Άντε να μου χαθείς, μωρή πατσαβούρα!

germanoi-filoi

Παπαλάμπραινα

Ήταν Δεκέμβρης του 2008…

Μέρες του Δεκέμβρη του ’08… Το αίμα του Αλέξη νωπό…

Είχα αφήσει πίσω μου μια καθιστική διαμαρτυρία μαθητών έξω από τη ΓΑΔΑ. Τα χημικά είχαν διαλύσει τους μαθητές και οι αστυνομικές δυνάμεις παρέδιδαν σιγά σιγά τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στο… λαό.

Τα πάντα γύρω μου ήταν θολά ακόμα, όπως είναι τα πράγματα όταν έχεις οργή και δακρυγόνα στα μάτια. Περπατώντας προς το Πεδίο του Άρεως έβλεπα κόσμο να ανεβαίνει να πάρει το μετρό, καθώς ο δρόμος ήταν κλειστός ακόμα και δεν υπήρχαν λεωφορεία.

Όσο θαμπά κι αν έβλεπα, ξεχώρισα το οργισμένο βλέμμα μιας κυρίας που στη συνέχεια διασταυρωθήκαμε. Είχε καταλάβει προφανώς ότι ερχόμουν από το «πεδίο της μάχης» και στο ισοπεδωτικό μυαλό της θαρρούσε πως κάθε κυρία σαν και του λόγου μου, σοβαρή και καλοντυμένη, με την τσάντα εργασίας στον ώμο, δεν μπορούσε παρά να είναι μια… φιλήσυχη πολίτις.

Μόλις με πλησίασε, και συνεχίζοντας να με κοιτάει στα μάτια, μου είπε «μια χούντα μας χρειάζεται!».

Σταμάτησα μπροστά της εξοργισμένη: «Άντε να μου χαθείς, μωρή πατσαβούρα! Πώς τόλμησες και το είπε αυτό κοιτώντας με στα μάτια» φώναξα.

Με κοίταξε αποσβολωμένη και έσπευσε να με παρακάμψει. Χωρίς μιλιά συνέχισε το δρόμο της… Κι εγώ έκανα το ίδιο, ενώ με είχε κυριεύσει ένας πανικός που τόλμησα και έδειξα έτσι αυθόρμητα τόση οργή σε μια άγνωστη.


Μέρα που είναι σήμερα, την ξαναθυμήθηκα εκείνη τη στιγμή… Συχνά τη θυμάμαι… και πάντα με οργή.

Κάνω πολλές φορές και αυθαίρετους συνειρμούς για το τι και το πώς εκείνης της «κυρίας»…

Σκέφτομαι, λόγου χάρη, ότι μπορεί στις δημοτικές του 2010 να ψήφισε και Μιχαλολιάκο για έχει ακόμα περισσότερη ησυχία.

Ίσως να απολύθηκε και να μη βιάζεται πια να φτάσει στη στάση του μετρό. Ίσως και όχι… και να της μειώθηκε απλώς ο μισθός, να τα κουτσοβολεύει κάνοντας το σταυρό της.

Αυτή ξέρει πως με τις φασαρίες τα πράγματα γίνονται χειρότερα και δεν βοηθάνε σε τίποτα οι «ακραίοι και άπλυτοι» που διαδηλώνουν και εμποδίζουν τον κόσμο να πάει στη δουλειά του.

Με τα ολίγα ευρώ (δόξα τω Θεώ) μπορεί να πάει για τα ψώνια της και τις Κυριακές, να βοηθήσει την ανάπτυξη που όπου να ‘ναι θα ΄ρθει, καθώς της το λένε κάθε βράδυ η Όλγα, ο Γιάννης, ο Μπάμπης… Τι να την κάνει την ΕΡΤ; Δεν είχε και τούρκικα, να βλέπει να ξεχνιέται από τα βάσανα!

Άκουσε και χτες για τους χιλιάδες αστυνομικούς που θα κατακλύσουν τους δρόμους για την πορεία του Πολυτεχνείου… Ακούς εκεί «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»! Αντί να κοιτάνε τη δουλειά τους…


Δεν είναι αυτή η κυρία η «αντίπαλός μου, δεν τη μισώ και σκέφτομαι έτσι γι΄αυτήν. Τη θεωρώ όμως μια από τις αιτίες που τα αιτήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν σε εκκρεμότητα. Είναι ένας από τους λόγους που θα πάω και σήμερα στην πορεία!
http://left.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: