ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ | O Κώδικας του Χέιζ – Hays code (1934-1967)

Joan Crawford Our Dancing Daughters 1928 Joan Crawford «Our Dancing Daughters» (1928)

[1] Βασικές Αρχές του Κώδικα του Χέιζ.

1. Καμία ταινία δεν πρέπει να υποβιβάζει τα ηθικά κριτήρια αυτών που την βλέπουν. Δεν πρέπει να προκαλείται η συμπάθεια του κοινού προς την πλευρά των εγκληματιών, «κακών», ή «αμαρτωλών».  

«ΔΙΑΓΩΓΗ ΜΗΔΕΝ» (1933)- «ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΑΙΑ» (1929) του Ζαν Βιγκό το Σάββατο 19.11.2016 στις 20.00 με ελεύθερη είσοδο, ανάλυση και συζήτηση στο Σχολείο του Σινεμά

IF… / ΕΑΝ (1968) του Λίντσεϊ Άντερσον την Κυριακή 20 11 2016 στις 20.00 με ελεύθερη είσοδο, ανάλυση και συζήτηση στο Σχολείο του Σινεμά

the-hays-production-code-1934-1968-000


2. Θα πρέπει να επιδεικνύονται τα σωστά πρότυπα ζωής.
3. Δεν πρέπει να γελοιοποιούνται οι νόμοι, ούτε να δημιουργείται η αίσθηση ότι είναι καλό να παραβιάζονται.

Betty Blythe shebaBetty Blythe ως η βασίλισσα του Σαβά.

The Queen of Sheba (1921)

[προφανώς παρόμοια περιεχόμενα σκηνών όπως το παραπάνω οδήγησαν στην καθιέρωση του Κώδικα Χέιζ Γ.Κ.]

Ειδικά:

1. Απαγορεύεται το γυμνό.
2. Απαγορεύεται η γελοιοποίηση της θρησκείας και οι εκπρόσωποι της εκκλησίας δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως κωμικοί ή κακοί χαρακτήρες.
3. Απαγορεύεται η προβολή χρήσης ναρκωτικών ή κατανάλωσης αλκοόλ, εκτός κι αν το απαιτούσε το σενάριο για «συγκεκριμένο χαρακτηρισμό».

Maltese_Falcon-lorre
4. Μέθοδοι εγκλήματος δεν πρέπει να παρουσιάζονται.
5. Απαγορεύεται η αναφορά σε «σεξουαλικές ανωμαλίες» (όπως η ομοφυλοφιλία).
6. Απαγορεύονται διάφορες λέξεις και φράσεις που θεωρούνται προσβλητικές.
7. Σκηνές φόνων θα πρέπει να γυρίζονται έτσι ώστε να μην ενθαρρύνουν την μίμηση τους στην πραγματική ζωή.
8. Απαγορεύεται η απεικόνιση ή η περιγραφή γάμων μεταξύ διαφορετικών φυλών.
9. «Σκηνές πάθους» και «λάγνα φιλιά» πρέπει να αποφεύγονται.
10. Η σημαία των Η.Π.Α. πρέπει να χρησιμοποιείται με σεβασμό.
11. Κανένα κινηματογραφικό έργο δεν πρέπει να υπαινίσσεται ότι οι περιστασιακές σεξουαλικές σχέσεις είναι κοινή ή αποδεκτή πρακτική. Και πολλά άλλα…

ΠΗΓΗ http://kt-pofpp.blogspot.com

Κινηματογραφικό τμήμα

Πολιτιστικών Ομάδων Φοιτητών Πανεπιστημίου Πατρών

ΑΡΘΡΟ Κινηματογράφος & Προπαγάνδα [ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ]

Αναρτήθηκε από κινηματογραφική ομάδα ΠΟΦΠΠ

OUTLAW jane russell

[2] Παρ’ όλο που το σεξ πουλούσε περισσότερο με τις επιθέσεις των πουριτανών, το 1934 η κινηματογραφική βιομηχανία έβαλε σε εφαρμογή τον Κώδικα Χέιζ, καθώς η Εκκλησία ετοίμαζε μποϊκοτάζ και το κράτος απειλούσε να επέμβει. Ο Κώδικας είχε αυτολογοκριτικό χαρακτήρα και επέβαλλε διάφορους περιορισμούς ως προς το περιεχόμενο. Ο Κώδικας όριζε τα εξής: «Οι θεσμοί του γάμου και της οικογένειας είναι ιεροί. Κανένα κινηματογραφικό έργο δεν πρέπει να υπαινίσσεται ότι οι περιστασιακές σεξουαλικές σχέσεις είναι κοινή ή αποδεκτή πρακτική. Το πάθος πρέπει να αντιμετωπίζεται με τρόπο που να μη διεγείρει ευτελείς συγκινήσεις». Στην ουσία δηλαδή, όπως σχολίασε καυστικά ο συγγραφέας Τζορτζ Κάουφμαν, «για να βρεθούν δυο άνθρωποι στο κρεβάτι, έπρεπε να ‘ναι ή παντρεμένοι ή πεθαμένοι».
Η πρώτη ταινία που τόλμησε να αμφισβητήσει την εξουσία του Κώδικα Χέιζ ήταν «Το γαλάζιο φεγγάρι» (1953). Σ’ αυτή την κωμωδία προφέρονταν ευθαρσώς λέξεις όπως «παρθένα», «αποπλανώ» και «ερωμένη». Το στούντιο έβγαλε την ταινία σε μερικές αίθουσες, χωρίς τη σφραγίδα του λογοκριτή, με αποτέλεσμα να σπάσει ταμεία. Μέσα στα επόμενα 15 χρόνια, οι περιορισμοί του Κώδικα χαλάρωσαν, καθώς η κοινωνία απελευθερωνόταν σεξουαλικά, και εγκρίνονταν όλο και περισσότερες ταινίες. Οι σημαντικότεροι σταθμοί στην ιστορία του πρώιμου ερωτικού κινηματογράφου περιλαμβάνουν ταινίες που ασχολήθηκαν με απαγορευμένα θέματα: τον λεσβιακό έρωτα

THE CHILDREN' S HOUR 3

(«Οι ψίθυροι», 1961), τις διαφυλετικές σχέσεις («Νησί στον ήλιο», 1957), τη μοιχεία («Η γκαρσονιέρα», 1960), την πορνεία («Ζήσαμε στην αμαρτία», 1960) και την παιδοφιλία («Λολίτα», 1962).
Τελικά, το 1968, ο Κώδικας Χέιζ και η λογοκρισία του αντικαταστάθηκαν από ένα σύστημα σήμανσης με καθαρά συμβουλευτικό χαρακτήρα, που δεν απαγόρευε, αλλά απλώς αξιολογούσε το περιεχόμενο των ταινιών. Οι θεατές δεν αρκούνταν πια στη φήμη των σκηνών που είχε κόψει η λογοκρισία, αφού μπορούσαν να τις δουν στην οθόνη, και καθένας μπορούσε να επιλέξει λιγότερο ή περισσότερο τολμηρές ταινίες, καθοδηγημένος από τα σήματα αξιολόγησης. Γυναικείο γυμνό και χάδια στο στήθος είχαν οι ταινίες με την ένδειξη R (απαραίτητη η γονεϊκή συναίνεση), ενώ για στύσεις, στοματικό έρωτα και διεισδύσεις, οι θεατές έπρεπε να αναζητήσουν ταινίες Χ (αυστηρώς ακατάλληλες). Ώσπου, ακόμη κι αυτές οι ταινίες, όπως το «Βαθύ λαρύγγι» (1972), βρέθηκαν ξαφνικά να παίζονται στις κεντρικές αίθουσες, τραβώντας πλήθη κόσμου που ήθελε να βγάλει τα απωθημένα του έπειτα από καταπίεση χρόνων.

ΠΗΓΗ Ελευθεροτυπία

Άρθρο: Σινεμά ο… παράδεισος 01/07/2007 [ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ]

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΑΦΚΟΥ

[3] The Motion Picture Production Code of 1930 (Hays Code) | http://www.artsreformation.com/a001/hays-code.html

[4] The Production Code of the Motion Picture Industry (1930-1967) http://productioncode.dhwritings.com/multipleframes_productioncode.php

Άρθρα όπως το παραπάνω (ανοιχτής μορφής) θα εμπλουτίζονται σταδιακά με την προσθήκη νέων υλικών (άρθρων, φωτογραφιών, βίντεο, links κ.ο.κ.)

Τελευταία ενημέρωση 4.9.2011

επιμέλεια Γιάννης Καραμπίτσος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

ΟΙ ΨΙΘΥΡΟΙ (THE CHILDREN’S HOUR) του Γουίλιαμ Γουάιλερ (1961) από 1.9.2011 στους κινηματογράφους

One thought on “ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ | O Κώδικας του Χέιζ – Hays code (1934-1967)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s