ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ 2012 | Τρίτη, 18/09/12 | Παρουσίαση σκηνοθετών από τον κριτικό κινηματογράφου, Κώστα Κωνσταντινίδη | Αργυρώ Κουρλίτη, Ζήσης Κοκκινίδης και Ίων Παπασπύρου, Νικολέτα Λεούση

FESTIVAL DRAMAS 2012 18 9 2012 PAROUSIASI SKINOTHETON

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ – ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

Τρίτη, 18/09/12

Παρουσίαση σκηνοθετών από τον κριτικό κινηματογράφου, Κώστα Κωνσταντινίδη

Η διάδοση της ψηφιακής εικόνας έναντι του παραδοσιακού τρόπου κινηματογράφησης σε φιλμ (σούπερ 8, 16 και 35 mm), βρέθηκε στο επίκεντρο της σημερινής, πρώτης παρουσίασης των σκηνοθετών στο αίθριο του Φεστιβάλ Δράμας με συντονιστή τον κριτικό κινηματογράφου Κώστα Κωνσταντινίδη. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που τα 35 χρόνια του φεστιβάλ γιορτάζονται με την ενοποίηση των δύο διαγωνιστικών τμημάτων (φιλμ και digi).

Η Αργυρώ Κουρλίτη, που προέρχεται από τον χώρο του θεάτρου και του χορού, εξήγησε πως γύρισε την πρώτη ταινία της «Κλέφτρα» σε δύο μόλις μέρες με steadycam καθώς αυτό υπηρετούσε καλύτερα την ιδέα της: «μια κοπέλα περιφέρεται ανάμεσα σε στυλιζαρισμένους ήρωες, ζωντανούς νεκρούς, πρόσωπα ανήμπορα να βοηθήσουν ενώ όλα γύρω τους καταρρέουν, εν μέσω φυσικών τοπίων και κατεστραμμένων κτιρίων… Η ταινία της, αλληγορική και χωρίς πολλούς διαλόγους, αναφέρεται σε έναν εξαθλιωμένο κόσμο. «Εμπνεύστηκα από την καθημερινότητά μας, όπου ο καθένας κοιτά το βόλεμά του, αδιάφορος για τον άλλο –μια κατάσταση που έχει ενταθεί τελευταία».

Με μια «μικρή, φτηνή ψηφιακή κάμερα» γύρισαν την ταινία τους «Trfck» οι Ζήσης Κοκκινίδης και Ίων Παπασπύρου που καταπιάστηκαν με τον καυτό θέμα του trafficking. “Μας ενδιέφεραν οι γυναίκες που εκπορνεύονται με το ζόρι», εξήγησαν. Έκαναν άλλωστε μεγάλη έρευνα για το θέμα -και στο ίντερνετ. «Αντλήσαμε από πολλές περιπτώσεις –κάποιες πραγματικά απίστευτες. Υπήρξε περίπτωση γυναίκας που έπεσε από το μπαλκόνι, όπως συμβαίνει στην ταινία μας. Έπεσε μάλιστα στο καπό ενός ταξί, που μετά την πήγε στο νοσοκομείο».

Η Νικολέτα Λεούση γύρισε την δική της ταινία, “Signed Agreement”, στο πλαίσιο των σπουδών της στην Αγγλία. Θέμα της η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ δύο πολύ διαφορετικών γυναικών: μιας ηλικιωμένης με προχωρημένη άνοια, και μιας έφηβης που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και αναλαμβάνει να ζήσει μαζί της για να την βοηθήσει στις καθημερινές της ανάγκες. Τελικά έρχονται κοντά.

Κανείς τους δεν γύρισε ποτέ ταινία σε φιλμ. Όπως ανέφεραν, το ψηφιακό σε διευκολύνει αλλά δεν σου λύνει όλα τα προβλήματα: «Δεν χρειάζεται να περιμένεις, αλλά όταν δεν πληρώνεις τους συνεργάτες σου πας σύμφωνα με τα δικά τους προγράμματα. Άρα έχεις άλλου είδους προβλήματα», εξήγησε η Α. Κουρλίτη.

“Το γεγονός ότι μπορείς να γυρίσεις ένα πλάνο 10 και 15 φορές σε αντίθεση με το φιλμ που επιβάλλει εκ των πραγμάτων μια οικονομία, δεν σημαίνει ότι κινδυνεύεις να πλατειάσεις;” Αναρωτήθηκε ο Κ. Κωνσταντινίδης.

«Σημαντικό είναι να κάνεις την οικονομία εσύ κι όχι το μέσο», ξεκαθάρισε ο Ζ. Κοκκινίδης. «Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να τεμπελιάσεις, όχι όμως αν από την αρχή ξέρεις τι θέλεις», διευκρίνισε η Ν. Λεούση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: