LADYBIRD LADYBIRD 1994 του Κεν Λόουτς | Κυριακή 6.1.2013, 18.00 στην Κινηματογραφική Λέσχη Κέντρου Αθήνας | Ελεύθερη Είσοδος

Ladybird, Ladybird poster

Κινηματογραφική Λέσχη Κέντρου Αθήνας-Σχολείο του Σινεμά

Κυριακή 6.1.2013, 18.00  (Τσαμαδού 26-28, Εξάρχεια)

Πριν από κάθε ταινία θα προβάλλεται μια ταινία μικρού μήκους animation, μυθοπλασίας ή ντοκιμαντέρ

αυτή τη Κυριακή θα προβληθεί  το animation “ Μια Βόμβα, τυχαία (1969) του Jean-François Laguionie | Γαλλία”

une_bombe_par_hasard

[VIDEO] Συνέντευξη Jean-Francois Laguionie | Ένα ταξίδι στην Τέχνη του Αnimation

εισήγηση, σχολιασμός, ανάλυση, συντονισμός συζήτησης μετά την προβολή: Γιάννης Καραμπίτσος 

Η ταινία παίχτηκε σε 6 δήμους του Νομού Αχαΐας το 2008 στο πλαίσιο του αφιερώματος «Η θέση της γυναίκας μέσα από τον Κινηματογράφο», για το οποίο είχα την καλλιτεχνική επιμέλεια. Γέννησε πολλές και έντονες συζητήσεις, γέμισε τις αίθουσες όπου και αν προβλήθηκε. Την ταινία αυτή θα την παίξουμε ξανά και ξανά και αναφορικά με το γυναικείο ζήτημα, αλλά και για τη “συζήτηση” του αν ο Κεν Λόουτς κάνει τις ταινίες του χρησιμοποιώντας τις αρχές και τη φιλοσοφία του “σοσιαλιστικού ρεαλισμού”. Φαίνεται ότι πολλοί συμπολίτες μας αγνοούν ή θέλουν να αγνοούν ότι υπάρχει και ο κοινωνικός ρεαλισμός μεταξύ όλων των ρεαλισμών που έχουν προκύψει. Επίσης αναφορικά με την ανατρεπτικότητα του Κεν Λόουτς που κάποιους ενοχλεί όσο τίποτε άλλο, ακόμα και κάποιους που θέλουν να αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί, είναι αποδεδειγμένη τόσο στην πράξη, ώστε να θεωρείται αυτονόητη (για μας τουλάχιστον). Γ.Κ. αναφορά στον Κεν Λόουτς θα γίνει και στο σημερινό δωρεάν σεμινάριο έκπληξη:

Δωρεάν Σεμινάριο Κινηματογράφου Έκπληξη Θεωρίας & Πρακτικής το Σάββατο 5.12.2013 17.00-19.30 στο Σχολείο του Σινεμά

 

Ladybird, Ladybird poster 2
Ladybird, Ladybird(Αγγλία, 1994, 101΄) του  Κεν Λόουτς

Βραβεία: Αργυρή Άρκτος στην Chrissy Rock για την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία στο Φεστιβάλ Βερολίνου 1994, Βραβείο της Διεθνούς Κριτικής (FIPRESCI), Βραβείο της Επιτροπής της Οικουμενικής και της Καθολικής Εκκλησίας (OCIC).

Παίζουν: Κρίσι Ροκ, Βλαντιμίρ Βέγκα
Στο Ladybird, Ladybird, ταινία που βασίζεται σε πραγματικό περιστατικό, η Μάγκι, ανύπαντρη μητέρα τεσσάρων παιδιών από διαφορετικούς άντρες αντιστέκεται λυσσαλέα, στην αδυσώπητη λογική και τους ανελέητους νόμους ενός κράτους που της στερεί το δικαίωμα να είναι μάνα. Οι απρόσωποι μηχανισμοί του Κράτους Πρόνοιας της παίρνουν τα παιδιά επειδή θεωρούν ότι δεν είναι ικανή να τα μεγαλώσει σε ασφαλές περιβάλλον. Η Μάγκι όμως δεν το βάζει κάτω. Το Ladybird, Ladybird είναι μια ταινία συγκλονιστική που προκάλεσε έντονες συζητήσεις όπου και αν προβλήθηκε.
Ο Κεν Λόουτς, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, γεννήθηκε στο Νάνιτον το 1936. Σπούδασε νομικά στην Οξφόρδη, αλλά στράφηκε στο θέατρο, ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Στη δεκαετία του ΄60, ήταν σκηνοθέτης αρχικά στο BBC και αργότερα στον κινηματογράφο με κριτικό και παρατηρητικό πνεύμα. Οι συνδικαλιστικές διενέξεις, το άγχος της ανεργίας, η μοναξιά των γυναικών συνθέτουν το παζλ των ταινιών του. Άλλες ταινίες του είναι το Riff Raff (1993), Βροχή από Πέτρες (1993), Γη και Ελευθερία (1995) κ.α.

Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία ήταν το Όχι δάκρυα για τη Τζόι το 1967, ενώ το 1969 σκηνοθέτησε το Kes, που θεωρείται πλέον ως μία από τις σημαντικότερες ταινίες του Βρετανικού κινηματογράφου. Τις επόμενες δύο δεκαετίες ο Λόουτς συνέχισε να δουλεύει στην τηλεόραση και να κάνει ταινίες ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, των οποίων όμως η διανομή ήταν πενιχρή. Επέστρεψε θριαμβευτικά τη δεκαετία του ’90, με μια σειρά πολιτικά στρατευμένων ταινιών κοινωνικού ρεαλισμού που απέσπασαν πολλά διεθνή βραβεία και τον έβαλαν στο πάνθεον των μεγάλων Ευρωπαίων σκηνοθετών.

Ladybird, Ladybird

Η Μάγκι κατάγεται από το Λίβερπουλ, αλλά ζει στο Λονδίνο. Ένα βράδυ που έχει βγει με φίλους, γνωρίζει τον Χόρχε, πολιτικό εξόριστο από την Παραγουάη, καταλήγει σπίτι του και, τις μικρές ώρες της νύχτας, του διηγείται τη ζωή της. (Εχει περάσει από μια σειρά καταστροφικές σχέσεις: ο Σάιμον, ο τελευταίος της εραστής, ήταν τόσο βίαιος, που την ανάγκασε να καταφύγει μαζί με τα τέσσερα παιδιά της σ’ έναν δημοτικό ξενώνα για γυναίκες. Μια νύχτα που η Μάγκι βγαίνει κλειδώνοντας τα παιδιά στο δωμάτιο τους, το κτίριο πιάνει φωτιά, …………..

[Μια μέρα, πήρα ένα γράμμα. Αυτό δεν είναι καθόλου περίεργο, γιατί δέχομαι πολλά γράμματα. Παρ’ όλο που οι ταινίες μου έχουν κακή διανομή στη Βρετανία, η δουλειά μου στην τηλεόραση έχει συντελέσει ώστε πολλοί άνθρωποι να με θεωρούν κάτι σαν κοινωνικό λειτουργό… Κάποιος γνωστός της αληθινής Μάγκι μου περιέγραφε στο γράμμα το επεισόδιο που αποτελεί την τελευταία σκηνή της ταινίας. Μου φάνηκε τόσο απίστευτο, που αποφάσισα να γνωρίσω αυτή τη γυναίκα. Μαζί με τη σεναριογράφο μου πήγα να την επισκεφθώ στο προάστιο του Λονδίνου όπου μένει. Ανακάλυψα, λοιπόν, μια τυπική λαϊκή οικογένεια με δύο παιδιά: το ένα ήταν πάνω στα γόνατα της μητέρας του* το άλλο έπαιζε στη μοκέτα. Το ζευγάρι μας διηγήθηκε την ισχουρία του. Την ακούσαμε ως το τέλος, και μετά φύγαμε. Για πολλές ώρες μετά είχαμε μείνει άφωνοι. Συνάντησα την αληθινή Μάγκι δυο-τρεις φορές. Η σεναριογράφος μου τη συνάντησε πολύ περισσότερες κι έκανε μεγάλες συζητήσεις μαζί της. Συνάντησε επίσης και τους κοινωνικούς λει-τουργούς – όσους τουλάχιστον δέχτηκαν να της μιλήσουν… […] Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι με τη Rona. Θεώρησα ότι μια γυναίκα θα μπορούσε να καταλάβει και να διηγηθεί καλύτερα την ιστορία. Πολύ γρήγορα αποφασίσαμε όχι έπρεπε να επικεντρώσουμε αυτή τη μεγάλη ιστορία στη σχέση του ζευγαριού Χόρχε-Μάγκι, κι έτσι εισαγάγαμε τα φλασμπάκ. Ήταν απαραίτητα* όχι μόνο για λόγους συντομίας, αλλά και για τη συνοχή της αφήγησης, για να γίνει κατανοητή η λογική των χαρακτήρων. Δε μ’ ενδιαφέρει να δείχνω τους καλούς και τους κακούς. Θέλω να δείχνω κάθε χαρακτήρα μέσα στην αλήθεια του. Για παράδειγμα, ο θεατής πρέπει να μπορεί να κατανοήσει τη συμπεριφορά των κοινωνικών λειτουργών. Επέμεινα ότι πρέπει να μπορεί να καταλάβει γιατί οι κοινωνικοί λειτουργοί πιστεύουν όχι η Μάγκι είναι αδύνατον να είναι καλή μητέρα. Η Μάγκι είναι αγωνίστρια και πολύ προστατευτική μητέρα. Αυτοί, όμως, εξακολουθούν να τη θεωρούν υποχείριο των παλιών της εραστών, αιώνιο θύμα της βίαιης συμπεριφοράς τους. Επειδή στο παρελθόν υπήρξε κακοποιημένο παιδί, κανείς δε φαντάζεται ότι είναι ικανή να βγει από τον κύκλο της βίας. Κι όμως, μπορεί ν’ αλλάξει… γίνεται κι αυτό… Πώς μπορεί κανείς να δραπετεύσει από το παρελθόν του; Ό,χι και να κάνει η Μάγκι, οι άλλοι τη βλέπουν σαν θύμα της ανδρικής βίας. Γι’ αυτό επέμεινα να δομήσω την αφήγηση με φλασμπάκ. Αλλιώς, η ιστορία της Μάγκι θα έμοιαζε με μια σειρά όμοιων σχέσεων, μ’ έναν κατάλογο από καταστροφικές καταστάσεις. Η τελευταία της ιστορία θα φαινόταν απίστευτη… Ken Loach Από το press-book της ταινίας. Μετάφραση: Μαριτίνα Πάσσαρη από το βιβλίο ΚΕΝ ΛΟΟΥΤΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Εκδόσεις Καστανιώτη]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: