Δι Άρλεκιν πάροντι και άλλες καταστάσεις… του Δημήτρη Γκιούλου (εκδόσεις Χαραμάδα)-Βιβλιοπαρουσίαση, Συνέντευξη στο Γιάννη Πλιώτα

di arlekin parondi

Περιγραφή

Τη βοήθησε να βγάλει το παλτό του. Της το είχε δώσει για να μην κρυώνει. Και της ζήτησε να του μιλήσει, να του πει την ιστορία της. Και αυτή του μίλησε. Για ώρες ολόκληρες του μιλούσε. Και έκλαψαν και πάλι, ξανά. Και της μίλησε κι αυτός με δάκρυα στα μάτια και της είπε πως έβγαινε κάθε απόγευμα με τον οδηγό της λιμουζίνας και την έψαχνε για ώρες ολόκληρες, ακόμα και μήνες μετά την εξαφάνισή της. Της είπε για τις αποτυχημένες προσπάθειες να την ξεχάσει και πως πια συνειδητοποιούσε πως στο πρόσωπο της μέλλουσας γυναίκας του, είχε βρει μια κακοτυπία της. Και έκαναν έρωτα, και ήταν όμορφα καθώς τελείωναν μαζί για πρώτη φορά σαν ένα. Και έπειτα την πήδηξε ακόμα μια φορά. Και ένιωθαν σαν να ήταν έτσι για πάντα. Είχαν ξεχάσει τις πρότερες ζωές τους. Και τότε της το πε: «Δεν θα παντρευτώ!»

Λεπτομέρειες βιβλίου

Κωδικός βιβλίου
B168085

Συγγραφέας
Γκιούλος Δημήτρης

Εκδοτικός οίκος
Χαραμάδα

Μήνας Έκδοσης
Μάϊος

Έτος Έκδοσης
2011

Σελίδες
76

Εξώφυλλο
Μαλακό εξώφυλλο

Γλώσσα
Ελληνικά

ISBN
978-960-95400-0-1

Ημερομηνία
Πέμπτη, 30 Ιούνιος 2011

dimitris gioulos_

Γκιούλος Δημήτριος

 

Γεννημένος το 1984, φοιτητής Μαθ/κου Πάτρας, μόλις εξέδωσα την πρώτη συλλογή διηγημάτων μου με τίτλο «Δι άρλεκιν πάροντι και άλλες καταστάσεις» από τις εκδόσεις Χαραμάδα, έχω γράψει και σκηνοθετήσει το ταινιάικι μικρού μήκους «Φωτογράφος» και έχω συμμετάσχει σε αρκετές παραγωγές μικρού μήκους ερασιτεχνικών ταινιών. Ιδρυτικό μέλος του κινηματογραφικού τμήματος των Πολιτιστικών ομάδων φοιτητών του Παν/μιου Πατρών, βιβλιοκριτικός και σινεκριτικός σε αρκετά online περιοδικά.

 

dimitris gioulos 1
συνέντευξη στο Γιάννη Πλιώτα
Δημήτρης Γκιούλος – Δι Άρλεκιν Πάροντι

Η συλλογή ιστοριών του Δημήτρη Γκιούλου «Δι άρλεκιν πάροντι» κυκλοφόρησε πριν λίγες εβδομάδες από τις εκδόσεις Χαραμάδα (εδώ η σελίδα του βιβλίου στο facebook). Όπως καταλαβαίνετε από τον τίτλο και το εξώφυλλο, ο βασικός άξονας των διηγημάτων φαίνεται να είναι η παρωδία, αλλά σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης (κλισέ έκφραση, το ξέρω) έρχονται στην επιφάνεια θέματα κοινωνικά με έμφαση στην πολιτική.
Το Δι άρλεκιν πάροντι (και άλλες καταστάσεις…) είναι από τα πολύ καλά βιβλία που διάβασα τον τελευταίο καιρό και το προτείνω ανεπιφύλακτα είτε θέλετε να διαβάσετε κάτι στην παραλία, είτε στο λεωφορείο, είτε το απόγευμα με καφέ στο μπαλκόνι σας για να προβληματιστείτε.

«Τη βοήθησε να βγάλει το παλτό του. Της το είχε δώσει για να μην κρυώνει. Και της ζήτησε να του μιλήσει, να του πει την ιστορία της. Και αυτή του μίλησε. Για ώρες ολόκληρες του μιλούσε. Και έκλαψαν και πάλι, ξανά. Και της μίλησε κι αυτός με δάκρυα στα μάτια και της είπε πως έβγαινε κάθε απόγευμα με τον οδηγό της λιμουζίνας και την έψαχνε για ώρες ολόκληρες, ακόμα και μήνες μετά την εξαφάνισή της. Της είπε για τις αποτυχημένες προσπάθειες να την ξεχάσει και πως πια συνειδητοποίησε πως στο πρόσωπο της μέλλουσας γυναίκας του, είχε βρει μια κακοτυπία της. Και έκαναν έρωτα, και ήταν όμορφα καθώς τελείωναν μαζί για πρώτη φορά σαν ένα. Και έπειτα την πήδηξε ακόμα μία φορά.Και ένιωθαν σαν να ήταν έτσι για πάντα. Είχαν ξεχάσει τις πρότερες ζωές τους. Και τότε της το ‘πε: «Δεν θα παντρευτώ!»

Νομίζω πήρατε μια ιδέα για τις προθέσεις του συγγραφέα. Για να μην σας κουράσω περισσότερο με αόριστες θεωρητικές αναλύσεις που δεν ταιριάζουν καθόλου με το πνεύμα του βιβλίου, ζήτησα από τον Δημήτρη να απαντήσει σε εννιά ερωτήσεις. Ακολουθούν όσα προέκυψαν απ’ τη διαδικτυακή μας συνάντηση.

Πες μας δυο λόγια για σένα. Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία, ποιο ήταν το τελευταίο τραγούδι που άκουσες και τι πράγματα έχεις αυτή τη στιγμή στην τσέπη σου.

Λοιπόν είμαι αυτό που η Κα Διαμαντοπούλου και άλλοι θα χαρακτήριζαν «αιώνιος φοιτητής» στο Μαθηματικό της Πάτρας, από κει και πέρα έχω δουλέψει σε πολλά αντικείμενα κατά καιρούς, ενώ σα χόμπι έχω τη φωτογραφία (έχω κάνει και κάποιες επαγγελματικές δουλειές και πάνω σε αυτή), τον κινηματογράφο, τα ταξίδια, το διάβασμα και το γράψιμο. Δε θα σου απαντήσω ποια είναι η αγαπημένη μου ταινία-δε μπορώ να σου απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση μιας και δεν είναι κάτι στατικό-, αλλά θα σου πω ποια ταινία είδα πρόσφατα και μου άρεσε πολύ-το super 8 του J.J.Abrahams, ένας φόρος τιμής στα παιδικά μας χρόνια…, όσο για το τελευταίο τραγούδι, είμαστε σε καιρούς εξέγερσης, αλλά ακόμα ψάχνουμε το soundtrack της-radiohead, wolf at the door…και η τσέπη μου δεν έχει τίποτα..πάντα τις αδειάζω όταν μπαίνω σπίτι!

Πόσο διαφορετική είναι μια παρωδία σε σχέση με ένα «κανονικό» βιβλίο;

Προσφέρεται το είδος για να εκφράσεις μια ξεκάθαρη ιδεολογική στάση;
Μια παρωδία απλά είναι το είδωλο μιας αληθινής ιστορίας περασμένο από παραμορφωτικό καθρέπτη, πολλές φορές βέβαια μια παρωδία είναι και η ίδια η ζωή. Δεν ξέρω κατά πόσο προσφέρεται το είδος, αλλά εμένα μου βγαίνει αυθόρμητα και το θεωρώ απόλυτα εύχρηστο “μέσο” για να περάσεις αυτά που αισθάνεσαι…

Το βιβλίο σου κάνει πολιτική; Εσύ τι μηνύματα θέλεις να περάσεις;

Δεν προσπαθεί. Γράφω συνειρμικά, και μέσα από το γράψιμο μου, βλέπω και τις απόψεις μου για τον κόσμο, αλλά όχι δεν είναι κάτι σκόπιμο, απλά ίσως να μη μπορώ να γράψω αλλιώς. Πάντως σε μια εποχή που ο κοινωνικός πόλεμος διεξάγεται τόσο σφοδρά είναι αυτοκτονία για κάποιον να μην έχει διαλέξει πλευρά.

Θα ήθελες να εκνευρίσεις κάποιους με το Άρλεκιν Πάροντι;

Δε νομίζω πως όλοι είναι δυνατό να κατανοήσουν ούτε το ύφος, ούτε το χιούμορ, αλλά ούτε και τις απόψεις μου (άλλωστε δεν έγραφα για να τα εκδοθούν-απλά συνέβει), αλλά ναι, θα ήθελα κυρίως να «πειράξει» τη γενιά του Πολυτεχνίου που μας έφερε στο σημερινό χάλι, αλλά να ταρακουνήσω και λίγο τη δικιά μου γενιά η οποία δείχνει απούσα…

Μια ερώτηση που θα ήθελες να σου κάνουν; (μαζί με την απάντησή της)

Αγαπημένος προορισμός διακοπών-μέχρι πρόσφατα θα σου απαντούσα Ικαρία, αλλά τώρα έχω καταλάβει πως ούτε το ταξίδι ούτε ο προορισμός δεν έχουν σημασία αν δε τα μοιράζεσαι με ανθρώπους που εκτιμάς και σε εκτιμάνε..Πάντως έχω ως όνειρο ζωής και ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική.

Τι βιβλία διαβάζεις; Θα ήθελες να μοιραστείς μερικές προτάσεις;

Μου αρέσει πολύ ο Χρόνης Μίσσιος, ο Σαραμάγκου, ο Χρηστίδης, ο Μπουκόφσκι και ο Κωστάκης Ανάν..μου αρέσει να διαβάζω πολιτικά αλλά και ιστορικά βιβλία, βιβλία δρόμου, αλλά τελικά αυτό που μου αρέσει-νομίζω- να διαβάζω, είναι βιβλία που αφήνουν μια γλυκόπικρη γεύση αισιοδοξίας. Ναι, δεν πρόκειται να πάνε όλα καλά, αλλά εντάξει εμείς θα το παλέψουμε, έτσι, λίγη αισιοδοξία γαμώτο!

Ζεις στην Πάτρα. Θα τη χαρακτήριζες βιβλιούπολη;

Δε νομίζω κρίνοντας από το δικό μου φιλικό περιβάλλον, αλλά και γενικά από την αίσθηση που υπάρχει για την πόλη αν και δε μου αρέσουν οι γενικεύσεις.

Να μαντέψω ότι δεν συμπαθείς τα άρλεκιν ως είδος. Πιστεύεις ότι υπάρχουν καλά και κακά είδη λογοτεχνίας;

Υπάρχουν καλά και κακά βιβλία.Από κει και πέρα, ναι, σε κάποια ήδη-πχ Άρλεκιν, είναι δύσκολο να γραφεί κάτι αξιόλογο μιας και η ποιότητα γραφής δεν είναι ούτως ή άλλως ο στόχος του/της συγγραφέα.

Ποιοι διαβάζουν στην Ελλάδα;

Δεν είναι απαραίτητα το ποιοι διαβάζουν. Και γω διαβάζω, αλλά πιθανότατα, άλλα διαβάζω και άλλα καταλαβαίνω. Η υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν και δεν μπαίνουν στη διαδικασία να επεξεργαστούν και ακόμα ακόμα να αμφισβητήσουν αυτό που διαβάζουν. Πάντως ακόμα και έτσι, είναι πολύ λίγοι οι βιβλιοφάγοι..

http://giannis-pliotas.blogspot.com/

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΑΜΑΔΑ

Νεκτάριος Λαμπρόπουλος

Διεύθυνση:
Βεΐκου 98,

117 41 Κουκάκι

Τηλ:
210 9240406

FAX:
210 9240406

E-mail:
info@haramada.com

Web site:
www.haramada.com

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2011)
(Οι μαθητευόμενοι) ή οι μαθητευόμενοι σε παρένθεση , Μπουμπουχεροπούλου, Δέσποινα

(2011)
Δι Άρλεκιν πάροντι και άλλες καταστάσεις… , Γκιούλος, Δημήτρης

(2011)
Το ραντεβού της Θεσσαλονίκης , Verdan, Nicolas

(2011)
Ωριμότης μηδέν , Λαμπρόπουλος, Νεκτάριος

(2010)
Η φωνή του σκοτωμένου , Γρίβα, Άννα

(2010)
Οι τρέλες του κυρίου , Ορέστης

(2010)
Τετράδιο πειραμάτων , Νιαράκη, Άννα

(2009)
Άγρυπνες ώρες , Κωστήρης, Μίμης

(2009)
Στη μυστικιστική ησυχία της νύχτας… , Ορέστης

(2009)
Στη σκανδάλη του χρόνου , Τραϊφόρου, Ελίνα

(2008)
Αιχμάλωτος του λίκνου , Bobin, Christian

(2008)
Κείμενα ενός κοριτσιού , Dubarova, Petia

(2007)
Giant-Size Fascists , Κων Χρυσούλης

(2007)
Πόσα ποιήματα χωράει ο σάκος; , Τσιάκος, Αντρέας

(2007)
Σπονδή στην παιδική ψυχή , Βασόπουλος, Αποστόλης

(2007)
Της Γης τα ουσιαστικά , Κωστήρης, Μίμης

(2007)
Υπόθεση 69 , Κομητόπουλος, Γιώργος

(2006)
100 μέτρα κάτω από το γέλιο , Αστεριάδης, Αστέρης

(2006)
Προσωπικά (υπο)κείμενα , Τραϊφόρου, Ελίνα

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s