφιστεί από όλους τους μαθητές. Αυτά τα αιτήματα ποια επιτροπή τα βγάζει; Δεν διαφωνώ με αυτά. Πολλά με βρίσκουν σύμφωνο. Αλλά δεν μου αρέσει το μικρόβιο που υπάρχει πίσω από τους τοίχους της βουλής να υπάρχει και στην πλατεία μπροστά της. Είμαι χαζός και ρομαντικός και θέλω αγνά κίνητρα ανάμεσα στους της πλατείας. Ονειροβατώ ε;

  2. Επιτελους καποιος να μιλησει και να ξεμπροστιασει συμπεριφορες που παραπεμπουν σε φασιζουσες νοοτροπιες.
    Δηλαδη ολοι χωρανε στην πλατεια αρκει να μην ΚΚΕδισουμε;
    Πολυ ωραιο αρθρο

  3. Καμμια επαφη με σταλινικα κομματοσκυλα,που ξαφνικα με σαλια που τρεχουν εμφανιστηκαν να καπελωσουν ενα γεγονος που ουτε αναγκη ,ουτε προοπτικη κομματικης γραμμης εχει. Αν ηθελαν να δηλωσουν την αποψη τους ,χρονια τωρα,ας φροντιζαν να συμπορευονται και οχι να καταδιδουν,ν ακουν κι οχι να φιμωνουν.Καμμια αγωνια δεν ειδα πουθενα για το μεγεθος της συγκεντρωσης παρα μονο στο κειμενο σας, απο τ οποιο το μονο που αποκομισα ειναι οτι μαλλον ειστε φιλοπαναθηναικος………

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: