«Ναι, είμαι ναζί»: Νέα στοιχεία για τη δράση της Χρυσής Αυγής

 9.12.2013

Πληροφορίες για το υλικό που έχουν στα χέρια τους οι ανακρίτριες της υπόθεσης της νεοναζιστικής συμμορίας

«Σκοπός μας δεν είναι να βελτιώσουμε αυτούς που βρίσκονται σήμερα στο Κοινοβούλιο, να διορθώσουμε τις πολιτικές δυνάμεις που είναι διεφθαρμένες και τελειωμένες, αλλά να τους τελειώσουμε, μια για πάντα». Συνέχεια ανάγνωσης ««Ναι, είμαι ναζί»: Νέα στοιχεία για τη δράση της Χρυσής Αυγής»

Τα «Πορφυρά Πανιά» του Ρώσου Αλεξάντρ Γκριν | Προδημοσίευση μιας μυθικής ιστορίας αγάπης.

PORFYRA_PANIA

9.12.2013 

Ένας Ρώσος συγγραφέας, όχι και τόσο γνωστός, ο Αλεξάντρ Γκριν, μέσα στην καρδιά της Επανάστασης γράφει ένα βιβλίο για ένα φανταστικό κόσμο με εργαλείο του τον ρομαντισμό. Είναι σαν απάντηση στις ραγδαίες αλλαγές και τη σκληρότητα της εποχής, ο τρόπος με τον οποίο επέλεξε να υμνήσει αισθήματα, τα οποία αγνοούνται και θα κάνουν δεκαετίες για να αναγνωριστούν τόσο αυτά όσο και η αξία της γραφής του.  

Ο Γκριν έζησε μια μυθιστορηματική ζωή σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας. Φυλακίστηκε, εξορίστηκε, το πρώτο του διήγημα παραδόθηκε στην πυρά,  οι εκδότες της Μόσχας και της Πετρούπολης αρνήθηκαν να δημοσιεύσουν έργα του.  Σήμερα, τα Πορφυρά Πανιά είναι μια από τις πιο δημοφιλείς νουβέλες της ρωσικής λογοτεχνίας.  

Τοποθετημένη στην επινοημένη από τον συγγραφέα, φανταστική χώρα που κάποιοι ονόμασαν «Γκρινλάντια», η νουβέλα του Αλεξὰντρ Γκριν υιοθετεί την τεχνική της παραβολής και την ατμόσφαιρα του παραμυθιού για να ἀφηγηθεί μια μυθική ιστορία αγάπης. Η ερωτική αφύπνιση των δύο νεαρών ηρώων, της Ασσόλ και του Γκρέυ, και η πορεία προς την εκπλήρωση του έρωτά τους δίνονται μέσα από λαμπρές περιγραφές της φύσης και αρχετυπικοὺς συμβολισμούς. Ωστόσο, σε ένα δεύτερο επίπεδο, ως βασικό θέμα του κειμένου προβάλλει η αντίθεση ανάμεσα στην πεζή, εχθρική πραγματικότητα και την αληθινή ζωή: τον κόσμο του ονείρου και της επιθυμίας. Γραμμένα σε ιδιαίτερα αισθαντική γλώσσα, τα Πορφυρά πανιά (1923) θεωρήθηκαν δείγμα ενός ιδιότυπου αἰσθητισμού, όταν, λίγα χρόνια μετά τη Ρωσική Επανάσταση, σιγούσαν ο ένας μετά τον άλλον οι Ρώσοι μοντερνιστές, για να παραχωρήσουν τη θέση τους σε αμφιβόλου ταλέντου «προλετάριους» συγγραφείς. Το κλίμα ωστόσο άλλαξε άρδην από τα τέλη της δεκαετίας του ’50, οπότε εγκαινιάζεται μία περίοδος ἐνθουσιώδους υποδοχής του έργου του Γκριν, που διαρκεί μέχρι σήμερα.     

Κεφάλαιο ζ´    

coverTESTdokimioΤὸ πορφυρὸ μυστικὸ Ηταν νωρίς το πρωί, ἡ ὥρα ποὺ ἐπικρατεῖ τὸ λευκό. Μιὰ ψιλὴ πάχνη, γεμάτη παράξενες ὀπτασίες, εἶχε σκεπάσει τὸ τεράστιο δάσος. Ἕνας ἄγνωστος κυνηγός, ἔχοντας μόλις ἀφήσει τὴ φωτιὰ ποὺ εἶχε ἀνάψει, κινοῦνταν κατὰ μῆκος τοῦ ποταμοῦ. Τὸ φῶς τῆς αἰθέριας ἐπιφάνειάς του τρεμόφεγγε ἀνάμεσα στὰ δέντρα, ὅμως ὁ προσεκτικὸς κυνηγὸς δὲν πλησίασε τὸν ποταμό· παρατηροῦσε τὰ φρέσκα ἴχνη μιᾶς ἀρκούδας ποὺ κατευθυνόταν πρὸς τὸ βουνό. Ξαφνικά, μέσα ἀπὸ τὰ δέντρα ἀκούστηκε ἕνας ἦχος, ἀπροσδόκητος σὰν τὸν πανικὸ ποὺ ξεσηκώνει τὸ κυνήγι. Ἕνα κλαρινέτο ξεσποῦσε σὲ τραγούδι. Ὁ μουσικὸς εἶχε ἀνέβει στὸ κατάστρωμα κι ἔπαιζε ἕνα κομμάτι, μιὰ μελωδία ὅλο πένθιμες καὶ ἀργὲς ἐπαναλήψεις. Ὁ ἦχος τρεμούλιαζε σὰν φωνὴ μὲ κρυμμένο πόνο· ὑψωνόταν, χαμογελοῦσε μὲ λυπητερὲς τρίλιες κι ὕστερα σταματοῦσε ἀπότομα. Μιὰ μακρινὴ ἠχὼ σιγοτραγουδοῦσε ἀμυδρὰ τὴν ἴδια μελωδία. Ὁ κυνηγός, ἔχοντας προσέξει τὸ ἴχνος ἑνὸς σπασμένου κλαδιοῦ, προχώρησε πρὸς τὸ νερό. Μέσα ἀπὸ τὴν ὁμίχλη, ποὺ δὲν εἶχε ἀκόμη διαλυθεῖ, διαγραφόταν θαμπὸ τὸ περίγραμμα ἑνὸς τεράστιου πλοίου ποὺ ἔστριβε ἀργὰ πρὸς τὴν ἐκβολὴ τοῦ ποταμοῦ. Τὰ μαζεμένα πανιὰ ζωντάνεψαν, ὅταν ξετυλίχτηκαν κι ἔπεσαν σὲ φεστόνια κρύβοντας τὰ κατάρτια μὲ τὶς ἀνήμπορες ἀσπίδες ποὺ σχημάτιζαν οἱ πελώριες πτυχές τους. Ἀκούγονταν φωνὲς καὶ βήματα. Ὁ στεριανὸς ἀέρας μόλις ποὺ φυσοῦσε, πειράζοντας τεμπέλικα τὰ πανιά. Τελικά, ἡ ζεστασιὰ τοῦ ἥλιου ἔφερε τὸ ἐπιθυμητὸ ἀποτέλεσμα. Ὁ ἀέρας δυνάμωσε, διέλυσε τὴν ὁμίχλη καὶ ξεχύθηκε κατὰ κύματα σὲ ἀνάλαφρα πορφυρὰ σχήματα γεμάτα ρόδα. Οἱ ρόδινες σκιὲς γλιστροῦσαν πάνω στὰ λευκὰ κατάρτια κι ἄρμενα· ὅλα ἦταν λευκὰ ἐκτὸς ἀπ’ τὰ ὁλάνοιχτα πανιά, ποὺ λικνίζονταν ἁρμονικὰ στὸ χρῶμα τῆς ἀληθινῆς χαρᾶς. […] Γιὰ ἀρκετὴ ὥρα τὸ «Σεκρὲτ» ἔπλεε στὴν ἔρημη θάλασσα, χωρὶς ν’ ἀντικρίζει στεριά. Κατὰ τὸ μεσημεράκι μιὰ μακρινὴ ἀκτὴ ἀνοίχτηκε μπροστά τους. Ὁ Γκρέυ πῆρε τὰ κιάλια καὶ ἑστίασε τὸ βλέμμα του στὴν Καπέρνα. Κι ἂν δὲν ὑπῆρχε μιὰ σειρὰ ἀπὸ στέγες, θὰ ξεχώριζε στὸ παράθυρο ἑνὸς σπιτιοῦ τὴν Ἀσσὸλ καθισμένη μ’ ἕνα βιβλίο στὰ χέρια νὰ διαβάζει. Στὴ σελίδα σερνόταν ἕνα πρασινωπὸ σκαθάρι, ποὺ σταματοῦσε καὶ ἀνασηκωνόταν στὰ μπροστινά του ποδαράκια, δείχνοντας πολὺ ἀνεξάρτητο καὶ ἐξημερωμένο. Ὁ ἀέρας τὸ εἶχε ἤδη ρίξει δυὸ φορὲς ἀνέμελα στὸ σανίδι τοῦ παραθύρου, ἀπ’ ὅπου ἐμφανιζόταν ξανά, ἄφοβα καὶ μὲ ἐμπιστοσύνη, λὲς κι ἤθελε κάτι νὰ πεῖ. Αὐτὴ τὴ φορὰ ὅμως κατάφερε νὰ φτάσει ὣς τὸ χέρι τῆς κοπέλας ποὺ κρατοῦσε τὴν ἄκρη τῆς σελίδας. Τώρα εἶχε σταθεῖ πάνω ἀπὸ τὴ λέξη «κοίτα», διστάζοντας, σὰν νὰ περίμενε ἕνα νέο μπουρίνι· καὶ πράγματι, δὲν εἶχε προλάβει νὰ γλιτώσει ἀπὸ τοὺς μπελάδες, ὅταν ἡ Ἀσσὸλ ἀναφώνησε: «Πάλι αὐτὸ τὸ χαζοσκαθάρι!…». Ἡ κοπέλα, μὲ ἀποφασιστικότητα, θέλησε νὰ φυσήξει τὸν μουσαφίρη στὸ γρασίδι, ὅταν, ξαφνικά, μιὰ τυχαία περιπλάνηση τοῦ βλέμματός της ἀπὸ τὴ μιὰ στέγη στὴν ἄλλη τῆς ἀποκάλυψε μέσα σὲ μιὰ μπλὲ λωρίδα θάλασσας, στὸ τέλος τοῦ δρόμου, ἕνα λευκὸ πλοῖο μὲ πορφυρὰ πανιά. Ἀνατρίχιασε, ἔγειρε πρὸς τὰ πίσω καὶ πάγωσε. Ἔπειτα τινάχτηκε ἀπότομα καί, μὲ τὴν καρδιά της νὰ χτυπᾶ σὲ ἰλιγγιώδεις ρυθμούς, ξέσπασε σὲ ἀσυγκράτητα δάκρυα. Τὸ «Σεκρὲτ» ἐκείνη τὴν ὥρα κύκλωνε τὸν μικρὸ κάβο, μὲ τὴν ἀριστερὴ πλευρά του νὰ κοιτάει πρὸς τὴν ἀκτή. Ἀπὸ τὸ λευκὸ κατάστρωμα, κάτω ἀπὸ τὴ φωτιὰ τοῦ πορφυροῦ μεταξιοῦ, μιὰ ἁπαλὴ μουσικὴ ξεχυνόταν πρὸς τὸν γαλάζιο βυθό· ἡ μουσικὴ μιᾶς κυματιστῆς μελωδίας ποὺ ἐκφραζόταν, ὄχι μὲ μεγάλη ἐπιτυχία, μὲ τοὺς γνωστοὺς στίχους: «Γεμίστε, γεμίστε τὰ ποτήρια κι ἂς πιοῦμε, φίλοι, στὴν ἀγάπη…». Ἡ ἔξαψη καὶ ἡ χαρὰ ξεδιπλώνονταν μέσα στὴν ἁπλότητά τους. Χωρὶς νὰ σκεφτεῖ πῶς ἄφησε τὸ σπίτι, ἡ Ἀσσὸλ ἔτρεχε ἤδη πρὸς τὴ θάλασσα, συνεπαρμένη ἀπὸ τὸν ἀκαταμάχητο ἄνεμο τῶν γεγονότων. Σταμάτησε στὴν πρώτη γωνία, καθὼς οἱ δυνάμεις της τὴν εἶχαν σχεδὸν ἐγκαταλείψει. Τὰ πόδια της λύγιζαν, ἡ ἀνάσα της εἶχε γίνει βαριὰ καὶ πνιχτή, ἐνῶ κινδύνευε νὰ χάσει τὶς αἰσθήσεις της. Ἐκτὸς ἑαυτοῦ ἀπὸ τὸ φόβο μήπως χάσει τὴν ἀποφασιστικότητά της, ἀναπήδησε καὶ ξεκίνησε πάλι. Κάπου κάπου, πότε μιὰ σκεπή, πότε ἕνας φράχτης τῆς ἔκρυβαν τὰ πορφυρὰ πανιά. Καὶ τότε, ἀγωνιώντας μήπως ἐξαφανιστοῦν, ὅπως ἐξαφανίζεται ἕνας κοινὸς ἀντικατοπτρισμός, ἔσπευδε νὰ προσπεράσει τὸ βασανιστικὸ ἐμπόδιο. Ὅταν πιὰ ἔβλεπε ξανὰ τὸ καράβι, στεκόταν κι ἀνάσαινε μὲ ἀνακούφιση. Στὸ μεταξύ, στὴν Καπέρνα εἶχε δημιουργηθεῖ τέτοια ταραχή, τέτοια ὀχλαγωγία κι ἀναστάτωση, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ συγκριθεῖ μὲ τὸν ἀντίκτυπο μεγάλων σεισμῶν. Ποτὲ δὲν εἶχε πλησιάσει αὐτὴ τὴν ἀκτὴ ἕνα τόσο μεγάλο καράβι. Πάνω του ὀρθώνονταν κάτι πανιὰ ποὺ τὸ χρῶμα τους ἔμοιαζε μὲ χλευασμὸ καὶ ποὺ τώρα φλέγονταν, καθαρὰ κι ἀδιαφιλονίκητα, μὲ τὴν ἀθωότητα τοῦ γεγονότος ποὺ ἀνατρέπει ὅλους τοὺς νόμους τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς κοινῆς λογικῆς. Ἄντρες, γυναῖκες καὶ παιδιὰ ἔτρεχαν ἄτακτα πρὸς τὴν ἀκτή. Ἀπὸ πόρτα σὲ πόρτα, οἱ κάτοικοι φώναζαν ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, σκόνταφταν ὁ ἕνας πάνω στὸν ἄλλο, ἔσκουζαν καὶ κουτρουβαλοῦσαν. Σύντομα κοντὰ στὴν ἀκτὴ εἶχε συγκεντρωθεῖ πλῆθος, μέσα στὸ ὁποῖο ὅρμησε ἡ Ἀσσόλ. Ὅση ὥρα δὲν ἦταν ἐκεῖ, τὸ ὄνομά της περνοῦσε ἀπὸ στόμα σὲ στόμα μὲ μιὰ νευρικὴ καὶ σκυθρωπὴ ἀγωνία, μ’ ἕναν μοχθηρὸ φόβο. Περισσότερο μιλοῦσαν οἱ ἄντρες. Οἱ γυναῖκες, ἄναυδες, σιγόκλαιγαν μ’ ἕναν πνιχτό, φιδίσιο συριγμό. Ἂν ὅμως κάποια ἄρχιζε τὴ φλυαρία, τὸ δηλητήριο ἀνέβαινε στὸ κεφάλι της. Μόνο ὅταν ἐμφανίστηκε ἡ Ἀσσὸλ σιώπησαν ὅλοι καὶ παραμέρισαν φοβισμένοι. Ἐκείνη στάθηκε μόνη πάνω στὴν καυτὴ ἄμμο, σαστισμένη, ἀμήχανη κι εὐτυχισμένη, μ’ ἕνα πρόσωπο τόσο πορφυρὸ ὅσο καὶ τὸ ὄνειρό της, τείνοντας ἀνήμπορα τὰ χέρια της πρὸς τὸ ψηλὸ καράβι. Ἀπ’ αὐτὸ ξεκίνησε μιὰ βάρκα μὲ ἡλιοκαμένους κωπηλάτες. Ἀνάμεσά τους στεκόταν ἐκεῖνος ποὺ τώρα ἡ Ἀσσὸλ αἰσθάνθηκε πὼς τὸν γνώριζε, πὼς τὸν θυμόταν ἀμυδρὰ ἀπὸ τὰ παιδικά της χρόνια. Αὐτὸς τὴν κοιτοῦσε μ’ ἕνα χαμόγελο θερμὸ καὶ ἐνθαρρυντικό. Ὅμως τὴν Ἀσσὸλ τὴν κυρίευσαν χιλιάδες μπερδεμένοι φόβοι τῆς τελευταίας στιγμῆς. Παρόλο ποὺ ἔτρεμε ἀπ’ τὸ φόβο της γιὰ ὅλα –τὸ λάθος, τὴν παρεξήγηση, κάποιο μυστηριῶδες ἢ δυσάρεστο ἐμπόδιο–, βούτηξε ὣς τὴ μέση στὴ ζεστὴ ἀνατριχίλα τῶν κυμάτων καὶ φώναξε: «Εἶμαι ἐδῶ! Εἶμαι ἐδῶ! Ἐγὼ εἶμαι!». Τότε ὁ Τσίμμερ ἔπιασε τὸ δοξάρι του, καὶ ἡ ἴδια μελωδία ξέσπασε ἠχηρὴ διεγείροντας τὰ νεῦρα τοῦ πλήθους, αὐτὴ τὴ φορὰ ὅμως σὰν μιὰ πλήρης καὶ θριαμβευτικὴ χορωδία. Ἀπὸ τὴ διέγερση, τὴν κίνηση τῶν σύννεφων καὶ τῶν κυμάτων, τὴ λάμψη τοῦ νεροῦ καὶ τὴν ἀπόσταση, τὸ κορίτσι μετὰ βίας διέκρινε τί κινοῦνταν: ἡ ἴδια, τὸ καράβι ἢ ἡ βάρκα – ὅλα κινοῦνταν, περιστρέφονταν κι ἔσβηναν. Ἕνα κουπὶ ἔσκισε τὸ νερὸ δίπλα της. Σήκωσε τὸ κεφάλι της. Ὁ Γκρέυ ἔσκυψε καὶ τὰ χέρια της ἅρπαξαν τὴ ζώνη του. Ἡ Ἀσσὸλ μισόκλεισε τὰ μάτια· ἔπειτα τὰ ἄνοιξε βιαστικά, χαμογέλασε θαρρετὰ στὸ ἀστραφτερό του πρόσωπο καὶ μὲ κομμένη τὴν ἀνάσα εἶπε: «Ἀκριβῶς ὅπως σὲ εἶχα φανταστεῖ». «Κι ἐσὺ τὸ ἴδιο, καλή μου», εἶπε ὁ Γκρέυ, σηκώνοντας ἀπ’ τὸ νερὸ τὸν μουσκεμένο του θησαυρό. «Νά με, ἦρθα. Μὲ ἀναγνωρίζεις;»  

Ο Αλεξάντρ Γκριν γεννήθηκε το 1880 στην πόλη Σλομπόντσκι του κυβερνείου της Βιάτκα, στη Ρωσία, από πατέρα Πολωνό εξόριστο ευγενή και Ρωσίδα μητέρα.   Άσκησε πλήθος επαγγέλματα προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην, κυρίως όμως εργάστηκε ως ναυτικός, όπως ονειρευόταν από παιδί. Για την πολιτική του δράση κατά την προεπαναστατική περίοδο υπέστη φυλακίσεις και εξορίστηκε. Παντρεύτηκε τρεις φορές και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αγία Πετρούπολη.   Πέθανε άρρωστος  το 1932, έχοντας έρθει σε ρήξη με την επίσημη κομματική γραμμή στο χώρο της λογοτεχνίας.   Σημαντικότερα έργα του: Άσπρη φωτιά (1922), Τα πορφυρά πανιά (1923), Ο αστραφτερός κόσμος (1924), Η δρομέας των κυμάτων (1928), Τζέσυ και Μοργκιάνα (1929), Ο δρόμος για το πουθενά (1930), Αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα (1932) κ.ά.   

 

Τα «Πορφυρά Πανιά» κυκλοφορούν  την Παρασκευή από τις εκδόσεις Κίχλη. 

Μαργαρίτα και Αρμάνδος: Η Sylvie Guillem και τα Μπαλέτα του Τόκυο, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Sylvie Guillem

Η μεγαλύτερη εν ζωή χορεύτρια του κόσμου, η Συλβί Γκιλιέμ, παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το κλασικό έργο “Μαργαρίτα και Αρμάνδος”, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Συνοδοιπόροι της είναι τα περίφημα Μπαλέτα του Τόκυο μαζί με κορυφαίους συνεργάτες και σολίστες, σαν τον πιανίστα Ντέϊβιντ Καμπάσι, τον χορευτή Ολιβιέ Σανού και βέβαια τον πρώτο χορευτή (Etoile) της Σκάλας του Μιλάνου, τον μεγάλο σούπερ σταρ Μάσιμο Μούρου. Συνέχεια ανάγνωσης «Μαργαρίτα και Αρμάνδος: Η Sylvie Guillem και τα Μπαλέτα του Τόκυο, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών»

«Πίσω από τους λόφους» στην οθόνη της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας | Δευτέρα 9 Δεκεβρίου 2013

piso apo tous lofous

Το φιλμ «Πίσω από τους λόφους» προβάλει τη Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου η Κινηματογραφική Λέσχη Πάτρας.

Σκηνοθεσία- Σενάριο: Κριστιάν Μουντζίου Συνέχεια ανάγνωσης ««Πίσω από τους λόφους» στην οθόνη της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας | Δευτέρα 9 Δεκεβρίου 2013″

Το σωματίδιο του Θεού από την ομάδα «κι όμΩς κινείται» ξανά στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης

Κι όμΩς κινείται  - Χαΐνης Δ. Αποστολάκης

Παράσταση Χορού

Δευτέρα 9, Τρίτη 10 & Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013, στις 21.00

Το σωματίδιο του Θεού / The God’s particle

από την ομάδα «κι όμΩς κινείται»
βασισμένο σε κείμενα του Χαΐνη Δ. Αποστολάκη

Συνέχεια ανάγνωσης «Το σωματίδιο του Θεού από την ομάδα «κι όμΩς κινείται» ξανά στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης»

«Φόρα παρτίδα» του Πατρινού σκηνοθέτη της κρατικής τηλεόρασης Γιώργου Μαυρωτά | Σήμερα η παρουσίαση του βιβλίου στην Πάτρα

fora patrida

9/12/2013

Σήμερα, Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013 στις 19.00 στον χώρο της Αγοράς Αργύρη στην οδό Αγ. Ανδρέου και Ζαίμη, στην Πάτρα θα παρουσιαστεί το βιβλίο του Πατρινού Γιώργου Μαυρωτά με τίτλο «Φόρα παρτίδα». Συνέχεια ανάγνωσης ««Φόρα παρτίδα» του Πατρινού σκηνοθέτη της κρατικής τηλεόρασης Γιώργου Μαυρωτά | Σήμερα η παρουσίαση του βιβλίου στην Πάτρα»

The Burlesque Music Show από τους Θανάση Αλευρά-Πάνο Μουζουράκη: έναρξη παραστάσεων στις 13 Δεκεμβρίου 2013 στο Fuzz Live Music Club!

bourlesque

Από Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013 και κάθε Παρασκευή

Ο Πάνος Μουζουράκης και ο Θανάσης Αλευράς με βαρύ αίσθημα ευθύνης απέναντι στους χιλιάδες θεατές τους και με την καθοδήγηση της Ελένης Γκασούκα σας παρουσιάζουν ενα μουσικό υπερθέαμα “Burlesque”. Συνέχεια ανάγνωσης «The Burlesque Music Show από τους Θανάση Αλευρά-Πάνο Μουζουράκη: έναρξη παραστάσεων στις 13 Δεκεμβρίου 2013 στο Fuzz Live Music Club!»

O Λευτέρης ο φοιτητής που γλύτωσε το θάνατο με μαγκάλι, ενώ οι γιατροί τον είχαν ξεγράψει

lefteris

9.12.2013

Ο 23χρονος Λευτέρης Κλήμης είναι ο φοιτητής που μια πολύ κρύα νύχτα του περασμένου Φλεβάρη, είδε μπροστά στα μάτια του να πεθαίνουν δύο φίλοι του από ένα μαγκάλι που τους ζέσταινε. Η περίπτωση των πέντε φοιτητών που προσπαθούσαν να ζεσταθούν με μια αυτοσχέδια ψησταριά συγκλόνισε τη χώρα κι έφερε στην επιφάνεια τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Συνέχεια ανάγνωσης «O Λευτέρης ο φοιτητής που γλύτωσε το θάνατο με μαγκάλι, ενώ οι γιατροί τον είχαν ξεγράψει»

Αφιέρωμα στον Αντώνη Σαμαράκη ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ | Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013 | Είσοδος ελεύθερη | Μουσική Βιβλιοθήκη Της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη»

antonis samarakis prosklisi

 

Οι εκδόσεις Ψυχογιός μας προσκαλούν στον Πολυχώρο της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής για ένα μοναδικό αφιέρωμα στον «αιώνιο έφηβο» Αντώνη Σαμαράκη με αφορμή τα 10 χρόνια της απουσίας του. Συνέχεια ανάγνωσης «Αφιέρωμα στον Αντώνη Σαμαράκη ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ | Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013 | Είσοδος ελεύθερη | Μουσική Βιβλιοθήκη Της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη»»

«O Καβάφης σήμερα» στη Στέγη | Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013 | ελεύθερη είσοδος με δελτία προτεραιότητας

o kavafis simera sgt

Λέξεις & Σκέψεις
«O Καβάφης σήμερα»

Κύκλος: Κ. Π. Καβάφης
Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013
19:00
Πόσο επίκαιρη είναι η ποίηση του Κ. Π. Καβάφη σε καιρό κρίσης;

Πώς μπορούμε να διδάξουμε την καβαφική ποίηση στο σχολείο σήμερα; Συνέχεια ανάγνωσης ««O Καβάφης σήμερα» στη Στέγη | Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013 | ελεύθερη είσοδος με δελτία προτεραιότητας»

«ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ»…και AFTER! Παρασκευή και Σάββατο 13 και 14 Δεκεμβρίου 2013

otan exo esena

Εκεί κοντά στα Χριστούγεννα ο Σταμάτης Κραουνάκης
και η Σπείρα- Σπείρα σας περιμένουν
σε δύο διαφορετικές παραστάσεις. Συνέχεια ανάγνωσης ««ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ»…και AFTER! Παρασκευή και Σάββατο 13 και 14 Δεκεμβρίου 2013″

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑