Αλέν Ρενέ και Μίκλος Γιάντσο: Πέθαναν. Ε, και λοιπόν; | του Γιάννη Καραμπίτσου

jancso-resnais

Ελάχιστα διαφορετικές, βέβαια, οι περιπτώσεις των Αλέν Ρενέ και Μίκλος Γιάντσο εξαιτίας κυρίως του ότι ο πρώτος ανήκε στον “δυτικό” κινηματογράφο και ο δεύτερος σε εκείνον των πρώην σοσιαλιστικών χωρών. Οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες και ο κινηματογράφος τους, εδώ και χρόνια έχουν εξαιρεθεί από τον κινηματογραφικό χάρτη, ουσιαστικά από όλους, μελετητές, κινηματογραφόφιλους, κριτικούς, πλατύ κοινό. Το έγκλημά τους ότι ανήκαν σε λάθος στρατόπεδο. Ένα στρατόπεδο που κανείς “δυτικός” δεν θέλει να θυμάται. Ο Γιάντσο επίσης ανήκει σε εκείνους τους καλλιτέχνες διανοούμενους που θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει ως αριστερούς. Και οι αριστεροί δεν είναι πια της μόδας. Έτσι ο κινηματογράφος του έπεσε στην αφάνεια. Η Κινηματογραφική Λέσχη της Παρασκευής έπαψε να εκπέμπει, αλλά ακόμα και αν εξέπεμπε δεν είμαι σίγουρος ότι θα ανεχόταν τον Γιάντσο στους κόλπους της. Ο Τύπος τον ξέχασε, αν μπορεί να πει κανείς ότι τον θυμήθηκε και ποτέ, οι αριστεροί ξεδοντιάστηκαν και όσοι έμειναν σε αυτό τον πλανήτη και αυτή τη χώρα ζουν με ενοχές , χωρίς σθεναρό λόγο και οράματα. Τους πήρε η μπάλα και από πρωταγωνιστές πάνε να γίνουν κομπάρσοι. Έχουν όλο και λιγότερο κατοχή της μπάλας , απώλεσαν την πρωτοβουλία των κινήσεων και η επιθετική τους ικανότητα σχεδόν εκμηδενίστηκε. Έτσι ο Γιάντσο πέθανε πολλά χρόνια πριν. Κανείς δεν ανέφερε το όνομά του. Κανείς δεν γνώριζε την ύπαρξή του. Ένας παρείσακτος και επιπλέον νεκρός. Ο Αλέν Ρενέ της “Αριστερής Όχθης” των ντοκιμαντέρ και των ριζοσπαστικών ταινιών ποιητικού φιλοσοφικού στοχασμού, όπως και ο Γιάντσο ξεκίνησε δυναμικά, συναρπαστικά, συγκλονιστικά. Βοήθησε και η Εποχή. Άντεξε για καιρό, όπως και ο Γιάντσο. Ίσως οι τελευταίες ταινίες και των δύο να συνέτειναν κάπως στο ξέχασμά τους από τους κινηματογραφόφιλους, όποιους κινηματογραφόφιλους. Μπορεί να φταίει και η εποχή η σύγχρονη, η φτωχή τω πνεύματι.Μπορεί να φταίνε πολλά, αλλά τι σημασία έχει; η απάντηση έχει μόνο σημασία.

Ο Χρήστος Αγγελάκος στο facebook έγραψε:

“ανοίξτε ξανά το Στούντιο και την Αλκυονίδα και την Αθηνά, κι όλα τα σινεμά που τα κάνατε σούπερ μάρκετ, και παίξτε ξανά τη «Χιροσίμα» και το «Μαρίενμπατ» και τον «Θείο απ’ την Αμερική» και το «Προβιντάς» και τη «Μυριέλ» και το «Ο πόλεμος τελείωσε» και το «Η ζωή είναι ένα μυθιστόρημα» και το «Μελό», ξαναπαίξτε όλες τις ταινίες του Αλαίν Ρεναί να τις δουν αυτοί που είναι σήμερα νέοι, γιατί νέοι τις είδαμε κι εμείς, και μπορεί να τα κάναμε όλα σκατά, αλλά ακόμα και στις πιο άδειες ώρες μας, όταν ψάχνουμε μέσα μας, βρίσκουμε κάτι που μας γλυκαίνει.”

Ναι!! Θα μπορούσε κανείς να πει και άλλα . Πολλά!! Αλλά ας ξεκινήσουμε από κάπου !! (και θα επανέλθουμε). 

Το Σχολείο του Σινεμά θα πραγματοποιήσει αφιέρωμα στους δύο δημιουργούς προβάλλοντας 2 αντιπροσωπευτικές ταινίες τους το Σαββατοκύριακο που έρχεται!!

Σεμινάριο Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2014
ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΤΟ Σεμινάριο Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2014 | ΣΠΕΥΣΑΤΕ!!

ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΟΝΤΑΖ- ΝΕΕΣ ΤΙΜΕΣ ΑΚΟΜΑ ΛΑΪΚΟΤΕΡΕΣ-ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: