STOMP σημαίνει: χτυπάω το πόδι δυνατά | Συνέντευξη Από τη ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ

STOMP


Ποιος το περίμενε πως το να περπατάς στο δρόμο, θα μπορούσε να γίνει παρτιτούρα. Πως το να σκουπίζεις και να παίζεις με τον αναπτήρα σου, ολόκληρη παράσταση. Και πως τενεκέδες, κουβάδες, βαρέλια, σπιρτόκουτα, άδεια κουτάκια μπύρας, εφημερίδες, σκουπόξυλα και παλιοσίδερα ακόμα και νεροχύτες ή κομμάτια παλιών αυτοκινήτων και ό, τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς μπορούν να γίνουν αυτοσχέδια όργανα μουσικής. Αυτό ακριβώς κάνουν οι STOMP, που έχρονται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Το συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1991 στο Brighton, από τους Βρετανούς Λουκ Κρέσγουελ και Στιβ Μακνικολας κατάφερε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να ξεπεράσει κάθε προσδοκία. Ένας συνδυασμός κρουστών, ρυθμικής κίνησης και οπτικής κωμωδίας , ίσως η πιο ευφάνταστη επινόηση στον χώρο των μουσικών τεχνών, αυτό είναι οι STOMP. Οι ίδιοι, με μια «μαγική» δύναμη και αξιοποιώντας την ιδιότητα κάθε μέρους του σώματος να παράγει ήχους, μεταμορφώνουν παλιά, άχρηστα αντικείμενα οικιακής ή βιομηχανικής χρήσης σε πηγή εκρηκτικού, ασταμάτητου και μεταδοτικού ρυθμού. Καταργώντας το διαχωρισμό υψηλής και λαϊκής τέχνης, προκαλούν αβίαστα το γέλιο και είναι φοβερά ευρηματικοί.
Από την ομάδα μάς μίλησε ο Τζο Ράιτ: «Για μας, κάθε μορφή τέχνης είναι πολύτιμη. Κάθε τέχνη που δημιουργεί μία ατμόσφαιρα έξαψης και ενθουσιασμού και έντονης επιθυμίας για επικοινωνία και συνεργασία μάς ενδιαφέρει. Γι’ αυτό και κάθε μέλος των STOMP είναι παθιασμένο με αυτό που κάνει. Δε γίνεται αλλιώς.»Από το ελληνικό κοινό έχουν τις καλύτερες εντυπώσεις και γι’ αυτό έρχονται και ξανάρχονται. Γνωρίζουν, ωστόσο, τις δυσκολίες που περνάει η χώρα. «Νομίζουμε πως ο χρόνος είναι με το μέρος σας» δήλωσαν. «Με υπομονή, όχι παθητική αλλά ολοζώντανη και σταθερή αποφασιστικότητα και φυσικά πίστη στις δικές σας δυνάμεις, δεν υπάρχει περίπτωση να μην κάνετε την ανατροπή. Πιστέψτε μας, γίνεται.»

Οι STOMP δημιουργήθηκαν το 1991, στο Μπράιτον της Μ. Βρετανίας, από τους Λουκ Κρεσγουελ και Στιβ Μακνίκολας. Ποια ήταν η βασική ιδέα δημιουργίας του γκρουπ και πώς αυτή η ιδέα μετετράπη σε ένα πολύ επιτυχημένο πρότζεκτ, με χιλιάδες θαυμαστές ανά τον κόσμο, ακόμη και 22 χρόνια μετά;

«Νομίζω η κεντρική ιδέα δημιουργίας των STOMP ήταν η ίδια η μουσική, ως γιορτή και φιέστα, αλλά και η δύναμη των κρουστών αυτών καθαυτών, ως ένας τρόπος διαδραστικής επικοινωνίας. Και ανάμεσα στο κοινό και τους μουσικούς, αλλά και ανάμεσα σε αυτούς τους ίδιους. Το μεγαλείο δε της αρχικής σύλληψης δεν έγκειται μόνο στην καταφανή απλότητά της (μουσικοί που χορεύουν και παίζουν με ό, τι βρουν μπροστά τους – απλό δε φαίνεται ;), αλλά κυρίως στη χρήση του χορού και του θεάτρου ως συμπληρωματικά στοιχεία για να προκαλέσουν το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή του κοινού. Μιλάμε για μουσική και θέατρο αλλά δουλεμένα με ένα τρόπο που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Και καθώς οι STOMP χρησιμοποιούν μόνο τη μουσική και το σώμα τους τη μόνη «γλώσσα» επικοινωνίας, η παράσταση μπορεί να «συνομιλήσει» με ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, άσχετα με το τι γλώσσα μιλάνε ή από πού κατάγονται.»

Ποια πιστεύετε πως ήταν η καθοριστική στιγμή, που καταλάβατε ακριβώς τι θέλετε να κάνετε με αυτό που δημιουργήσατε;

«Οι παραστάσεις μας πάντα εξελίσσονται και μεταλλάσσονται. Ακόμη και τώρα έχουμε νέα, ολοκαίνουργια κομμάτια που έχουμε ενσωματώσει στο σόου. Και κάθε φορά, κάτι θ’ αλλάξουμε, κάτι καινούργιο θα μπει, κάτι παλιό θα τροποποιηθεί. Αλλά, αυτό που βλέπουμε είναι πως κάθε παράσταση αναπτύσσει τη δική της δυναμική, σε σημείο να αλλάζει και κατά τη διάρκεια! Ωστόσο η βασική ιδέα παραμένει: παίζουμε μουσική με όργανα «απ’ τα σκουπίδια» και αλληλεπιδρούμε με το κοινό.»

Οπότε, πώς θα μπορούσαμε να ονομάσουμε αυτό που κάνετε; Είναι ένα θεατρικό χωρίς λόγια; Μία εναλλακτική ορχήστρα; Ένα δρώμενο δρόμου; Ίσως ακόμη, μία πολιτική πράξη ενάντια στο «φυσιολογικό» και το «αναμενόμενο»; Τι;

«Είναι όλα αυτά που είπατε μαζί! Όλα αυτά και ταυτόχρονα μία γιορτή πάνω στις κρουστικές – προσωπικές μας και μη – δυνάμεις, μία γιορτή για την πιθανότητα ύπαρξης ενός κόσμου, όπου η μουσική είναι η μόνη γλώσσα, το μόνο νόμισμα, το μόνο σκηνικό και η κυρίαρχη ενωτική δύναμη!»

Ως καλλιτέχνες φανερώνετε εφευρετικότητα, φαντασία και πρωτοτυπία. Ποιες οι πηγές έμπνευσης για όλα αυτά;

«Κάθε μέλος μας, φέρνει και τα δικά του ταλέντα στην ομάδα. Κάποιοι ήταν ηθοποιοί, κάποιοι κωμικοί, άλλοι χορευτές, άλλοι ξέραν κλακέτες, άλλοι ήταν μουσικοί. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι όλο θέαμα που προσφέρουμε δεν είναι παρά ένα άθροισμα όλων των παραπάνω. Εξάλλου, οι δημιουργοί του γκρουπ ήταν οι ίδιοι καλλιτέχνες δρόμου, με μεγάλη μουσική παιδεία, και φυσικά πίστεψαν πως κάθε τι, κάθε τι που θεωρείται «για πέταμα» μπορεί να γίνει εργαλείο δημιουργία ς . Μπορεί να βγάλει ήχους σε αρμονία! Οπότε, πλέον, η έμπνευση έρχεται τόσο από τις ικανότητες της ομάδας όσο και από τα ίδια τα «μουσικά μας σκουπίδια»!»

Πόσο σημαντικό είναι το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού στις παραστάσεις σας;

«Το σόου είναι δομημένο πάνω σε συγκεκριμένα σκετσάκια. Κάθε σκέτς έχει τη σειρά του, το ένα ακολουθεί το άλλο, ώστε να δίνεται η αίσθηση της συνέχειας, κυρίως της μουσικής συνέχειας. Η διαφορετική δυναμική και ο ξεχωριστός τόνος κάθε τμήματος της παράστασης έχουν πολύ προσεκτικά μελετηθεί, ώστε να γοητεύουν το κοινό έως ότου αυτή κορυφωθεί σε ένα εκρηκτικό και έντονα κρουστικό φινάλε, σε ένα “bin”, όπως το ονομάζουμε εμείς, από τους κάδους σκουπιδιών που χρησιμοποιούμε στο τέλος. Οπότε, ο αυτοσχεδιασμός δεν είναι έντονος, αν και γι’ αυτόν υπάρχει χώρος, καθώς όταν αλληλεπιδράς με το κοινό, ποτέ δεν μπορείς να είσαι ακριβώς ο ίδιος. Και αυτή ακριβώς η αλληλεπίδραση, το να μην ξέρεις τι ακριβώς θα συμβεί με το κοινό, είναι που διατηρεί τις παραστάσεις μας πάντα νέες!»

Πόσο δύσκολο είναι το να κάνεις κάτι πολύ δύσκολο και μελετημένο να φαίνεται πολύ εύκολο και αυθόρμητο;

«Σαν καλλιτέχνες, αυτή είναι η δουλειά μας! Ωστόσο, το κλειδί είναι η εξάσκηση. Εξάσκηση και πάλι εξάσκηση. Κι άλλη εξάσκηση. Και ακόμα λίγη. Και στο τέλος, λίγη εξάσκηση ακόμα!»

Πώς γίνεται η επιλογή νέων μελών στο συγκρότημα;

«Καθώς οι STOMP βασίζονται πολύ στις προσωπικότητες των μελών τους και στη δυναμική της ομάδας, είναι πολύ δύσκολο να έρθουν νέα μέλη. Δεν αρκεί απλά να είσαι ένας εξαιρετικός χορευτής ή ένας σπουδαίος ντράμερ. Πρέπει να έχεις κάτι που να σε ξεχωρίζει ως προσωπικότητα. Πάντα βέβαια, το να σου αρέσουν τα κρουστά και να έχεις καλή αίσθηση του χιούμορ βοηθάει.»

Όταν περιγράφετε το τι κάνετε, συχνά μιλάτε για κάτι «μαγικό». Είναι πράγματι έτσι; Εννοώ, πώς γίνεται να πάρεις κάτι από τα σκουπίδια και να το μεταμορφώσεις ίσως στο δυσκολότερο των μεταμορφώσεων, σε μουσική;

«Τα πάντα έχουν μουσική μέσα τους. Εξαρτάται από το αν την ακούς ή όχι. Έχουμε ένα ρητό μεταξύ μας: το σκουπίδι του άλλου, είναι για μας θησαυρός. Αν μπορείς να δεις την προοπτική μέσα σε κάτι χωρίς εμφανή αξία, και την ακολουθήσεις, ποιος ξέρει πού μπορεί να σε οδηγήσει;»

Όταν ακούτε τη λέξη «ρυθμός», τι σας έρχεται στο νου;

«Γλώσσα. Επικοινωνία. Ζωντάνια.»

Πώς αλληλεπιδράτε με το κοινό;

«Ακριβώς γι’ αυτό σας λέμε «ελάτε να μας δείτε!». Δεν το πιστεύεις αν δεν το ζήσεις, μα σου υπόσχομαι πως θα φύγεις από την αίθουσα και θα νομίζεις πως έχεις χορδές στις σόλες των παπουτσιών σου. Θα βγάζεις μουσική από τα πόδια σου σαν οδηγείς επιστρέφοντας σπίτι. Και φυσικά, θα έχεις γελάσει πολύ. Πολύ όμως!»

Τι σας ενοχλεί και τι σας συγκινεί;

«Το συναίσθημα που έχεις πριν βγεις στη σκηνή είναι ό,τι πιο συγκινητικό για κάθε έναν από μας. Αυτή η αίσθηση πως σε λίγο θα μεταφέρεις το κοινό στον κόσμο σου – στον κόσμο των κρουστών! Ωστόσο, δε σας κρύβω πως προσωπικά η προετοιμασία που χρειάζεται να κάνεις ως μέλος αυτής της ομάδας είναι αυτό που με κουράζει περισσότερο. Το να τρως τα κατάλληλα φαγητά πριν την παράσταση, να κάνεις το σωστό ζέσταμα, να κάνεις και να ξανακάνεις τα δύσκολα κομμάτια, να εξασκηθείς στις αστείες στιγμές πάλι και πάλι ή στις αστείες κινήσεις, ώστε να βγουν τέλειες προς τα έξω… όλα αυτά είναι κάπως εξουθενωτικά. Είναι, όπως λέμε μεταξύ μας, STO(m)P.»

Η ταινία για τους STOMP έχει προταθεί για Όσκαρ. Έχετε λάβει δεκάδες βραβεία, συμπεριλαμβανομένου και του βραβείου «Λ. Ολίβιε». Ποια θεωρείται την πιο σπουδαία σας στιγμή;

«Οι Λουκ και Στιβ θα έχουν τη δική του απάντηση σίγουρα, ωστόσο νομίζω πως κι αυτοί θα συμφωνούσαν πως το γεγονός ότι ακόμη ο κόσμος ανταποκρίνεται τόσο θετικά στις παραστάσεις μας, τόσα χρόνια μετά, είναι ίσως το σπουδαιότερο απ’ όλα τα βραβεία. Βέβαια, πολύ ξεχωριστή στιγμή ήταν όταν παίξαμε ζωντανά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες πέρυσι στο Λονδίνο. Αυτή η βραδιά θα μας μείνει αξέχαστη σε όλους!»

Τελικά, ποιος είναι ο τρόπος να μεταμορφώσουμε έναν αναπτήρα σε βιολί Στρατιβάριους; Και, πιο σημαντικό, πώς το εξελίσσετε αυτή σας την ικανότητα μέσα στα χρόνια;

«Η αρχική ιδέα ήταν να γίνει μία παράσταση με τα καροτσάκια του σουπερμαρκετ. Ποιος ξέρει πώς τη σκέφτηκαν ο Λουκ και Στιβ; Περπατώντας σ’ έναν διάδρομο πολυκαταστήματος; Ίσως. Στη συνέχεια, έψαξαν αν βρουν τα πιο ας πούμε «μουσικά» καροτσάκια. Αυτά που όταν τα έριχνες το ένα πάνω στο άλλο έβγαζαν ωραίο ήχο και όσα αντηχούσαν αρμονικά, καθώς διαπερνούσες τα σιδεράκια τους μ’ ένα ραβδί. Ξέρετε, όπως παίζουν τα μικρά παιδιά με τα χέρια τους στα καροτσάκια. Και κάπως έτσι γίναν όλα… για παράδειγμα, κάθε αναπτήρας Ζίππο που χρησιμοποιείται στην παράσταση, έχει το δικό του ξεχωριστό ήχο, όταν τον ανοιγοκλείνεις.»

Αλήθεια, τι θα επιλέγατε ανάμεσα σε ένα Στρατιβάριους και μία, ας πούμε, μεταλλική σκούπα;

«Και τα δύο τα θεωρούμε εξίσου σημαντικά. Και τα δύο έχουν την δυνατότητα να διεγείρουν και να γοητεύσουν το κοινό. Οπότε προσωπικά, δε θα μπορούσα να επιλέξω ανάμεσά στα δύο… αν και, μεταξύ μας, αν μου έδινες εμένα μία σκούπα, θα μπορούσα να παίξω μουσική μαζί της, ενώ αν έπιανα στα χέρια μου ένα Στρατιβάριους, θα ακουγόμουν σαν ουρλιαχτό γάτας! Βλέπετε, δεν ξέρω να παίζω βιολί!»

ΙΝΦΟ:
24 με 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013, Θέατρο BADMINTON, Αθήνα.
Εισιτήρια: 20/ 30/ 40/ 50/ 60 ευρώ, φοιτητικό-ανέργων: 15 ευρώ
Προπώληση: viva.gr / 11876 / abcd.gr / 210 8840600 /
καταστήματα PUBLIC, ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, SEVEN SPOTS
2 με 6 Οκτωβρίου, Μέγαρο Μουσικής, Θεσσαλονίκη.
Εισιτήρια: 20/ 28/ 35/ 45 ευρώ, παιδικό-φοιτητικό-ανέργων: 15 ευρώ.
Προπώληση από τα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης (25ης Μαρτίου & Παραλία – τηλ. 2310 895938-9) και της πλατείας Αριστοτέλους, καθώς και από το http://www.tch.gr

STOMP – Συνέντευξη
Από τη ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ – noraralli@hotmail.com

STOMP – Οι άρχοντες του ρυθμού
STOMP σημαίνει: χτυπάω το πόδι δυνατά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: