Συνέντευξη του Άντονι Νίλσον με αφορμή το Realism στο Faust

 neilson

F. Το έργο Realism ακροβατεί στο μεταίχμιο της πραγματικότητας και της φαντασίας, ενώ ο βασικός χαρακτήρας, ο Στιούαρτ, παλεύει με τις σκέψεις και τις φαντασιώσεις του. Θα λέγατε πως ο Στιούαρτ είναι σε μια κατάσταση σύγχυσης και κατάθλιψης ή θεωρείτε πως είναι απλά ένας τυπικός νέος που χαζολογά στο σπίτι του ένα Σάββατο;

N. Όπως είπατε είναι απλά ένας κανονικός νέος που χαλαρώνει στο διαμέρισμά του, χωρίς καμία διαφορά από εσένα ή εμένα. Απλά θέλει να περάσει λίγο χρόνο με τον εαυτό του , χωρίς να υπάρχει τίποτα ανθυγιεινό σε αυτή του την απόφαση.

F. Τι θα μπορούσε να είναι αυτό που πυροδοτεί την ανάγκη του να αποσυρθεί, έστω και προσωρινά, από την καθημερινότητα;

N. Δε θα έλεγα πως αποσύρεται ακριβώς. Το Realism είναι απλά μια εξερεύνηση στα μέρη που ταξιδεύει το μυαλό μας σε καθημερινή βάση.

REALISM 03

F. Θα συμφωνούσατε ότι ο Στιούαρτ είναι ένα σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς η οποία είναι γενικά σε μια καλή κοιωνικο-οικονομική κατάσταση, αλλά παραμένει διαρκώς απογοητευμένη με τα πολύ λίγα που έχει να της προσφέρει η πραγματικότητα;

Ν. Έχει περισσότερο να κάνει με τη γεωγραφία, παρά με την ηλικία. Οι σκέψεις του Στιούαρτ θα ήταν πολύ διαφορετικές αν αυτός ζούσε στη Συρία ή στο Σουδάν. Τα προβλήματά του είναι προβλήματα του ανεπτυγμένου κόσμου. Η ευμάρεια μας προσφέρει την πολυτέλεια να μας απασχολούν περισσότερο εσωτερικά ζητήματα, παρά θέματα απλής επιβίωσης.

F. Σε όλη τη διάρκεια του έργου ο Στίουαρτ δείχνει να διώκεται από τις εμπειρίες και τις αναμνήσεις του, και ειδικά από αυτές που εμποτίζονται από τις απώλειές του. Πόσο σημαντικές θεωρείτε αυτές τις εμπειρίες για το σχηματισμό ενός χαρακτήρα;

Ν. Θεωρώ πως έχουν τεράστια σημασία στη ζωή ενός ανθρώπου αυτού του είδους οι εμπειρίες. Αν και θα έλεγε κανείς πως αυτή είναι μια από τις Μεγάλες Αλήθειες, μια παγκόσμια σταθερά – η απώλεια ή η διαρκής απειλή της απώλειας.

F. Το έργο Realism θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια προσπάθεια για μια ρεαλιστική αναπαράσταση των παιχνιδιών που παίζονται ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητό μας;

Ν. Ναι, είναι σαφώς μια απόπειρα. Αυτό που τελικά περνιέται για ρεαλιστικό στην τέχνη κάθε άλλο παρά πραγματικότητα είναι, ούτως ή άλλως. Αλλά ναι, και στην πραγματικότητα οι ζωές μας είναι αυτό ακριβώς, η ανάμειξη του πρακτικού και του φαντασιακού.

F. Οι πολύ ξεκάθαρες σκηνοθετικές σας οδηγίες φανερώνουν πως σας είναι πολύ σημαντικό να παίζετε με τα όρια ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα (για παράδειγμα, με το να απαγορεύετε την εμφάνιση των τηλεφώνων, ακόμα και στους τηλεφωνικούς διαλόγους, εμποδίζετε το κοινό από το να αντιληφθεί εάν αυτοί οι διάλογοι είναι καν πραγματικοί). Γιατί θεωρείτε τόσο σημαντική την πρόκληση της συνολικής αντίληψης του θεατή αναφορικά στην πραγματικότητα;

Ν. Αυτό σχετίζεται και με την παραπάνω ερώτηση. Η Τέχνη δε μπορεί ποτέ να είναι ολοκληρωτικά «αληθινή», ούτε και θα έπρεπε να προσπαθεί να είναι. Αλλά θα πρέπει να πασχίζει να είναι ειλικρινής. Το τηλέφωνο δε μας είναι καθόλου σημαντικό στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν. Μας αφορά μόνο αυτό που λέγεται και σε ποιόν. Αντίστοιχα, το θέατρο θα πρέπει να είναι θεατρικό! Οφείλουμε να αφήνουμε χώρο στον θεατή να συμμετάσχει, να χρησιμοποιεί τη φαντασία του και να εμπλέκεται με την παράσταση βάση της δικής του ιστορίας, ηθικής κτλ.

F. Τέλος, σχετικά με τον τρόπο που εργάζεστε ως θεατρικός συγγραφέας κα σκηνοθέτης, θα μπορούσατε να μας πείτε δυο λόγια για τη σημασία του αυτοσχεδιασμού κατά τη διάρκεια της συγγραφής και της σκηνοθεσίας μιας παράστασής σας;

Ν. Ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο κατά τη διάρκεια της πρόβας – έτσι ώστε να διερευνώνται ιδέες, για να δένουν οι ηθοποιοί, για να παρουσιάζουν τις ικανότητές τους, για να λύνονται προβλήματα – αλλά πολύ λίγα από αυτά που γράφω στηρίζονται στον αυτοσχεδιασμό. Οι ηθοποιοί μου παρουσιάζουν την ποιότητά τους –τα ταλέντα τους, τις προσωπικότητές τους, τα όριά τους – είναι το ύφασμα σα να λέμε. Μετά εγώ ράβω το έργο έτσι ώστε να τους ταιριάζει. Κατά το ανέβασμα του έργου, μου αρέσει να κρατάω ίχνη από τον αυθορμητισμό της δημιουργίας, και έτσι αφήνω κάποια στοιχεία στη τύχη, τα διαφοροποιώ ή επιτρέπω συγκεκριμένα κομμάτια αυτοσχεδιασμού. Κατά κάποιο τρόπο φροντίζω να κρατάω το έργο ζωντανό αλλά και με μια αίσθηση του ρίσκου. Δε θεωρώ πως το Θέατρο είναι ένα παρακλάδι της λογοτεχνίας – είναι μια ζωντανή πράξη, πιο κοντά στη μουσική και τη κωμωδία, παρά στα μυθιστορήματα ή ακόμα και τις ταινίες.    

REALISM 01

Η μαύρη κωμωδία «REALISM»

του βραβευμένου Άντονι Νίλσον

παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα

από τον Φεβρουάριο στο FAUST

Πραγματικότητα είναι αυτά που ζούμε ή αυτά που αντιλαμβανόμαστε;

Ένα ξεκαρδιστικό παιχνίδι ανάμεσα στο ρεαλισμό και στο υποσυνείδητο,

μια επικίνδυνη δοκιμασία αυτογνωσίας και προσαρμογής

Η μαύρη κωμωδία REALISM του Άντονι Νίλσον, ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους βρετανούς συγγραφείς, παρουσιάζεται από τον Φεβρουάριο μέχρι το Πάσχα στο FAUST. Τη μετάφραση του έργου έχει κάνει ο Αντώνης Πέρης και τη σκηνοθεσία η Κατερίνα Φωτιάδη. Τη σκηνογραφία υπογράφει η Λουκία Χατζέλου και τους φωτισμούς ο Αλέκος Αναστασίου. Τους δεκατέσσερις χαρακτήρες του έργου ενσαρκώνουν οι Μαρία Καβουκίδου, Παναγιώτης Κατσώλης, Χρήστος Κοντογεώργης, Εύη Δόβελου και Αγγελική Μαρίνου.

 REALISM 02

Ο Στιούαρτ, ένας 30άρης μικροαστός, αποφασίζει ένα Σάββατο πρωί να περάσει τη μέρα του μες στο σπίτι για να ξεκουραστεί και να ανασυνταχθεί. Το φρούριό του όμως δέχεται ανελέητη επίθεση από ένα πλήθος πραγματικών και φανταστικών προσώπων. Οι φίλοι του, ένα ροκ γκρουπ, οι παλιές του σχέσεις, ένας υπάλληλος τηλεμάρκετινγκ, η μητέρα του, ένα τηλεοπτικό πάνελ γύρω από τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος, παιδικές αναμνήσεις και φοβίες για το μέλλον περνούν μπροστά από τα μάτια ή το μυαλό του Στιούαρτ, υποχρεώνοντάς τον τελικά να συνομιλήσει μαζί τους, να παίξει, να διαφωνήσει, να ενταχθεί.

Η πραγματικότητα είναι τελικά ένας καλός σύντροφος ή ένας σκληρός αντίπαλος; Η απομόνωση είναι νίκη ή εγκλωβισμός; Ένα αισιόδοξο έργο για τα προβλήματα, τις ανασφάλειες και την απόρριψη που κάθε μέρα απολαμβάνουμε να εισπράττουμε.

Το Realism ανέβηκε για πρώτη φορά το 2006 από το Εθνικό Θέατρο της Σκωτίας και από τότε παρουσιάζεται με επιτυχία σε διάφορα θέατρα του Λονδίνου και της υπόλοιπης Αγγλίας. Τον Άντονι Νίσλον τον έχουμε γνωρίσει στην Ελλάδα μέσα από τις μεγάλες επιτυχίες «Ψέμα στο Ψέμα», «Stitching» και «Penetrator».

 REALISM 04

«REALISM», του Άντονι Νίλσον

Διανομή (αλφαβητικά):

Εύη Δόβελου

Μαρία Καβουκίδου

Παναγιώτης Κατσώλης

Χρήστος Κοντογεώργης

Αγγελική Μαρίνου

Συντελεστές

Μετάφραση: Αντώνης Πέρης

Σκηνοθεσία: Κατερίνα Φωτιάδη

Σκηνικά/Κοστούμια: Λουκία Χατζέλου

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Στεφανία Αϊβαλάκη

Από τις 19 Φεβρουαρίου και κάθε Τετάρτη έως Κυριακή στο FAUST.

Ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή – Σάββατο στις 9μμ

Κυριακή στις 8μμ

Τιμές Εισιτηρίων:

Κανονικό : 12 ευρώ

Μειωμένο : 10 ευρώ

Γενική είσοδος Τετάρτη και Πέμπτη : 8 ευρώ

Κάθε Παρασκευή ειδική προσφορά για φοιτητές 1 φοιτητικό εισιτήριο (10 €) + 1 δώρο

Πληροφορίες – Κρατήσεις:

Στο FAUST

(Καλαμιώτου 11 – τηλ. 2103234095 – www.faust.grinfo@faust.gr)

και στο http://www.viva.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: