ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ 2013: Πρώτη συνάντηση με τους σκηνοθέτες | 18.9.2013 στο αίθριο

FESTIVAL DRAMAS 18 9 2013 SYNANTISI ME SKINOTHETES

Τετάρτη 18/09/13

ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ

Παρουσίες…
Οι κριτικοί κινηματογράφου Κώστας Κωνσταντινίδης & Δημοσθένης Ξιφιλίνος, σχολιάζουν με τους κινηματογραφιστές.

Πρώτη συνάντηση των σκηνοθετών με το κοινό του Φεστιβάλ Δράμας χθες το μεσημέρι στο όμορφο Αίθριο των Γραφείων του Φεστιβάλ στο Ύδραμα. Οικοδεσπότες οι κριτικοί κινηματογράφου Κώστας Κωνσταντινίδης και Δημοσθένης Ξιφιλίνος που «έσκυψαν» πάνω από κάθε ταινία ξεχωριστά, παρατηρώντας πως «η Ελλάδα παράγει πολιτισμό κόντρα στην διάθεση φίμωσης του πολιτισμού».
«Κάθε χρόνο μιλάμε ξανά και ξανά για τα προβλήματα παραγωγής της μικρού μήκους και για τις αδυναμίες των σεναρίων. Ε, φέτος είπαμε να δώσουμε έμφαση στις ίδιες τις ταινίες των δημιουργών», είπαν.

Ο λόγος λοιπόν στους ίδιους τους σκηνοθέτες:

«Memory reloaded” των Πάνου Παππά και Δέσποινας Χαραλάμπους

«Αγαπώ το είδος της επιστημονικής φαντασίας», είπε η Δ.Χαραλάμπους «Γράφω επιστημονικη φαντασία πολλά χρόνια».
«Η ταινία μας μιλά για τη μνήμη, και για ένα δίλημμα. Είναι μια αλληγορία. Το όνειρο του ήρωα είναι να φύγει. Θα είναι καλύτερα μετά; Στην ταινία τίποτε δεν είναι σίγουρο.
Σύμφωνα με τον Π. Παππά «ο ήρωας θέλει να θυμάται τον έρωτα που νοιώθει, όμως προκειμένου να φύγει, ρισκάρει να τον ξεχάσει…».
Η ταινία έγινε με εντυπωσιακά εφέ που περιγράφονται στο site του φιλμ: http://www.memoryreloaded.com.

«Red Hulk” της Ασημίνας Προέδρου

«Ο ήρωας μου είναι ένας νέος, από την επαρχία, από μια φτωχή αγροτική οικογένεια, που έχει προβλήματα στην επικοινωνία του με τους ανθρώπους και δεν αντέχει την κριτική. Αλλά θέλει με τον τρόπο του να εναχθεί. «Αξιοποιεί» λοιπόν την φυσική του δύναμη και την ικανότητά του για συμπλοκές. Όμως μια ρατσιστική επίθεση αλλάζει τα πράγματα…».
Ωστόσο, ο ήρωας δεν είναι έρμαιο των καταστάσεων.
« Η ταινία τονίζει και την προσωπική ευθύνη».
Ωστόσο, «για τον άνθρωπο αυτό η ιδεολογία έρχεται δεύτερη –πιο πολύ τον ενδιαφέρει να είναι αρεστός».
Στην ταινία, που είχε και αυτοσχεδιαστικές σκηνές, παίζουν επαγγελματίες αλλά και ερασιτέχνες ηθοποιοί. Και ένα κριτήριο επιλογής ήταν «να παίζουν καλά ξύλο!».

«Στο κατώφλι» της Αναστασίας Κρατίδη

Η ηρωίδα της ζει στην αγροτική Ελλάδα, σε μια πολύ καταπιεστική οικογένεια, υπομένοντας τα πάνδεινα.
«Στο τέλος αποδρά με το παιδί της πηγαίνοντας στην πόλη –η εξέλιξή της βέβαια θα μπορούσε να είναι το θέμα μιας επόμενης ταινίας. Η ταινία μου έχει στοιχεία που θυμίζουν τους αδερφούς Νταρντέν –έχω άλλωστε κάνει την διπλωματική μου στους Νταρντέν που μου αρέσουν πολύ.
Δεν ήθελα να βλέπει ο θεατής συναίσθημα στην οθόνη. Η κοπέλα αυτή , που έχει κάτι το ανδρόγυνο, είναι ένας άνθρωπος που η οικογένειά της χρησιμοποιεί. Υφίσταται βία και με τη σειρά της καταπιέζει το παιδί της, που αρχικά κάποιος θα μπορούσε να εκλάβει ως αδερφάκι της. Όταν αντιδρά το παιδί, τότε αντιλαμβάνεται τον μητρικό της ρόλο…».
«Being Richard Kensington” του ελληνικής καταγωγής Κρίστοφερ Α. Μαρκς

«Η ταινία, που γυρίστηκε στη Ν.Υόρκη, «παίζει» πολύ με το θέμα της ταυτότητας. Πολλοί στη Ν.Υόρκη, όπου κυριαρχεί ένα γκλάμορους life style, προσποιούνται ότι είναι κάποιοι άλλοι, πιο «σπουδαίοι», ειδικά στο θέμα των ερωτικών ραντεβού».
«Αρχικά δείχνω γυναίκες που προσελκύονται από το χρήμα, αλλά η συνέχεια είναι πιο αισιόδοξη. Και γίνεται σαφές πως μόνο αν γνωρίσεις κάποιον στ’ αλήθεια, συνδέεσαι πραγματικά”.
Πώς είναι αλήθεια να γυρίζεις στη Ν.Υόρκη;
«Όταν γυρίζεις στο δρομο, ο κόσμος, συνηθισμένος σ’ αυτά, αδιαφορεί: δεν σταματά και μπαίνει στο πλάνο…».

«Σκιαμαχία», του Κύπριου Ντίνου Γρηγορίου

Μια ταινία για την αγωνία ενός πυγμάχου να χάσει 2 κιλά σε 2 ώρες!
«Είναι ένας άνθρωπος που μεγάλωσε μέσα στο μποξ και εκπαιδεύτηκε από μικρός. Και τα’ χει με τον εαυτό του γιατί δεν έχει τα κιλά που πρέπει. Στις πιο ελαφριές κατηγορίες απαιτούνται μεγάλες θυσίες. Όμως στο τέλος της ταινίας, αντιλαμβάνεται πως και να νικήσει τον αγώνα η ζωή του δεν θα πάει μπροστά. Κι ενώ στην πραγματικότητα έχει ανάγκη να σταματήσει την κοπέλα του από την έκτρωση που πάει να κάνει, δεν ασχολείται με αυτό. Μέσα του όμως χτίζονται οι ενοχές: και βλέπουμε μια εσωτερική σύγκρουση μέσα στο ρινγκ. Τώρα πρέπει να ζήσει με τις επιλογές του. Και οι δύο ήρωες έχουν να κάνουν με ένα είδος βίας…».

«Βροχή» της Ραχέμπ Ελαουάλι (Κατάρ)

«Η ταινία βασίζεται σε ένα παραμύθι της Μέσης Ανατολής. Έγινε μέσω κομπιούτερ και σε 2D και σε 3D. H oυσία της ταινίας είναι πως σε κατάσταση ανάγκης κάνουμε απελπισμένα πράγματα. Ήθελα ο θεατής να βλέπει την ταινία με την καρδιά του και όχι να σκέφτεται πολύ. Είμαστε όλοι ίδιοι –όλοι νοιώθουμε με τον ίδιο τρόπο. Κι ας επικοινωνούμε διαφορετικά».

«Ana”, της Νατάλια Σάουθερτ (Μολδαβία)

“H ιστορία διαδραματίζεται σε ένα χωριό όπου όλα είναι ήσυχα και γαλήνια αλλά κάτι άσχημο συμβαίνει. Για να προετοιμάσω την πρωταγωνίστρια, της έδειξα 5 ταινίες με βιασμούς! Δυστυχώς στην χώρα μου υπάρχει μεγάλη διαφθορά. Αν ο βιαστής έχει πατέρα αστυνομικό ή αξιωματούχο, την γλιτώνει. Κάποιοι συλλαμβάνονται κι ύστερα απελευθερώνονται -το πράγμα ξεχνιέται..»
«Η χώρα μου δεν έχει πλούσια κινηματογραφική παραγωγή. Κι αν γίνει μια ταινία δεν ξέρουν μετά τι να την κάνουν!».

Aς σημειωθεί, πως φέτος, για πρώτη χρονιά, εκδόθηκε μουσικό cd με τις πρωτότυπες μουσικές που γράφτηκαν για τις ταινίες του εθνικού διαγωνιστικού.

(Για το Γραφείο Τύπου Ευάννα Βενάρδου)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: