ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΑΘΗΝΑΣ 2011: ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ | 2.8-7.9.2011, Πολυχώρος «Άννα & Μαρία Καλουτά» | είσοδος ελεύθερη για…

1o_FESTIVAL_ARXAIOU_DRAMATOS_ATHINAS  theatre-mask

25 Αυγούστου 2011-7 Σεπτεμβρίου 2011 | Πολυχώρος «Άννα & Μαρία Καλουτά»| Ν. Κόσμος

Το Φεστιβάλ θέλει να συνδέσει τους τραγικούς μύθους με τα μεγάλα ερωτήματα του σήμερα γύρω από τη βία, το φόβο, τους θεσμούς και τη δημοκρατία, συμβάλλοντας έτσι σε ένα σύγχρονο προβληματισμό και παράλληλα να αναδείξει την κλασσική διαλεκτική σκέψη, να προβάλει το ψυχικό σθένος και την δύναμη του ανθρώπου. Σήμερα λοιπόν στην καρδιά της κρίσης που δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και πνευματική, που είναι και κρίση αξιών, δημιουργούμε έναν αντιπερισπασμό παιδείας, κουλτούρας και πολιτισμού.

Η πόλη που γέννησε το αρχαίο δράμα διαμορφώνει το πλαίσιο και το βήμα ανταλλαγής καλλιτεχνικών απόψεων για το κορυφαίο αυτό είδος του παγκοσμίου θεάτρου. Η Αθήνα δημιουργεί λοιπόν το πρώτο της φεστιβάλ αρχαίου δράματος. Την πρώτη θεατρική γιορτή προβληματισμού και μελέτης. Την πρώτη συνάντηση ανθρώπων του θεάτρου πρακτικών και θεωρητικών αλλά και απλών πολιτών που θα καταθέσουν προτάσεις, σκέψεις, λογισμούς. Στόχος του Φεστιβάλ είναι η διερεύνηση των δυνατοτήτων σύνδεσης του αρχαίου δράματος με την σύγχρονη πραγματικότητα.

Το σεμινάριο θα διεξαχθεί στον Πολυχώρο του Δήμου Αθηναίων και απευθύνεται σε νέους ηθοποιούς, σπουδαστές Δραματικών Σχολών και φοιτητές θεατρολογίας.

Τα μαθήματα θα γίνονται από 25 Αυγούστου έως 7 Σεπτεμβρίου κάθε μέρα εκτός Κυριακής, από τις 11 το πρωί έως τις 4 το απόγευμα.

Διδάσκουν

• Ρούλα Πατεράκη- Σκηνοθέτης, καθηγήτρια δραματικής τέχνης: Yποκριτική

• Γιάννης Μαργαρίτης- Σκηνοθέτης, καθηγητής δραματικής τέχνης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος: Υποκριτική

• Γιώργος Ζαμπουλάκης- Σκηνοθέτης, καθηγητής δραματικής τέχνης: Υποκριτική με προσωπείο

• Έρση Πήττα- Χορογράφος, καθηγήτρια κίνησης: Κίνηση

• Ελένη Παπάζογλου- Επίκουρη Καθηγήτρια Τμήματος Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:

Θεωρητικά

• Πλάτων Μαυρομούστακος- Θεατρολόγος, Καθηγητής Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών: Θεωρητικά

Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Αθήνας.

Πολυχώρος «Άννα & Μαρία Καλουτά» | Ν. Κόσμος

Διεύθυνση: Τιμοκρέοντος 6Α Τηλέφωνο: 210 9344131 & 818

Δευτέρα έως Παρασκευή: 11:00 με 16:00

Σάββατο: 11:00 με 16:00

Είσοδος ελεύθερη.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΑΘΗΝΑΣ 2011: ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ | 2.8-7.9.2011, Πολυχώρος «Άννα & Μαρία Καλουτά» | είσοδος ελεύθερη για…

Add yours

  1. Σωτήρης Τσιλίκας

    Στην Ελένη

    Το παρακάτω δεν είναι Αρχαία Τραγωδία, αλλά αναφέρεται στην τραγωδία που περνά η Ελλάδα.

    «ΕΝΑ ΚΑΚΟ ΟΝΕΙΡΟ. ΕΝΑΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ»
    (Γράφτηκε 3 Μαρτίου 2010)

    Η θαλασσινή αύρα δρόσιζε τους ξαναμένους Έλληνες, που βγήκαν απ΄το ξενοδοχείο.
    Μάρτιος 2010. Έχουν ανακοινωθεί τα οικονομικά μέτρα στην Ελλάδα. Οι συζητήσεις στη χώρα δίνουν και παίρνουν. Ο καθένας εκφράζει άποψη. Ακόμα και εδώ, στο εξωτικό νησί, χιλιάδες μίλλια μακρυά, πορόλο που ήρθαν για να ξεχαστούν από τις σκοτούρες, χρειάστηκε μόνο ένα σπίρτο για να ανάψει για τα καλά η συζήτηση.
    Μαλβίδες. Ο νεαρός με το ασυνήθιστο όνομα, Έλληνας Ελευθεριάδης του Πλάτωνα και της Ουρανίας, ξύπνησε έντρομος. Μούσκεμα στον ιδρώτα, ανακάθισε στο κρεβάτι, τρέμοντας σύγκορμος. Του πήρε αρκετά δευτερόλεπτα μέχρι να συνέλθει.
    Τελικά το αποφάσισε ότι ήταν όνειρο και ανάπνευσε με ανακούφιση.
    «Μα τόσο ζωντανό όνειρο; Τι όνειρο, εφιάλτης του κερατά».
    Μετά τη βόλτα, είχε αφήσει στην πισίνα του ξενοδοχείου τη σύζυγο και αυτός ανέβηκε για έναν υπνάκο. Και τελικά του βγήκε ξινό.
    Τώρα ξυπνητός, στην ασφάλεια της πραγματικότητας και ενώ δεν είχε συνέλθει τελείως, άρχισε να αναπλάθει το όνειρο.
    Είδε τον εαυτό του να κοιμάται γαλήνια, αφημένος ηδονικά σ΄ ένα πουπουλένιο στρώμα.
    Ήταν στο γαμήλιο ταξίδι, που το προετοίμαζαν ένα εξάμηνο, να τους βγεί καλό και να μείνει αξέχαστο. Στην τελετή τότε, είχαν ανταλλάξει όρκους αιώνιας πίστης, αγάπης και αφοσίωσης.
    Την επόμενη στιγμή η αγαπημένη του, από το πουθενά, βρέθηκε σκυμμένη πάνω του.
    Πρόσεξε ότι φερόταν κάπως περίεργα. Προσπάθησε να δει καλλίτερα. Πράγματι …
    -«Τι είναι αυτή η σύριγγα;», της είπε με έκπληξη, ενώ πολύ στο βάθος, κάποια καμπανάκια σήμαναν συναγερμό.
    Η αγαπημένη του, χωρίς να αποκριθεί και πριν αυτός συνέλθει από το αναπάντεχο, βύθισε τη βελόνα βαθιά στο δέρμα του και πίεσε το έμβολο.
    – «Τι είναι;». Της φώναξε και ανακάθισε, αλλά ήδη η ένεση ήταν πια γεγονός.
    – «Μην ανησυχείς. Έχε μου εμπιστοσύνη». Του είπε άχρωμα.
    Την επόμενη στιγμή από παρατηρητής, μπήκε ξανά στο όνειρο.
    Ένοιωσε το φάρμακο να ξαπλώνεται και πάλι στο σώμα του, μα ήταν πια αργά να αντιδράσει. ΄Έβλεπε, σκεφτόταν, ένοιωθε, μα να κινηθεί ήταν αδύνατο. Είχε τη σφοδρή επιθυμία, αλλά είχε παραλύσει η μετατροπή της σε θέληση. Το σώμα δεν υπάκουε.
    Σαν αστραπή του ΄ρθε στο νου ένα ντοκιμαντέρ με πυγμαίους. Είχαν ένα δηλητήριο. Παρέλυε το θύμα τους, που κατά τα άλλα ήταν εντελώς ξυπνητό. Φρίκη.
    Ένοιωθε το ίδιο. Ήταν εντελώς ξυπνητός και εντελώς ανήμπορος, παράλυτος.
    Κοίταξε την αγαπημένη του γυναικούλα, μην πιστεύοντας στα μάτια του. Την κοίταξε έντονα, ικετευτικά, σα να της έλεγε: Γιατί; Τι γίνεται, δεν καταλαβαίνω, πες μου. Νοιώθω φριχτά. Νοιώθω φριχτά.
    Η γυναίκα, του ‘ ριξε ένα λυπημένο βλέμμα και απομακρύνθηκε. Γύρισε γρήγορα, κρατώντας κάτι στα χέρια της.
    Την κοίταζε και δεν καταλάβαινε. Αυτή τότε, κατέβασε την πιζάμα του και μαζί με το σλίπ, την τράβηξε μέχρι τα γόνατα.
    Ξαφνικά είδε με έκπληξη το πουλί του να έρχεται σε στύση, αυτόματα, χωρίς καμιά ηδονή και φούντωσε τρελά η ανησυχία.
    Κοίταξε τη γυναίκα. Το πρόσωπό της ήταν ανέκφραστο. Είδε ότι κρατούσε ένα ψαλίδι και μια μεζούρα. Το μυαλό του σταμάτησε εντελώς. Είχε μπλοκαριστεί και δεν έπαιρνε μπρος.
    Με τα πάλλευκα χεράκια της, άπλωσε τη μεζούρα στο πουλί του.
    «14 πόντοι», μονολόγησε.
    Τον κοίταξε θλιμμένα.
    «Οι άλλες γυναίκες στην παρέα και ‘ γω μαζί, για λόγους αλληλεγγύης, αποφασίσαμε, οι σύντροφοί μας, να μην έχουν τόσο μεγάλο πουλί».
    Την άκουγε και δεν μπορούσε να πιστέψει τα παλαβά που του ΄λεγε.

    Αυτή τότε, με έναν οικολογικό μαρκαδόρο, σημείωσε τους πόντους με κάθετες γραμμές.
    Ανήμπορος και αβοήθητος, την κοίταζε εντελώς χαμένος, στη θάλασσα της απελπισίας.
    Τον κοίταξε και αυτή αλλά με βλέμμα σταθερό. Δεν είχε κανένα φως εκείνο το βλέμμα.
    «Πρέπει να κόψουμε έναν πόντο». Είπε άχρωμα.
    Αυτός την κοιτούσε σαν απαθής, μα αν δεν είχε παραλύσει, θα ούρλιαζε ατό τον τρόμο και θα την έσπρωχνε μακριά.
    Μες στην ανημπόρια, το βλέμμα του έγινε εκφραστικό και της μιλούσε, όπως μόνο τα βλέμματα ξέρουν να μιλούν, κάποιες ανεπανάληπτες φριχτές στιγμές.
    Αυτό το βλέμμα, της μιλούσε και της έλεγε πως ο 14ος πόντος είναι η περιοχή της μεγάλης ηδονής , της χαράς και του κεφιού και χωρίς αυτό το κεφαλάκι, υπάρχει αναπηρία. Ούτε και η ίδια θα μπορούσε να ικανοποιηθεί από έναν ευνούχο.
    Της τόλεγε και το ξανάλεγε να το καταλάβει.
    Η γυναίκα κούνησε το κεφάλι χαρακτηριστικά. Καταλάβαινε τι της έλεγε, αλλά όμως έπρεπε αυτό να γίνει.
    Αποφασιστικά έπιασε το ψαλίδι και προσεκτικά το ευθυγράμμισε στην τελευταία γραμμή. Ύστερα ψαλίδισε.
    Ο Έλληνας βυθίστηκε στην κόλαση.

    Όταν ένοιωσε να συνέρχεται, νοιώθοντας πόνο στο κεφάλι της χαράς, είδε που έχασκε στη θέση του μια πληγή γεμάτη με ξεραμένο αίμα. Και εντελώς εξωπραγματικά, η στύση άγρια συνεχιζόταν.
    Δεν πίστευε στα μάτια του γι αυτό που του συνέβη. Δεν είναι δυνατόν. Γεμάτος απόγνωση, πόνο και φρίκη, αναζήτησε την αγαπημένη του γυναικούλα, που τώρα πια δεν αναγνώριζε. Ήταν ένας λύκος που φιλούσε πρόβατα.
    Το πρόσωπό της ήταν μια ασάλευτη μάσκα, που όμως, να τώρα, είχε μια ελαφρά κινητικότητα.
    «Τελικά, πρέπει να κόψουμε και τον 13ο πόντο και βλέπουμε», είπε βραχνά, αλλά σταθερά και ξανάπιασε το ψαλίδι.
    Ο Έλληνας, για μια ακόμη φορά, ξαναπήγε στην κόλαση.

    Φαίνεται ότι ο οργανισμός του δεν άντεχε να συνεχιστεί ο εφιάλτης. Βρήκε τη λύση του ξυπνήματος και συνήλθε στη διάσταση της πραγματικότητας.

    -«Τι όνειρο! Τι εφιάλτης! Ούτε στον χειρότερο εχθρό σου να μην ευχηθείς , τι να ευχηθείς, ούτε να καταραστείς τέτοιο πράμα».
    – «Τελικά, ευτυχώς που ήταν εφιάλτης και δεν ήταν πραγματικότητα», σκέφτηκε ανατριχιάζοντας.
    Τώρα, στην ασφάλεια της πραγματικότητας, σκέφτηκε ότι τα παλαβά που βίωσε σαν αληθινά στο όνειρο, δεν μπορεί, θα είχαν κάποια αιτία. Είναι δυνατόν η αγαπημένη του να τον πρόδωσε, για να ικανοποιήσει τις άλλες γυναίκες της παρέας; Εκτός και αν τις είχε υπνωτιστικά παρασύρει όλες, ένας Μάνσον.
    «Ας σηκωθώ να ξυπνήσω. Να συνέλθω εντελώς και να φύγω απ΄ αυτήν την τρέλα». Σκέφτηκε.
    Σηκώθηκε να πάει να ρίξει κρύο νερό στο πρόσωπό του να συνέλθει και να κατεβεί στην πισίνα.
    Περνώντας από το ξύλινο γραφείο, χτύπησε με τρεμάμενο χέρι καλού – κακού τρεις φορές, ενώ του ΄ρχονταν και πάλι ανατριχίλα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: