Ο Μουνής: Η λεβέντικη σαπίλα του ‘80 σήμερα, του Μάριου Δενδή



o mounis 03

Τόσο ρεαλιστικό όσο τα ξεφτισμένα τραπεζομάντηλα της ταβέρνας , το ξεχωριστό διήγημα της Λένας Κιτσοπούλου από τη συλλογή της «Μεγάλοι δρόμοι» που παίρνει ζωή στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, ρίχνει μια πραγματικότητα στα αδηφάγα για αμηχανία και αποστροφή μάτια των θεατών χωρίς να λογαριάζει τίποτα.

Για τη συγγραφέα «το βρισίδι είναι ένας τρόπος αφήγησης» εύστοχης, δυναμικής, καταγγελτικής, χωρίς περιστροφές και αποκλίσεις ενώ ο Παντελής Δεντάκης σκηνοθετεί με υπέροχο τρόπο την ομάδα 4Frontal και φέρνει στο προσκήνιο μια μισοκρυμμένη ζωή μιας μισοξεχασμένης κοινωνίας. «Λίγο πριν αρχίσει η επιδότηση της αγροτιάς» τα κλαρίνα, οι χοροί, οι βρισιές, τα χαστούκια και οι φωνές, συνθέτουν ένα θέαμα το λιγότερο άβολο. Στο χωριό του Γιάννη του Μουνή, αποστρέφεσαι τις καρικατούρες που απομυζούν η μια την άλλη-σου θυμίζουν μια κάστα αμόρφωτη, ανέντιμη, ανήθικη και νοσηρή που βεβαίως εσύ ουδεμία σχέση έχεις.

Η παράσταση σε φοβίζει εξαρχής. Οι γνώριμοι ήχοι των κλαρίνων της αγίας ελληνικής επαρχίας ανεβαίνουν σε τέτοια ένταση που σταματούν να είναι απλώς υποφερτοί, δημιουργούν ένα κλίμα που επιβάλλεται ασυζητητί. Οι διακριτές γραμμές ανάμεσα στο έργο επί σκηνής και την θέασή του παύουν να είναι εμφανείς και φτάνεις να πιστεύεις πως τα ταλαντούχα αυτά πρόσωπα με τα πελώρια αυτιά, τις ξανθιές περούκες και τα ανοιχτά πουκάμισα είναι μια σαθρή παρέα που αφέθηκε μέρες σ’ αυτόν τον κλειστό χώρο και από εκνευρισμό και ανημποριά, έμπλεξε τα μπούτια της με έναν τρόπο συγκλονιστικό. Το έργο σταματάει να υφίσταται ως έργο και οι ηθοποιοί ως απλοί εργαζόμενοι.

o mounis 04

Έρχεσαι αντιμέτωπος με μια καλοστημένη φάρσα, ένα θέατρο που είναι τόσο βασανιστικό που θέλεις να το αποφύγεις κλείνοντας τα μάτια. Αρχικά με αμήχανα γέλια προσπαθείς να ξορκίσεις το κακό αλλά όπου και να στρέψεις το βλέμμα, ο εφιάλτης καραδοκεί και σε περιμένει. Στην υπόγεια αίθουσα του θεάτρου πνίγεσαι δίχως να μπορείς να διακρίνεις την έξοδο στα αριστερά. Γίνεσαι θεατής μιας ιστορίας ρατσισμού, υποκρισίας, κανιβαλισμού αρτιότατα εκτελεσμένης και νικήτριας του στόχου της. Ένα κομμένο αυτί στο σκοινί μιας μπουγάδας για χάρη τιμής, ένας γάμος ανάγκης με μια μητέρα που ικανοποιεί σεξουαλικά τον άρρωστο γαμπρό για χάρη της κόρης της, ένα παραλίγο ευνουχισμένο παιδί στη μέση ενός γλεντιού, μια κρεμασμένη γυναίκα σε μια αποθήκη, ένα εξευτελισμένο παιδί σε ένα κομμωτήριο και ένας σιωπηλός παρατηρητής.

Εκ των έσω όλα φαίνονται να κινούνται με αποπνικτική ταχύτητα μόνο που απ’ έξω προωθείται διακαώς αλλά μάταια η προσκόλληση σε μια αλλόκοτη κανονικότητα. Όλοι νοιάζονται τι θα πει τελικά ο κόσμος, τι θα πει η γειτονιά-ανακατεύοντας όμως τα κουφάρια τους ελευθερώνουν μια βρώμα που στην πιο απεχθή μορφή της είναι γνωστή λίγο πολύ στους πάντες. Κοιτάζοντας τις ανελέητες εκφράσεις των προσώπων, παρατηρείς κάτι αηδιαστικά οικείο. Τα ονόματα αρχίζουν να χάνονται όταν καταλαβαίνεις πόσο κοντά σου ήταν τόσο καιρό, πόσο δίπλα σου είναι η μορφή του «λεβέντη Έλληνα που είναι μάγκας και το κέφι του θα κάνει, που ξέρει καλά ότι όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος»

Καταλήγεις να οργίζεσαι με αυτήν την πραγματικότητα που τόσο καιρό καλλιεργείται με ελάχιστες εξωτερικές ενοχλήσεις. Αισθάνεσαι υπεύθυνος, συνένοχος για τον λαιμό με τη χρυσή καδένα, την υστερική μάνα που ματώνει το πόδι της κόρης για τις αταξίες της δεύτερης, τα σκιτσάκια ενός ανήμπορου Μουνή για τη ζωή τρίτων που περνά μπροστά του, το χυδαίο κουτσομπολιό και το ανενόχλητο ξεφύλλισμα των περιοδικών στο κομμωτήριο, το τσαμπουκαλεμένο τσάμικο που προσπαθεί να λυτρώσει αποτρόπαια μυστικά, το ξύλο πίσω από κλειστές πόρτες εξαιτίας της απιστίας μιας μάνας, το υποκοριστικό όνομα του έργου από τα θηλυκά που το περιτριγυρίζουν, τη σιωπή σου.

Η ψυχολογική και σωματική βία τσακίζει κόκαλα. Μόνο που αυτά τα κόκαλα, αυτή τη φορά είναι τα δικά σου.

o mounis 02

Ολοκληρώνονται οι παραστάσεις του «Μουνή» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Ο Μουνής Ομάδα 4Frontal

Μια παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα της Λένας Κιτσοπούλου.

Ένα υπέροχο χωριό της ελληνικής επαρχίας κάπου στην δεκαετία της Αλλαγής, ένα παρ’ ολίγον φονικό του Αργύρη του κοντοκουρεμένου, ένας βιαστικός γάμος του Κωστή του ανάπηρου με την Κωλαθηνά, μια τελετή ενηλικίωσης του μικρού Λαζάρ του γιου του Μπερδούλια, ένα αυτί απλωμένο στο σκοινί της μπουγάδας της Παντζάραινας και η μεγάλη απόφαση της τσαχπίνας της Ανθής συνθέτουν το σκηνικό της παράξενης ιστορίας του Μουνή. Μιας ιστορίας ακραίας και απόκοσμα βίαιης. Όλοι ξέρουν, αλλά όλοι σιωπούν. Και όλα λύνονται με πολύ ξύλο πίσω από κλειστές πόρτες ή χορεύοντας ένα λεβέντικο τσάμικο στην κεντρική πλατεία του χωριού.

Οι ήρωες της Κιτσοπούλου παγιδευμένοι στις προκαταλήψεις και στους φόβους τους αγωνίζονται να κρατήσουν καθαρό το παρατσούκλι τους, μη και μαθευτούν οι εξάρσεις τους και γίνουν διήγημα.

Σκηνοθεσία : Παντελής Δεντάκης

Επιμέλεια Κίνησης: Αγγελική Στελλάτου

Σκηνικά/Κοστούμια : Γεωργία Μπούρδα

Μουσική: Κώστας Νικολόπουλος

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Φωτογραφίες : Κάλλι Χαρόβα

Βοηθοί Σκηνοθέτη : Πάνος Τοψίδης, Αγάπη Κουρομπλή

Παίζουν οι ηθοποιοί : Σταύρος Γιαννουλάδης, Θανάσης Ζερίτης, Ελένη Κουτσιούμπα, Νεφέλη Μαϊστράλη, Αριστέα Σταφυλαράκη.

Μια παράσταση της Αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας 4Frontal

σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Ω² (ομάδα αποφοίτων δραματικής σχολής Ωδείου Αθηνών)

Τελευταίες παραστάσεις : 5/4,6/4,12/4,13/4

Παραστάσεις : Σάββατο στις 19.00 και Κυριακή στις 21.30.

Τιμές Εισιτηρίων : 12 € (Κανονικό) 8 € (φοιτητικό/ανέργων)

Πάνω Χώρος. Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Αντισθένους 7 & Θαρύπου. Στάση Μετρό-Τραμ «Συγγρού-Φιξ»

Τηλέφωνο: 210 9212900

Διάρκεια παράστασης : 80 λεπτά

Χορηγοί επικοινωνίας : ελculture, all4fun, monopoli.gr

Προπώληση εισιτηρίων : http://www.viva.gr/tickets/theatre/o-mounis/

trailer : http://youtu.be/hiRZ6psdaxU

Ο «Μουνής» είναι ένα διήγημα της Λένας Κιτσοπούλου

από τη συλλογή με τίτλο «Μεγάλοι δρόμοι» (εκδόσεις Μεταίχμιο).

o mounis 05

Σημείωμα σκηνοθέτη

Το διήγημα μάς μεταφέρει στην δεκαετία του ’80 λίγο πριν ξεκινήσει ο “εκσυγχρονισμός” της ελληνικής κοινωνίας. Λίγο πριν αρχίσει η επιδότηση της αγροτιάς και η μεταμόρφωση των ηθών και των συνηθειών της επαρχίας. Τότε που οι άνθρωποι ήταν φαινομενικά πιο αυθεντικοί, πιο σκληροί, πιο βίαιοι. Στο χωριό του Μουνή συναντάμε πρόσωπα εγκλωβισμένα και φοβισμένα, που ο ψυχαναγκασμός και η προάσπιση της ηθικής και του φαίνεσθαι , γεννάει σ’ αυτά τα πρόσωπα ακραίες συμπεριφορές. Τις περισσότερες φορές δέκτες αυτών των ακραίων και βίαιων συμπεριφορών είναι οι γυναίκες και τα παιδιά, δηλαδή τα πιο αδύναμα μέλη της οικογένειας. Και στον αντίποδα ο Άντρας, η μορφή του “λεβέντη” Έλληνα. Του λεβέντη Έλληνα που είναι μάγκας και το κέφι του θα κάνει, του λεβέντη Έλληνα που ξέρει καλά πως όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος. Κι εκεί που κάθεσαι ήσυχος στην πολυθρόνα σου και σκέφτεσαι πως όλα αυτά συνέβαιναν μόνο σε κάτι χωριουδάκια της “άξεστης ελληνικής επαρχίας” – και μάλιστα σε μια παρελθοντική εποχή – σου έρχονται ξαφνικά κάτι αναμνήσεις από την παιδική σου ηλικία, σκέφτεσαι αυτά που βλέπεις κάθε μέρα στους δρόμους και αυτά που διαβάζεις στις εφημερίδες, κοιτάς ύποπτα τον εαυτό σου στον καθρέφτη, ακούς καλύτερα τους “ήχους” από το γειτονικό σπίτι, συνειδητοποιείς πως τα τελευταία χρόνια η όξυνση της κρατικής και της φασιστικής βίας έχει γίνει σχεδόν αυτονόητη. Και νιώθεις φόβο και απογοήτευση. Και σου γίνεται πιο ξεκάθαρο πως το διήγημα της Κιτσοπούλου δεν είναι μια ηθογραφία ούτε μια φανταστική ιστορία. Είναι η περιγραφή του πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας που έχει μείνει αναλλοίωτος μέσα στο πέρασμα του χρόνου και συνεχίζει να αναπαράγει, την χαιρεκακία, το κουτσομπολιό, την ενοχή, το θράσος, τον τσαμπουκά, την σωματική και ψυχολογική βία. Και τότε νιώθεις εσύ εγκλωβισμένος στο “μικρό χωριό”. Και τότε είσαι εσύ που θες να φύγεις…

o mounis 01

Έγραψαν για τον «Μουνή» μεταξύ άλλων

«…Το αρχικό μειδίαμα των θεατών γρήγορα «παγώνει», αφού τα κωμικά στοιχεία οδηγούν γρήγορα στην περιγραφή εμετικών καταστάσεων, γνώριμων σε όλους μας, με στόχο όμως την καταγγελία της βίας και του φασισμού που κρύβουμε μέσα μας. Η σκηνοθεσία του Παντελή Δεντάκη δείχνει να έχει «δέσει» άρρηκτα με το ιδιότυπο ύφος του έργου της Λένας Κιτσοπούλου, ισορροπώντας τέλεια μεταξύ του κωμικού και του τραγικού.»

Γιάννης Αγουρίδης – H Αυγή

«Τα παρατσούκλια των κατοίκων του χωριού αναφέρονται καταιγιστικά από τα στόματα των ερμηνευτών. Κι αν στην αρχή προκαλούν πνιχτά γελάκια, σύντομα μοιάζουν με βίαιο ράπισμα.
……..στο τέλος νιώθεις πως δεν αντέχεις άλλη πληροφορία. Αισθάνεσαι αποστροφή. Βλέπεις ξεκάθαρα μπροστά σου για ποιο λόγο έχουμε φτάσει ως εδώ. Κι αναλογίζεσαι για τη δική σου στάση που ξεκινά τελικά από τα πολύ απλά….»

Έλενα Γαλανοπούλου -tospirto

«…το όλο εγχείρημα εμφορείται από ένα δυναμισμό που δύσκολα σε αφήνει αδιάφορο. Η σωματοποίηση των μύχιων πόθων και των εκτραχηλισμένων παθών και ο κωμικοτραγικός τόνος κυριαρ­χούν.

Ιλειάνα Δημάδη-Αθηνόραμα

«Τα πάντα όλα ακούγονται στην παράσταση των 4Frontal στο Κάτω Χώρο του Νέου Κόσμου . Σάτιρα ή ωμός ρεαλισμός, όνειρο ή κοινωνικοπολιτική διαπίστωση, ο «Μουνής» θα κόψει την ανάσα. Με τη συνεχή του ένταση, με την χωρίς αναισθητικό βύθιση στο θέατρο της σκληρότητας. Θα πω αυτό που αισθάνθηκα κάποτε και στο «Σπιρτόκουτο»: τίποτα εδώ δεν είναι ψέμα.» Γρηγόρης Ιωαννίδης – Η εφημερίδα των συντακτών

«…Μια παράσταση που, όπως και η δημιουργός του διηγήματος, δεν εκθέτει ακριβώς αλλά μας «πετάει στα μούτρα» τα δρώμενα….. ο «Μουνής» της Λένας Κιτσοπούλου και του Παντελή Δεντάκη νομίζω ότι είναι κάπως σαν τις ταινίες του Λαρς φον Τρίερ: λίγους θα τους αφήσουν αδιάφορους – οι υπόλοιποι ή θα τις λατρέψουν ή θα τις μισήσουν. Συχνά για τον ίδιους ακριβώς λόγους. …» Τώνια Καράογλου – ελculture

«…Η παράσταση, δεμένη σφιχτά, ακολουθεί τη γρήγορη, ανεπιτήδευτη, προφορική γλώσσα της Κιτσοπούλου, τη χωρίς ντροπές και προφάσειςΤο τρελαμένο βλέμμα, τα σάλια που τρέχουν, τα ρούχα που βρομίζουν, ο διασυρμός ενός ανάπηρου, ανακατεύουν το στομάχι σου. Και την ψυχή σου. Η παράσταση του Παντελή Δεντάκη σκληρή, ωμή και αληθινή, ανέδειξε με ιδανικό τρόπο το διήγημα. Δείτε την.»

 Έφη Μαρίνου– Η εφημερίδα των συντακτών

«…Η σκηνοθεσία του Παντελή Δεντάκη, είναι υποδειγματική. Μετουσιώνει σκηνικά τον καταιγιστικό λόγο της Κιτσοπούλου, αναδεικνύοντας πλήρως τις εντάσεις και τον νευρώδη ρυθμό του διηγήματος, χωρίς να μπει στην διαδικασία να το θεατροποιήσει επί τούτου αλλά διατηρώντας ανέπαφη την ρέουσα αφηγηματικότητα του κειμένου, δίνοντας ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον στίγμα στο λεγόμενο αφηγηματικό θέατρο. …..Ο Μουνής είναι μια πραγματικά σημαντική παράσταση που ανοίγει την θεατρική σεζόν άκρως ελπιδοφόρα.»

Μάριος Παϊτάρης-  Επί σκηνής

«…Το έρ­γο της Λέ­νας Κι­τσο­πού­λου, δεν εί­ναι κα­θό­λου μια δή­θεν προ­σπά­θεια να προ­κα­λέ­σει, να «προ­βο­κά­ρει». Εί­ναι μια κραυ­γή α­γω­νίας, που ό­μως με­του­σιώ­θη­κε σε έ­να πο­λύ κα­λά δο­μη­μέ­νο έρ­γο που κα­θη­λώ­νει τον θε­α­τή και τον βά­ζει σε δια­δι­κα­σία συ­ναι­σθη­μά­των, αλ­λά κυ­ρίως σκέ­ψεων, για το τι μέλ­λει γε­νέ­σθαι σε αυ­τή την υ­πό κρί­ση χώ­ρα.» Σπύ­ρος Πε­τρί­της – Η εποχή

«…Ένα συγκλονιστικό κείμενο σε μία συναρπαστική παράσταση που θα σας καθηλώσει -σίγουρα από τις καλύτερες της χρονιάς. Να πάτε! Μη φοβηθείτε ότι θα σας σοκάρει. Η ζωή γύρω μας, οι άστεγοι στους δρόμους, αυτοί που ψάχνουν στα σκουπίδια σοκάρουν περισσότερο….»

Γιώργος Σαρηγιάννης – Το τέταρτο κουδούνι

«….Παράσταση που απαιτεί γερό στομάχι και διαθέτει δυναμισμό να γίνει «καλτ», αρκεί, βέβαια, ο θεατής να διακρίνει σε αυτήν την ουσία του έργου: την καταγγελία της βίας και του υφέρποντος φασισμού που κρύβει στους κόλπους της η αγία οικογένεια της επαρχίας, πυρήνας της ελληνικής κοινωνίας καθ’ όλον τον 20ό αιώνα….»

Δημήτρης ΤσατσούληςΕλευθεροτυπία

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ο Μουνής: Η λεβέντικη σαπίλα του ‘80 σήμερα, του Μάριου Δενδή

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: