Κ.Θ.Β.Ε.: Καλλιτεχνικός Προγραμματισμός 2011-2012

KR_TH_VOR_ELL

Καλλιτεχνικός Προγραμματισμός ΚΘΒΕ 2011-2012

Βασιλικό Θέατρο

O ιδρυτής του Twitter, Biz Stone, παραιτείται και πάει για άλλα

biz_stone

Μετά από πέντε χρόνια ο 37χρονος συνιδρυτής και εκπρόσωπος του Twitter, Biz Stone, παραιτείται για να εστιάσει σε «νέα μεγάλη επιχείρηση του internet».
O Stone, θα συνεργαστεί ξανά με τους παλιούς του συναδέλφους με σκοπό την εφεύρεση μιας καινοτομίας που θα είναι το μέλλον του διαδικτύου.Έχει σκοπό να επιστρέψει στην εταιρεία που είχε φέρει την έμπνευση του Twitter πριν πέντε χρόνια, την «The Obvious Group». Συνέχεια ανάγνωσης «O ιδρυτής του Twitter, Biz Stone, παραιτείται και πάει για άλλα»

“Άμλετ” του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ-Νικολάϊ Κολυάντα, 7-9 Ιουλίου 2011, 21:00, Πειραιώς 260, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011

Πειραιώς 260 – Χώρος Η’

7- 9 Ιουλίου

Ώρα έναρξης 21:00

Θέατρο Κολυάντα – Nikolai Kolyada

Άμλετ

Σκηνοθεσία Nicolai Kolyada, σκηνικά Nicolai Kolyada, κοστούμια Lioubov Rodigina, Natalia Gorbounova, Svetlana Yakina, φωτισμοί-ήχος Denis Novosselov

Ερμηνεύουν οι Nicolai Koliada, Natalia Garanina, Irina Plesniaeva, Svetlana Kolessova, Lioubov Kocheleva, Vera Tzvitkis, Anna Danilina, Konstantin Itounin, Serguej Rovine, Serguej Fiodorov, Serguej Bogorodsky, Alexej Jdanov, Evguenij Tchistiakov, Serguej Kolessov, Karen Kotchiarian, Anton Makouchine, Oleg Yagodine, Alexandre Koutchik, Maxim Tarrassov, Youlia Bespalova, Anton Boutakov, Alexandre Vakhov,Alexandre Sissoev, Alexandre Ouglov

Στα ρώσικα με ελληνικούς υπέρτιτλους-μετάφραση: Δημήτρης Κοσμίδης

Το «φαινόμενο Κολυάντα» έρχεται για πρώτη φορά στη χώρα μας για να παρουσιάσει μία παράσταση που ανατρέπει την εικόνα του σαιξπηρικού Άμλετ. Ένας ξεχωριστός δημιουργός, που θεωρείται από τους διαμορφωτές της σύγχρονης ρώσικης θεατρικής σκηνής και μετράει πάνω από τριάντα χρόνια στο θέατρο. Συνέχεια ανάγνωσης «“Άμλετ” του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ-Νικολάϊ Κολυάντα, 7-9 Ιουλίου 2011, 21:00, Πειραιώς 260, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011»

Ομάδα Mag Πολεοδομία #1: Αυτοβιογραφία (Τόμας Μπέρνχαρντ) 3-5 Ιουλίου 2011 , 22:30, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011

magtheatre

Κείμενο
Τόμας Μπέρνχαρντ

Μετάφραση
Βασίλης Τομανάς

Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία
Κώστας Κουτσολέλος
Έλενα Πολυγένη

Φωτισμοί
Βασίλης Κλωτσοτήρας

Σκηνικά – Κοστούμια
Μαρία Καραθάνου

Physical Training
Άννα Τζάκου

Ερμηνεύουν

Κώστας Κουτσολέλος
Μάριος Παναγιώτου
Ματίνα Περγιουδάκη
Έλενα Πολυγένη
Σωτήρης Τσακομίδης

Στην Αυτοβιογραφία του, ο Τόμας Μπέρνχαρντ φωτογραφίζει τη συνάντηση του Εγώ με τον κόσμο – συνάντηση που δεν επιτυγχάνεται ποτέ. Ο ίδιος εξομοιώνει την κοινωνία μ’ ένα τεράστιο ίδρυμα, ζοφερό και απάνθρωπο, αποτελούμενο από εκατομμύρια άτομα με ειδικές ανάγκες. Συνέχεια ανάγνωσης «Ομάδα Mag Πολεοδομία #1: Αυτοβιογραφία (Τόμας Μπέρνχαρντ) 3-5 Ιουλίου 2011 , 22:30, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011»

ΠΟΛΕΟΔΟΜΕΣ 3-20/7/2011, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011


poleodomes_babousis light

«Η βουβή γλώσσα των πραγμάτων βρίσκει παράδοξους τρόπους να ακούγεται (να μιλά) στους κατοίκους της πόλης» έλεγε ο Βάλτερ Μπένγιαμιν. Πέντε διαφορετικές αλληλοεπηρεαζόμενες παραστάσεις από αντίστοιχους νεανικούς θιάσους, συμβαίνουν σε πέντε ταράτσες και αυλές της Αθήνας. Θα μπορούσαμε να τις ονομάσουμε site specific παραστάσεις, γιατί ενεργοποιούν απροσδόκητους χώρους της πόλης. Χώρους ξεχασμένους, σχεδόν ανύπαρκτους, χώρους δημόσιους ή ιδιωτικούς, εντός ή εκτός της πόλης, χώρους με μια ξεχωριστή μυθολογία. Αναδεικνύεται έτσι μία νέα τοπογραφία, μια ανατροπή των αναμονών μας, μια νέα ματιά σε ό,τι μας φαίνεται γνώριμο. Γράφεται και σκηνοθετείται ένα εναλλακτικό ντοκιμαντέρ της πόλης, εξ’ ου κα ο γενικός τίτλος Πολεοδομές. Συνέχεια ανάγνωσης «ΠΟΛΕΟΔΟΜΕΣ 3-20/7/2011, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011»

Άρης Ρέτσος: Στο Ηρώδειο ή και πουθενά, συνέντευξη στην Κατερίνα Κόμητα (εφ)

aris_retsos_sto_irodeio_i_kai_pouthena

ΑΡΗΣ ΡΕΤΣΟΣ “ΘΡΟΝΟΣ ΑΤΡΕΙΔΩΝ” 5 7 2011 ΗΡΩΔΕΙΟ “ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ ΤΕΛΟΥΣ”- ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011


Πρωτότυπος Τίτλος: Παίξ΄το εσύ!

Από το σινεμά, τους Απέναντι του Πανουσόπουλου και τη Φωτογραφία του Παπατάκη, όπου αποθεώθηκε, χάθηκε σε πειραματικές θεατρικές απόπειρες, με ομάδες μακριά από το ένδοξο προσκήνιο. Η επιστροφή του στο Φεστιβάλ Αθηνών έχει πίσω πολλή δουλειά – με το κλασικό ρεπερτόριο και με τον εαυτό του.

Στα 53 του σήμερα και μετά από πολλά χρόνια έρευνας πάνω στο αρ­χαίο δράμα, ο Άρης Ρέτσος καταθέτει φέτος το καλοκαίρι στο Ηρώδειο τη δική του άποψη για την αρχαία τρα­γωδία. Έχοντας την ευθύνη του συνόλου σχεδόν της παράστασης, θα έχει στη διάθεση του ένα χώρο πολύ μεγαλύ­τερο από εκείνους που χρησιμοποιεί συ­νήθως όλα αυτά τα χρόνια για να πα­ρουσιάζει τη δουλειά του. «Το Ηρώδειο ως χώρος», λέει, «φυσικά και δεν μου είναι αδιάφορος. Ωστόσο, δουλεύω με τον ίδιο τρόπο που θα δούλευα, ακόμα κι αν η παράσταση δεν ανέβαινε που­θενά. Το σημαντικότερο είναι πως η πρόταση μου θα κατατεθεί μπροστά σε πολύ κόσμο, κι αυτό έχει τη σημασία του. Γιατί θα υπάρξουν απόψεις – αν τα πράγματα έχουν έτσι ή όχι. Αυτό για μένα είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον».

aris_retsos_sto_irodeio

Η Κλυταιμνήστρα, ο Ορέστης, ο Αγα­μέμνων, ο Αίγισθος, η Κασσάνδρα, η Ηλέκτρα και η Ιφιγένεια μοιράζονται το ίδιο βράδυ την ίδια σκηνή. Ακού­γεται εξαιρετικά ενδιαφέρον. Τι ακρι­βώς λοιπόν είναι η παράσταση Θρό­νος Ατρειδών;

Το έργο είναι μια συρραφή από το μύθο των Ατρειδών. Περισσότερο από τις τραγωδίες του Αισχύλου, ενώ έχω δανειστεί σκηνές κι απ’ τον Σοφοκλή. Στην ουσία, η παράσταση αυτή είναι η αφορμή για να κατατεθεί μια πρόταση για το πώς πρέπει να παίζουν οι ηθο­ποιοί, τι είναι ο μονόλογος, τι είναι το χορικό και ποια η ατμόσφαιρα μιας πα­ράστασης.

Πρόκειται λοιπόν για την κατάθεση μιας τεχνικής

Ακριβώς. Τα έργα αυτά έχουν έναν συ­γκεκριμένο τρόπο που πρέπει ν’ ανε­βαίνουν, κι αυτός ο τρόπος έχει υποδει­χθεί από τους ίδιους τους ποιητές με όλους τους τρόπους: μέσα από τα μέτρα που χρησιμοποίησαν, από τα λόγια που έγραψαν και τον τρόπο που τα διατύ­πωσαν. Συνέχεια ανάγνωσης «Άρης Ρέτσος: Στο Ηρώδειο ή και πουθενά, συνέντευξη στην Κατερίνα Κόμητα (εφ)»

“Η συνδικαλιστική εκδοχή της ελευθερίας» του Ηλία Κανέλλη (εφημερίδα του φεστιβάλ)-“αγαπητέ Ηλία» του Γιάννη Καραμπίτσου

elias kanellis

“Αλλά ποιος στέκεται στους αναχρονισμούς όταν τα πράγματα τρέχουν με μεγάλες ταχύτητες και θέλει να μη μείνει πίσω;” Ηλίας Κανέλλης 

Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, ο ελληνικός κινηματογράφος κλυδωνιζόταν, στα όρια της ανυπαρξίας. Αλλά τα καλλιτεχνικά σωματεία που τον εκπροσωπούσαν, αντί να λάβουν τα μηνύματα των καιρών, συμπεριφέρθηκαν σαν στενόμυαλη συντεχνία. Συνέχεια ανάγνωσης «“Η συνδικαλιστική εκδοχή της ελευθερίας» του Ηλία Κανέλλη (εφημερίδα του φεστιβάλ)-“αγαπητέ Ηλία» του Γιάννη Καραμπίτσου»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑