Πίσω Από Τους Λόφους (2012) του Κριστιάν Μουντζίου | από 1.1.2013 στις κινηματογραφικές αίθουσες

 După dealuri poster

 
Πίσω Από Τους Λόφους (2012)
Beyond The Hills / După dealuri

με τους Κοσμίνα Στρατάν, Κριστίνα Φλουτούρ, Βαλέριου Αντριούτα, Ντάνα Ταπαλάγκα  

Υπόθεση: Η Βοίτσιτα αναζητά την Αλίνα στο σιδηροδρομικό σταθμό μιας μικρής ρουμάνικης πόλης σε ένα λόφο. Τα κορίτσια μεγάλωσαν μαζί σε ορφανοτροφείο, και ήταν οικογένεια η μία για την άλλη. Στα 19, την Αλίνα ανέλαβε ανάδοχη οικογένεια, και αργότερα μετακόμισε για να εργαστεί στη Γερμανία. Η Βοίτσιτα βρήκε καταφύγιο σε ένα ορθόδοξο μοναστήρι κι έγινε καλόγρια. Εκεί βρήκε την οικογένεια που δεν είχε ποτέ. Η Αλίνα γυρνάει από τη Γερμανία για να φέρει πίσω μαζί της την Βοίτσιτα, τον μόνο άνθρωπο που αγαπά και που την αγάπησε σ’ αυτό τον κόσμο. Εκείνη όμως βρήκε το Θεό. Κι ο Θεός είναι ο πιο δύσκολος εραστής που μπορεί κανείς να ζηλεύει.

Σκηνοθεσία

Κριστιάν Μουντζίου                                                                                                                                       

Φιλμογραφία 1997 Μαριάνα (μμ) 1998 Το χέρι του Παουλίστα (μμ) 1999 Τίποτα στην τύχη (μμ) 2000 Η χορωδία των πυροσβεστών (μμ) 2000 Ζάπινγκ (μμ) 2002 Δύση 2005 Το κορίτσι με τη γαλοπούλα (επεισόδιο από την ταινία Lost and Found) 2007 4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες 2009 Ιστορίες από τη Χρυσή Εποχή 2012 Πίσω από τους λόφους

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ιάσιο της Ρουμανίας, το 1968. Σπούδασε αγγλική και αμερικανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Ιασίου και εργάστηκε για λίγα χρόνια ως καθηγητής και δημοσιογράφος. Στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στην Πανεπιστημιακή Σχολή Κινηματογράφου του Βουκουρεστίου. Αφού αποφοίτησε, το 1998, γύρισε αρκετές ταινίες μικρού μήκους. Η πρώτη του μεγάλου μήκους, με τίτλο «Δύση», επιλέχτηκε στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών» του Φεστιβάλ Καννών το 2002 και διακρίθηκε σε πολλά φεστιβάλ. Το 2003 ίδρυσε τη δική του εταιρία παραγωγής, τη Mobra Films. Το 2007, έγραψε και σκηνοθέτησε τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, «4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες», που προβλήθηκε στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Καννών. Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα, και ήταν η πρώτη φορά που το βραβείο αυτό δόθηκε σε Ρουμάνο σκηνοθέτη. Η ταινία του «Πίσω από τους λόφους» γυρίστηκε το 2012 και επιλέχθηκε στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Καννών, όπου έλαβε το βραβείο Καλύτερου Σεναρίου και Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας (εξ ημισείας στις Cristina Flutur και Cosmina Stratan). Η ταινία είναι η υποψηφιότητα της Ρουμανίας για το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου & Α΄ Γυναικείου Ρόλου (εξημισείας στις Cosmina Stratan & Cristina Flutur) – Φεστιβάλ Καννών 2012

 Σημείωμα σκηνοθέτη

Το Πίσω από τους λόφους, ήταν για μένα αρχικά μια ταινία για την αγάπη και την ελεύθερη βούληση. Κυρίως για το πως η αγάπη μπορεί να μετατρέψει το καλό και το κακό σε πολύ σχετικές έννοιες. Κάποια από τα μεγαλύτερα λάθη στον κόσμο αυτό, έχουν γίνει στο όνομα της πίστης, και με την απόλυτη πεποίθηση ότι γινόντουσαν για καλό σκοπό. Η ταινία επίσης αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο τρόπο βίωσης της θρησκείας. Πάντα με απασχολούσε ιδιαίτερα το γεγονός, στο πόση προσοχή δίνουν οι πιστοί στις συνήθειες και τους κανόνες που τους επιβάλλει η θρησκεία τους, και πόσο λίγη στην εφαρμογή της ουσίας και της σοφίας του χριστιανισμού στην καθημερινότητα τους. Κατά την προετοιμασία μου για την ταινία, μελέτησα πολύ προσεχτικά τη λίστα των αμαρτιών από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Είναι αρκετές (464), και διαβάζοντας τες, δε μπορείς παρά να αναρωτιέσαι ένα σωρό πράγματα. Ωστόσο, υπάρχει ένα αμάρτημα που δεν είναι στη λίστα, και το οποίο είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα για τα οποία μιλάει η ταινία: η αδιαφορία. Ίσως δεν είναι αμαρτία, εφόσον δεν προβλέπεται. Αλλά τί είναι; Είναι επικίνδυνη ή όχι; Στην ταινία επίσης, καταπιανόμαστε με τους τρόπους που μπορεί το κακό να χειραγωγήσει τους ανθρώπους, και τους πανούργους τρόπους που μπορεί να εκδηλωθεί. Αναρωτιέμαι αν η αδιαφορία είναι ένας από αυτούς. Κατά βάθος, ελπίζω ότι το Πίσω από τους λόφους, μιλά για τις εναλλακτικές και τις επιλογές στη ζωή που προκύπτουν από την εκπαίδευση ή την έλλειψη της, και για το πόσα πράγματα στη ζωή προέρχονται από πράγματα που δε μπορείς να επηρεάσεις ή για τα οποία δεν είσαι υπεύθυνος: που γεννήθηκες, από ποιόν και σε ποια κοινωνία. Η ταινία επίσης, αναφέρεται και σε μια περιοχή του κόσμου, όπως πολλές άλλες, όπου η πολύχρονη έκθεση σε δυστυχίες και φρικαλεότητες, έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους σε μια αδιαφορία απέναντι στα φυσιολογικά ερεθίσματα. Δεν είναι απαραίτητα ευθύνη τους, είναι ένας βασικός μηχανισμός επιβίωσης, που βιώνεται όμως ως έξτρα φορτίο, για εκείνους που είναι ακόμη ζωντανοί ανάμεσα τους. Κριστιάν Μουνγκίου, 2012

 După dealuri

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ

Κοσμίνα Στρατάν

Γεννήθηκε στη Ρουμανία το 1984. Σπούδασε δημοσιογραφία και διαφήμιση, πριν αποφοιτήσει από τη δραματική σχολή του UNATC στο Βουκουρέστι. Πρωταγωνίστησε σε πολλές μικρού μήκους ταινίες, κατά τη διάρκεια των σπουδών της κι εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην Opinia Studențească, όπου ο Μουνγκίου έκανε το έντυπο ντεμπούτο του 15 χρόνια περίπου πριν. Βραβεύτηκε αργότερα για τη συμβολή της ως τηλεοπτική δημοσιογράφος. Ο ρόλος της στο Πίσω από τους λόφους, είναι η πρώτη της εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη.

Κριστίνα Φλουτούρ

Γεννημένη στη Ρουμανία το 1978. Σπούδασε φιλολογία, κι αργότερα υποκριτική. Μετά την αποφοίτηση της το 2004, έγινε ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο στο Σίμπιου, όπου και ζει μόνιμα. Ως θεατρική ηθοποιός έχει συμμετάσχει σε αμέτρητες παραγωγές, από Σαίξπηρ και Τσέχωφ μέχρι Ιονέσκου. Ο ρόλος της στο Πίσω από τους λόφους, είναι η πρώτη της εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη.

Η κριτική (συνοπτική) του «α» από τον Χρήστο Μήτση

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΤΡΑΓΙΚΑ ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΗΓΟΡΙΚΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΔΡΑΜΑ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΜΕΝΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΑ, ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΡΥΘΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΜΟΥΝΤΖΙΟΥ ΤΟΥ «4 ΜΗΝΕΣ, 3 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ 2 ΜΕΡΕΣ». ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΕΝΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ (ΚΟΣΜΙΝΑ ΣΤΡΑΤΑΝ ΚΑΙ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΦΛΟΥΤΟΥΡ) ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΩΝ.

După dealuri 1

που παίζεται: ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ Γαλαξίας Αίθουσα 1 Πέμ.-Τετ.: 17.00/ 19.45/ 22.30

ΧΑΛΑΝΔΡΙ – ΧΟΛΑΡΓΟΣ Αβάνα Πέμ.-Τετ.: 17.20/ 20.00/ 22.40

ΛΕΩΦ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ Ίλιον Πέμ.-Τετ.: 17.20/ 20.00/ 22.30

Ένας Ρουμάνος πέρα από τα Βαλκάνια

Από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του «νέου κύματος» -όπως επικράτησε να ονομάζεται-στο ρουμάνικο κινηματογράφο, ο Κριστιάν Μουντζίου έγινε παγκοσμίως γνωστός το 2007 όταν κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες με την ταινία «Τέσσερις μήνες, τρεις εβδομάδες και δύο ημέρες». Ο Κριστιάν Μουντζίου γεννήθηκε το 1968 στο Ιάσιο. Σπούδασε αγγλική λογοτεχνία. Στη συνέχεια μπήκε στη σχολή κινηματογράφου στο Βουκουρέστι και σπούδασε σκηνοθεσία. Το 2002 γύρισε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία «Δύση». Είχαν προηγηθεί έξι μικρού μήκους ταινίες, οι: «Μαριάνα» (1997), «Το χέρι του Παουλίστα» (1998), «Τίποτα στην τύχη» (1999), «Η χορωδία των πυροσβεστών» (2000), «Ζάπινγκ» (2000). Αμέσως μετά γύρισε «Το κορίτσι με τη γαλοπούλα» (2005). Το θέμα της «Δύσης» είναι το όνειρο των νέων Ρουμάνων να εγκαταλείψουν τη χώρα και να αναζητήσουν την τύχη τους στις δυτικές χώρες. Η Σορίνα, αρραβωνιασμένη με τον Λούτσι, βρίσκει στο πρόσωπο ενός νεαρού Γάλλου την ευκαιρία να φύγει. Ο Λούτσι κάνει ό,τι περνά από το χέρι του να ξανακερδίσει την αγαπημένη του. Έξυπνο σενάριο με έντονο χιούμορ και σκηνοθεσία που κατακτά το θεατή. Η ιστορία της ταινίας «Τέσσερις μήνες, τρεις εβδομάδες και δύο ημέρες», εκτυλίσσεται στα τελευταία χρόνια του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Η Γκαμπίτσα είναι έγκυος και, με τη βοήθεια της συμφοιτήτριας και συγκατοίκου της Οτίλια, προσπαθεί να βρει έναν τρόπο για να κάνει έκτρωση. Κάτι όχι ιδιαίτερα εύκολο, αφού τότε στη Ρουμανία οι εκτρώσεις ήταν παράνομες. Στη συγκλονιστική ταινία του, ο Μουντζίου δεν καταγγέλλει, αλλά περιγράφει τον τρόπο που επηρεάζονται οι άνθρωποι από τις καταστάσεις. Βαθιά ανθρώπινο σενάριο και λιτή σκηνοθετική γραμμή που εντυπωσιάζει με τη δυναμική που κρύβει… Το 2009 είχε σειρά η ταινία «Μνήμες από τη χρυσή εποχή». Χρυσή Εποχή ονομάστηκε από το καθεστώς η εποχή Τσαουσέσκου. Πρόκειται για μια σπονδυλωτή ταινία, που αποτελείται από πέντε χιουμοριστικά επεισόδια, βασισμένα σε αντίστοιχους αστικούς μύθους που κυκλοφορούσαν μεταξύ των πολιτών στην εποχή Τσαουσέσκου. Το σενάριο είναι του Μουντζίου, ο οποίος έχει σκηνοθετήσει την τελευταία από τις ιστορίες αυτές. Πέρα από ένα νοσταλγικό ύφος, το οποίο κυρίως προσλαμβάνουν οι μεγαλύτεροι, που άλλωστε έζησαν εκείνα τα χρόνια, η ταινία έχει χιούμορ. Έτσι, ενώ αναπαράγει με απόλυτη πιστότητα την εποχή, μπαίνει συχνά σε σουρεαλιστικές καταστάσεις που δημιουργούσε η καθημερινότητα της Χρυσής Εποχής. Διασκεδαστικό φιλμ, άλλοτε σοβαρό και άλλοτε αστείο, με στρωτή αφήγηση. Φέτος ο Ρουμάνος σκηνοθέτης κέρδισε το βραβείο σεναρίου στις Κάννες με την ταινία «Πέρα από τους λόφους». Ταυτόχρονα οι δύο πρωταγωνίστριές του, Κοσμίνα Στρατάν και Κριστίνα Φλούτουρ, μοιράστηκαν το βραβείο ερμηνείας. Η ταινία, βασισμένη στη νουβέλα της Τατιάνα Νικουλέσκου Μπραν, αναφέρεται σε ένα πραγματικό γεγονός εξορκισμού, που συνέβη στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας, στο χωριό Τανάκου της Ρουμανίας. Κεντρικοί χαρακτήρες είναι δύο φίλες, η Αλίνα και η Βοϊκίτσα. Η πρώτη έφυγε στη Γερμανία και η δεύτερη έγινε καλόγρια. Όταν η Αλίνα επιστρέφει και θέλει να πάρει μαζί της τη φίλη της, συναντά την αντίδραση του ιερέα της μονής και των υπόλοιπων μοναχών. Η απάντηση είναι σαφής: όταν διαλέξεις το δρόμο του Θεού, δεν υπάρχει επιστροφή. Και όταν η Αλίνα επιμένει να τα βάζει με όλους προκειμένου να πάρει πίσω τη φίλη της, οι μοναχοί υποψιάζονται διαβολικές δυνάμεις και αποφασίζουν να επέμβουν δυναμικά. Η ταινία έχει επιλεγεί να εκπροσωπήσει τη Ρουμανία στη διεκδίκηση του ξενόγλωσσου Όσκαρ. Το σινεμά του Κριστιάν Μουντζίου βαδίζει στο δρόμο του ρεαλισμού. Ο ίδιος άλλωστε έχει δηλώσει πως η αγαπημένη του ταινία είναι ο «Κλέφτης ποδηλάτων» του Βιτόριο ντε Σίκα. Οι ταινίες του είναι ανθρωποκεντρικές και τοποθετεί τους ήρωές του μέσα σε ένα περιβάλλον του οποίου τις συνέπειες υφίστανται. Υπάρχει μια κριτική ματιά απέναντι στο καθεστώς Τσαουσέσκου, αλλά χωρίς κραυγές και εύπεπτες πολιτικολογίες. Ο Μουντζίου εξετάζει κυρίως πώς το όλο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι επηρεάζει τις ζωές των ηρώων του, όπως χαρακτηριστικά συμβαίνει στην ταινία «Τέσσερις μήνες, τρεις εβδομάδες και δύο ημέρες». Σκηνοθετεί με στιβαρότητα, κατέχει την τέχνη της αφήγησης και μαζί με τη συγκίνηση μπορούμε ενίοτε να διακρίνουμε και λεπτές αποχρώσεις χιούμορ. Είναι λιτός κι απέριττος, συχνά μινιμαλιστικός, αποφεύγει την πολυλογία, παραμένοντας φανατικός οπαδός της άποψης πως ο κινηματογράφος -πάνω απ’ όλα-είναι εικόνα. Όταν σκηνοθετεί ταινίες για το παρελθόν της χώρας του, δεν δημαγωγεί ούτε πέφτει στην παγίδα της εύπεπτης καταγγελίας. Αντίθετα, προσεγγίζει με σεβασμό τους ανθρώπους που έζησαν εκείνα τα χρόνια αλλά και τα βιώματά τους. Με λίγα λόγια, ο Κριστιάν Μουντζίου είναι ένας από τους κορυφαίους σκηνοθέτες στη Ρουμανία αλλά κι ένας από τους πιο σημαντικούς -όπως φαίνεται- στην Ευρώπη.

 Στράτος Κερσανίδης

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.