Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΖΕΣΕ ΤΖΕΙΜΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΙΛΟ ΡΟΜΠΕΡΤ ΦΟΡΝΤ του Άντριου Ντομινίκ | Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2013, 01.15 STAR | Επιλογή τηλεόρασης

the-assassination-of-jesse-james-by-the-coward-robert-ford-poster

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΖΕΣΕ ΤΖΕΙΜΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΙΛΟ ΡΟΜΠΕΡΤ ΦΟΡΝΤ | THE ASSASSINATION OF JESSE JAMES BY THE COWARD ROBERT FORD του Άντριου Ντομινίκ

Υπόθεση: Ο Τζέσε Τζέιμς (ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ) υπήρξε ένα από τα πιο λαοφιλή πρόσωπα της χώρας του. Είναι αμέτρητα τα βιβλία που γράφτηκαν κι οι ιστορίες που ειπώθηκαν για τον πιο διάσημο παράνομο της Αμερικής – όλα τους ζωντανά και συναρπαστικά, όλα τους να εστιάζουν στην επιβλητική προσωπικότητά του και στην τόλμη του, αλλά και τα περισσότερα από αυτά να έχουν μόνο συμπτωματική και μικρή σχέση με την πραγματικότητα. Γι’ αυτούς που λήστεψε και τρομοκράτησε, και για τις οικογένειες αυτών που, κατά γενική ομολογία, σκότωσε, μπορεί να ήταν ένα κοινός εγκληματίας, αλλά για τα εντυπωσιακά άρθρα των εφημερίδων και τις φτηνές νουβέλες που εξιστορούσαν τα έργα και τις ημέρες της Συμμορίας των Αδελφών Τζέιμς, σ’ όλη τη δεκαετία του 1870, ο Τζέσε ήταν αντικείμενο δέους και θαυμασμού. Ήταν ένας Ρομπέν των Δασών, υπαινίσσονταν, που είχε σαν στόχο του τους ιδιοκτήτες τραίνων και τραπεζών, οι οποίες εκμεταλλεύονταν τους φτωχούς αγρότες. Ο ίδιος ήταν ένας άνθρωπος με τραγικό κίνητρο, ένας αδικημένος και πληγωμένος στρατιώτης των Νοτίων Ομόσπονδων Πολιτειών που πολεμούσε ενάντια στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση των Βορείων, η οποία του είχε καταστρέψει τη ζωή. Πάνω απ’ όλα, σ’ έναν ολοένα και περισσότερο συντηρητικό και αστικοποιημένο πληθυσμό που ζούσε μια απλή, καθημερινή ζωή, ήταν ο τελευταίος φύλακας των συνόρων – ένα σύμβολο ελευθερίας και εκφραστής του αμερικάνικου πνεύματος, ένας χαρισματικός επαναστάτης ο οποίος αψηφούσε το νόμο και ζούσε σύμφωνα με τους δικούς τους κανόνες… δηλαδή, όπως όλα τα παραπάνω δηλώνουν, ένας θρύλος!

the-assassination-of-jesse-james-by-the-coward-robert-ford-1

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Σκηνοθεσία: ΑΝΤΡΙΟΥ ΝΤΟΜΙΝΙΚ Σενάριο: ΑΝΤΡΙΟΥ ΝΤΟΜΙΝΙΚ, ΡΟΝ ΧΑΝΣΕΝ Εταιρείες Παραγωγής : Warner Bros. Pictures, Jesse Films Inc., Scott Free Productions, Plan B Entertainment, Alberta Film Entertainment, Virtual Studios Παραγωγή: ΖΙΛ ΝΤΕΪΛΙ, ΝΤΙΝΤΙ ΓΚΑΡΝΤΝΕΡ, ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ, ΡΙΝΤΛΕΪ ΣΚΟΤ, ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΒΑΛΝΤΕΣ Ηθοποιοί: ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ , ΚΕΙΣΙ ΑΦΛΕΚ , ΣΑΜ ΡΟΚΓΟΥΕΛ , ΣΑΜ ΣΕΠΑΡΝΤ , ΜΑΙΡΙ ΛΟΥΙΖ ΠΑΡΚΕΡ, ΝΤΑΣΤΙΝ ΜΠΟΛΙΝΓΚΕΡ, ΤΖΕΡΕΜΙ ΡΕΝΕΡ, ΓΚΑΡΕΤ ΝΤΙΛΑΧΑΝΤ, ΠΟΛ ΣΝΑΪΝΤΕΡ, ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ ΠΡΟΥΛ, ΤΖΟΕΛ ΜΑΚ ΝΙΚΟΛ Φωτογραφία: ΡΟΤΖΕΡ ΝΤΙΚΙΝΣ Μουσική: ΝΙΚ ΚΕΪΒ, ΓΟΥΟΡΕΝ ΕΛΙΣ Μοντάζ: ΚΕΡΤΙΣ ΚΛΕΪΤΟΝ, ΝΤΙΛΑΝ ΤΙΧΕΝΟΡ Σχεδιασμός Παραγωγής: ΠΑΤΡΙΤΣΙΑ ΝΟΡΙΣ Καλλιτεχνική Διεύθυνση : ΜΑΡΤΙΝ ΤΖΕΝΤΡΟΝ, ΤΡΟΪ ΣΑΪΖΜΟΡ Σκηνικά: ΤΖΑΝΙΣ ΜΠΛΑΚΙ ΓΚΟΥΝΤΑΪΝ Κοστούμια:ΠΑΤΡΙΤΣΙΑ ΝΟΡΙΣ Χρονολογία παραγωγής: 2007 Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ Γλώσσα: ΑΓΓΛΙΚΑ Διάρκεια: 160′ Εικόνα : Έγχρωμη Είδος ταινίας: ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ, ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ, ΓΟΥΕΣΤΕΡΝ, ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ Ήχος : SDDS / DTS / Dolby Digital Καταλληλότητα: USA:R / Taiwan:R-18 / Finland:K-15 / Switzerland:12 (canton of Vaud) / Netherlands:16 / Switzerland:12 / Canada:14A / Singapore:NC-16 / Germany:12 / Ireland:15A / Brazil:14 / Australia:MA / Argentina:13 Διανομή: VILLAGE FILMS

Ο μεγαλύτερος ανάμεσα στους θαυμαστές τους ήταν ο Ρόμπερτ Φορντ (ΚΕΪΣΙ ΑΦΛΕΚ), ένας ιδεαλιστής και φιλόδοξος νεαρός άντρας, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην ελπίδα ότι μια μέρα θα καβαλάει το άλογό του παρέα με το είδωλό του. Τότε ακόμη όμως, δεν είχε ποτέ του φανταστεί ότι η ιστορία θα τον χαρακτήριζε τελικά ως ‘τον άθλιο, νεαρό δειλό’ που σκότωσε τον Τζέσε πισώπλατα. Η Warner Bros. Pictures παρουσιάζει σε συνεργασία με την Virtual Studios, μία παραγωγή της Scott Free / Plan B Entertainment

Βραβεία

Βραβείο Καλύτερης ανδρικής Ερμηνείας (Μπραντ Πιτ) – Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας Βραβείο Β’ ανδρικού ρόλου (Κέισι Άφλεκ) – NationalBoardofReview Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα Β’ ανδρικού ρόλου (Κέισι Άφλεκ) Περισσότερα για την ταινία

Αλλά ποιος πραγματικά ήταν ο Τζέσε Τζέιμς – πίσω από τις λαϊκές δοξασίες και τα αφηγή­ματα των εφημερίδων; Και ποιος ήταν ο Ρόμπερτ Φορντ, μόλις δεκαεννιά χρονών, και μέλος του κλειστού κύκλου των κοντινών ανθρώπων του Τζέσε, που κατάφερε να σκοτώσει μία τέτοια ανυπέρβλητη φιγούρα, όταν οι άνθρωποι του νόμου σε δέκα Πολι­τείες είχαν προσπαθήσει και είχαν αποτύχει παταγωδώς; Πώς συνέβηκε κι έγιναν φίλοι αυτοί οι δυο άντρες και τι έγινε ανάμεσά τους τις μέρες και τις ώρες που θα οδηγούσαν ως τον πυροβολισμό, ο οποίος θα έβαζε ένα τέλος στη ζωή του ενός και θα γινόταν η αιτία να χαρακτηριστεί με τα πιο μαύρα χρώματα ολόκληρη η ζωή του άλλου; Κανείς, ποτέ δε θα μάθει όλη την αλήθεια. Βασισμένη στη νουβέλα του Ρον Χάνσεν, Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΖΕΣΕ ΤΖΕΪΜΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΙΛΟ ΡΟΜΠΕΡΤ ΦΟΡΝΤ, η ταινία ερευνά σε βάθος τις ιδιωτικές ζωές του πιο διαβόητου παράνομου της Αμερικής και του αναπάντεχου δολοφόνου του, για να μας προσφέρει μια νέα οπτική πάνω σε ένα μύθο, και να θέσει το ερώτημα για το τι πραγματικά μπορεί να έχει συμβεί στους μήνες πριν από αυτόν τον πυροβολισμό. Βρισκόμαστε στη χρονιά του 1881 και ο Τζέσε είναι 34 χρονών. Ενώ σχεδιάζει την επόμενη μεγάλη ληστεία του, συνεχίζει να διεξάγει πόλεμο στους εχθρούς του, οι οποίοι προσπαθούν να κερδίσουν τα χρήματα από την αμοιβή της επικήρυξής του αλλά και τη δόξα που συνεπάγεται η σύλληψή του. Κι όμως, η μεγαλύτερη απειλή για τη ζωή του θα ερχόταν από αυτούς που εμπιστευόταν περισσότερο.

THE ASSASSINATION OF JESSE JAMES BY THE COWARD ROBERT FORD 1

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

«Ο Τζέσε Τζέιμς ήταν μεγαλύτερος απ’ ό,τι μπορείς να φανταστείς. Πήγαινες κοντά του, ήθελες να είσαι μαζί του, ήθελες να ‘σαι σαν αυτόν… κι όταν έφευγες, πάντα κάτι σου είχε ξεφύγει.» Ρόμπερτ Φορντ

Όταν ο σεναριογράφος/σκηνοθέτης Άντριου Ντόμινικ διάβασε τη νουβέλα του Ρον Χάνσεν Η δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από το δειλό Ρόμπερτ Φορντ, του κίνησαν την περιέργεια μερικές από τις ίδιες απορίες που είχαν καθοδηγήσει και τον Χάνσεν στα χρόνια της έρευνάς του στις, μέχρι τότε, ανεξερεύνητες όψεις της ζωής του Τζέσε Τζέιμς, και οι διαισθητικές απαντήσεις που έδινε για τον άντρα που κρυβόταν πίσω από τη δημόσια εικόνα. «Ήταν ένα πορτρέτο του Ρόμπερτ Φορντ που δεν είχα ξαναδεί ποτέ μου,» αποκαλύπτει ο σκηνοθέτης. «Σου δίνει μια αίσθηση γύρω από το τι πραγματικά θα μπορούσε να σήμαινε αυτό το γεγονός για εκείνον – να πυροβολήσει έναν άνθρωπο μέσα στο ίδιο του το σπίτι, ενώ η γυναίκα και τα παιδιά του Τζέσε ήταν εκεί κοντά, και μετά να περιμένει άπραγος στο δικό του σπίτι επί μέρες, με έναν αδελφό που ήταν ολότελα φοβισμένος, και να προσπαθεί να αντιμετω­πίσει την αγριότητα της αντίδρασης του κόσμου. Βλέπεις το άγχος, τη φτώχεια και τη φιλοδοξία του και σκέφτεσαι, ‘Το πιθανότερο είναι ότι έτσι ήταν τα πράγματα’. Αυτό είναι που με συγκίνησε στο βιβλίο κι αυτό που ήθελα να αποτυπώσω στη μεγάλη οθόνη.» Ο ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ, ο οποίος, εκτός του ότι ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι και συμπαραγωγός στην ταινία, το βρήκε εξίσου συναρπαστικό να καταπιαστεί με «την ανατομία και τη λεπτομερή εξέταση αυτών των μύθων: του Τζέσε Τζέιμς, ως ήρωα και του Ρόμπερτ Φορντ, ως δειλού.» Αν και βασίζεται σε διεξοδική έρευνα για τους κύριους χαρακτήρες, την ιστορία τους και τη εποχή στην οποία έζησαν, η σχέση ανάμεσα στον Τζέσε Τζέιμς και τον Ρόμπερτ Φορντ στην ταινία είναι υποθετική, και αποσκοπεί περισσότερο να κεντρίσει τη φαντασία παρά να επιβάλλει μία παγιωμένη άποψη των πραγμάτων.

Ο παραγωγός Ρίντλεϊ Σκοτ λέει, «Το σύμπαν του Ρόμπερτ Φορντ μπορούμε μόνο να το φανταστούμε, όπως και το δίλημμα του Τζέσε Τζέιμς κοντά στο τέλος της ζωής του, τις ιδιαίτερες σκέψεις και τις πιθανές μεταμέλειές του. Η ταινία θέτει ερωτήματα που το σωστό­τερο είναι να τα απαντήσει ο καθένας θεατής ξεχωριστά. Ο Άντριου απλά θέτει τις πιθανότητες.»

«Είναι περισσότερο ένα ψυχολογικό δράμα παρά ένα γουέστερν,» λέει ο ΠΙΤ. «Ασχολείται με την ανατομία μιας δολοφονίας και τις συνέπειές της.»

Το ότι το δείχνει μέσα από μία ιστορία βασισμένη σε ανθρώπινους χαρακτήρες είναι που κάνει το Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΖΕΣΕ ΤΖΕΙΜΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΙΛΟ ΤΖΟΝ ΦΟΡΝΤ να διαφέρει από πολλές άλλες ταινίες που αφορούν στο διαβόητο παράνομο και τον ελάχιστα γνωστό δολοφόνο του. Αν και η δράση ξεκινά με μία νυχτερινή ενέδρα και μια ληστεία τρένου, μια συνηθισμένη πράξη για τη συμμορία των Αδελφών Τζέιμς όταν ήταν στο αποκορύφωμα της δραστηριότητάς τους, το αληθινό δράμα εξελίσσεται γύρω από τις συνέπειες της ληστείας – στους προσωπικούς δαίμονες που τυραννούν τον Τζέσε, στη μεγάλη ανησυχία του να καλύψει τα ίχνη του και στις ολοένα και πιο αινιγματικές σχέσεις του με τα ανήσυχα μέλη της συμμορίας του που θα πρέπει να τον υπακούνε τυφλά και να κάθονται αδρανείς μέχρι να τους ειδοποιήσει για την επόμενη ληστεία. Μετά τη ληστεία, ο Τζέσε διακόπτει τις σχέσεις του με τον αδερφό του τον Φρανκ, ο οποίος νιώθει ότι ήρθε ο καιρός να παρατήσει πια τις παρανομίες για μια πιο ασφαλή ζωή κάπου αλλού. Εν τω μεταξύ, η αμοιβή για το κεφάλι του Τζέσε έχει αυξηθεί πολύ περισσότερο από ό,τι οποιοδήποτε μέλος της συμμορίας του ήλπιζε ότι θα μπορούσε να αποκομίσει ακόμη και μετά από πολλές διαδοχικές ληστείες. Τι θα μπορούσε να τους εμποδίσει απ’ το να τον προδώσουν ή να του ρίξουν μια σφαίρα στο κεφάλι του, σαν αντάλλαγμα για τη δική τους ασφάλεια και μια τεράστια αμοιβή επικήρυξης; Η αφοσίωσή τους σ’ αυτόν; Ο φόβος που νιώθουν μπροστά του; Ίσως ένας συνδυασμός και των δυο παραπάνω. Ο Τζέσε Τζέιμς έγινε γνωστός σε μια εποχή όταν η ιδέα της προβολής μέσα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας είχε μόλις αρχίσει να αναπτύσσεται. Οι εκδότες των εφημερίδων και οι φτηνές, λαϊκές νουβέλες τροφοδοτούσαν με υλικό ένα κοινό πεινασμένο για συναρπαστική ψυχαγωγία και ο Τζέσε Τζέιμς ήταν ακριβώς το πρόσωπο που χρειάζονταν. Οι ιστορίες γύρω από τα εγκλήματά του συχνά έφταναν στο κοινό παραφουσκωμένες και, όταν ούτε κι αυτό ήταν αρκετό, επινοούσαν εντελώς ψεύτικες ιστορίες, δίνοντας έμφαση στην τόλμη και τις ικανότητές του. Κι ήταν αυτό το υλικό το οποίο διαβάζοντάς το μεγάλωσε ο Ρόμπερτ Φορντ, κι ήταν αυτό που ενέπνευσε τα δικά του μεγαλομανή όνειρα.

-

Ο συγγραφέας Ρον Χάνσεν λέει, «Κατά κάποιο τρόπο εκπροσωπούσε τον αμερικάνικο ατομικισμό, κάνοντας πράγματα που άλλοι άνθρωποι τα σκέφτονταν αλλά ήταν πολύ συντηρη­τικοί για να τα τολμήσουν. Από τη μία ήθελαν να του κουνήσουν ένα δάχτυλο αποδοκιμασίας κάτω απ’ τη μύτη του, αλλά ταυτόχρονα από την άλλη χαίρονταν που υπήρχε για να τους εκπροσωπεί. Η εικόνα του δημιουργήθηκε, εν μέρει, χάρη στον αρθρογράφο και υποστηρικτή που είχε βρει στο πρόσωπο του Τζον Νιούμαν Έντουαρντς, ενός χρονικογράφου μιας εφημερί­δας του Κάνσας Σίτι. Όποτε ο Τζέιμς πραγματοποιούσε κάποιο έγκλημα, ο Έντουαρντς το έκοβε και το έραβε, προσαρμόζοντάς το έτσι, ώστε να τον εμφανίζει ως ένα θαρραλέο παλιάν­θρωπο ή σαν κάποιο είδος εκδικητή που έδινε ένα χτύπημα σε όλα αυτά τα συμφέροντα που υποτίθεται ότι εξαθλίωναν τους κατοίκους του Μιζούρι, όταν, στην πραγματικότητα, ο Τζέσε Τζέιμς ήταν που έκανε τα περισσότερα για να τους οδηγήσει στην εξαθλίωση και τη φτώχεια. Σαν αποτέλεσμα ήταν ότι ένας αληθινός εγκληματίας αναδείχθηκε σε ήρωα και, από αυτό, ακολούθησαν κατόπιν τα εγκώμια.» Αντίθετα, ο Φορντ μειώθηκε και από την ιστορία και από τα μέσα επικοινωνίας – η ύπαρξή του περιορίστηκε σε έναν απλό σκοπό, λες και μόνο για να αντηχεί το αίσθημα από τη φράση στην επιτύμβια πλάκα του Τζέσε, «Στη μνήμη του λατρεμένου μου γιου, που δολοφονήθηκε από ένα δειλό προδότη, το όνομα του οποίου δεν αξίζει να χαραχτεί εδώ πάνω.» Η ειρωνεία είναι ότι η αληθινή προσωπικότητα του Τζέσε Τζέιμς δε χρειαζόταν κανένα εγκώμιο και κανένα εξωραϊσμό για να γοητεύσει: οι απρόβλεπτες αλλαγές διάθεσης, τα κίνητρα και οι περίπλοκες αντιδράσεις με τους λίγους ανθρώπους που θεωρούσε έμπιστούς του. Παρό­μοια, ο Ρόμπερτ Φορντ ήταν ένα πλούσιος, για μελέτη, χαρακτήρας, όπως ήταν και η σχέση που αναπτύχθηκε και κατόπιν επιδεινώθηκε, ανάμεσα στους δυο άντρες. «Καθώς βυθιζόμουν στην έρευνα του θέματος, συνειδητοποίησα ότι κανείς δεν είπε ποτέ την ιστορία τού πώς ο Φορντ σκότωσε τον Τζέσε Τζέιμς με όλες τις αληθινές λεπτομέρειες, και αυτή είναι μια τόσο περίπλοκη δραματική ιστορία,» λέει ο Χάνσεν. Μετά τη γνωριμία τους μέσω του Τσάρλι Φορντ και το πετυχημένο ντεμπούτο του Ρόμπερτ σαν μέλος της συμμορίας των Τζέιμς στη ληστεία του τρένου στο Μπλου Κατ του Μιζούρι, ο Τζέσε ζήτησε από τον Ρόμπερτ να τον βοηθήσει να μετακομίσει το νοικοκυριό του σε μία άλλη πόλη, κάτι που ήταν μία συνήθης πρακτική γι’ αυτόν μετά από κάθε μεγάλη ληστεία. Τον επόμενο καιρό, και αφού είχε τελειώσει η μετακόμιση, ο Φορντ έμεινε στο σπίτι ως φιλοξε­νούμενος, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα – χωρίς αμφιβολία – την παρουσία του ειδώλου του – και πιθανά επίσης, αρχίζοντας να βλέπει το ποιος αληθινά ήταν ο Τζέσε. Ξεκάθαρα επίσης, από τη μεριά του, ο Τζέσε είδε κάτι στο νεαρό θαυμαστή του που τον έπεισε ότι άξιζε να έχει τον Ρόμπερτ Φορντ κοντά του. «Ο Φορντ μπορεί να είχε βάλει σε ενέργεια τις σκέψεις που ήδη τριγυρνούσαν στο μυαλό του,» υποθέτει ο Ρίντλεϊ Σκοτ. «Ταυτόχρονα, ο Τζέσε θα πρέπει να είχε αντιληφθεί ότι η αφοσίωση του Φορντ οφειλόταν στο ότι τον λάτρευε σαν ήρωα, καθώς και τις ανακρίβειες και τις υπερβολές που πάνε χέρι με χέρι με μια τέτοια κατάσταση.» Όσο για το τι ζητούσε ο Φορντ από αυτόν τον άνθρωπο, για τον οποίο είχε περάσει τα εφηβικά του χρόνια θαυμάζοντάς τον, ο σκηνοθέτης λέει, «Η μετάβαση του Φορντ από θαυμα­στή του ήρωα σε δολοφόνο του δεν είναι τόσο δυνατή όσο οι λέξεις μπορεί να υπαινιχθούν, και αυτό είναι ένα από το κύρια σημεία της ταινίας,» δηλώνει ο παραγωγός Ντ. Γκάρντνερ. Σε τελική ανάλυση, υπήρχαν μυριάδες παράγοντες που συνέβαλαν στην απόφαση του Ρόμπερτ Φορντ να σκοτώσει τον Τζέσε Τζέιμς, από τους οποίους, η προστασία του εαυτού του και τα χρήματα της αμοιβής δεν ήταν οι πιο ασήμαντοι. Ο Ζιλ Ντάλι θεωρεί ότι στα παραπάνω θα μπορούσαμε να προσθέσουμε, «το φόβο, τη μοίρα, τη ζήλια, την απογοήτευση και την ακατα­νίκητη ευκαιρία να γίνει ‘κάποιος’, να τον υπολογίζουν οι άλλοι. Κατά κάποιο τρόπο, η μεταξύ τους σχέση ήταν κάτι σαν πεπρωμένο. Ήταν λες κι ο Τζέσε επέλεξε τον Ρόμπερτ Φορντ όσο και ο Φορντ επέλεξε εκείνον.» Αλλά ακόμη κι όταν ρίχνει τη μοιραία σφαίρα, και για πολύ καιρό μετά, λέει ο Ντάλι, «η θέση του Φορντ ως προς τη λατρεία του Τζέσε σαν ήρωα δεν άλλαξε ποτέ. Δε σταμάτησε ούτε στιγμή να θαυμάζει τον Τζέσε.» «Τελικά, πιστεύω ότι είναι μία περίπτωση του στιλ ότι, περισσότερα δάκρυα χύθηκαν για προσευχές που εκπληρώθηκαν,» δηλώνει ο Ντόμινικ. «Ο Ρόμπερτ Φορντ παίρνει αυτό που θέλει και πετυχαίνει να κερδίσει ένα μεγάλο κομμάτι δόξας αλλά και φήμης, αλλά τότε ανακαλύπτει ότι δεν είναι όπως το είχε φανταστεί …όπως επίσης για τον Τζέσε Τζέιμς και τη ζωή που έζησε, μπορεί να μην ήταν όπως την είχε φανταστεί.»

THE ASSASSINATION OF JESSE JAMES BY THE COWARD ROBERT FORD 2

Στρατολογώντας τη Συμμορία των Αδελφών Τζέιμς

Όταν είδε τον ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ για πρώτη φορά να ερμηνεύει τον κεντρικό ήρωα, ο συγγραφέας Ρον Χάνσεν θυμάται ότι ήταν σαν να είχε το υποκείμενο της μακροχρόνιας έρευνάς του να ζωντανεύει με τον πιο δυναμικό τρόπο. «Όταν τον είδα στο πλατό δε σκέφτηκα, ‘Να, ο ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ’, αλλά αυτόματα σκέφτηκα, ‘Να, ο Τζέσε Τζέιμς.’» Ο Ντόμινικ συμφωνεί. «Πιστεύω ότι οι θεατές θα ξεχάσουν πολύ γρήγορα ότι βλέπουν τον ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ, κάτι που είναι μια πραγματική απόδειξη της ερμηνείας που δίνει. Ο ΜΠΡΑΝΤ δε γινόταν να είναι πιο παθιασμένος γι’ αυτή την ταινία αλλά και για το ρόλο του. Δε φοβάται ‘να σπάσει μερικά αβγά προκειμένου να φτιάξει μια ομελέτα’. Πιάνει όλες τις λεπτές αποχρώσεις και δίνει τέτοιο κύρος στο ρόλο, που κατανοείς γιατί ο κόσμος ισχυριζόταν ότι η παρουσία του Τζέσε Τζέιμς μπορούσε να γεμίσει ένα δωμάτιο με ζεστασιά και ένταση. «Απ’ όλα όσα λέγονται, ο Τζέσε ήταν ένα πολύ απομονωμένο άτομο,» τονίζει ο σκηνοθέ­της. «Δεν είμαι σίγουρος για το πόσο πρόσεχε τους ανθρώπους που ήταν γύρω του. Τον αποκάλεσαν ψυχοπαθή, αλλά αυτός, εξ‘ ορισμού, είναι ένα πρόσωπο που του λείπει η συνείδηση και δεν είναι πολύ συναισθηματικός, και δεν νομίζω ότι αυτή ακριβώς είναι η περίπτωση του Τζέσε, ο οποίος διέτρεχε την κλίμακα συναισθημάτων: από βίαια ξεσπάσματα ως διαστήματα έντονου διαλογισμού. Σε κάθε περίπτωση, ήταν σίγουρα πνευματικά διαταραγμένος.» Ο ΠΙΤ, ο οποίος, συμπτωματικά, μεγάλωσε στο Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι, λιγότερο από 200 μίλια από τον τόπο που γεννήθηκε και έζησε τα παιδικά του χρόνια ο Τζέσε Τζέιμς στο Κέρνεϊ του Μιζούρι, βάσισε τη δημιουργία του ρόλου σε ένα μείγμα από το ένστικτό του αλλά και το υλικό έρευνας του Χάνσεν. «Ήταν ανήσυχος,» λέει ο ΠΙΤ, λαμβάνοντας υπόψη τα θέματα που καθοδηγούσαν τον Τζέσε εκείνη την εποχή. «Ένιωθε στριμωγμένος, εξαντλημένος από το κυνηγητό των Αρχών και όντας υποχρεωμένος να ζήσει τη ζωή του κάτω από μία ψεύτικη ταυτότητα. Κυρίως, πιστεύω ότι δεν τα κατάφερε να βαστάξει το μέγεθος του θρύλου που κουβαλούσε.»

Ο Ρίντλεϊ Σκοτ, ο οποίος σκηνοθέτησε το εντυπωσιακό ντεμπούτο του ΠΙΤ το 1991 στο Θέλμα και Λουίζ, λέει για το ρόλο, «Είναι μια αληθινή μελέτη χαρακτήρα το ότι, εμφανισιακά, δεν κουβαλά κανένα από τα συνήθη εξωτερικά γνωρίσματα ενός ήρωα-πρωταγωνιστή. Και πράγματι καταδεικνύει την ωριμότητα και το βάθος του ΜΠΡΑΝΤ ως ηθοποιού.» Ο ΚΕΪΣΙ ΑΦΛΕΚ, που συνεργάστηκε με τον ΠΙΤ σε όλες τις ταινίες της σειράς Η Συμμορία των 12, ανέλαβε να προσωποποιήσει την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα του Ρόμπερτ Φορντ με παρόμοια αφοσίωση και πάθος, λέει, «Νιώθω μεγάλη συμπάθεια για τον Ρόμπερτ Φορντ. Δε νομίζω καθόλου ότι ήταν ένας δειλός.» «Δε θυμάμαι να έχω δει μια πορεία ήρωα ή ένα χαρακτήρα που να προσεγγίζει τα ακατάστατα μπερδέματα της ανθρώπινης ζωής καλύτερα από τον Ρόμπερτ Φορντ,» λέει συνεχίζοντας ο ηθοποιός. «Ξεκινάει από παιδί που έχει μανία με τη διασημότητα, κάνει είδωλό του τον Τζέσε Τζέιμς μέσα από τα λαϊκά μυθιστορήματα, μέχρι που τον συναντά πραγματικά, ληστεύει μαζί του ένα τρένο και αναπτύσσει μια φιλία κοντά του. Μετά, αυτή η σχέση περιπλέκεται και, τελικά, βρίσκεται υποχρεωμένος να τον σκοτώσει. Είναι ένας πλούσιος σε αισθήματα ρόλος κι ήμουν ταυτόχρονα και ενθουσιασμένος και φοβισμένος από την προοπτική να τον ερμηνεύσω. Έχω δει δέκα φορές την ταινία του Άντριου, το Chopper, και είμαι μεγάλος θαυμαστής του. Ευχαρίστως θα έπαιζα τον οποιονδήποτε ρόλο θα μου πρόσφερε, αλλά ευτυχώς μου ζήτησε να παίξω το ρόλο που ήθελα περισσότερο.» «Ο Φορντ είναι το πρόσωπο με το οποίο ταυτιζόμαστε,» λέει ο Ντόμινικ, ο οποίος συμμερίζεται τη συμπάθεια του ΑΦΛΕΚ για το χαρακτήρα που ερμηνεύει. «Αλλά το να ταυτιστείς μαζί του σε κάνει να νιώθεις άβολα, εξαιτίας της ανασφάλειας και της ανικανότητάς του να βάλει όρια. Είναι σαν εκείνο το κομμάτι του εαυτού σου που θα ευχόσουν να μην είχες.» Ο Ντέντε Γκάρντνερ μάς αφηγείται την εντύπωση που έκανε ο ΑΦΛΕΚ στον Ντόμινικ στην πρώτη ανάγνωση. «Ο Άντριου αντέδρασε πράγματι πολύ θετικά, ειδικά στον τρόπο που ο ΚΕΪΣΙ μετέδιδε το βάθος της συντριβής και της θλίψης του Φορντ. Αλλά υπάρχει και ένας αέρας αυθάδειας και αλαζονείας στον Φορντ, στην αρχή της ταινίας, κι ο ΚΕΪΣΙ καταφέρνει επίσης να μεταδώσει κι αυτά. Ο χαρακτήρας αυτός είναι ένα μείγμα αυτοπεποίθησης και παλικαριάς μαζί με ανασφάλεια και αθωότητα. Δεν είναι μια εύκολη ισορροπία κι ούτε είναι ένας ρόλος που μπορείς να βρεις εύκολα ηθοποιό για να τον ερμηνεύσει.» Σαν κέντρο βάρους στην ερμηνεία του ο ΑΦΛΕΚ είχε την προσπάθεια «να σκέφτεται σαν τον Ρόμπερτ Φορντ. Και δεν υπάρχουν γραμμένα αρκετά πράγματα γι’ αυτόν, υπάρχουν ένα σωρό γραπτά κείμενα γύρω από τον Τζέσε Τζέιμς αλλά ο πιο σημαντικός άνθρωπος για τον Ρόμπερτ Φορντ ήταν ο Τζέσε Τζέιμς,» εξηγεί. «Για να μπω μέσα στο μυαλό του, έπρεπε να μάθω όσα περισσότερα μπορούσα για τον Τζέσε, όλες τις αφηγήσεις και τα μυθιστορήματα με τα οποία μεγάλωσε ο Φορντ κι έδωσαν τροφή στο φανταστικό κόσμο του. Απ’ τη στιγμή που είχα επίγνωση του πόσο πολύ αφοσιωμένος του ήταν, αυτό επηρέασε οτιδήποτε έλεγε ή έκανε ο Φορντ στη μεγάλη οθόνη.» Επιπλέον, ο ΑΦΛΕΚ βασίστηκε πολύ σε μια φωτογραφία του Φορντ για να «γεμίσει μερικά από τα κενά,» και λέει, «Είναι πάρα πολλά αυτά που μπορείς να βγάλεις από μία φωτογραφία. Υπάρχει κάτι στο παράστημά του και στον τρόπο που κρατά το βλέμμα του πάνω σε κάποιον, πράγματα που αποπνέουν μία συγκεκριμένη συμπεριφορά. Πολύ συχνά, όποτε χρειαζόμουν έμπνευση κοίταζα αυτή τη φωτογραφία.» Λέει ο Ζιλ Ντάλι, «Ο ΚΕΪΣΙ φάνηκε να βρήκε τον Ρόμπερτ Φορντ κάπου μέσα στην ψυχή του και πιστεύω ότι αυτό φαίνεται στην άψογη ερμηνεία του.» Ο αδελφός του Ρόμπερτ, ο Τσάρλι Φορντ, που τον ερμηνεύει ο ΣΑΜ ΡΟΚΓΟΥ­ΕΛ, ξεκινά ως ο παραδοσιακά μεγαλύτερος αδελφός, τη μια πειράζοντάς τον και την άλλη προστατεύοντάς τον, αλλά, καθώς ο Ρόμπερτ δένεται όλο και πιο πολύ με τον Τζέσε και αποκτά περισσότερη εμπιστοσύνη στις ικανότητές του, οι ρόλοι τους αρχίζουν να αντιστρέφονται. Κι έτσι δεν περνά πολύς καιρός που ο Ρόμπερτ αρχίζει να παίρνει τις αποφάσεις, και ένας όλο και περισσότερο αδρανής και ανήσυχος Τσάρλι παλεύει να τον προφτάσει. «Ο Τσάρλι δεν είναι ο σκληρός τύπος,» λέει ο ΡΟΚΓΟΥΕΛ. «Υπάρχει το αρσενικό-αρχηγός και το αρσενικό-ακόλουθος, κι ο Τσάρλι θα είναι πάντα αυτός που ακολουθεί. Το ένα του πόδι είναι εκ γενετής στραβό, μια αναπηρία την οποία φροντίζει να κρύβει διαρκώς, κι ήταν από πάντα λίγο πεινασμένος και τρωτός και απλά ευγνώμων, πράγματι, που του επιτρέπουν να είναι στη συμμορία και να είναι φίλος του Τζέσε. Αγαπούσε τον Τζέσε και, σύμφωνα με όσα έχω διαβάσει, κι ο Τζέσε τον αγαπούσε και τον εμπιστευόταν. Συναντήθηκαν σε μία παρτίδα πόκερ και αμέσως τα πήγαν καλά οι δυο τους.» Ο ΡΟΚΓΟΥΕΛ συνεχίζει λέγοντας, «Καθώς τόσο αυτός όσο και ο Μπομπ πέρασαν ένα διάστημα στο σπιτικό του Τζέσε, και οι δυο άρχισαν να απογοητεύονται από τον Τζέσε και να τον φοβούνται, αλλά ακόμη κι έτσι, ο Τσάρλι δεν είναι πρόθυμος να βοηθήσει τον Μπομπ να προδώσει ή να σκοτώσει το φίλο του. Κι έτσι αναγκάζεται να βρεθεί μοιρασμένος ανάμεσα στην αφοσίωσή του στον Τζέσε και στην αφοσίωσή στον αδελφό του. Θέλει να κάνει το σωστό απέναντι και στους δυο αλλά αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει. Υπάρχει μια φράση στο βιβλίο του Ρον Χάνσεν που πραγματικά με βοήθησε να μπω στη σωστή σκέψη και ψυχική διάθεση: ‘Η ενοχή ανάβλυζε σαν χαλασμένο αίμα μέσα απ’ τους θαλάμους της καρδιάς του Τσάρλι.’ Είναι μια φράση που με στοίχειωσε.» Επίσης, όπως τονίζει ο Ντόμινικ, «Παρά την απλοϊκή συμπεριφορά και την ολοφάνερη έλλειψη οξύνοιας, ο Τσάρλι δεν ήταν βλάκας και ο ΣΑΜ το βγάζει αυτό ξεκάθαρα στην ερμηνεία του. Το συναρπαστικό σε όλους αυτούς τους χαρακτήρες, κι αυτό που απόλαυσα τόσο πολύ στο βιβλίο του Ρον, είναι ότι αυτό που δείχνουν σε πρώτη ματιά είναι διαφορετικό από αυτό που αληθινά είναι, κι αυτό το βλέπεις στο πώς αντιμετωπίζουν τα προβλήματά τους.»

Brad Pitt stars as Jesse James in Warner Bros. Pictures? ?The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford.?

Αποτυπώνοντας τα εξωτερικά και εσωτερικά τοπία γυρισμάτων

Για να είναι συνεπείς με το σενάριο και τις ιστορικές, συχνά μεγαλοπρεπείς τοποθεσίες, τα μέλη της ομάδας παραγωγής έψαξαν πολύ ώστε να δημιουργήσουν μία αισθητική «ταυτό­χρονα λιτή και επιβλητική,» λέει ο ΠΙΤ. Στρατολόγησαν τον αναγνωρισμένο, και πέντε φορές υποψήφιο για Όσκαρ, Διευθυντή Φωτογραφίας, Ρότζερ Ντίκινς, ο οποίος λέει, «Αυτή είναι μια από τις πιο ατμοσφαιρικές ταινίες στις οποίες έχω δουλέψει ποτέ μου. Είναι βασισμένη σε ένα βιβλίο ποιητικού λυρισμού με στιγμές βαθιάς μελαγχολίας, και δουλέψαμε πολύ για να βγάλουμε αυτό το αίσθημα στην ταινία. Οπτικά είναι διαφορετικό από τα γουέστερν που συνηθίζαμε να βλέπουμε κάποτε. Η χώρα άλλαζε εκείνη την εποχή και θέλαμε αυτό να αντανακλάται στην ταινία.» «Ήταν περισσότερο Βικτωριανή και μετεμφυλιακή απ’ ό,τι στην απομονωμένη παραμε­θόριο,» εξηγεί ο Ντόμινικ, και δηλώνει ότι η δημιουργική ομάδα απέφυγε εικόνες-πρότυπα από ταινίες Γουέστερν, οι οποίες εδώ δεν θα έδειχναν αυθεντικές. «Δε φοράνε καουμπόικα καπέλα. Το όπλο που ο Τζέσε κάνει δώρο στον Ρόμπερτ έχει μια λαβή από βακελίτη, που το κάνει να δείχνει αρκετά μοντέρνο. Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται για το παλιό Ουέστ, δεν είναι στα απομονωμένα σύνορα. Ζούνε στο Κάνσας Σίτι και στο Σεν Τζότζεφ του Μιζούρι, που και τα δυο είναι μεγάλα αστικά κέντρα εκείνης της εποχής. Βρισκόμαστε στο 1880. Το τηλέφωνο μόλις είχε εφευρεθεί.» Η δουλειά του Ρότζερ Ντίκινς στο Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΖΕΣΕ ΤΖΕΪΜΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΙΛΟ ΡΟΜΠΕΡΤ ΦΟΡΝΤ περιστασιακά προσφέρει κλεφτές ματιές στη ζωή μέσα από το ελαττωματικό και ‘κυματιστό’ γυαλί που ήταν χαρακτηριστικό της εποχής εκείνης. Σε μία σκηνή, ο Ρόμπερτ Φορντ, ενώ φιλοξενείται στο σπιτικό του Τζέιμς, σκόπιμα και κρυφά μελετά τον Τζέσε, τις στιγμές της χαλάρωσής του στην αυλή, κοιτώντας τον από το πίσω παράθυρο. Λέει ο Ντίκινς, «Από κάποιες πλευρές είναι μια ιστορία για την εφήμερη φύση της πραγματικότητας. Είναι μία ταινία για την επιφάνεια των πραγμάτων. Αυτά που βλέπουμε κι αυτά στα οποία αντιδρούμε στη ζωή είναι απλά η επιφάνεια.» Σε μία άλλη σκηνή, στη διάρκεια μιας νυχτερινής ληστείας τρένου, ο Τζέσε ξαφνικά και επιβλητικά, φαίνεται να βγαίνει μέσα από ένα σύννεφο λευκού ατμού, λες και «αναδύεται από έναν άλλο κόσμο, πιθανά από την κόλαση,» σχολιάζει ο Ντίκινς. «Είναι λες κι ο Τζέσε είναι ήδη φάντασμα. Πράγματα όπως το γυαλί και ο ατμός, κάνουν τα πράγματα να φαίνονται σαν να μην είναι απολύτως στερεά και μεταδίδουν το αίσθημα ότι τα πάντα είναι μία αντανάκλα­ση.» Σε μια μετέπειτα σκηνή, ο ευρυγώνιος φακός του Διευθυντή Φωτογραφίας αποτυ­πώνει τον παράνομο να στέκεται μόνος σ’ ένα λιβάδι – μια μικρή φιγούρα σε ένα αχανές τοπίο, το αντίθετο από την επιβλητική εικόνα του- κάτι που δηλώνει, «ότι εμείς οι άνθρωποι είμα­στε απλά ένα μικρό κομμάτι της φύσης, παρά τα αισθήματα υπεροχής που νιώθουμε.» Η ομάδα παραγωγής βρήκε τα ανοιχτά τοπία που χρειαζόταν, στις κεντρικές πεδιάδες του Καναδά και στην περιοχή ΜακΚίνον Φλατς της Νότιας Αλμπέρτας, καθώς και σε διάφορες άλλες τοποθεσίες στον Καναδά, όπου φαινομενικά ακατοίκητες εκτάσεις διατηρούν, σε μεγάλο βαθμό, την αυθεντική τους μορφή, κι έτσι έγιναν μια εξαίρετη επιλογή για να παραστήσουν περιοχές όπως το Κάνσας, το Κεντάκι, το Μιζούρι και το Κολοράντο, γύρω στα 1881.

-

Ιππεύοντας άλογα και πυροβολώντας με όπλα

Για τα μέλη της Συμμορίας των Τζέιμς, η ιππασία ήταν κάτι τόσο φυσικό όσο το περπάτη­μα, μόνο που αυτό δεν ήταν τόσο φυσικό για τους ηθοποιούς της ταινίας, οι οποίοι, στη διάρκεια των γυρισμάτων, πέρασαν εκπαίδευση δύο εβδομάδων στην εξαιρετική τέχνη της ιππασίας. Με τον ΡΟΚΓΟΥΕΛ να υποδύεται έναν επικίνδυνο και έμπειρο καβαλάρη και τον ΤΖΕΡΕ­ΜΙ ΡΕΝΕΡ (στο ρόλο του Γουντ Χάιτ) να υποδύεται έναν άλλο, οι ηθοποιοί ήρθαν στο γύρισμα με διαφορετικά επίπεδα επιδεξιότητας και εκπαιδεύτηκαν όλοι μαζί, ζώντας έτσι πολλές χιουμοριστικές στιγμές. Λέει ο ΡΕΝΕΡ, «Τώρα πια ακούω τον ΡΟΚΓΟΥΕΛ να έχει βάλει για ήχο κλήσης στο κινητό του το χλιμίντρισμα ενός αλόγου!» Ο επικεφαλής εκπαιδευτής ιππασίας, ο Τζον Σκοτ, ο οποίος δίδαξε στον ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ πώς να ιππεύει, για τις ανάγκες του ρόλου του στο LegendsoftheFall, ρόλο που του απέφερε και μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα το 1994, σχολιάζει ότι ο ηθοποιός «τα θυμήθηκε όλα ξανά πάρα πολύ γρήγορα, παρότι δεν είχε ξανανέβει σε άλογο από τότε που τελείωσε εκείνη η ταινία. Νομίζω ότι οι μοτοσικλέτες είναι περισσότερο στο στοιχείο του.» Ένας τρίτης γενιάς εκπαιδευτής αλόγων και πρώην καβαλάρης σε ροντέο, ο Σκοτ επέβλεψε την αγορά και τη φροντίδα 80 ζώων που βρίσκονταν στους τόπους των γυρισμάτων, τα οποία ταξινομεί ως «άλογα ιππασίας, άλογα για μόνιππα, άλογα για άμαξες ή άλογα για γυρίσματα ταινιών, τα οποία επιλέχθηκαν με βασικό κριτήριο την υπάκουη συμπεριφορά τους. Τα μέλη της Συμμορίας των Τζέιμς ίππευαν κυρίως καθαρόαιμα, γιατί αυτά τρέχουν γρήγορα κι αυτοί οι άνθρωποι ήταν διαρκώς κυνηγημένοι κι έπρεπε να ξεφεύγουν τους διώκτες τους.» Επιπλέον, ο Σκοτ τούς εξασφάλισε παλιά μόνιππα και άμαξες, μερικά από τα οποία είναι αυθεντικά μοντέλα από την εποχή του 1875, συν κάποια αντίγραφα και μερικά υβρίδια που φτιάχτηκαν με καθίσματα, που κατασκευάστηκαν στην εποχή μας, και τοποθετήθηκαν πάνω σε αυθεντικούς σκελετούς από ατσάλι. Οι ηθοποιοί πέρασαν και από εκπαίδευση στα όπλα, με την καθοδήγηση του διάσημου στο Χόλιγουντ εκπαιδευτή όπλων Θελ Ριντ (Mr. & Mrs. Smith, Deadwood), ώστε να συνηθίσουν το βάρος των όπλων και να πατούν με άνεση τη σκανδάλη των παλιών εξάσφαιρων πιστολιών και τουφεκιών. Εξαίρεση ήταν ο ΠΟΛ ΣΝΑΪΝΤΕΡ, ο οποίος λέει αστειευόμενος, «Ο ήρωας που ερμηνεύω, ο Ντικ Λίντελ, υποτίθεται ότι δεν είναι ιδιαίτερα καλός στα όπλα. Φαντάστηκα ότι θα πρέπει να άρπαζε τη χτένα του πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι το όπλο του, έτσι δεν έδινα κι ιδιαίτερη σημασία στη διάρκεια της εκπαίδευσης που μας έκαναν για τα όπλα. Προσπαθούσα πολύ σκληρά να μην ακούω τι μου έλεγε ο εκπαιδευτής!»

Επίσημο Site :

http://jessejamesmovie.warnerbros.com/ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/ http://www.rottentomatoes.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.