«Frances Ha» (2012) του Νόε Μπάουμπαχ | Κριτική ταινίας της Δήμητρας Γιαννακού

frances-ha
Η Δήμητρα Γιαννακού γράφει κριτική για την κομεντί «Frances Ha» του Νόε Μπάουμπαχ, την ταινία έναρξης του Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας, που αυτή την εβδομάδα βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες από την Seven Films.

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

«Frances Ha»

Σε αυτήν την ταινία οι αναφορές στο σινεμά του Γούντι Άλεν γίνονται αισθητές από την πρώτη στιγμή. Ο Νόε Μπαόυμπαχ δείχνει να αποτελεί έναν άξιο κληρονόμο του σινεμά του μεγάλου αμερικανού σκηνοθέτη, τόσο στη θεματική όσο και στην αισθητική απόδοση του κινηματογραφικού του εγχειρήματος.

Οι χαρακτήρες του βρίσκονται σε καταστάσεις ανισορροπίας, σε ένα μεταβατικό στάδιο, γεμάτοι όνειρα, καλλιτεχνικές φιλοδοξίες ή πνευματικές ανησυχίες και επιδίδονται σε αναλύσεις των σχέσεων και του κόσμου με ένα χιούμορ και μια ενέργεια αστεία και μελαγχολική («Greenberg», «The Squid and the Whale»).

Στην ταινία του «Frances Ha», η Frances (Greta Gerwing) είναι μια νέα είκοσι επτά ετών που έχει περάσει από καιρό την εφηβεία, δεν είναι φοιτήτρια και δεν έχει βρει ακόμη μία δουλειά. Ο θεατής παρακολουθεί τη διαδρομή της ηρωίδας μέσα στην προσπάθειά της να ενταχθεί στην κοινωνία, να αποκτήσει ένα ρόλο που θα σφραγίσει την ενηλικίωσή της.

Η Frances περιπλανιέται εδώ και εκεί, περνά διάφορες δοκιμασίες στη σχέση της με τους φίλους της, αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και δεν μένει με τους γονείς της.

Έχει, ωστόσο, δύο ιδανικά, δύο όνειρα να εκπληρώσει: να γίνει χορογράφος –καθώς είναι μαθητευόμενη σε ένα ατελιέ σύγχρονου χορού- και να διατηρήσει τη στενή, πολύ δεμένη σχέση που έχει με τη φίλη της Sophie (Mickey Summer). Η Frances έρχεται αντιμέτωπη με ποικίλα αδιέξοδα, καθώς τα πράγματα δεν έρχονται σχεδόν ποτέ όπως τα περιμένει. Ωστόσο, τα αντιμετωπίζει με μια αισιοδοξία και μια ελαφράδα που μαγεύει.

Είναι μια αντι-ηρωίδα που μας παρασύρει σε έναν καταπληκτικό κόσμο αέρινο, χαρούμενο και μελαγχολικό, στο σύμπαν της που είναι γεμάτο αέρινες κινήσεις, όπως και ο χορός της, και που καταφέρνει τελικά «να σταθεί στα πόδια της» παρά τις αντιξοότητες. Ένα μήνυμα για τη νέα γενιά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στη σύγχρονη εποχή της κρίσης; Η επιλογή της ως ταινία έναρξης του Φεστιβάλ θα λέγαμε ότι δεν είναι τυχαία.

Ο Νόε Μπαόυμπαχ με το «Frances Ha» δίνει μια κινηματογραφική εκδοχή των αδιεξόδων της σύγχρονης νέας γενιάς της Νέας-Υόρκης και όλων των νέων κατ’ επέκταση, που βρίσκονται στο ενδιάμεσο, στο «ανολοκλήρωτο» και προσπαθούν να αυτό-προσδιοριστούν. Όλο το φιλμικό κείμενο διαπνέεται από την αίσθηση του ανολοκλήρωτου. Τόσο στις ενέργειες, όσο και στις σκέψεις ή τα συναισθήματα.

Αυτή η έννοια του «μη ολοκληρωμένου» βρίσκει τη μεταφορική της έκφραση στο όνομα της που γράφει σε ένα χαρτάκι στο τέλος της ταινίας η ηρωίδα: «Frances Ha» έχοντας γράψει μόνο τα δύο πρώτα γράμματα του επιθέτου της.

Εκτός από τις γουντιαλενικές αναφορές («Manhatan»), η ταινία αποτίει φόρο τιμής στη γαλλική nouvelle vague (κάποια στιγμή αναφέρεται το όνομα του Ζαν Πιερ Λεό) και το σινεμά του Godard, με συνεχείς διαλόγους μεταξύ νέων που, με έναν αέρα αυθόρμητο και ανεπιτήδευτο, αποκαλύπτουν διάφορους προβληματισμούς για τις σχέσεις και τη ζωή. Χαρακτηριστική είναι και η ασπρόμαυρη εικόνα που συνηγορεί για όλα τα παραπάνω.

Θα λέγαμε ότι η ταινία εντάσσεται στο κίνημα «Mumblecore», το πρώτο σπουδαίο αμερικανικό κινηματογραφικό κίνημα του 21ου αιώνα. Τα θέματά του είναι οι νέοι μεταξύ των 20 και 30, οι διάλογοι βασίζονται συχνά στον αυτοσχεδιασμό και αναφέρονται σε ζητήματα σχέσεων. Η ηθοποιός Greta Gerwing έχει συμμετάσχει σε μερικές από αυτές.

Η ηθοποιός διαθέτει το παρουσιαστικό της καθημερινής ανεπιτήδευτης νέας που μπορούμε να συναντήσουμε στο δρόμο ανά πάσα στιγμή και ερμηνεύει με αξιοπρόσεχτη φυσικότητα το ρόλο της.

Χαρακτηριστική είναι η σκηνή κατά την οποία τρέχει στους δρόμους της Νέας Υόρκης κάτω από τους ήχους του «Modern Love» του David Bowie, τιμώντας και θυμίζοντάς μας το «Mauvais Sang» (1986) του Leos Carax, όπου ο Denis Lavant διασχίζει τους δρόμους του Παρισιού με την ίδια μουσική υπόκρουση.

Το «Frances Ha» αφηγείται μια συναρπαστική ιστορία. Κατά την προβολή του φιλμ, το κοινό διασκέδασε και ψυχαγωγήθηκε, εκφράζοντας την επιδοκιμασία του με γέλια και άλλες εκφράσεις που αποκάλυπταν ότι συμμερίζεται τις αγωνίες της Frances Ha.

Πρωταγωνιστούν οι: Γκρέτα Γκέργουικ, Μίκι Σάμνερ, Άνταμ Ντράιβερ. Η ταινία προβάλλεται από τη Seven Films.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ (http://www.clickatlife.gr/)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: