Περιμένοντας τον Γκοντό στην Αριζόνα (ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ) | Οι φίλοι μας κάνουν ωραία πράγματα | του Κώστα Κολημένου

godot_arizona

Την Μπίλιω την Καλιακάτσου
τη γνώρισα πριν μια πενταετία, πάνω σε ένα καράβι, πηγαίνοντας για καλοκαιρινές διακοπές στην Νίσυρο. Ο συνδετικός κρίκος ήταν τα σκυλιά μας. Ήταν με μια κοριτσοπαρέα, που χωρίς να το ξέρει, ήταν ο αρχηγός της. Μου κίνησε την περιέργεια αυτό το κορίτσι, γιατί η ενέργεια που έβγαζε, άναβε φωτιά στο ηφαίστειο της Νισύρου. Μια γνωριμία από την οποία προέκυψε αργότερα η συνεργασία μας στην ταινία μου «Ο δρόμος του Ορφέα» (στην οποία έχει πρωταγωνιστικό ρόλο).

o-dromos-tou-orfea-01

Η Μπίλιω, μια γυναίκα, θηρίο-ανήμερο, έτσι και πάρει μπροστά κι ανοίξει εκείνα τα τεράστια χέρια της, αγκαλιάζει όλη την πόλη. Και δίνει αυτό που έχει με ψυχή και σώμα! Τι είναι λοιπόν η Μπίλιω; Ηθοποιός; Χορεύτρια; Ποιήτρια; Όλα αυτά και κάτι παραπάνω. Η φλόγα που καίει μέσα της σου ζεσταίνει την καρδιά από μακριά. Ωραία έπλεξα το εγκώμιο της ε; Τώρα γιατί όλα αυτά;

Να σας εξηγήσω!

Την Κυριακή 23 Μαρτίου 2014, βρέθηκα να περιμένω μαζί με άλλους συμπολίτες μου, για να δούμε την παράσταση που ανέβασε η ίδια, με μια φίλη της, στο Θέατρο «Εμπρός», στα πλαίσια ενός αντιφασιστικού φεστιβάλ. Εξεπλάγην από τον κόσμο που περίμενε με υπομονή έξω από τα θέατρο για αρκετή ώρα, πριν ανοίξουν οι πόρτες του. Στις κερκίδες, στη κυριολεξία, δεν έπεφτε καρφίτσα! Ασφυκτικά γεμάτο… Σημαντικό αυτό!

Τα δυο κορίτσια εμφανίζονται στη σκηνή αρκετά μουδιασμένα, προφανώς, γιατί ήταν κάτι που δεν περίμεναν. Τα φώτα χαμηλώνουν και η παράσταση αρχίζει. Μια χαρά. Σιγά-σιγά λύνονται και ξεμουδιάζουν κι αφήνονται στο ρόλο τους, η κάθε μία.
Η παράσταση δεν σε άφηνε αδιάφορο, παρόλο που τα κορίτσια δεν έχουν και την σχετική πείρα. Λίγο χοροθέατρο, λίγο σωματικό θέατρο, καλή συνταγή όμως και τα κατάφεραν, τον κέρδισαν το θεατή! Το αξιοθαύμαστο είναι πως εδώ τα έκαναν όλα μόνες τους. Κοστούμια που ήταν μια αποκάλυψη, η καταπληκτική «κολοτούμπα», από το ένα κείμενο στο άλλο. Τη σκηνοθεσία και την επιμέλεια την είχαν πάλι οι ίδιες. Δύσκολο να τα κάνεις όλα μόνος σου… Αλλά αυτές οι κυρίες δεν τα πήγαν κι άσχημα!

Τί μας λένε τα δυο αυτά κορίτσια με το συραμμένο κείμενο; Περιμένοντας το Γκοντό στη Αριζόνα. Διασκευή του «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Μπέκετ και του «Αριζόνα» του Κάρλος Ρούμιο. Δυο γυναίκες φυλάνε τα σύνορα στην Αριζόνα, για να μην περάσουν οι γείτονές τους. Να λοιπόν που μέσα στην κρίση, έχουμε μια δυνατή έκρηξη δημιουργικότητας. Να που η κρίση παράγει πολιτισμό και μας καλεί να βγούμε από το λήθαργο που έχουμε πέσει.
Την παράσταση θα την ξαναδούμε, σε κάποιο άλλο, παρόμοιο φεστιβάλ, όπως με πληροφόρησαν η Μπίλιω Καλιακάτσου και η Ίριδα Μπαγλανέα. Εδώ θα γεννηθεί το καινούριο, από αυτά τα παιδιά, στις μικρές γιάφκες και στα κατώγια μας. Και όχι από τις ακριβοπληρωμένες τέχνες τους και τις επιδοτήσεις του Ε.Σ.Π.Α.
Καλή συνέχεια και πάντα δημιουργικά.

Κώστας Κολημένος

Περιμένοντας τον Γκοντό στην Αριζόνα (ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ)

Δύο αμερικανίδες προστατεύουν τα σύνορα της Αμερικης στην Αριζόνα, από τους γείτονες τους, οι οποίοι είναι οι ήρωες του Μπέκετ Βλαδήμιρος και Εστραγκόν που αναμένουν ανυποψίαστοι τον ερχομό τους…

Παίζουν Μπίλιω Καλιακάτσου, Ίριδα Μπαγλανέα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: