ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ 2013: Συνάντηση με τους σκηνοθέτες στο αίθριο Πέμπτη 19.9.2013

FESTIVAL DRAMAS 19 9 2013 SYNANTISI ME SKINOTHETES

Πέμπτη 19/09/13

Οι σκηνοθέτες μιλούν για τις ταινίες τους

Οι σκηνοθέτες είχαν και πάλι την τιμητική τους το μεσημέρι της Πέμπτης στο Αίθριο των γραφείων του Φεστιβάλ Δράμας. Οι κριτικοί κινηματογράφου Κώστας Κωνσταντινίδης και Δημοσθένης Ξιφιλίνος έδωσαν τον λόγο στους μικρομηκάδες που εξήγησαν στο κοινό του φεστιβάλ πώς προέκυψαν οι ταινίες που είδαν το προηγούμενο βράδυ.

FESTIVAL DRAMAS 19 9 2013 SYNANTISI ME SKINOTHETES +

«Pieta», Αλέξανδρος Τσαντίλας

Ένας άνθρωπος πεσμένος στο δρόμο ζει το δικό του δράμα… «Οι άνθρωποι καταρρέουν από μέσα. Και η κοινωνία τους φροντίζει, αλλά συχνά τους εξαφανίζει κιόλας…», είπε ο σκηνοθέτης. Η ταινία του Α.Τσαντίλα θα μπορούσε να είναι ντοκιμαντέρ, αλλά θα μπορούσε να είναι και μυθοπλασία. Ο ίδιος δεν θέλει να αποκαλύψει τι από τα δύο ισχύει. Όπως άλλωστε είπε, «σημασία έχει ο χειρισμός».
« Είναι μια φτωχή παραγωγή. Την έκανα μόνος μου. Με ενδιέφερε η κάθαρση. Η πόλη συνεχίζει να ζει την επόμενη ημέρα –κι ας υπάρχουν ακόμα τα σημάδια του τι έγινε εκεί». Θεωρεί πως κάποιοι αντιμετώπισαν με μια αμηχανία την ταινία του. Ωστόσο, υποστηρίζει, «το κυνήγι των ανατροπών στην μικρού μήκους καταντά πρόβλημα πια. Είναι κάτι παλιό».

XARA DELA

«8», Xαρά Δέλα

«Βασίστηκα σε πραγματικά γεγονότα: ένας άντρας έχασε τον δίδυμο αδερφό του όταν ένας οδηγός, υπό την επήρεια ουσιών, τον σκότωσε. Με ενδιαφέρουν πολύ οι ανατροπές που μπορούν να συμβούν στη ζωή μας. Και οι άνθρωποι που από θύματα γίνονται θύτες. Οι άνθρωποι συνήθως δεν έρχονται αντιμέτωποι με τη συνείδηση τους. Για μένα, το σινεμά λειτουργεί ως ένα είδος ψυχανάλυσης».

«Counting Happiness», Βενετία Ευριπιώτου

«Στην ταινία πρωταγωνιστεί ένα παιδάκι 4,5 χρονών. Έζησα στην Ινδία για 2 χρόνια και είδα πως εκατομμύρια παιδιά ζουν στο δρόμο, αλλά με την πεποίθηση ότι στη ζωή τα πάντα μπορούν να γίνουν καλύτερα. Μου έκανε εντύπωση πώς μια κοινωνία που έχει πολύ λιγότερα από μας, και γνωρίζει πως αυτό δεν θα αλλάξει, έχει τέτοια αισιοδοξία. Παράτησα μια άλλη ταινία για να γυρίσω αυτό το φιλμ που τελικά πήγε σε 40 φεστιβάλ και πήρε 9 βραβεία».

«Άνευ», Ιουλιέτα Καλαντζή

«Η ιστορία του χρήματος δεν αλλάζει στις εποχές. Και μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, αυτό γίνεται πιο ξεκάθαρο. Ένα πενηντάρικο ξεκινά από κάποιον και καταλήγει και πάλι σε αυτόν. Υπάρχει χρήμα; Το δημιουργούμε; Μας συμφέρει; Το χρήμα υπήρχε το ’60 και θα υπάρχει και το 2050. Πάντως στην πορεία σκοτώνει την αθωότητα…»
Η ταινία της είναι ασπρόμαυρη και βωβή. «Ίσως γιατί έχουμε πια ξεχάσει να μιλάμε. Οι λέξεις μας δεν έχουν πια βαρύτητα. Δεν ακούμε ο ένας τον άλλο».

«Το δείπνο», Δημήτρης Αργυρίου

«Η ταινία μου περιγράφει καταστάσεις που βλέπουμε αλλά όταν πάμε να τις αλλάξουμε είναι πια αργά. Το τέλος της είναι ανοιχτό. Μιλώ για ένα επεισόδιο από τη ζωή ενός ζευγαριού που ήταν κάποτε ευτυχισμένο. Ο ήρωας θέλει να αλλάξει τη σχέση τους, αλλά χωρίς να αλλάξει πραγματικά ο ίδιος. Θα ήθελα ο κόσμος να σκεφτεί πάνω σε αυτό και ίσως να βάλει τον εαυτό του σε μια τέτοια κατάσταση. Η «χημεία» των δύο πρωταγωνιστών, της Θεοδώρας Τζήμου και του Γιάννη Στάνκογλου ήταν εξαιρετική. Γνωρίζονταν άλλωστε χρόνια. Το σενάριο το έγραψα στη στρατιωτική μου θητεία…».

«Man in a box», Ηλίας Παπασταματίου

«Στο animation που έκανα, ένας άνθρωπος κλεισμένος μέσα σε έναν κύβο, θέλει να απεγκλωβιστεί. Τον κινεί η ανάγκη μιας πλήρωσης χωρίς τέλος, που δυστυχώς πάντα ακούει σε κάποιους περιορισμούς. Μια γιαπωνέζικη φράση λέει: «Το τρένο είναι ελεύθερο μόνο πάνω στις ράγες…
Γύρισα την ταινία με πηλό. Δεν γνώριζα τίποτε για την τεχνική αυτή αλλά μελέτησα πολύ».

Eun Young Han

  • Παρούσα χθες ήταν και η Κορεάτισσα Eun Young Han, που παρουσίασε την ταινία της «Σκέψου όπως εγώ».
    «Η ταινία μου μιλά για μια τινέϊτζερ που ένα βράδυ γεννά ένα μωρό. Αλλά τα πράγματα δεν πάνε τόσο καλά. Το νεαρό ζευγάρι δεν μπορεί να κρατήσει το μωρό. Φοβούνται μήπως το μάθουν οι γονείς τους, οι φίλοι τους, οι δάσκαλοί τους… Βασίστηκα σε αληθινή ιστορία: στον ποταμό Χαν κάποιοι είδαν ένα μωρό να επιπλέει…».
    «Με ρωτάνε όλοι γιατί στην Κορέα γυρίζονται τόσο σκοτεινές ιστορίες. Δεν είναι πως η χώρα μου έχει τόσο σημαντικά προβλήματα. Ίσως να έχει περισσότερο να κάνει με το ότι αναζητούμε δυνατές ιστορίες».

(Για το Γραφείο Τύπου: Ευάννα Βενάρδου)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: