ARAZ – ZAYNEP TANBAY, κριτική Νίκης Πρασσά


ARAZ – ZAYNEP TANBAY

Νιώθω τυχερή που χάρη στο Φεστιβάλ Αθηνών και τις επιλογές του κ. Λούκου, είχα την τύχη να απολαύσω την δουλειά της Zaynep Tanbay. Φτάνοντας στην Πειραιώς εξ Ανατολής αλλά με βαλίτσες γεμάτες εμπειρίες από σπουδές στην δύση, η Τουρκάλα χορογράφος έχει καταφέρει να μιλήσει τη μοναδική άμεσα κατανοητή από όλους γλώσσα, αυτή του σώματος.

«Η κίνηση δεν λέει ποτέ ψέματα» έλεγε ο πατέρας της Μάρθας Γκράχαμ, στη σχολή της οποίας η Zaynep φρόντισε να αναπτύξει τις πρώτες χορευτικές συλλαβές της. Ακολουθώντας αυτήν την πρόταση, και με ανάγκη να απομονώσει την κίνηση από οποιαδήποτε δραματουργική επεξεργασία και ψυχολογική ερμηνεία, σχημάτισε μία ομάδα για να καταθέτει τις προσωπικές της ενοράσεις περί όρχησης. Στην Ελλάδα μας επισκέπτεται με το Araz, ένα παζλ 14 διαφορετικών, πολύ σύντομων ως προς τον χρόνο της διάρκειάς τους αλλά περιεκτικών και συμπαγών ως προς το αισθητικό αποτέλεσμά τους σκηνών, που διερευνούν τον τρόπο λειτουργίας του σώματος, ως οντότητα και ως ολότητα, αλλά και στον αρμό της ένωσής τους με ένα άλλο σώμα.

Η κίνηση έχει βία, ηρεμία, γλυκύτητα, τραχύτητα, οι χορευτές είτε όλοι μαζί είτε στα σολαρίσματά τους ανιχνεύουν τις ποιότητές της . Η αρχική σεκάνς υπό τους ήχους του Φίλιπ Γκλας συστήνει στο κοινό την ομάδα, με το τέλος να τους φέρνει όλους μαζί πάλι επί σκηνής σε μία δυναμική έκρηξη, όπου με στόμφο πατούν το σανίδι και χειροκροτούν , κρατώντας τον ρυθμό που θα μπορούσε να έχει ως σημείο αναφοράς πρωτογενείς λατρευτικές τελετές, με τότεμ και θυσίες. Εδώ όμως είναι μια γιορτή, η γιορτή των βημάτων.

Στις επί μέρους εικόνες, το χιούμορ δεν έλειψε, όπως η σκηνή που η «απείθαρχη» Nil Batirbaygil χόρευε αντίθετα από τη φορά των υπολοίπων. Πολύ όμορφη υπήρξε και η στιγμή που δύο σώματα, αρσενικό και θηλυκό, εμφανίστηκαν περιπεπλεγμένα, θυμίζοντας γλυπτό, όπως τα σμιλεμένα κορμιά του θεού Απόλλωνα και την νύμφης Δάφνη στο σύμπλεγμα του Bernini. Την ανάγκη για καθαρή κίνηση υπεράσπισε και η ίδια η Zaynep, με δύο υπέροχες χορογραφίες. Με τα χέρια της να γίνονται ξένο σώμα με το οποίο διαλέγονται τα υπόλοιπα μέλη, ξεκίνησε από μικρές τοποθετήσεις για να περιδινηθεί στη συνέχεια σαν δερβίσης, ανοίγοντας την κίνηση και εμπλουτίζοντας με την παρουσία των άλλων κοριτσιών την σύνθεση. Ό,τι και να πω γι’αυτό το στιγμιότυπο δεν θα καταφέρει να αποδώσει σωστά την μαγεία του. Στην επόμενη δική της παρουσία, σαν κύκνος που γίνεται στρουθοκάμηλος, οπωσδήποτε όμως θυμίζοντας περισσότερο παραδείσιο κι εξωτικό πουλί παρά άνθρωπο, σε ένα μελαγχολικό τέμπο κινήθηκε εναντίον κάθε απαγόρευσης.

Η μουσική που χρησιμοποιήθηκε, κομμάτια του Tiersen, του Baba Zulu ή του Μercan Dede δημιούργησαν το κατάλληλο ηχητικό πλαίσιο στο οπτικό περιβάλλον που ζωντάνεψαν οι χορευτές μπροστά μας. Καταχειροκροτήθηκαν και δικαίως από το κοινό, πλην όμως επιμένουμε στην μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου σε τέτοιας σπουδαιότητας καλλιτεχνικά γεγονότα!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: