24ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου | 26 Οκτωβρίου – 2 Νοεμβρίου 2011

 

24o-panorama-evropaikou-kinimatografou

Το φετινό 24ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το Μεγάλο Διεθνές Φεστιβάλ της Αθήνας, διεξάγεται από 26 Οκτωβρίου έως και τις 2 Νοεμβρίου 2011. Στις 8 μέρες της διάρκειας του Πανοράματος, περισσότερες από 50 ταινίες από την Ευρώπη και τις άλλες ηπείρους θα παρουσιαστούν στον κινηματογράφο Απόλλων Cinemax Class και το Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης».
Η επίσημη έναρξη του 24ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου θα γίνει στις26 Οκτωβρίου στον κινηματογράφο Απόλλων Cinemax Class, με τη βραβευμένη τουρκική ταινία «Once Upon A Time In Anatolia» του Nuri Bilge Ceylan – Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ των Καννών.
Όπως κάθε χρόνο ο κεντρικός κορμός του Πανοράματος είναι αφιερωμένος στον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο, με προγράμματα όπως το καθιερωμένο πια Διαγωνιστικό Τμήμα με 7 άπαιχτες ευρωπαϊκές ταινίες, με βραβεία που απονέμει πενταμελής κριτική επιτροπή. Στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ συμπεριλαμβάνονται προβολές νέων άπαικτων ταινιών από τον παγκόσμιο κινηματογράφο και αφιερώματα στους σκηνοθέτες Akira Kurosawa, Samuel Fuller καθώς και στον Ελληνικό κινηματογράφο των 90’s .

Στο πλαίσιο του 24ου Πανοράματος θα πραγματοποιηθεί επίσης συζήτηση σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, με θέμα «Ελληνικός Κινηματογράφος: Quo Vadis?», τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου στις 12 το μεσημέρι στον ΙΑΝΟ. Παίρνουν μέρος οι: Νίνος Φένεκ Μικελίδης, Ανδρέας Τύρος, Νίκος Τριανταφυλλίδης, Βασίλης Βαφέας, Γιάννης Φάγκρας, Νέστορας Πουλάκος και Γιάννης Οικονομίδης.

Ανάμεσα στα πολύ ενδιαφέροντα προγράμματα του φετινού 24ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, που αρχίζει την Τετάρτη (στον κινηματογράφο «Απόλλων» και στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης»), περιλαμβάνονται ένα διαγωνιστικό τμήμα με άπαικτες ευρωπαϊκές ταινίες κι ένα μεγάλο αφιέρωμα στον παραγνωρισμένο, αν και σημαντικό, αμερικανό σκηνοθέτη Σάμιουελ Φούλερ.

«Τα μυστήρια της Λισαβόνας»Οι εφτά ταινίες του διαγωνιστικού τμήματος, που θα κρίνει επιτροπή με πρόεδρο τον Θόδωρο Αγγελόπουλο (και μέλη τους Νίκο Παναγιωτόπουλο, Λάκη Παπαστάθη, Βασίλη Βαφέα και Δήμο Αβδελιώδη) παρουσιάζουν διάφορες, πάντα συναρπαστικές, εικόνες και θέματα που αφορούν άμεσα την κοινωνία μας:

* «Τα μυστήρια της Λισαβόνας» του Ραούλ Ρουίζ, που ο πρόσφατος θάνατός του στέρησε τον παγκόσμιο κινηματογράφο από έναν ξεχωριστό δημιουργό: Μια ταινία-ποταμός (διαρκεί 4,5 ώρες), όμορφο ποιητικο-λυρικό ρόουντ μούβι γύρω από τις συναντήσεις μιας ομάδας ανθρώπων με μυστηριώδη άτομα που συναντούν στη διάρκεια του ταξιδιού τους σε Πορτογαλία, Γαλλία, Ιταλία και Βραζιλία.

* «Pater» του Αλέν Καβαλιέ: Από το Φεστιβάλ των Κανών, ένα εξαιρετικό ψευδο-ντοκιμαντέρ γύρω από τη συνάντηση του προέδρου της Γαλλίας με τον πρωθυπουργό του -πρόσωπα που υποδύονται ο ίδιος ο Καβαλιέ και ο ηθοποιός/σκηνοθέτης Βενσάν Λεντόν- που μας αποκαλύπτει τη γραφειοκρατία αλλά και την κενότητα της χωρίς διέξοδο ή όραμα πολιτικής του Σαρκοζί.

* «Περούκες» του Ταϊφούν Πιρσεμίλογλου: Από το Φεστιβάλ του Λοκάρνο, μια ελληνοτουρκική παραγωγή γύρω από έναν καρκινοπαθή που φτιάχνει περούκες, ο οποίος ερωτεύεται σιωπηλά και αρχίζει να παρακολουθεί από μακριά μια πελάτισσά του.

* «Suicide Room» του Πολωνού Γιαν Κομάσα: Η έκπληξη από την Πολωνία γύρω από έναν νεαρό, απροσάρμοστο, από πλούσια οικογένεια, μαθητή που γίνεται μέλος μιας περίεργης ομάδας η οποία αποκαλείται «Suicide Room» και μπλέκεται με τον κυβερνοχώρο και μια νεαρή κοπέλα που τον κατευθύνει.

* «Kill List» του Μπεν Χουίτλι: Από το Φεστιβάλ του Τορόντο κι από έναν νέο σκηνοθέτη, ένα συναρπαστικό, κατάμαυρο, διανθισμένο με άφθονο χιούμορ, γκανγκστερικό φιλμ, με ήρωα έναν επαγγελματία δολοφόνο που αναλαμβάνει μια περισσότερο επεισοδειακή απ’ όσο περίμενε αποστολή.

* «Bedouin» του Ιγκόρ Βολόσιν: Από το Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι, μια άλλη, απάνθρωπη πλευρά του σύγχρονου κόσμου μας μέσα από το δράμα μιας νεαρής, φτωχής ανύπαντρης μητέρας, που δέχεται να γίνει παρένθετη μητέρα για να μπορέσει να καλύψει τα έξοδα της νεαρής, άρρωστης από λευχαιμία, κόρης της.

* «Noi credevamo» του Μάριο Μαρτόνε: Από το Φεστιβάλ της Βενετίας, μια ιστορική τοιχογραφία γύρω από τη μοίρα τριών νεαρών επαναστατών που αγωνίζονται για την ένωση των ιταλικών κρατιδίων, με έμμεσες αναφορές στη σύγχρονη εποχή μας.

Ένας από τους πιο αναρχικούς σκηνοθέτες που μας έδωσε το Χόλιγουντ, ο Σάμιουελ Φούλερ, πρώην δημοσιογράφος αλλά και βετεράνος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, χρησιμοποίησε την εμπειρία του σ’ αυτά για να φτιάξει, συχνά με ωμές εικόνες, είτε μέσα από το γουέστερν, είτε από το φιλμ νουάρ ή την πολεμική περιπέτεια, μερικές από τις πιο πρωτότυπες και συγκλονιστικές ταινίες του αμερικανικού κινηματογράφου, καυστικό σχόλιο πάνω στη διαφθορά αλλά και μια απαισιόδοξη ματιά πάνω στην αναζήτηση ενός άπιαστου «αμερικανικού ονείρου».

Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος στο έργο του σκηνοθέτη που παρουσιάζει το φετινό 24ο Πανόραμα, θα προβληθούν 7 ταινίες:

* «Ο πορτοφολάς»: η ταινία που θαύμαζαν όλοι οι σκηνοθέτες της νουβέλ βαγκ. Κλασικό φιλμ νουάρ, με τον Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ στο ρόλον του πορτοφολά να κινείται σε μια ατμόσφαιρα βίας και σαδισμού και να μπλέκεται σε μια περιπέτεια κατασκοπίας.

* «Η τελευταία σφαίρα του πολέμου»: με τον Ροντ Στάιγκερ στον ρόλο του πικραμένου Νότιου που εγκαταλείπει τους λευκούς για να ζήσει με τους Ερυθροδέρμους σ’ ένα από τα πρώτα γουέστερν που αντιμετώπισαν το θέμα των Ερυθροδέρμων με αντικειμενικότητα.

* «Shock Corridor» και «Naked Kiss» («Η δολοφόνος με το σκοτεινό παρελθόν»): δυο από τα πιο μαύρα φιλμ νουάρ του σκηνοθέτη, το πρώτο μια κατάδυση στην κόλαση, με φόντο ένα ψυχιατρείο (σίγουρα ο Σκορσέζε το είχε υπόψη του όταν έφτιαχνε «Το νησί των καταραμένων»), το δεύτερο, φωτογραφημένο σε μαυρόασπρο φιλμ, αποκαλύπτει (πολύ πριν από το «Blue Velvet» του Ντέιβιντ Λιντς) την άλλη, σκοτεινή πλευρά της υποτιθέμενης ήρεμης και ασφαλούς επαρχιακής ζωής μέσα από το δράμα μιας γυναίκας που προσπαθεί ν’ αλλάξει ζωή.

*«Verboten!» («Μυστικές διαταγές προς ναζί»): με «δημοσιογραφικό» στιλ, με μια κάμερα σε συνεχή κίνηση και με τη χρήση διάφορων επικαίρων (όπως εκείνα της δίκης της Νυρεμβέργης), ο Φούλερ παρουσιάζει τη σύγκρουση ανάμεσα στον φασισμό και τη δημοκρατία, ρίχνοντας μια καυστική ματιά στη γέννηση του νεοναζισμού στη μεταπολεμική Γερμανία.

* «Park Row»: ο φιλελεύθερος, ενίοτε τολμηρός, κόσμος της δημοσιογραφίας μέσα από την ιστορία μιας φιλελεύθερης εφημερίδας που συγκρούεται με ρατσιστικά στοιχεία.

*«Γυμνή γκέισα» («House of Bamboo»): γυρισμένο στην Ιαπωνία σε χρώμα και σε σινεμασκόπ (με εκπληκτική για το μέσο αυτό φωτογραφία), το γκανγκστερικό αυτό θρίλερ του Φούλερ, ταυτόχρονα και ιστορία έρωτα, αφηγείται τις περιπέτειες ενός αμερικανού πράκτορα που διεισδύει στην ιαπωνική μαφία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.