Κριτική αποτίμηση των ταινιών του 17ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας 2011 από την Ιωάννα Αθανασάτου


apotimisi die8nous

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

«Ο κινηματογράφος φαίνεται ότι αναζητά νέους τρόπους όρασης του κόσμου, νέους τρόπους να λέμε και να βλέπουμε ιστορίες». Μ’αυτά τα λόγια η θεωρητικός κινηματογράφου Ιωάννα Αθανασάτου, έδωσε μια γεύση απο το φετινό Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Δράμας, προχωρώντας εν συνεχεία στην αποτίμηση. Έκανε λόγο για υψηλού επιπέδου ταινίες και μια προσπάθεια μίξης διαφόρων μορφών τέχνης και επικεντρώθηκε σε δύο ενότητες: στις θεματικές και τις μορφικές τάσεις των ταινιών.

Σινεμά εναντίον κρίσης

Πενήντα τρεις ταινίες από 37 χώρες περιελάμβανε το φετινό διεθνές διαγωνιστικό τμήμα. Η συμμετοχή από πολλές χώρες του εξωτερικού και μάλιστα σε καιρούς οικονομικής κρίσης αλλά και δυσπιστίας έναντι της χώρας «αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα ιδιαίτερο και ελπιδοφόρο γεγονός, που δικαιώνει απόλυτα τη διαδρομή και την προσφορά του Φεστιβάλ της Δράμας, καθώς και την εμβέλειά του σε διεθνές επίπεδο ως πόλος έλξης νέων δημιουργών σε όλο τον κόσμο» υποστήριξε η κ. Αθανασάτου και συμπλήρωσε ότι το γεγονός αυτό σηματοδοτεί παράλληλα «τη δύναμη της τέχνης και ιδιαίτερα της τέχνης του κινηματογράφου, να υπερβαίνει τις κρίσεις και να απαντά δημιουργικά στις προκλήσεις των καιρών».

Πολιτική και Ιστορία

Μια «στροφή στο πραγματικό», εντόπισε στις ταινίες η κ. Αθανασάτου. «Οι κινηματογραφιστές επιλέγουν να αντλήσουν τα θέματά τους από τα μεγάλα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα και από αληθινές ιστορίες. Πολλές ταινίες στους τίτλους τους είχαν κάποια σημείωση ότι βασίζονται σε αληθινές ιστορίες, μου έκανε εντύπωση αυτή η ρεαλιστική στροφή» τόνισε.

Αναλυτικά, στις θεματικές, οι κυριότερες ενότητες που εντόπισε η κ. Αθανασάτου είναι πρώτα απ’όλα μια ιδιόμορφη παρουσία του πολιτικού στοιχείου, μια έντονη διαχείριση της ιστορικής μνήμης και του τραύματος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ πολλοί δημιουργοί επιχειρούν να διαπραγματευτούν παλιότερα στοιχεία μέσα από αναζητήσεις νέων μορφών, «μια ενότητα που θα μπορούσα να ονομάσω ‘κριτικός αναστοχασμός της παράδοσης και ανάδειξης ισχυρών πολιτισμικών στοιχείων στο φως νέων αξιών και εξελίξεων’», τόνισε η κ. Αθανασάτου. Συμπλήρωσε δε, ότι όλα αυτά τα στοιχεία τις περισσότερες φορές εμφανίζονται σε συνάρθρωση με στοιχεία προσωπικά: «μνήμη, βίωμα, παιδική ηλικία». Βέβαια, όπως ανέφερε, «η διαχείριση αυτής της σύνθεσης πολιτικού και προσωπικού αποδεικνύεται ένα δύσκολο εγχείρημα που απαιτεί ιδιαίτερη ικανότητα και δεν ολοκληρώνεται πάντα σαν δραματουργικό και αφηγηματικό αποτέλεσμα».

 

Σχέσεις και κρίσεις

Μια άλλη πολύ μεγάλη θεματική ενότητα, είναι αυτή που αναφέρεται στις σχέσεις των φύλων και στην κρίση του ζευγαριού. «Αυτές οι ταινίες μου δίνουν την εντύπωση ότι το κινηματογραφικό αρχέτυπο φαίνεται ανεπανόρθωτα τραυματισμένο» ανέφερε η κ. Αθανασάτου.

Το πλαίσιο των σχέσεων των φύλων έτσι όπως το προσλαμβάνει η πλειοψηφία των κινηματογραφιστών, «είναι κατά βάση συγκρουσιακό και με κάποιες αμφίβολες δυνατότητες διαφυγής». Τέλος, υπάρχει και μια ενότητα ταινιών που αφορά μια γενική κατηγορία, αυτό που θα λέγαμε «ετερότητα, ζωή στα όρια, ζωή στο περιθώριο» σημείωσε η κ. Αθανασάτου. Σ’αυτές η κάμερα στρέφει το ενδιαφέρον της στους περιθωριοποιημένους, «σε κείνα τα υποκείμενα που βιώνουν αποκλεισμούς και καταπίεση από τα κυρίαρχα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά στρώματα».

 

Μίξεις τεχνών

Στο θέμα των μορφών «υπάρχει ένα στοιχείο ελπιδοφόρο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι φτάνει πάντα σε ένα άρτιο αποτέλεσμα» επεσήμανε η θεωρητικός κινηματογράφου.

Περιλαμβάνει τρόπους ιδιαίτερα ευρηματικούς, φαντασία και εκφραστική δύναμη, ενώ «γίνεται κάποια σύνθεση στοιχείων ζωγραφικής, χρήση αρχειακού υλικού, μαζί με στοιχεία ρεαλιστικής αφήγησης» τόνισε η κ. Αθανασάτου και υποστήριξε ότι «αυτή η τάση συμβάλλει στον εμπλουτισμό και στην ανανέωση της κινηματογραφικής γλώσσας και ανοίγει μια καινούρια συζήτηση για τα όρια και τις προοπτικές του κινηματογραφικού μέσου».

Εν κατακλείδι συμπύκνωσε την αποτίμηση της σε μια φράση: «Ήθος και δημιουργική συγκρότηση. Αυτό θα μπορούσε να είναι η απάντηση στην κρίση μέσω της τέχνης».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: